Παιχνίδια εντυπωσιασμού – Της Βέρας Κοσμά

Πόσες φορές έπιασες τον εαυτό σου να λέει ψέματα όταν γνωρίζεις ένα άτομο του αντίθετου φίλου και θέλεις να προκαλέσεις το ενδιαφέρον του; (Ένα δα, τόσο μικρό ψεματάκι όλοι το έχουμε πει). Πόσες φορές έχεις πει ότι ξέρεις να μαγειρεύεις ενώ στην ουσία δεν ξέρεις να βράζεις ούτε ένα αυγό; Πόσες φορές έχεις γράψει στο βιογραφικό σου skills τα οποία δεν ξέρεις καν τι σημαίνουν. (Εγώ ακόμη και Ρώσικα πρόσθεσα στο βιογραφικό μου όταν όλοι ζητούσαν Ρωσόφωνους). Πόσες φορές βρέθηκες σε μια παρέα που δεν καταλάβαινες τι έλεγαν αλλά προσποιήσουν πως έχεις γνώση του θέματος;

Ως εδώ όλα καλά… Τι γίνεται όμως όταν η κατάσταση ξεφεύγει από τον έλεγχο και αποκτά παθολογική διάσταση; Τι γίνεται με την μανία που έχουν ορισμένοι να χρησιμοποιούν το ψέμα και την επίδειξη με σκοπό να αισθάνονται «ανώτεροι»! Τι γίνεται με το αδιάκοπο show off; Τι γίνεται με τους ανθρώπους όπου τα παιχνίδια επίδειξης είναι ο μόνος τρόπος που ξέρουν να υπάρχουν και, συνήθως, δεν μπορούν ή δεν θέλουν να δοκιμάσουν άλλο τρόπο;

Όλοι έχουμε βρεθεί γύρω τους. Κάποιοι ζούμε μαζί τους για χρόνια. Μερικοί από αυτούς ίσως να ανήκουν στην ίδια μας την οικογένεια, στους φίλους μας, ή ακόμη και σε αυτούς που ερωτευτήκαμε. Μιλούμε για την «Μαρούλα» που μεγαλώσατε μαζί στο πάρκο της γειτονιάς και τώρα έχει γίνει Μαίρη και δεν καταδέχεται τίποτα άλλο εκτός από εξωτικά «locations» και ακριβά αυτοκίνητα. Μιλούμε γι’ αυτή τη φίλη που θα έρθει να σου πει πως δεν θα αγοράσει ποτέ ρούχα από Κύπρο ή «ανώνυμα» ρούχα γιατί δεν θέλει να βρεθεί στη «δύσκολη θέση» να φοράει τα ίδια με μια άλλη. Μιλούμε γι’ αυτόν το φίλο που λέει πως δεν θα μπορούσε να είναι υπάλληλος κανενός και στην ουσία το παίζει αφέντης στην εταιρεία του μπαμπά του.

Μιλούμε γι’ αυτόν τον φίλο που στο σχολείο πήγαινε με το διπλοκάμπινο του παππού του και τώρα κυκλοφορά με το τελευταίο μοντέλο της Μερσεντές. Είναι κακό το show off; Κατά την άποψη μου δεν είναι κακό. Είναι όμως εντελώς αχρείαστο. «Οδηγούσα ένα παλιό Toyota ακόμη και αφού είχα αρκετά εκατομμύρια στην τράπεζα. Προτιμούσα να είμαι γνωστός για την επιτυχία των επενδύσεών μου και όχι για τον τρόπο ζωής μου». Αυτά τα λόγια ανήκουν στον Grant Cardone που παρότι έμεινε άφραγκος και με ένα φοιτητικό δάνειο στην πλάτη του στα 21, κατάφερε να βγάλει εκατομμύρια στα 30 του. Αληθινή ευτυχία σημαίνει βγαίνω από το παιχνίδι εντυπωσιασμού. Γιατί πρόκειται για ένα αγώνα δρόμου δίχως τέλος, με τον ανθρώπινο χαρακτήρα να είναι αχόρταγος και πάντα να αναζητά το κάτι παραπάνω.

Θυμάστε την περίοδο της κρίσης και του κουρέματος; Που γράφαμε για «επιστροφή στην απλότητα» και συζητούσαμε με τους φίλους μας για οικονομικές διακοπές στην Πάφο; Ε, λοιπόν, αυτές οι μέρες έχουν περάσει
ανεπιστρεπτί. Δυστυχώς… έχουμε επανέλθει ξανά στον παλιό καλό μας εαυτό όπου η αξία μας εκτιμάται με τα λεφτά που έχουμε στην τράπεζα, μετράμε μόνο επιτυχίες (για κάποιο λόγο οι αποτυχίες δεν μας αγγίζουν), ποστάρουμε τη μούρη μας στο ίνσταγκραμ, στο facebook, στο twitter και γενικά παντού και ο ναρκισσισμός μας θρέφεται ολοένα και περισσότερο.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ
Για να λαμβάνετε κάθε εβδομάδα στο email σας τα καλύτερα άρθρα του VANTAGEMAG.COM