Πηλός ζημωμένος με αγάπη!

Η αγάπη του αγγειοπλάστη Χρίστου Ασκώτη για τη συγκεκριμένη τέχνη τον οδήγησε στη δημιουργία χώρων δημιουργίας, εργαστηρίων και μικρών εστιών παραγωγής σε όλη την Αμμόχωστο. Στα χέρια του ο πηλός παίρνει μορφή και η κυπριακή παράδοση ζωντανεύει μπροστά στα μάτια μας.

Κατηφορίζοντας τη Λεωφόρο Πρωταρά, μετά την εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας βρήκαμε το Askott Pottery, ένα εργαστήρι το οποίο για πάνω από τρείς δεκαετίες συνεχίζει την παράδοση της αρχαιότερης τέχνης, της κεραμικής. Περιδιαβαίνοντας τους χώρους του ζωντανεύουν γύρω μας εικόνες από την κυπριακή παράδοση και ιστορία. Χορευτές βρακάδες, γυναίκες με τις παραδοσιακές φορεσιές, γαϊδουράκια, βοσκοί, αγρότες, βιολάρηδες, λαουτάρηδες και άλλα ενσαρκώνονται μπροστά μας κάνοντας μας να συνειδητοποιήσουμε την ύψιστη αξία της δημιουργίας.

Ιδρυτής του εργαστηρίου είναι ο Χρίστος Ασκώτης, ένας ταλαντούχος δεξιοτέχνης του πιο απλού και ταπεινού υλικού της γης, του πηλού. Όπως μας εξομολογείται καθώς βρίσκεται πίσω από το αγγειοπλαστείο του, τα πρώτα χρόνια της ζωής του ούτε καν μπορούσε να φανταστεί πως θα ακολουθούσε το επάγγελμα της αγγειοπλαστικής. «Εγώ δεν ήθελα να γίνω κουζάρης, αντιθέτως ήθελα να γίνω μηχανικός», παραδέχεται. Αυτός ήταν και ο λόγος που ξεκίνησε να φοιτά στην Τεχνική Σχολή Αμμοχώστου.

Ο καθηγητής της Αγγειοπλαστικής του όμως Αντρέας Πουαρός, ο οποίος ήταν και γείτονάς του, είχε άλλα σχέδια για τον μικρό τότε Χρίστο Ασκώτη. Αφού αναγνώρισε το ταλέντο του, τον έγραψε (σχεδόν με τη βία) στην κατεύθυνση της αγγειοπλαστικής. Σήμερα, 55 χρόνια μετά ο κύριος Χρίστος δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο ευγνώμων.

Αυτή η τέχνη τον γοήτευσε, την αγάπησε με πάθος και πέρασε τα τελευταία 55 χρόνια να εργάζεται με αφοσίωση και ζήλο. Και το καλύτερο; Είναι ο μόνος στην Κύπρο που κατασκευάζει τον δικό του πηλό.«Αυτό που με εντυπωσιάζει στο επάγγελμα είναι πως δημιουργούνται έργα τέχνης από το πιο απλό υλικό που μπορεί να φανταστεί κανείς. Δημιουργίες από το τίποτα, από μια άμορφη μάζα πηλού, που σταδιακά μεταμορφώνεται με τα ίδια μας τα χέρια σε κάτι μοναδικό».

Η πορεία του όμως δεν ήταν εύκολη. Ανάμεσα στην μακρόχρονη πορεία του είχε πολλά σκαμπανεβάσματα. Έπρεπε να εγκαταλείψει το ολοκαίνουριο εργαστήρι του στην Αμμόχωστο λόγω της εισβολής. Μετακόμισε στην Ορμήδεια, χρειάστηκε να εργαστεί ως οδηγός ασθενοφόρου, να ψεκάζει και να κάνει διάφορες δουλειές μέχρι να ορθοποδήσει ξανά. Δεν επαναπαυόταν όμως. Σε κάθε δυσκολία έβρισκε τρόπους ώστε να επιβιώνει αλλά και παράλληλα να κρατάει ζωντανή την τέχνη της κεραμικής.

Παράλληλα, με την πάροδο του χρόνου μετέφερε το πάθος του για την κεραμική και στον πατέρα του, ο οποίος επηρεάστηκε και δημιουργούσε μαζί με τον γιο του.

Το εργαστήρι του στο Παραλίμνι είναι μια όαση δημιουργικότητας για τα μικρά παιδιά, τους περαστικούς και τους τουρίστες. Εδώ οι επισκέπτες όχι μόνο παρακολουθούν αλλά δημιουργούν και τα δικά τους έργα. Μπορεί να παίξουν και να πειραματιστούν με τον τροχό αγγειοπλαστικής
αλλά και να φτιάξουν τη δική τους δημιουργία. Παραδίδει επίσης στο εργαστήρι του μαθήματα αγγειοπλαστικής και τρισδιάστατων κατασκευών.

Σε μια προσπάθεια να μάθει στα μικρά παιδιά την τέχνη της αγγειοπλαστικής επισκέπτεται ο ίδιος τα σχολεία και μυεί τους μαθητές στο αρχαιότερο είδος τέχνης και διακοσμητικής που έχει σαν βασικό υλικό τον εύπλαστο πηλό. Έτσι δίνει την ευκαιρία στα παιδιά να εκφραστούν, να πειραματιστούν, να παίξουν και να διασκεδάσουν μαθαίνοντας τη συγκεκριμένη τέχνη. Στην ερώτηση μας αν είναι εύκολο κάποιος να μάθει αγγειοπλαστική μας απαντά: «Η αγγειοπλαστική δεν είναι ούτε εύκολη ούτε δύσκολη. Εξαρτάται πάντα από το πάθος του καθενός, αλλά νομίζω ότι όποιος “ανακατευτεί” λίγο με αυτή την τέχνη, την αγαπά και βλέπει τον εαυτό του να κάνει πράγματα που δεν πίστευε ότι μπορεί να κάνει, γι’ αυτό και ενθουσιάζεται»

Παράλληλα, παρέχει στους Δήμους της επαρχίας Αμμοχώστου, υπηρεσίες του κλάδου του και εκπροσωπεί την κυπριακή αγγειοπλαστική σε διάφορες αποστολές των Δήμων. Συμμετέχει σε διάφορες εκθέσεις αγγειοπλαστικής και φεστιβάλ και τους καλοκαιρινούς μήνες σε συνεργασία με τον Δήμο Παραλιμνίου στήνει το δικό του εργαστήρι στον Πρωταρά.

Έργα του κοσμούν ιδιωτικές συλλογές, μουσεία και μνημειακούς χώρους. Μια από τις πιο εντυπωσιακές δημιουργίες του ήταν το έργο «Ο βράχος και η ιστορία του» σε συνεργασία με τον ζωγράφο Λοΐζο Σεργίου. Το έργο βρίσκεται στο πάρκο Γλυπτικής Αγίας Νάπας και επάνω του απεικονίζεται η παραδοσιακή ζωή της Κύπρου στις διάφορες εκφάνσεις της. Κάστρα, μοναστήρια, εξωκλήσια, παραλίες, παραδοσιακά σπίτια, αυλές, παραδοσιακές εργασίες των Κυπρίων, χοροί, γάμοι, λειτουργίες στα μοναστήρια, άρμεγμα, κατασκευή χαλουμιών, μεταφορές με τα γαϊδούρια και άλλα κοσμούν τον συγκεκριμένο βράχο.

Είναι πολύ σημαντικό να συναντάς όμορφους ανθρώπους με μεράκι, όρεξη και ποιότητα. Ανθρώπους με οράματα, ιδεολογία και χαμόγελο. Ανθρώπους που αγαπούν την κυπριακή παράδοση και την αναδεικνύουν με κάθε τρόπο. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι λοιπόν ο κ. Ασκώτης. Σχεδόν 70 χρονών και δεν σταματά να ονειρεύεται, να δημιουργεί, να προσπαθεί. Μεγάλη έκπληξη και ενθουσιασμό τα τελευταία χρόνια του προκάλεσε η ίδια του η κόρη. «Η κόρη μου αν και σπούδασε μαθηματικός, αποφάσισε να ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα της. Αυτό με τιμά ιδιαίτερα ως πατέρα αλλά και ως καλλιτέχνη και παράλληλα με χαροποιεί που το συγκεκριμένο επάγγελμα βρίσκει άξιους συνεχιστές».