Ο καθένας έχει δικαίωμα να είναι ο εαυτός του!

Οι θύμησες του Δημήτρη Καπίλλα τον γεμίζουν με ανάμεικτα συναισθήματα. Ο εκφοβισμός που έχει βιώσει κατά τα παιδικά του χρόνια στα σχολικά θρανία, τον σημάδεψε βαθιά και του άφησε μια έντονη γλυκόπικρη γεύση. 

Της Ιωάννας Τζούλιου

Ο Δημήτρης είναι ένας χαρισματικός, πολύ ιδιαίτερος, ξεχωριστός και ευγενικός άνθρωπος, που δυστυχώς όταν ήταν παιδί, οι συνομήλικοί του δεν κατάφεραν να τον αποδεχτούν. Τώρα εργάζεται σε οικογενειακή επιχείρηση. Μεγάλωσε στο Παραλίμνι, όπου φοίτησε στο Γυμνάσιο και Λύκειο Παραλιμνίου. Από τότε παλεύει να ξεχάσει την περιφρόνηση που ένιωθε όταν τα άλλα παιδιά στο σχολείο τον πείραζαν με ειρωνικά και κακοπροαίρετα σχόλια.

Από τα χρόνια που πήγαινε Δημοτικό, έχει μόνο όμορφες αναμνήσεις όταν έπαιζε μπάλα ανέμελα και αθώα τα απογεύματα με φίλους του από τη γειτονιά. Όταν όμως μεγάλωσε και πήγε Γυμνάσιο, οι καταστάσεις άλλαξαν απότομα και ραγδαία. Ο καθένας πήρε το δρόμο και την πορεία του. Οι συμμαθητές του, που θεωρούσε παρέα του στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο, πάμπολλες φορές είχαν κανονίσει να βγουν και του το έκρυβαν, διότι τον είχαν στην απ’ έξω.

Δεν ήταν επιθυμητός στην παρέα, πράγμα που τον έκανε να νιώθει απομονωμένος και αποκλεισμένος. Σήμερα είναι τριάντα-επτά ετών, αλλά ακόμα ανακαλεί στη μνήμη του τα πρόσωπα αυτών που τον χλεύαζαν, γελούσαν μαζί του ή τον έβριζαν φωναχτά μπροστά σε όλα τα υπόλοιπα παιδιά του σχολείου. Ο εκφοβισμός που δεχόταν κορυφώθηκε όταν υπέστη μια εκφραστική-λεκτική επίθεση από δύο άτομα, τα οποία τον μείωναν συνεχώς σχετικά με έναν αγώνα ποδοσφαίρου όπου δεν τα είχε πάει άριστα. Ένιωσε οργισμένος, απογοητευμένος και σοκαρισμένος.

Το γεγονός ότι κατάφερε να ενταχθεί στο ΑΓΟ του έδινε πολλή δύναμη, αφού η γυμναστική τον αναζωογονούσε και ένιωθε ότι ανήκει κάπου. Στη πορεία οι καθηγητές του, του είπαν ότι δεν μπορεί να συνεχίσει, αναφέροντας του ασήμαντες δικαιολογίες. Το γεγονός αυτό τον τάραξε αρκετά και τον έριξε ψυχολογικά. Παρ’ όλα αυτά, νιώθει ευγνώμων που οι γονείς του ήταν και είναι πάντα δίπλα του, να τον στηρίζουν και να τον υποστηρίζουν.

Έχοντας βιώσει την απόλυτη κατάργηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ο Δημήτρης, το μόνο που έχει ως επιθυμία είναι να μπορεί να είναι ο εαυτός του και να μην δέχεται επικριτικές συμπεριφορές και bullying. Ο εκφοβισμός, ιδιαίτερα κατά τη παιδική ηλικία σημαδεύει, και αφήνει μαχαιριές και τραύματα στη ανθρώπινη ψυχή. Τονίζει πως είναι πολύ επικίνδυνο κάποιος να παίζει με το συναισθηματικό και ψυχικό κόσμο κάποιου ευαίσθητου παιδιού, διότι αυτό συνεπάγεται με οδυνηρές συνέπειες. Οι επιπτώσεις του εκφοβισμού είναι σοβαρές και μακροχρόνιες. Κανείς δεν πρέπει να γίνεται «στόχος». 

Σήμερα πια, ο Δημήτρης απέκτησε την αυτοπεποίθηση του, έχει βάλει στην άκρη όσο γίνεται τα βιώματα που τον πλήγωσαν και έχει στη ζωή του ανθρώπους που τον σέβονται και τον αγαπάνε, όπως ακριβώς είναι. Όλοι, κανενός εξαιρουμένου, πρέπει να αγαπάνε πρώτα απ’ όλα τον ίδιο τον εαυτό τους, και μετέπειτα να σέβονται και να αποδέχονται το διαφορετικό. Διότι όλοι είμαστε ίσοι, όλοι είμαστε άνθρωποι μοναδικοί και βλέπουμε κάθε μέρα τον ίδιο ορίζοντα, παρά τις διαφορετικότητες, που αναπόφευκτα έχουμε όλοι μεταξύ μας.

Follow Vantagemag on Instagram to see the latest news