Η Gabrielle Chanel και ο χορός

Σε μια εποχή που η avant-garde, βρισκόταν στο επίκεντρο, η Gabrielle Chanel περιβαλλόταν από έναν κύκλο μεγάλων καλλιτεχνών, οι ιδέες των οποίων την τροφοδοτούσαν δημιουργικά. 

Ο χορός γνώριζε μεγάλη επανάσταση εκείνη την εποχή και εκεί η Chanel βρήκε μια απήχηση της μόδας που ήθελε να προσφέρει στις γυναίκες: ένα σώμα απελευθερωμένο, όπου η κίνηση κυριαρχεί, συμβολίζοντας ένα νέο είδος θηλυκότητας. Αυτή η μορφή τέχνης αντικατόπτριζε το όραμά της για τη γυναικεία γοητεία.

Αυτό το νέο κεφάλαιο του Inside CHANEL αποκαλύπτει τις πολλές καλλιτεχνικές συνεργασίες που είχε η Gabrielle Chanel πάνω στη συγκεκριμένη μορφή τέχνης, προσφέροντας μια αναδρομή στη σύνδεση του σύγχρονου χορού και του στιλ της CHANEL.

Όπως ο κινηματογράφος που αναδύθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα, έτσι και ο χορός άνοιξε νέους δρόμους για κίνηση και καλλιτεχνική έκφραση, δείχνοντας την ανάγκη για αναζήτηση ελευθερίας. Η ίδια η Gabrielle Chanel, που εκείνη την εποχή όριζε το προσωπικό της στιλ με άνετα και κομψά ρούχα που προοριζόνταν για να απελευθερώσουν τα γυναικεία σώματα, ακολούθησε μαθήματα χορού με τη χορεύτρια Caryathis. «Αφαιρείτε πάντα, βγάλτε. Μην προσθέτετε ποτέ… Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ομορφιά από την ελευθερία του σώματος», επιβεβαίωνε η Gabrielle Chanel*. Η αντίληψη ήταν χορευτές με μοντέρνα εμφάνιση, απαλλαγμένη από όλους τους ενδυματολογικούς περιορισμούς. Η Isadora Duncan που μοιραζόταν το όραμα και τη διαίσθηση της σχεδιάστριας προέβλεψε ότι: «Η χορεύτρια του μέλλοντος θα ήταν εκείνη της οποίας το σώμα και η ψυχή είχαν μεγαλώσει τόσο αρμονικά μαζί που η φυσική γλώσσα της ψυχής είχε γίνει η κίνηση του σώματος».

«Στο μπαλέτο, ο χορός είναι ένα μόνο στοιχείο της παράστασης, και ούτε καν το πιο σημαντικό … η επανάσταση που έχουμε κάνει στο μπαλέτο, ίσως έχει λιγότερη σχέση με το συγκεκριμένο πεδίο του χορού από ό, τι έχει να κάνει με τα σκηνικά και τα κοστούμια». Τα λόγια αυτά του ιμπρεσάριου και φίλου της Gabrielle, Serge Diaghilevχρησιμοποιήθηκαν στο άνοιγμα της έκθεσης για τα 100 χρόνια ρωσικών μπαλέτων στην Όπερα του Παρισιού το 2009. Συνοψίζουν τέλεια το πνεύμα της παριζιάνικης πρωτοπορίας και αντανακλούν επίσης την επιθυμία της Gabrielle Chanel να εμποτίσει την κίνηση και τη ζωή στα λουκ που δημιουργούσε για τις γυναίκες. Συνεργάστηκε στενά με οραματιστές του χορού, και ειδικότερα με τους Ρώσους χορευτές, όπως είχαν κάνει και οι καλλιτέχνες φίλοι της. Το 1924, η Gabrielle Chanel, συνεργάστηκε με τους Cocteau και Picasso, για το Train Bleu, μια σάτιρα στο Roaring Twenties.

Τα ρούχα που σχεδίασε για τους κολυμβητές, τον παίκτη του γκολφ και τον πρωταθλητή του τένις ήταν έτοιμα να φορεθούν από αθλητές των πραγματικών αθλημάτων. Πάνω στους χορευτές, τα ρούχα της απεικόνιζαν την ακρίβεια του οράματός της για μια μόδα που ελευθερώθηκε από τα δεσμά της, ενώ ήταν σε επαφή με την πραγματική ζωή. Αυτό το όραμα ενισχύθηκε από τις μεταξωτές τουνίκ που η Gabrielle Chanel σχεδίασε το 1929 για το δεύτερο δημιούργημα του Diollilev, το «Apollo Musagète». Ακόμα και μετά το θάνατο του φίλου της Diaghilev, η Gabrielle Chanel δεν θα ξεχάσει ποτέ τον κόσμο του χορού. Το 1939, για το «Ballets Russes de Monte-Carlo», σχεδίασε τα κοστούμια για το μπαλέτο Bacchanale ενώ ο Dali σχεδίασε τα σκηνικά.

Συνδυάζοντας το χορό και τη μόδα, η Gabrielle Chanel κατάφερε να απελευθερώσει το γυναικείο σώμα μια για πάντα.

Απόσπασμα από το L’Allure de Chanel του Paul Morand, ed. Hermann, 1976.

Πηγή bovary.gr/

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ
Για να λαμβάνετε κάθε εβδομάδα στο email σας τα καλύτερα άρθρα του VANTAGEMAG.COM