Ο καρκίνος είναι ένα θηρίο που πρέπει εσύ να παλέψεις μαζί του και να το νικήσεις

Η Λένια Μασιά-Αρέστη τον Μάιο του 2008 διαγνώστηκε με τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας στο τέταρτο στάδιο και με μετάσταση. Οι γιατροί της έδιναν 3 ολόκληρους μήνες ζωής. Η πίστη και η θέληση της να ζήσει για να μεγαλώσει τα μικρά της παιδιά, δεν την άφησαν να παραδοθεί στον καρκίνο. Έκτοτε έχει αλλάξει ως άνθρωπος και βρίσκεται κοντά σε ανθρώπους που χρειάζονται τη βοήθεια της.

Από τον Ζανέττο Λουκά

Καταρχήν θα ήθελα να σας ευχαριστήσω κύριε Ζανέττο για την ευκαιρία που μου δίνετε να μιλήσω για το θαύμα της ζωής μου.

Ονομάζομαι Λένια Μασιά-Αρέστη και είμαι από το Λιοπέτρι. Είμαι παντρεμένη με τον Μιχάλη Αρέστη και έχουμε δύο παιδιά τον Δημήτρη και τη Μαρία. Με παίρνεις πίσω 15 ολόκληρα χρόνια, τον Μάιο του 2008, όπου και διαγνώστηκα με τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας στο τέταρτο στάδιο και με μετάσταση.

Πολύ δύσκολες μέρες, εξετάσεις στη Γερμανία,  αποτελέσματα, αναμονή… Όλα έδειχναν πως  δεν μου έμενε πολύς  χρόνος  ζωής. Αυτό το συγκεκριμένο διάστημα παραμένει μέχρι και σήμερα βαθιά  χαραγμένο στη μνήμη μου θυμίζοντάς μου πόσο πρόσκαιρη και απρόβλεπτη μπορεί να είναι η ζωή. Η πραγματικότητα ήταν σκληρή και αμείλικτη.

Οι γιατροί  μου ανακοίνωσαν πως μου απέμεναν μόλις τρείς  μήνες ζωής. Έτσι έδειχναν  τα ιατρικά αποτελέσματα. Δεν έχασα  ούτε στιγμή την πίστη μου στον Θεό. Και αυτή η πίστη διέψευσε την επιστήμη. Γι΄αυτό και ζω.

Δύναμη μου σε αυτόν τον αγώνα, πνευματικά κοντά μου και τον ευχαριστώ για τη δύναμη της πίστης και της προσευχής  του, που με βοήθησε να αγαπήσω ακόμα πιο πολύ τον Θεό μου και να παραμείνω χριστιανή μέχρι το τέλος του αγώνα με τον καρκίνο, ο πνευματικός μου πατέρας, Πατήρ Αντώνιος.

Ο Άγιος Παρθένιος, ο Άγιος των καρκινοπαθών, έκανε το θαύμα του. Ο πνευματικός μου πατέρας Πατήρ Αντώνιος, από τους Τρούλλους, όταν πήγα κοντά του ζητώντας τη βοήθειά του μου μίλησε για τον Άγιο Παρθένιο. Το θαύμα που έζησα τη δύσκολη εκείνη περίοδο της ζωής μου είναι αδύνατον να το περιγράψω εδώ. Αυτό που μπορώ όμως να πω είναι πως τα αποτελέσματα από τη μια μέρα στην άλλη είχαν αλλάξει. Θέλω να πω ότι πάντα υπάρχει ελπίδα, ο Θεός είναι μόνο αγάπη και ποτέ δεν εγκαταλείπει κανέναν από εμάς αν εμείς  πιστεύουμε πραγματικά και ζητήσουμε τη βοήθειά του. Όταν είχε γίνει η διάγνωση της κακοήθειας δεν είπα ποτέ γιατί σε εμένα. Όλοι οι άνθρωποι είμαστε το ίδιο. Άπλα ήταν η δική μου σειρά. Το δέχτηκα και προχώρησα.

Ευχόμουν να ήμουν ο τελευταίος άνθρωπος με καρκίνο.

Ο καρκίνος είναι μια λέξη τρομακτική που πολλοί άνθρωποι φοβούνται να την προφέρουν. Και εγώ το ίδιο έκανα πριν νοσήσω. Καλείσαι να δώσεις έναν αγώνα με ένα θηρίο που πρέπει εσύ να παλέψεις μαζί του και να το νικήσεις. Υπάρχει πόνος σωματικός και ψυχικός. Ο κάθε καρκινοπαθής αντιλαμβάνεται αυτή τη στιγμή που το διαβάζει τι θέλω να πω.

Κοντά μου από την πρώτη στιγμή μέχρι το τέλος σε όλες τις στιγμές που πέρασα βρισκόταν ο σύζυγός μου, οι γονείς μου, τα αδέρφια μου και όλοι οι άνθρωποι που με αγαπούσαν. Όλους τους ευχαριστώ για την τόση πολλή αγάπη που μου πρόσφεραν. Στόχος μου σε αυτόν τον αγώνα με τον καρκίνο ήταν τα παιδιά μου. Για να μπορέσω να παλέψω με τον καρκίνο έλεγα ότι δεν είχα δικαίωμα να τα αφήσω  μόνα τους. Ο γιος μου Δημήτρης ήταν τότε 16 χρονών και η κόρη μου Μαρία στα 11 της χρόνια, ηλικίες οι οποίες ήταν πολύ ευαίσθητες και που τα παιδιά έχουν ανάγκη να έχουν και τους δύο γονείς κοντά τους.

Τον κάθε καρκινοπαθή πρέπει να τον αντιμετωπίζεις φυσιολογικά. Δεν χρειάζεται να τον λυπάσαι. Το μόνο που χρειάζεται είναι να του δώσεις δύναμη για να προχωρά στις δύσκολες μέρες της ασθένειάς του. Χρειάζεται τους δικούς του ανθρώπους να είναι μαζί του στα δύσκολά του. Κάποιες φορές θέλει να μείνει μόνος, δεν θέλει να έχει επικοινωνία με κανέναν, παλεύει  με το μυαλό του γιατί 24 ώρες το 24ώρο έχει μέσα του τη λέξη καρκίνος. Καρκίνος που νομίζεις ότι είναι θάνατος. Όχι δεν είναι θάνατος, δεν είναι ανίκητος, μπορεί να νικηθεί και αυτός.

Ο καρκίνος με άλλαξε. Όλα αυτά τα χρόνια σαν άνθρωπος έγινα πολύ διαφορετική, πιο ευαίσθητη κυρίως στα θέματα υγείας. Πήρα δύναμη από τη δική μου περιπέτεια με τον καρκίνο και προσπαθώ όσο μπορώ να βοηθώ άλλους ανθρώπους ειδικά αυτούς που πάσχουν από καρκίνο αλλά και με άλλα προβλήματα που έχουν στη ζωή τους.

Αν θα άφηνα ένα μήνυμα θα έλεγα ότι το καλύτερο όπλο κατά του καρκίνου είναι η πρόληψη. Προτείνω σε όλους τους ανθρώπους να κάνουν τις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις τακτικά καθώς η καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψη.

Σας ευχαριστώ θερμά και εύχομαι από καρδιάς σε όλους όσους υποφέρουν από καρκίνο καλή δύναμη στον αγώνα τους.

Ως άνθρωπος θέλω να βοηθώ όσο περισσότερο πολύ τους ανθρώπους. Το θεωρώ καθήκον μου και καθήκον κάθε ανθρώπου απέναντι σε άλλους συνανθρώπους του. Αν υπάρχει άνθρωπος που χρειάζεται βοήθεια τότε μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μου και του υπόσχομαι θα κάνω ότι μπορώ να τον βοηθήσω.