H ζωή μου άλλαξε σε λίγα δευτερόλεπτα

Ο Χρίστος Χριστόφ μας ανοίγει τη ψυχή του και μας εξιστορεί τι συνέβη εκείνο το τρομερό απόγευμα που έχασε το πόδι του σε ατύχημα και για το πως συνέχισε η ζωή του από τότε. Ο ίδιος αποτελεί τρανό παράδειγμα ανθρώπου που δεν τα παρατάει ποτέ.

Απο την  Ιωάννα  Τζούλιου

Ανοιγόκλεισε τα μάτια του ένα απόγευμα του Αυγούστου του 2019, και το βλέμμα του στράφηκε προς το πόδι του, το οποίο μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα ήταν στριφογυρισμένο και γεμάτο κατάγματα, από το δυνατό χτύπημα πάνω σε ένα αυτοκίνητο που του έκοψε το δρόμο, ενώ οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα του, οδεύοντας προς το σπίτι του μετά τη δουλειά.

Θυμάται να μην μπορεί να κουνηθεί, και να νιώθει αφόρητο πόνο στο πόδι του. Μέσα σε πολύ λίγη ώρα ήρθε η αστυνομία και το ασθενοφόρο, και κατά τη διαδρομή προς το νοσοκομείο έχασε τις αισθήσεις του.
Εκείνη τη περίοδο πριν το ατύχημα, ο Χρίστος Χριστόφ είχε πολλά όνειρα. Γυμναζόταν καθημερινά, δεν άφηνε κάτω
το ποδήλατο και το χόμπι του ήταν να κάνει διάφορες δραστηριότητες με το παιδί του. Έσφυζε από ζωή.
Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, η ζωή του Χρίστου άλλαξε οριστικά και για πάντα. Όταν τον πήγαν στο νοσοκομείο, ένιωθε το πόδι του να καίει, σαν να ήταν τυλιγμένο στις φλόγες. Δεν είχε ξανά νιώσει ποτέ τέτοιο δυνατό πόνο, έστω στο ελάχιστο. Κατάλαβε πολύ γρήγορα ότι τα πράγματα δεν ήταν καθόλου καλά και ότι η ζωή του δεν θα ήταν ποτέ πια ίδια. Τα βλέμματα των γιατρών τα έλεγαν όλα.

Ξύπνησε 12 το βράδυ της ίδιας ημέρας, όταν οι γιατροί του ανακοίνωσαν ότι θα τον μετέφεραν στον Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, όπου υπάρχουν πιο εξειδικευμένοι γιατροί και χειρούργοι για τέτοιες περιπτώσεις, έτσι ώστε να γίνει προσπάθεια να σωθεί το πόδιτου Χρίστου. Στη Λευκωσία, βρισκόταν στην εντατική για πέντε ημέρες, γιατί είχε πέσει σε κόμμα. Δεν θυμάται τίποτα απολύτως. Μετά από πέντε ημέρες ξύπνησε από το κώμα, όταν η γυναίκα του, του είπε ότι του είχαν ήδη κάνει έξι εγχειρήσεις μέχρι στιγμής. Τα δυνατά φάρμακα έκαναν το μυαλό του να πετάει και να μη θυμάται τίποτα. Πνευματικά βρισκόταν σε εντελώς διαφορετικό πλανήτη. Μετά, τον μετέφεραν στη πτέρυγα της πλαστικής χειρουργικής. Μετά από μία βδομάδα ήταν η τελική εγχείρηση, που θα κρινόταν εάν θα σωθεί το πόδι του. Στη τελική εγχείρηση ήταν παρόντες έξι γιατροί και διήρκησε περίπου τρεις ώρες.

Παρόλο τον πόνο που ένιωθε, προσπαθούσε να έχει θετική ενέργεια συνεχώς και σκεφτόταν ότι θα γίνει καλά ξανά. Έλεγε στους γιατρούς του ότι σε τρεις μήνες θα τρέξει. Είπε στη γυναίκα του να του πάρει τον εξοπλισμό γυμναστικής στο νοσοκομείο να ξεκινήσει να προπονείται. Η ψυχή του ήταν γεμάτη θάρρος και δύναμη! Δυστυχώς, μετά από λίγες ώρες, το πόδι του έγινε μαύρο γιατί δεν περνούσε το αίμα. Κατευθείαν του έκαναν κι άλλη εγχείρηση, κι άλλη ξανά. Έπειτα, οι γιατροί τον συμβούλεψαν ότι πρέπει να αφαιρεθεί το πόδι από το γόνατο και κάτω. Έκανε σύνολο περίπου 12 εγχειρήσεις μέσα σε διάστημα ενός μήνα. Έπρεπε να αγοράσει προσθετικό πόδι και διάφορα άλλα εξαρτήματα για το πόδι του, τα οποία κοστίζουν χιλιάδες, χωρίς κάποιο βοήθημα από κάπου.

Όταν ξύπνησε χωρίς το μισό του πόδι, έπρεπε να μάθει τα πάντα απ’ την αρχή. Πως να περπατάει, πως να κάνει μπάνιο, πως να φτιάχνει το καφέ του το πρωί. Η νέα του ζωή και οι νέες συνήθειες που συνεπάγονται, τον έριξαν σε σημείο κατάθλιψης. Όμως πάντα, κάπως, με κάποιο μαγικό τρόπο, βρίσκει τη δύναμη να συνεχίζει να παλεύει.

Η σκέψη που του δίνει δύναμη και κουράγιο είναι ότι όλο αυτό έτυχε στον ίδιο και όχι στην οικογένεια του. Είναι ευγνώμων ότι η οικογένεια του είναι καλά και δεν έπρεπε να περάσουν ότι περνάει ο ίδιος.

Μέσα από αυτή την εμπειρία έγινε πιο δυνατός άνθρωπος. Έμαθε να σέβεται τους ανθρώπους και τη ζωή περισσότερο. Η πίστη του ότι υπάρχει Θεός, που τον έκανε ακριβώς όπως είναι, τον βοήθησε να σχηματίσει την ταυτότητα του γνωρίζοντας πως όλα είναι ένα δώρο. Πιστεύει πως όλα έγιναν για κάποιο λόγο και πρέπει να εξερευνήσει και να μάθει το λόγο που του έτυχε αυτό και να βρει τον πραγματικό του σκοπό. Τα πλούτη και η πολυτέλεια για τον ίδιο δεν έχουν καμία ουσιαστική σημασία. Η μόνη του επιθυμία είναι μέσα από την εμπειρία του, να βοηθά κόσμο γύρω του και να τους δίνει ένα κομμάτι της ψυχής του.

Έχει θέσει ως στόχο να γίνει μέλος μιας ομάδας και να συμμετέχει σε Παραολυμπιακούς αγώνες. Ο αθλητισμός είναι το κίνητρο του να προχωρά μπροστά και να συνεχίζει να σπρώχνει τον εαυτό του στα όρια. Είναι πανέτοιμος να ιδρώσει, να ματώσει για να πετύχει τους στόχους του. Ο ακρωτηριασμός του ποδιού του, τον έκανε αυτό που είναι σήμερα. Του έχει διδάξει πολλά πολύτιμα μαθήματα και τον έχει αλλάξει θετικά. Ο Χρίστος είναι ένα αξιοθαύμαστο άτομο που μας διδάσκει ότι, όταν το μυαλό και η ψυχή έχει δύναμη, τότε το σώμα ακολουθεί, παρόλες τις δυσκολίες.