Στον ρυθμό της μουσικής

Η Στυλιανή Πίτσιλλου, μας αποκαλύπτει τη μαγεία που προσφέρει η jazz μουσική και αναφέρει τις δυσκολίες που υπάρχουν για το μουσικό αυτό είδος, στο νησί μας.

Της Ειρήνης Τσομαλλούρη

Πως άρχισε η επαφή σου με την μουσική;

Η μητέρα μου είναι μουσικός με ειδίκευση το πιάνο. Είχα μεγαλώσει μέσα από τη μουσική. Έτσι, με το πέρασμα του χρόνου, άρχισε να με ενδιαφέρει το κομμάτι αυτό, της μουσικής. Είχα αρχίσει μαθήματα φωνητικής από παιδί, τα οποία συνεχίζω μέχρι και σήμερα. Στα έξι μου χρόνια είχα ξεκινήσει μαθήματα πιάνου μαζί με την μητέρα μου. Ήταν η δική μας ξεχωριστή στιγμή. Τα αρχικά μου βήματα ήταν ελληνικού ρεπερτορίου και στη συνέχεια Pop και Όπερα, όπου έχω καλύψει το ανώτατο επίπεδο όλων, με άριστα. Ο πατέρας μου με σύστησε στην ελληνική λαϊκή μουσική και αυτός είναι και ο λόγος που αργότερα παρακολούθησα μαθήματα μπουζουκιού. Μεγαλώνοντας είχε αρχίσει να μου αρέσει και ο κόσμος της Jazz μουσικής. Έτσι, παρακολουθούσα για ώρες διάφορους καλλιτέχνες που ανήκουν στο μουσικό αυτό είδος. Χωρίς δεύτερη σκέψη ακολούθησα τη μαγεία της Jazz, την όμορφη αυτή μελωδία.

Τι σημαίνει για τη Στυλιανή, το μουσικό είδος της Jazz;

Για τη Στυλιανή η Jazz δεν είναι απλά ένα είδος μουσικής. Είναι ιστορία, τρόπος σκέψης, τρόπος ύπαρξης και είδος μουσικής. Κυρίως θα έλεγα είναι πειραματική. Πως μπορώ να εκφράσω τι είναι το μουσικό αυτό είδος για έμενα, χωρίς να ακουστώ κλισέ και χωρίς να φθείρω την ωραιότητά της; Πέρα από την αγάπη που τρέφω για το είδος αυτό, ποτέ δεν θα αποκαλεστώ ως Jazz Singer. Την Jazz αυτοί που την δημιουργήσαν, την άγγιξαν και ο τίτλος δεν υπάρχει πέραν για εκείνους! Η Jazz είναι ένα αρμονικά εκλεπτυσμένο είδος μουσικής που βασίζεται στον αυτοσχεδιασμό και μια από τις βασικότερες μορφές της αμερικάνικης τέχνης, όπου χαρακτηρίζεται από την πολύπλοκη της αρμονία.

Ποιά ήταν η αφορμή και επέλεξες να ασχοληθείς με αυτό το δύσκολο είδος;

Από μικρό παιδί θαυμάζω την Amy Winehouse. Η Amy είναι ο λόγος που αργότερα γνώρισα την jazz μουσική, αλλά παράλληλα ήταν και το κίνητρο μου, ώστε να ειδικευτώ στο είδος. Ένα όνειρο είχε γίνει πραγματικότητα. Μπορώ να πω, πως στην αρχή δίσταζα απίστευτα, μέχρι να προσανατολιστώ στην jazz και ακόμα με φοβίζει. Αλλά δεν έχω παρατήσει το όνειρό μου, το κυνήγησα. Μέχρι και σήμερα είμαι φοιτήτρια στο τμήμα Μουσικής, όπου τα τελευταία δύο έτη των σπουδών μου, είναι προσανατολισμένα στην Jazz Performance.

Έχεις ξεχωρίσει κάποια στιγμή μέσα από την επαγγελματική σου πορεία;

Θυμάμαι, σε μία από τις εμφανίσεις μου στην Αγία Νάπα, καθόταν παραπέρα ένα ζευγάρι. Ξεκινώντας το πρόγραμμα με πολύ γνωστά Jazz Standards και με κοιτάζουν με ένα πλατύ χαμόγελο. Λες και ήταν παιδιά που είδαν γλειφιτζούρι. Μόλις είχαν τελειώσει το φαγητό, με πλησίασε ο κύριος και με είχε αγκαλιάσει και μου είχε ζητήσει να ξανατραγουδήσω το τραγούδι «Dream a little Dream of me», ώστε να χορέψει με τη συνοδό του, αυτή τη ρομαντική μελωδία. Έτσι, έδωσαν τη σκυτάλη και στα υπόλοιπα άτομα που βρίσκονταν στο χώρο, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μία πολύ όμορφη και ζεστή ατμόσφαιρα. Τι στιγμή εκείνη, ένιωσα αρκετή χαρά, χαρά γιατί δεν το διασκέδαζα μονάχα εγώ, αλλά και το κοινό που με παρακολουθούσε.

Με τόπο γέννησης την Κύπρο, πόσο πιστεύεις πως έχει επηρεάσει ο παράγοντας «τόπος», τη μουσική σου πορεία;

Στην Κύπρο η Jazz δεν είναι διαδεδομένη. Ειδικότερα σε νεαρούς, είναι η μουσική που ακούγεται όταν περιμένεις σε χώρους αναμονής. Αρκετοί είναι και αυτοί που δεν αντέχουν να ακούν το μουσικό αυτό είδος καθώς την εκλαμβάνουν ως μια ατέλειωτη μελωδία από νότες ανοργάνωτων οργάνων χωρίς συνοχή. Και στη τελική, είναι ο αυτοσχεδιασμούς στον οποίο βασίζεται η jazz. Δεν το θεωρώ παράξενο, καθώς δεν μπορούν να το ακολουθήσουν, να το καταλάβουν. Δεν είναι γνώριμο. Στην Κύπρο οι περισσότεροι άνθρωποι, κάτα την έξοδο τους θα προτιμήσουν ελληνική μουσική και είναι λογικό. Γι ́αυτούς τους λόγους, η επιλογή της Jazz μουσικής στο νησί μας επηρεάζει τη μουσική πορεία του καλλιτέχνη. Σε αντίθεση με άλλες χώρες όπου το μουσικό αυτό είδος κυριαρχεί και υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός.

Πόσο δύσκολο ή εύκολο είναι να ασχοληθεί κανείς με τη Jazz;

Εύκολο δεν είναι! Πριν ασχοληθεί κανείς με την Jazz μουσική, τουλάχιστον ως τραγουδιστής/ τραγουδίστρια, θα πρέπει να γνωρίζει πως το είδος αυτό διαφέρει αρκετά, και ο δρόμος δεν είναι καθόλου εύκολος. Είναι αναγκαίο να είσαι έτοιμος, όχι μονάχα να γνωρίζεις τη μελωδία και τους στίχους, αλλά τη φόρμα τους, τη γραμμή του μπάσου και τις αρμονίες. Απαιτείται να αυτοσχεδιάσεις, να τραγουδάς πολύ ψηλά και χαμηλά, αργά και γρήγορα. Επίσης, το άτομο που θα ασχοληθεί με το είδος αυτό, χρειάζεται αυτοπεποίθηση! Ο τραγουδιστής μέτρα την μπάντα μέσα και τη διευθύνει με κινήσεις χεριών. Πρέπει να ακούς εξαιρετικά καλά και να ακολουθείς την μελωδία τσακ μπαμ! Να ακούς και να τραγουδάς κάθε νότα και να εντοπίζεις τις κατάλληλες συλλαβές ώστε να είσαι όσο πιο κοντά στον ήχο του αντίστοιχου οργάνου. Χρειάζεται αρκετή εξάσκηση, αφοσίωση και υπομονή. Έχω αξιοποιήσει αρκετές ώρες, μέρες και βδομάδες κυρίως σε αυτοσχεδιασμούς και στη διαδικασία μίμησης τρομπέτας ή σαξόφωνου.

Σε τι θα μπορούσες να πεις ότι διαφοροποιείται από τα υπόλοιπα είδη μουσικής η Jazz;

H Jazz μουσική, σε αντίθεση από άλλα είδη, έχει ένα μεγάλο εύρος της ελευθερίας, όπου αυτό το προσφέρει ο αυτοσχεδιασμός. Το μουσικό αυτό είδος είναι πολύ ανοιχτό και ευρηματικό, ρυθμικά και αρμονικά. Τα χαρακτηριστικά αυτά υπάρχουν και σε άλλα είδη, αλλά στη Jazz μουσική, το πεδίο είναι πιο ευρύ και αυτό οφείλεται στον αυτοσχεδιασμό.

Follow Vantagemag on Instagram to see the latest news