3 λεπτά με τον Αποστόλη Χριστοφή

Αχερίτου/Ετών 82

Του Θεόδουλου Κουρούγιαννη

Μια τυχαία συνάντηση οδήγησε στην γνωριμία μας και στην εξιστόρηση του παρελθόντος του κ. Αποστόλη. Εκτοπισθέντας όπως μας λέει, από το 1974 στις Βρυσούλλες, μερικά χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι του στην Αχερίτου μας διηγείται περιληπτικά πώς από εργολάβος καλουπιών έγινε λεωφορειούχος και μετέπειτα μέτοχος της Π.Ε.Α.Λ Αμμοχώστου.

Ο κ. Αποστόλης προέρχεται από γεωργική οικογένεια με εφτά αδέλφια. Η οικογένεια του ασχολούταν με την παραγωγή εσπεριδοειδών, κυρίως γκρέιπφρουτ στην Αχερίτου. Αυτός και τα αδέλφια του βοηθούσαν τους γονείς τους καθημερινώς στα περβόλια όπως όλα τα παιδιά κάθε οικογένειας την τότε εποχή.

Απόφοιτος του Δημοτικού, λίγα παιδιά το κατάφερναν τότε, αποφασίζει στα δώδεκα του να πάει να δουλέψει σε θείο του ως βοσκός, για να μπορεί να βγάζει το κάτι τις παραπάνω, όπως λέει. Παίρνει λοιπόν την πρώτη του δουλειά και καταλήγει να προσέχει 250 αιγοπρόβατα. Στα 14 του χρόνια αλλάζει επάγγελμα και ξεκινάει να δουλεύει ως υπάλληλος σε εταιρεία οικοδομών – καλουπιών στο Βαρώσι. Δύσκολα χρόνια εκείνη την περίοδο, κατά την διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα 1955-59, συνεχίζει και δουλεύει ως «καλουψιής» μέχρι τα δεκαοχτώ του όπου και παντρεύεται την κα Ελένη Μιχαήλ από την Αχερίτου. Μαζί για 64 χρόνια απέκτησαν μια μεγάλη και όμορφη οικογένεια, με εφτά παιδιά, δεκαοχτώ εγγόνια και δέκα δισέγγονα. Από την οικογένεια του πάντα είσπραττε δύναμη και αγάπη, και αυτό πάντα τον βοηθούσε να πορεύεται στη ζωή.

Το 1960 με ένα δάνειο £100, αποφασίζει μικρός όμως πλέον οικογενειάρχης να αγοράσει δικά του καλούπια και να ξεκινήσει την δική του εταιρεία. Η επιχείρηση πάει καλά και το 1964 αγοράζει ένα λεωφορείο για να μεταφέρνει καλούπια και προσωπικό από το σπίτι στη δουλειά. Καταλήγει όμως μαζί με το προσωπικό και τα καλούπια να μεταφέρνει και άλλους συγχωριανούς και όχι μόνο, στις δουλειές τους. Κάπως έτσι λοιπόν, τυχαίως ξεκινάει να κάνει και δρομολόγια από Αχερίτου – Βαρώσι. Το 1966 βλέπει μπροστά και αγοράζει ένα πιο καινούριο, 3 χρονών λεωφορείο για χίλιες διακόσιες κυπριακές λίρες, συνεχίζει με τα δρομολόγια αλλά διατηρεί επίσης και την εταιρεία καλουπιών.

Το 1967 με την νομιμοποίηση αδειών για οχήματα δημόσιας χρήσης, μαζί με ακόμα 2 συναδέλφους του λεωφορειούχους, τον Ανδρέα Γεωργίου Λεοντή και τον Ηλία Αυξέντη ιδρύουν την 1η Εταιρεία Μεταφορών «Αχερίτου» με 4 λεωφορεία κάνοντας δρομολόγια Αχερίτου προς Βαρώσι μέχρι και το 1974. Εκεί όλα μπαίνουν σε παύση, αφού προέχει η οικογένεια και τα μωρά του. Από την Αχερίτου στις Βρυσούλλες, για δύο χρόνι ζούσε με την κα Ελένη και τα παιδιά τους στο συσκευαστήριο της ΣΕΔΙΔΕΠ – Αχερίτου και στο παλιό λεωφορείο που μετέτρεψε σε σπίτι μέχρι να μεταφερθούν σε προσφυγικές κατοικίες. Πρόσφυγας οικογενειάρχης, πρόσφυγας επιχειρηματίας, όπως χιλιάδες κόσμος άλλωστε, συνεχίζει
τα δρομολόγια, όμως πλέον από Αχερίτου προς Λάρνακα. Το 1982 σε συνεργασία με την Αρχή Αδειών ξεκινάει και δρομολόγια μεταφέροντας κυρίως προσωπικό σε ξενοδοχεία από Αχερίτου, Φρέναρος, Δερύνεια, Παραλίμνι προς Αγία Νάπα. Η εταιρεία συνεχίζει μέχρι το 2002 με 5 λεωφορεία, όπου και ιδρύεται η Π.Ε.Α.Λ Αμμοχώστου μαζί με λεωφορειούχους από τα χωριά Παραλίμνι, Δερύνεια, Φρέναρος και Αχερίτου (Βρυσούλλες). Συνεχίζει μέχρι το 2010 και αφυπηρετεί ως μέτοχος της εταιρείας.

Για σαράντα έξι χρόνια στο τιμόνι, όπου και ξεκίνησε μικρός, μεγάλωσε ως επιχειρηματίας, και άνθρωπος όπου κέρδισε τον σεβασμό και την εμπιστοσύνη από πάρα πολύ κόσμο. Βοήθησε και έδωσε δουλειά σε συγγενείς, φίλους, γνωστούς αλλά και αγνώστους. Πέρασε από πολέμους και αρκετές δυσκολίες μεγαλώνοντας τα παιδιά του με αξιοπρέπεια. Αγάπησε και πρόσφερε στην πατρίδα του όσο μπορούσε και κράτησε την πίστη του στο Θεό.

Ο κ. Αποστόλης συμβουλεύει τις επόμενες γενιές να αγαπούν την πατρίδα τους, διότι όπως λέει «Εν έχεις πατρίδα εν έχεις τίποτε», να είναι κοντά στο Θεό και πάντα να έχουν μέλημα το θρέψιμο και την φροντίδα της οικογένειας τους, αξίες ζωής!

Follow Vantagemag on Instagram to see the latest news