Ζήσε το σήμερα, σαν να μην υπάρχει το αύριο!

Η συνέντευξη αυτή, για προσωπικούς λόγους της συνεντευξιαζόμενης, θα παραμείνει ανώνυμη.

H “X”, ταξίδεψε με προορισμό την Αμερική. Ένα ταξίδι που στοίχειωσε την ψυχή της. Βράδυ Σαββάτου και επιστρέφοντας στο ξενοδοχείο την είχαν πυροβολήσει. Είχε εισαχθεί αμέσως στο νοσοκομείο, στην εντατική. Μετά από αρκετές εξετάσεις, οι γιατροί να ανακαλύπτουν ότι είχε και καρκίνο. Αφορά μια ιστορία ζωής. Μια ιστορία, που άφησε πίσω στο παρελθόν. Και τώρα, ζει το παρόν, που είναι το μόνο εγγυημένο και διαμορφώνει το μέλλον.

Της Ειρήνης Τσομαλλούρη

Το μεγάλο ταξίδι

Ο δικός μου εφιάλτης άρχισε το 2013. Πήγα ταξίδι με παρέα στην Αμερική, για περίπου ένα μήνα. Αφορούσε ένα μεγάλο ταξίδι. Θέλαμε να γνωρίσουμε νέες κουλτούρες, να εξερευνήσουμε νέους τόπους και φυσικά να απολαύσουμε την αμερικάνικη ζωή. Παρόλα αυτά, μας κυριαρχούσε και το αίσθημα του φόβου. Φοβήθηκα τη βία. Θυμάμαι, πήγαινα σε παντοπωλεία και έβλεπα ανθρώπους να έχουν στα ρούχα τους όπλα. Ένιωθα περίεργα, φοβισμένη. Για έμενα δεν ήταν κάτι φυσιολογικό, όμως για αυτούς ήταν.

Βράδυ Σαββάτου

Όταν πρωτοφθάσαμε στην Αμερική, είχα γνωρίσει ένα αγόρι. Υπήρξε φλερτ, αλλά εγώ αδιαφορούσα, ήταν έμπορος ναρκωτικών, ήταν μεγάλος στο παιχνίδι. Συνεχώς μου έλεγε να βγούμε, αλλά εγώ του έλεγα όχι. Όπου πήγαινα, ερχόταν και αυτός. Είχε γίνει η σκιά μου. Γνώριζε που βρισκόμουν κατά τη διάρκεια όλης της ημέρας. Βράδυ Σαββάτου. Βγήκα με την παρέα μου για ένα ποτό. Επιστρέφοντας στο ξενοδοχείο, περπατώντας στον πεζόδρομο απλά με πλησίασε ένα αυτοκίνητο και με πυροβόλησαν. Όλα είχαν θολώσει και έχασα τις αισθήσεις μου. Οι αρχές της Αμερικής, βρήκαν τους ενόχους. Ήταν αντίπαλοι του ατόμου που με πλησίαζε. Πιστεύοντας ότι είμαι το κορίτσι του και θέλοντας να βλάψουν τον ίδιο, έβλαψαν τη δική μου ζωή. Δεν είχε προχωρήσει το περιστατικό στις αρχές της Αμερικής, για αυτούς ήταν ένα μικρό συμβάν.

Μετά τον πυροβολισμό

Ξύπνησα στην εντατική, βλέποντας τους γιατρούς από πάνω μου. Δεν μπορούσα να περπατήσω. Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Είχα μόλυνση στο αίμα, έχασα μικρό ποσοστό του πνεύμονα και του στομαχιού. Συνεχώς, ανέβαζα πυρετό λόγω της μόλυνσης. Αφόρητοι πόνοι σε όλο μου το σώμα. Άρχισα αμέσως φυσικοθεραπείες και στην εντατική βρισκόμουν για τέσσερις μήνες. Στην Αμερική βρισκόμουν για ένα μήνα στην εντατική και μετά για τρείς μήνες βρισκόμουν στην Κύπρο. Δεν μπορούσα να παραμείνω περισσότερο στην Αμερική, όλα ήταν ακριβά. Όταν βρισκόμουν στην εντατική για ένα μήνα, στοίχησε περίπου 100 χιλιάδες δολάρια το νοσοκομείο και δεν είχα καμία βοήθεια από το κράτος. Έτσι, επέστρεψα πίσω στη Κύπρο και εισάχθηκα στην εντατική του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού για ακόμη τρεις μήνες.

Το ένα πρόβλημα, να φέρνει το άλλο

Όταν βρισκόμουν στην Αμερική, μετά από μια σειρά εξετάσεων, μου βρήκαν καρκίνο στη χολή. Το ένα πρόβλημα, να φέρνει το άλλο. Είχα χειρουργηθεί τέσσερις φορές στο σύνολο. Στο πρώτο χειρουργείο μου είχαν αφαιρέσει τη σφαίρα και στα άλλα δύο μου χορήγησαν φάρμακα για τις πληγές μου από τη σφαίρα. Το τέταρτο χειρουργείο, αφορούσε την αφαίρεση του καρκίνου στη χολή. Χημειοθεραπείες και φυσικοθεραπείες, γίνονταν ταυτόχρονα, μετά την επιστροφή μου στην Κύπρο. Περίπου μια εβδομάδα πριν μου δοθεί εξιτήριο από το Γενικό Νοσοκομείο της Λεμεσού, με μετακίνησαν σε κανονικό θάλαμο του νοσοκομείου. Μαζί μου, μέχρι το τέλος βρίσκονταν διαρκώς στο πλευρό μου γιατροί, νοσοκόμοι και φυσικά η μητέρα μου. Σιγά – σιγά με τη βοήθεια τους, προσπαθούσα να βρω τις δυνάμεις μου. Περπατώντας αρχικά λίγο στο θάλαμο μου και μετά με ασκήσεις για τις πληγές που μου είχε αφήσει η σφαίρα. Για καλή μου τύχη, ο καρκίνος μετά από το χειρουργείο και τις χημειοθεραπείες, είχε χαθεί. Τα είχα καταφέρει!

Μάθημα ζωής

Η ερώτηση που έκανα καθημερινά στον εαυτό μου είναι «Γιατί σε μένα;». Αν δε βρισκόμουν στο νοσοκομείο δεν θα εντόπιζαν τον καρκίνο. Δεν θα μπορούσα να τον πολεμήσω. Εισάχθηκα στο νοσοκομείο για την σφαίρα που δέχθηκα από τον πυροβολισμό και μου βρήκαν τον καρκίνο. Η τύχη μου, στην ατυχία μου. Η ζωή μας είναι πολύτιμη. Δεν έχουμε τον χρόνο για να τη σπαταλάμε. Βρισκόμουν μεταξύ ζωής και θανάτου. Και τελικά, τα έχω καταφέρει. Με αρκετή δύναμη, προσπάθεια και πίστη. Πήρα ένα σημαντικό μάθημα από αυτή τη κατάσταση. Ζήσε το σήμερα, σαν να μην υπάρχει το αύριο!

Τα θέματα υγείας, της έδωσαν την ευκαιρία να δει τη ζωή από άλλη οπτική γωνιά. Έχει σταματήσει να μετρά τις ζημιές και άρχισε πλέον να αναζητεί τα οφέλη από όλα αυτά που συνέβησαν στη ζωή της. Πέρα από τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, τα είχε καταφέρει! Οι περισσότεροι της στόχοι επιτεύχθηκαν μέσα στα χρονοδιαγράμματα που έθεσε, με πρώτο και καλύτερο αυτό της υγείας. Έχει καταφέρει να ονειρεύεται ξανά. Να νιώθει ευγνωμοσύνη για ό,τι είναι και για τα όσα έχει!

Follow Vantagemag on Instagram to see the latest news