Άνθρωποι: 3 λεπτά με τον Πέτρο Βουκκαλή

Παραλίμνι/ Ετών 41

Από τον Θεόδουλο Κουρούγιαννη

Τον Πέτρο θα τον βρεις στην καρδιά του Παραλιμνίου, πάντοτε με ένα μεγάλο χαμόγελο που το μοιράζει απλόχερα κυρίως όταν κερδίζει η αγαπημένη του ομάδα Ένωση Νέων Παραλιμνίου. Γέννημα θρέμμα Παραλιμνίτης, πατέρας του ο Ευάγγελος Βουκκαλής πρώην κατασκευαστής αλουμινίων και μητέρα του η Δήμητρα Βουκκαλή οικοκυρά.
Έχει δύο αδέρφια, ένα μεγαλύτερο αδερφό τον Νικόλα και μία μικρότερη αδερφή την Ειρήνη. Έχει δύο παιδάκια τον Ευάγγελο και την Ευτυχία. Μας λέει ότι είχε χαρούμενα παιδικά χρόνια, ανέμελα γεμάτα παιχνίδι. Ήταν παιδί της γειτονιάς, παρέα με φίλους παίζοντας ποδόσφαιρο μέχρι αργά το βράδυ. Έχει μεγάλη αγάπη το ποδόσφαιρο, από τότε που θυμάται. Μεγάλη του αγάπη φυσικά και η Ένωση Νέων Παραλιμνίου, της οποίας είναι πιστός οπαδός και ακόλουθος από πολύ μικρή ηλικία. Πέρασε παίζοντας ποδόσφαιρο από τις ακαδημίες, την δεύτερη ομάδα της ΕΝΠ αλλά και στην πρώτη ομάδα σε προπονήσεις. Επίσης, κλήθηκε και στην Εθνική Κύπρου στις πιο μικρές ηλικίες. Αποφοίτησε από το Λύκειο Παραλιμνίου το 1999 και ολοκλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία το 2001, όπου και ξεκίνησε να εργάζεται στο εργοστάσιο κατασκευής αλουμινίων του πατέρα του, δουλειά που γνώριζε και έκανε τα καλοκαίρια στις διακοπές από το σχολείο όταν ήταν πιο μικρός. Εργάστηκε εκεί μέχρι και το 2010 όπου και μετακόμισε στη Λευκωσία και δούλεψε ως πωλητής στο Leroy Merlin για 5 χρόνια. Επέστρεψε στο Παραλίμνι το 2015 και ξεκίνησε να εργάζεται στο Πλατεία Café μέχρι και το 2021. Στη συνέχεια μέχρι και σήμερα βρίσκεται λίγα μέτρα πιο κάτω στο Coffee Lab στην Πλατεία Αγίου Γεωργίου.
Ο Πέτρος μας λέει ότι θα ήθελε τα μικρά παιδιά του σήμερα να μπορούν να έχουν την ελευθερία που είχε και η δική του γενιά, να βρίσκονται περισσότερο στις αλάνες για παιχνίδι και ποδόσφαιρο όπως και αυτός. Να έχουν την επαφή με την φύση και να συναναστρέφονται με άλλα παιδιά της ηλικίας τους και όχι να είναι κλεισμένα στο σπίτι μπροστά από ένα ηλεκτρονικό ή πάνω από μία οθόνη. Για αυτό ο κάθε γονιός έχει την ευθύνη και θα ήταν καλό για όλη την κοινωνία μας να μεταδώσει και να δείξει στα παιδιά του πως περνούσε αυτός όταν ήταν μικρός. Ξέγνοιαστα, απλά και όμορφά έξω στις γειτονιές με πολύ παιχνίδι και ποδόσφαιρο!