Η ζωή στην επαρχία που μεγάλωσα – Στάλω Νικολέττου

Η αρχιτέκτονας Στάλω Νικολέττου φιλοξενείται στη στήλη “Η ζωή στην επαρχία που μεγάλωσα” και απαντά σε διάφορα ερωτήματα για την επαρχία Αμμοχώστου και τη σχέση της μ’ αυτή.

Του Ζανέττου Λουκά

Τι θυμάσαι από τα παιδικά σου χρόνια;

Οι αναμνήσεις από τις όμορφες, ανέμελες στιγμές. Το κρυφτό μέσα στα χωράφια, τα παιχνίδια στις γειτονιές, τα ατέλειωτα καλοκαίρια στις παραλιακές παράγκες, τα οικογενειακά τραπέζια με παππούδες, γιαγιάδες και συγγενείς σε όλες τις γιορτινές περιόδους. Έντονη ανάμνηση αποτελεί η διασκέδαση το βράδυ της Κυριακής της Σήκωσης, μέσα στο πέτρινο σπίτι του παππού και την επόμενη μέρα, της Καθαρής Δευτέρας, στους Αόρατους στο Κάβο Γκρέκο. Επίσης, χαραγμένη στο μυαλό μου είναι η σταδιακή ένταξη της τεχνολογίας στα σπίτια μας. Θυμάμαι τη χαρά, σαν παιδιά, τη μέρα εκείνη που έγινε η εγκατάσταση τηλεφώνου σε όλα τα σπίτια της ευρύτερης γειτονιάς, τη μέρα που αγοράσαμε βίντεο και επιπλέον, τα απογεύματα που περιμέναμε, στις 17:00, να ξεκινήσει το παιδικό πρόγραμμα του κρατικού καναλιού τηλεόρασης, καθώς μόνο αυτό είχαμε.

Τι αναπολείς από τα παιδικά σου χρόνια;

Αυτό που χάθηκε με την πάροδο του χρόνου και το σκεφτόμαστε με νοσταλγία, είναι το αίσθημα της ασφάλειας που νιώθαμε σαν παιδιά και το ίδιο οι γονείς. Να κυκλοφοράμε μέσα στις γειτονιές ως αργά, τα σπίτια ανοικτά και το κλειδί κάπου κρυμμένο, ο κόσμος ήταν πιο χαλαρός και πιο απλός. Αυτά τα όμορφα καλοκαιρινά βράδια κάτω από την κληματαριά τη γιαγιάς, όπου μ’ ένα σφύριγμα μαζευόταν όλη η γειτονιά, μικροί και μεγάλοι, αποτελούν για μένα μια γλυκιά ανάμνηση και υπήρξαν ως τα πρώτα μαθήματα επικοινωνίας και τρόπου συζήτησης με τον κόσμο. 

Αγαπημένη σου ανάμνηση στην επαρχία μας;

Θυμάμαι, όταν μαθήτρια δημοτικού, την πρώτη εκδήλωση Ανθεστηρίων που έγινε στον Δήμο μας. Όλο το σχολείο βρισκόταν σε εγρήγορση για την ετοιμασία του άρματος «Ειρήνη στον πλανήτη γη». Αμέτρητα λουλούδια να γεμίζουν το χώρο, μια συνεργασία δασκάλων και παιδιών για ένα όμορφο τελικό αποτέλεσμα. Ήταν η πρώτη εκδήλωση των σχολείων μέσα στους δρόμους της πόλης μας, γεμάτη χρώματα και μουσικές και εμείς ως παιδιά, ντυμένα με στολές από όλο τον κόσμο το απολαμβάναμε. Επίσης, έντονα θυμάμαι όταν, το 1983, πήγαμε στο γήπεδο Τσίρειο στη Λεμεσό, για τον Τελικό Κυπέλλου Ποδοσφαίρου, για να στηρίξουμε την ομάδα μας, Ένωση Νέων Παραλιμνίου, με αντίπαλο την Ομόνοια. Μικροί και μεγάλοι ντυμένοι με τις βυσσινί φανέλες, ξεκινήσαμε, σε πομπή, να φτάσουμε στη Λεμεσό. Μέσα από τα μάτια ενός παιδιού, έβλεπα την αγωνία στο πρόσωπο του πατέρα μου, που ήταν ο πρόεδρος της ΕΝΠ και ταυτόχρονα, τον ενθουσιασμό και τη χαρά στην κερκίδα των οπαδών μας. Δυστυχώς χάσαμε, αλλά έμεινε η περηφάνια για την προσπάθεια και την πετυχημένη πορεία.

Τι σου αρέσει περισσότερο στην επαρχία Αμμοχώστου;

Αυτό που ξεχωρίζει στην περιοχή, και με χαροποιεί ιδιαίτερα, είναι η αυθεντικότητα των ανθρώπων, η φιλοξενία τους και το πάθος τους να μορφωθούν, να δημιουργήσουν και να προοδεύσουν. Πολλές φορές δεν καταλαβαίνουμε αυτά τα χαρακτηριστικά μας, καθώς είμαστε μέρος του τοπικού συνόλου. Αυτά τα αντιλαμβάνονται και τα νιώθουν οι ξένοι επισκέπτες της περιοχής μας, που έρχονται για τουρισμό ή για μόνιμη εγκατάσταση.

Τι θα έκανε την επαρχία Αμμοχώστου καλύτερη αν απουσίαζε;

Πιστεύω, όλοι πρέπει να αντιληφθούμε, ότι η ευημερία ενός τόπου μπορεί να επιτευχθεί, όταν ξεφύγουμε από κάποιες στενές αντιλήψεις. Να δώσουμε εμπιστοσύνη και ώθηση σε νέους ανθρώπους, με όρεξη και μυαλό, να πάρουν ηγετικές θέσεις και να μπορούν, ως τεχνοκράτες, να διεκδικήσουν για τον τόπο μας, χωρίς να σκεφτόμαστε γιατί αυτός και όχι ο άλλος, ο γνωστός ή ο συγγενής. Για μένα, όταν ευημερεί ο ένας, τότε ως αλυσίδα οικονομίας, θα ευημερήσουν και οι υπόλοιποι. Να ευχόμαστε για την επιτυχία του συμπολίτη μας, γιατί έτσι κτίζεται το κοινό καλό.

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα άλλαζες αν ήσουν Δήμαρχος;

Θα προωθούσα την κατασκευή ενός πολυχώρου – Δημοτικού Θεάτρου. Έχω την ιδέα στο μυαλό μου να δημιουργηθεί σε ένα μεγάλο τεμάχιο ένας πολυχώρος με θέατρο, βιβλιοθήκη, αίθουσα διαλέξεων και ένα πάρκο με παιχνίδια (όπως γήπεδο, μικρό αστεροσκοπείο), περιοδικές εκθέσεις και με αρμονική τοπιοτέχνηση. Το θετικό είναι ότι, στην περιοχή μας, δίνουμε έμφαση στη μόρφωση των παιδιών μας, αλλά απουσιάζουν οι υποδομές για να ενισχύσουν την αγάπη προς τον πολιτισμό, την ανάπτυξη σωστής αισθητικής προσέγγισης, κουλτούρας και της πολύπλευρης παιδείας.

Το αγαπημένο σου μέρος;

Το αγαπημένο μου μέρος είναι η τοποθεσία «Νησσιά». Αποτελεί τη θάλασσα των παιδικών μου χρόνων, με τα ατέλειωτα μακροβούτια, τις οικογενειακές συνάξεις στην παράγκα μεταξύ των δύο κόλπων και τις ψαρόβαρκες που ανεβαίναμε για εξερεύνηση και κολύμπι στα βαθιά νερά. Συνεχίζει να έχει αυθεντική ομορφιά, με το γραφικό μικρό αλιευτικό καταφύγιο και τους βράχους να πλαισιώνουν σαν μια μεγάλη αγκαλιά το γαλάζιο της θάλασσας.

Πιστεύεις ότι έχει εξελιχθεί ικανοποιητικά η επαρχία μας στον τομέα της ανάπτυξης;

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται εξέλιξη και καταβάλλεται προσπάθεια από τους ιδιώτες να αναβαθμίσουν το προϊόν τους, ώστε να είναι ανταγωνιστικό. Βλέπουμε ανακαινισμένους νέους χώρους, με όμορφη αισθητική προσέγγιση, είτε εντός της πόλης είτε στην τουριστική περιοχή, ανάπτυξη των υπηρεσιών και προσπάθεια προσέλκυσης επενδυτών και νέων επιχειρήσεων.

Πως βλέπεις να εξελίσσεται η επαρχία Αμμοχώστου τα επόμενα χρόνια;

Είμαι αισιόδοξη πως προχωράμε στη σωστή κατεύθυνση και βελτιωνόμαστε. Ευελπιστώ ότι θα γίνουν πιο στοχευμένες κινήσεις για έργα κοινής ωφέλειας, ενίσχυση της παιδείας και των σχολείων, προσπάθεια προσέλκυσης χειμερινού τουρισμού και συνεδρίων με την αναβάθμιση του τουριστικού μας προϊόντος. Ήδη με τα δύο μεγάλα έργα, τις μαρίνες Αγίας Νάπας και Παραλιμνίου, την ανάπλαση του αλιευτικού καταφυγίου στο Λιοπέτρι, μπαίνουμε σε μια νέα εποχή ανάδειξης και ανάπτυξης της περιοχής μας.

Αγαπημένος σου περίπατος στην επαρχία μας;

Σαφώς ο καλύτερος περίπατος, όπως πολλοί απολαμβάνουν, μέρα και νύχτα, είναι στον παραλιακό πεζόδρομο. Εξάλλου αυτό θα πει ευλογία: να έχεις δίπλα σου τη θάλασσα και να χαλαρώνεις, περπατώντας με φίλους και την οικογένεια σου, κατά μήκος της δαντελωτής ακτογραμμής.

Η καλύτερη θέα στην επαρχία μας;

Η καλύτερη θέα, για μένα, είναι από το Κάβο Γκρέκο. Εκεί έρχεται το βλέμμα αντιμέτωπο με την απεραντοσύνη του γαλάζιου, βλέπεις την όμορφη και παράλληλα άγρια ένωση της στεριάς με τη θάλασσα και μπορείς να απολαύσεις ένα όμορφο ηλιοβασίλεμα. Όλα αυτά αποτελούν μια μαγευτική εικόνα, θα μπορούσαν να αναδειχτούν (με χρήσεις, φωτισμό, διαφήμιση) και να αποτελούν τόπο προσέλκυσης τουρισμού, όπως γίνεται σε διάφορα νησιά της Ελλάδας.

Αγαπημένη σου εκδήλωση στην επαρχία μας;

Ξεχωρίζω την παρέλαση του Καρναβαλιού, η οποία έχει πλέον καθιερωθεί ως μια εκδήλωση που προσφέρει χαρά σε όλους, διασκέδαση, έκφραση συναισθημάτων και αποδεικνύει πως η συνεργασία όλων των συνόλων φέρνει όμορφα αποτελέσματα με εμπειρίες ξεχωριστές για μικρούς και μεγάλους.

Που αλλού έχεις ζήσει; Ποιο το πλεονέκτημα σε σύγκριση με την Αμμόχωστο;

Έχω ζήσει στην Αθήνα ως φοιτήτρια και, σαφώς, με ένα διαφορετικό τρόπο ζωής. Έντονοι ρυθμοί αλλά με τόσες επιλογές σε πολιτιστικές εκδηλώσεις, εξόδους, ακαδημαϊκές εμπειρίες και ερεθίσματα για ποικίλες γνώσεις. Εκεί αντιλαμβάνεσαι ότι υπάρχουν διαφορετικές αντιλήψεις ανθρώπων, τις οποίες πρέπει να σέβεσαι. Εκεί καταλαβαίνεις ότι πρέπει να παλέψεις, να μάθεις, να δημιουργήσεις και να ζήσεις σε μια μεγάλη κοινωνία, σε αντίθεση με τον μικρόκοσμο της περιοχής μας.

Αν είχες ένα καλεσμένο στην επαρχία μας, τι θα του πρωτοέδειχνες;

Λόγω του επαγγέλματος, έρχομαι συχνά σε επαφή με ανθρώπους είτε του εξωτερικού είτε από άλλες επαρχίες. Όταν έρχονται στην περιοχή μας, αυτό που τους δείχνω και αυτό που απολαμβάνουμε είναι ένας όμορφος περίπατος δίπλα στη θάλασσα, μια βόλτα στους Αγίους Αναργύρους, κατά τη δύση του ήλιου. Μία επίσκεψη στα Αλιευτικά καταφύγια της Αγίας Τριάδας και του Αγίου Νικολάου. Επίσης μία ξεχωριστή εμπειρία για τους επισκέπτες αποτελεί μια κρουαζιέρα από τον Κάππαρη, αγναντεύοντας την Αμμόχωστο και μέχρι τις θαλασσινές σπηλιές του Κάβο Γκρέκο. Αυτές εξάλλου οι φυσικές ομορφιές αποτελούν το χαρακτηριστικό στοιχείο της φυσιογνωμίας του τόπου μας. Και γι’ αυτό κάποιοι, φεύγοντας, λένε χαριτολογώντας πως ζούμε σε παράδεισο, με τέτοιες εικόνες γύρω μας.

Follow Vantagemag on Instagram to see the latest news