Ο Μιχάλης Μεταξά είναι παράδειγμα ζωής

Ο Μιχάλης Μεταξά, είναι ένα σπάνιο θαύμα της ζωής. Τα δύσκολα παιδικά χρόνια, ο ψυχολογικός εκφοβισμός, οι κοροϊδίες και οι τριάντα επεμβάσεις που βίωσε, δεν τον σταμάτησαν ποτέ από το να ονειρεύεται. Στόχος του ήταν να αφήσει πίσω τις κακές αναμνήσεις. που του στοίχειωσαν το παρελθόν και να καλλιεργήσει το μέλλον του. Ο Μιχάλης Μεταξά είναι η καλύτερη απόδειξη ότι η ζωή συνεχίζεται παρά τα προβλήματα. Στο περιοδικό VOLT μας διδάσκει απλά μαθήματα ζωής.

Της Ειρήνης Τσομαλλούρη

Στα επτά του χρόνια, οι γονείς του αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τη Γερμανία και να μετακομίσουν στην Κύπρο και στο Παραλίμνι. Όταν πρωτοήρθε ο Μιχάλης, δε γνώριζε ελληνικά. Ξεκίνησε ξανά από τη πρώτη τάξη δημοτικού. Τα παιδικά του χρόνια, ήταν υπερβολικά δύσκολα. Το πρώτο πρόβλημα ήταν ότι δεν γνώριζε την ελληνική. Το σύνδρομο To- urette οδήγησε στη παραμόρφωση του προσώπου του. Η εξωτερική του εμφάνιση ήταν ο κύριος λόγος που τα περισσότερα παιδιά συστηματικά τον κοροϊδευαν. «Η μόνη μου διέξοδος, ώστε να εκφράσω τα παράπονα μου, ήταν να φωνάζω. Όχι κάτι συγκεκριμένο, εφόσον δε γνώριζα την γλώσσα και είχα ακουστικές δυσκολίες και καθυστέρηση στην νοητική μου ανάπτυξη. Ο τρόπος που εκφραζόμουν τους διασκέδαζε και με κορόιδευαν περισσότερο. Με αποκαλούσαν «τράουλο» και «άρρωστο». Θυμάμαι χαρακτηριστικά, μια ημέρα στο σχολείο, στο προαύλιο, ήρθε μία παρέα και με κλωτσούσε. Και ο λόγος; Διασκέδαζαν να με κοροϊδεύουν και να με ξεφτιλίζουν μπροστά στα άλλα παιδιά. Γι’ αυτούς, ήμουν το παιδί το καθυστερημένο, το ανίκανο».

Μεγάλωσε μέσα στα νοσοκομεία, από την πρώτη στιγμή της γέννησης του. Εκ γενετής αντιμετώπισε αμέτρητα θέματα υγείας, όπως προβλήματα στα μάτια, σχισμή στα χείλη και από τις δύο πλευρές, τέσσερις επεμβάσεις στο παχύ έντερο και μία επέμβαση στη μύτη, η οποία ήταν παραμορφωμένη. Τα ζωτικά του όργανα, βρίσκονται σε ανάποδη θέση, αλλά ένα από τα πιο κύρια προβλήματα που αντιμετώπιζε, ήταν τα αυτιά. Γεννήθηκε σχεδόν κωφός (95% απώλεια), όπου μέχρι και σε ηλικία δύο χρονών δε μπορούσε να ακούσει τίποτα. Το πρόβλημα ανακάλυψε μια νοσοκόμα, καθώς ο ίδιος δεν αντιδρούσε όταν του μιλούσαν. Είχε προβεί σε περίπου 30 επεμβάσεις και το 30% του μεγάλου αυτού αριθμού, να αφορά επεμβάσεις στα αυτιά. Ο Μιχάλης ουσιαστικά γεννήθηκε σχεδόν κωφός και με το σύνδρομο Tourette.

Για τον Μιχάλη όλα ξεπερνούνταν εκτός από ένα. Τον εκφοβισμό. Αρκετά από τα παιδικά του τραύματα άργησε πολύ να τα ξεπεράσει. Αποδέχεται βοήθεια τόσο φαρμακευτική όσο και ψυχολογική. Πλέον, λόγω κακών αναμνήσεων, βρίσκεται καθημερινά σε άμυνα, έχοντας στο μυαλό του την κοροϊδία, όταν τον κοιτάζουν. «Μου δημιουργείται έντονα αίσθημα θυμού, όταν με κοιτάζουν επίμονα και κυρίως τα μικρά παιδιά. Ασυναίσθητα μπορεί και να φωνάξω εκείνη τη στιγμή ή και να βρίσω. Όλα αυτά με επηρεάζουν και νιώθω ο χειρότερος άνθρωπος στον πλανήτη».

Ο Μιχάλης, δεν έχει σταματήσει ποτέ να ονειρεύεται. «Θέλω να ταξιδέψω σε όλο τον κόσμο, να γνωρίσω νέες κουλτούρες. «Δεν μπορώ να σου περιγράψω τη χαρά που βιώνω, όταν θα ταξιδέψω. Έχω εφαρμογή στον υπολογιστή μου, αεροπορικό προσομοιωτή, βασισμένο σε ρεαλιστικές διαδικασίες πτήσης. Είμαι παράλληλα επιβάτης και πιλότος». Πέρα από την αγάπη που εκφράζει για τα αεροπλάνα, ο Μιχάλης είναι μουσικός. Τελειώνοντας το σχολείο, είχε σπουδάσει αυτό που λαχταρούσε από παιδί, μουσικός. Με αρκετή αφοσίωση και προσπάθεια έλαβε αριστείο και τον υψηλότερο βαθμό. «Λόγω των δυσκολίων που είχα περάσει στη ζωή μου, άργησα να το αντιληφθώ. Η δασκάλα της μουσικής στο νηπιαγωγείο στη Γερμανία, όταν με πρωτοάκουσε με προέτρεψε να το ψάξω. Και έτσι έκανα. Από μικρός ασχολούμουν με τη μουσική, αρχίζοντας με αυλό, έπειτα πιάνο, τρομπόνι και ακορντεόν». Μετά αφού είχε πάρει το δίπλωμα του, εισάχθηκε στο ίδρυμα «Χάρισμα», στη Λάρνακα. Το «Χάρισμα» είναι ίδρυμα που δίνει την ευκαιρία σε παιδιά με παθήσεις και έχουν χάρισμα, να αναδείξουν το ταλέντο τους μουσικά. Ο σύνδεσμος αυτός, δημιουργήθηκε για τη μικρή Νεφέλη, ένα χαρισματικό παιδί. Η Νεφέλη μόλις στα 9 της χρόνια γνώρισε την άτυχη πτυχή της ζωής. Διαγνώστηκε με όγκο στον εγκέφαλο. Σήμερα, έχει μόνιμη αναπηρία και μόνιμη εγκεφαλική ζημιά, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εκφραστεί με λόγια αλλά μέσα από το τραγούδι της, χαρίζοντας απλόχερα την αγάπη της και με την αγγελική της φωνή. Έτσι, ο Μιχάλης, εισάχθηκε σε αυτό το ίδρυμα, όπου παρέα και με τα άλλα μέλη του ιδρύματος, αναδεικνύουν καθημερινά τις ικανότητες τους. Εφόσον η ζωή τους στέρησε το δικαίωμα μίας φυσιολογικής ζωής τους έδωσε το μεγαλύτερο χάρισμα. Αυτό της δημιουργικότητας και της αγάπης.

Ο Μιχάλης δεν κατάφερε να ζήσει μια φυσιολογική ζωή, όπως ένα φυσιολογικό παιδί της ηλικίας του. Ο Μιχάλης δε γεννήθηκε παραμορφωμένος. Απλά μεγάλωσε σε μία παραμορφωμένη κοινωνία. Μέσα από τη συγκλονιστική του ιστορία, διδαχθήκαμε ένα μάθημα ζωής. Είναι αναγκαίο να είμαστε κατανοητικοί με όλους. Το κάθε σπίτι ζει το δικό του Γολγοθά. Μερικοί άνθρωποι το ζουν σε μεγαλύτερο και άλλοι σε μικρότερο βαθμό. Πάνω από όλα, είναι αναγκαίο να είσαι «άνθρωπος». Στη σημερινή κοινωνία η λέξη «άνθρωπος» περνάει σε δεύτερο βαθμό. Παλαιότερα ήταν βαθμός κριτήριου στη κοινωνία των ανθρώπων. Αν θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο στο καλύτερο, θα πρέπει να ξεκινήσουμε από τον εαυτό μας. Να φτιάξουμε ένα μέλλον όπου η αγάπη, η ειρήνη, η ελευθέρια, ο σεβασμός, και η ισότητα στον άνθρωπο θα είναι οι κυρίαρχες λέξεις της ανθρωπότητας.

Follow Vantagemag on Instagram to see the latest news