Η ζωή μέσα από την ταπεινότητα – Της Σκεύης Κυριάκου

Ο Ιερέας που αποτελεί όχι μόνο για τον κόσμο του Παραλιμνίου, αλλά και για όλους πρότυπο ιεροσύνης, πρότυπο ανθρωπιάς, μα πάνω από όλα πρότυπο σωστού ανθρώπου. Ο πατήρ Αυγουστίνος, κατορθώνει με τον μοναδικό του τρόπο και το πηγαίο του χαμόγελο του να ανοίγει τα μάτια της καρδιάς και να κάνει όσους τον περιτριγυρίζουν να πλησιάσουν την Εκκλησία αλλά και το μυστήριο της εξομολόγησης.

Όλοι τον αγαπούν και έχουν να λένε γι’ αυτόν, γιατί είναι ένας ιερέας αλλιώτικος από τους συνηθισμένους. Το βλέμμα του είναι μαλακό, όπως και η καρδιά του.

Ο πατήρ Αυγουστίνος με την απίστευτη και ιδιαίτερη σχέση που είχε με τα παιδιά και όλους τους νέους, ο Ιερέας που δεν διστάζει να βοηθήσει όπου χρειάζεται, χωρίς ποτέ κανείς να μάθει τίποτε, ο Ιερέας που δεν ξεχνάει ποτέ τους φίλους του, ο Ιερέας που δεν κάνει διακρίσεις, ο Ιερέας με το υποδειγματικό πνευματικό, κοινωνικό και φιλανθρωπικό του έργο, ο Ιερέας πρότυπο, ένας άνθρωπος γλυκός, πράος, γεμάτος καλοσύνη, χιούμορ, μα πιο πολύ καλόκαρδος και ευγενικός.

Ως έφηβος υπήρξε πάντα κοινωνικός και εξωστρεφής μέσα σε ένα σπίτι που δεν είχε καμία σχέση με την εκκλησία. Σήμερα είναι κληρικός. Παρά τις κοινωνικές πιέσεις για να ακολουθήσει την πεπατημένη οδό της οικογενειακής αποκατάστασης επέλεξε να ακολουθήσει τον δρόμο του Θεού, κι’ ας πρόκειται για έναν ολότελα μοναχικό δρόμο. Μιλώντας μαζί του κατάλαβα γιατί οι συζητήσεις του είναι τόσο δημοφιλείς και αποτελούν πηγή έμπνευσης.

Ο πατήρ Αυγουστίνος γεννήθηκε στο Παραλίμνι στις 13/2/80. Αποφοίτησε από το κλασικό τμήμα του Λυκείου και παρόλο που ήταν άριστος μαθητής αποφάσισε να ακολουθήσει τη θεολογία, παρά τις παροτρύνσεις για να γίνει δάσκαλος. Κανένας δεν τον ώθησε στη θεολογία, παρά ο ίδιος του ο εαυτός.

Η εικόνα του πατρός Ευέλθοντος και του πατρός Ευσταθίου γέννησαν μέσα του από πολύ νωρίς μια επιθυμία, η οποία παροδικά εξελίχθηκε. Πέρασε τις εξετάσεις με πολύ υψηλή βαθμολογία και ακολούθως εκπλήρωσε τα στρατιωτικά του καθήκοντα για 26 μήνες. Παρά το γεγονός ότι μπορούσε να απέχει από τη στράτευση, ο ίδιος δεν ήθελε να διαφέρει σε τίποτα από τα παιδιά της ηλικίας του. Αντιθέτως, ήθελε να συμβαδίζει και να ακολουθήσει όλα τα βήματα της ενηλικίωσής του. Οι Σπουδές του στη Θεσσαλονίκη διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα του, αλλά και την ακαδημαϊκή του κατάρτιση.

Τα πιο όμορφα χρόνια..

Η Θεσσαλονίκη κατέχει ένα μεγάλο μέρος στην καρδιά του. Ο πατήρ Αυγουστίνος συνδέθηκε με την αποστολική αυτή πόλη. Εκεί δημιούργησε φιλίες, τις οποίες κρατά μέχρι σήμερα και γνώρισε ανθρώπους αξιόλογους. Η Σχολή του ήταν απαιτητική και ο ίδιος υπήρξε πάντα συνεπής στα καθήκοντά του.

Το 2004 αποφοίτησε και χαρακτηριστικά θυμάται ότι τη μέρα που αποχαιρετούσε τη Θεσσαλονίκη ένιωθε μια απερίγραπτη θλίψη και ένα δυσαναπλήρωτο κενό. Ερχόμενος στην Κύπρο εργάστηκε στην Αρχιεπισκοπή στο γραφείο θρησκευτικής διαφώτισης και ήταν υπεύθυνος για την πνευματική διαφώτιση. Έγραφε το περιοδικό, διοργάνωνε κατασκηνώσεις, συμμετείχε στο κατηχητικό και κηρύγματα σε ενορίες και έγραφε θεολογικά κείμενα.

Το 2007 χειροτονείται ως διάκονος κοντά στον πάτερα Ευέλθοντα. Αποφάσισε συνειδητά ότι θέλει να δοθεί εξ ολοκλήρου στα ιερατικά του καθήκοντα και να παραμείνει άγαμος. Ο ίδιος ήθελε να αφοσιωθεί και να απερίσπαστος στο έργο του. Όσο περνάνε τα χρόνια η τότε απόφασή του επιβεβαιώνεται ως η καλύτερη επιλογή. Από το 2008 μέχρι το 2012 υπήρξε διάκονος και πλέον νιώθει ότι εκείνα ήταν τα πιο όμορφα χρόνια.

Έμαθε την αγάπη, την κατανόηση και τη συγχώρεση. Έμαθε να ακούει και να μην μένει προσκολλημένος στους τύπους. Το 2012 χειροτονήθηκε ως πρωτοσύγκελος. Έκτοτε είναι σε αγαστή συνεργασία και επικοινωνία με τον Μητροπολίτη. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο δεσπότης ανοίγει ορίζοντες σε θέματα πνευματικά γνώσης, γραμμάτων και πολιτισμού. Σε αυτά περιλαμβάνεται και ο αγώνας για τις κατεχόμενες εκκλησίες. Κάθε λειτουργία στα κατεχόμενα είναι μια μοναδική μυσταγωγία. Όλη η ιστορία του τόπου περνά μπροστά από τα μάτια σου.

Το βάρος της αποστολής…

Το πιο δύσκολο κομμάτι του έργου του  δεν είναι άλλο από το ιερό μυστήριο της εξομολόγησης. Όπως μου εξηγεί: «Ο κάθε άνθρωπος έχει τον αναστεναγμό και τη δυσκολία του. Πρέπει να δείξεις κατανόηση και να απαλύνεις τη στεναχώρια του το πρόβλημα του άλλου γίνεται και δικό σου.» Ο ίδιος μέσα από την προσευχή αντλεί δύναμη από τον Θεό. Σκοπός είναι να οδηγηθεί ο άνθρωπος στον Χριστό. Σύμφωνα με τον ίδιο. «Καμία αμαρτία δεν είναι μεγαλύτερη από το έλεος του Θεού».

Όπως μου εξηγεί αν χάναμε όλη την Αγία Γραφή και μέναμε με την παραβολή του ασώτου, τότε θα είχαμε όλη την πεμπτουσία της χριστιανικής διδασκαλίας. Ο Θεός προσμένει τη μετάνοια και την ταπείνωση. Ο Θεός δεν δικάζει, αλλά ελεεί.

Η εκκλησία ανοίγεται σε νέους τρόπους. Η προσέγγιση αλλάζει και συμβαδίζει με τα δεδομένα της εποχής.

 

Το μεγαλείο της απλότητας…

Ο ίδιος αγαπάει όλο τον κόσμο, κάθε άνθρωπο προσωπικά, και είναι ένας ιδιαίτερα γελαστός άνθρωπος. Το αυθεντικό χαμόγελο του είναι ένα από τα χαρακτηριστικά του. Ο Αυγουστίνος Κκαράς στον ελεύθερο του χρόνο ασχολείται με τις εργασίες στο περιβόλι του. Εκεί διατηρεί και μεγαλώνει αρκετά ζώα με αγάπη. Σύμφωνα με τον ίδιο είναι σημαντικότερο να μεταλαμπαδεύσει την αγάπη, παρά να μείνει κολλημένος σε τυπολατρίες και ευσεβισμούς.

Ο ίδιος παραμένει απλός και καταδεκτικός. Συνεχίζει να ασχολείται με τις γεωργικές ενασχολήσεις, γιατί ως παιδί γεωργών του είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποκοπεί από τη φύση. Προσπαθεί πάντα να είναι ο εαυτός του και να παραμένει ειλικρινής. Μεγάλωσε μέσα στα χωράφια και στη θάλασσα και είναι δεμένος με τη γη. Ο Θεός όπως μου αναφέρει κρύβεται παντού. Στο άνθισμα του λουλουδιού, στη γέννα του ζώου, στην ανατολή του ηλίου. Ο Θεός κρύβεται σε απλά πράγματα. Οι άνθρωποι πολλές φορές αναζητούν την αλήθεια σε πολύπλοκα σχήματα, κι’ όμως βρίσκεται μπροστά τους στα πιο απλά.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ
Για να λαμβάνετε κάθε εβδομάδα στο email σας τα καλύτερα άρθρα του VANTAGEMAG.COM