Κώστας Φυτιρής – Η σεμνότητα είναι η βασίλισσα των αξιών – Της Σκεύης Κυριάκου

Σεμνός και ευγενικός, ο Κώστας Φυτιρής είναι ένας άνθρωπός που κερδίζει τον σεβασμό απ’ την πρώτη στιγμή που τον γνωρίζεις. Γεννημένος το 1960 στο Παραλίμνι, αποτελεί τρανταχτό παράδειγμα για το τι μπορεί να πετύχει κανείς με αφοσίωση και αγάπη γι’ αυτό που κάνει.

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ

Συναντηθήκαμε στα γραφεία της Μαρίνας Αγίας Νάπας. Ευγενικός και ευδιάθετος με υποδέχθηκε και η συζήτηση μας ξεκίνησε από τα παιδικά του χρόνια. Μέσα σε μια δύσκολη οικονομική συγκυρία, αμέσως μετά τον πόλεμο, ο Κώστας Φυτιρής σε ηλικία μόλις 14 ετών, έφυγε για τον Πειραιά όπου εκεί τέλειωσε και το Λύκειο, σε αναζήτηση ενός καλύτερου μέλλοντος. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, παρόλο που δεν είχε κάποιον από την οικογένεια στον στρατό, ο ίδιος από πολύ μικρός ήξερε ότι όταν μεγαλώσει θα γίνει στρατιωτικός. Είχε άλλωστε μεγαλώσει με ιστορίες που του περιέγραφε ο πατέρας του Ζαννέτος, του αγώνα της ΕΟΚΑ και αντιλαμβανόταν τον στρατό ως ιδέα και λειτούργημα και όχι μια ευκαιρία για επαγγελματική αποκατάσταση. Η εγγύτητα της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων που είχε έδρα τον Πειραιά έστρεψε σχεδόν νομοτελειακά το ενδιαφέρον του νεαρού Κώστα στο όπλο του Ναυτικού. Εισήλθε στην Ανώτατη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων Ελλάδας το 1978 και αποφοίτησε το έτος 1982 με το βαθμό του Σημαιοφόρου. Εκεί γνώρισε τη μελλοντική του σύζυγο Λίτσα που εργαζόταν ως πολιτικό προσωπικό στη Σχολή και για την οποία τρέφει μεγάλη αγάπη και θαυμασμό. Σύμφωνα με τον ίδιο πρόκειται για προσωπικότητα εξαιρετικά ικανή, οξυδερκή, δραστήρια, αποτελεσματική και με τρομερές δυνατότητες.

ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Ως νεαρός αξιωματικός υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό στα ταχέα περιπολικά και Υπο- βρύχια από το 1982 μέχρι το 1986 ενώ από το 1987 μέχρι το 1989 σπούδασε στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών της Στρατιωτικής Σχολής Μηχανικού, στην Αθήνα. Πνεύμα ανήσυχο και ανικανοποίητο και με έμφυτη την τάση να του αρέσουν τα δύσκολα, επέλεξε να ενταχθεί στη Σχολή Υποβρυχίων Καταστροφών του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, από όπου αποφοίτησε το 1990.Ακολούθως επέστρεψε στην Κύπρο και τοποθετήθηκε στη Μονάδα Υποβρυχίων Καταστροφών στην οποία παρέμεινε για 13 χρόνια ως Διοικητής. Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του στη ΜΥΚ συντόνισε και εκτέλεσε εκπαιδεύσεις ειδικών επιχειρήσεων, σε ξηρά και θάλασσα, συμπεριλαμβανομένων μεγάλης κλίμακας ασκήσεων της Ε.Φ.

ΔΙΟΙΚΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ «ΒΑΤΡΑΧΑΝΘΡΩΠΟΥΣ»

Σε ερώτηση μας τι πρεσβεύουν τα Ο.Υ.Κ. η απάντηση του Κώστα Φυτιρή είναι
άμεση. Η ΜΥΚ είναι ιδέα καθώς όλοι που υπηρετούν σε αυτήν είναι εθελοντές και κανένας δεν βρίσκεται εκεί από υποχρέωση αλλά μόνο από την ηθική ανάγκη του να προσφέρει στην πατρίδα. Είναι ένας χώρος πολύ σκληρός, με επίπονη και επικίνδυνη εκπαίδευση που απαιτεί μεγάλη ψυχική δύναμη, ωριμότητα και πειθαρχία, αποφασι- στικότητα και το σώμα απλά ακολουθεί. Η επίλεκτη αυτή μονάδα απαιτεί καθημερινά σωστό προγραμματισμό, ομαδικότητα, εγρήγορση και ταχύτητα λήψης αποφάσεων, γιατί διαφορετικά υπάρχει μεγάλο ποσοστό ατυχημάτων και αποτυχίας. Τα οφέλη της επιτυχούς ολοκλήρωσης της σχολής είναι πολλά. Κάποιος που καταφέρνει να ολοκληρώσει τη σχολή με επιτυχία αποκτά αυτοπεποίθηση και αυτογνωσία, αφού μαθαίνει να αντιμετωπίζει τα προβλήματα μόνος του, δοκιμάζει τις δυνάμεις του και γνωρίζει τα όρια του.

Ο Κώστας Φυτιρής θεωρεί τα χρόνια που υπηρέτησε ως διοικητής της ΜΥΚ, τα σημαντικότερα της ζωής του, γιατί είχε την ευλογία να εργαστεί και να γνωρίσει αξιόλογους ανθρώπους, όλα εκείνα τα παλληκάρια που υπηρέτησαν από κάθε θέση τις Υποβρύχιες Καταδρομές. Είναι περήφανος που καθόλη τη διάρκεια της θητείας του δεν θρήνησε το χαμό κανενός αλλά ούτε προέκυψε κάποιο σοβαρό ατύχημα. Λογαριάζει κάθε στρατιώτη που πέρασε κάτω από τις διαταγές του ως παιδί του και φροντίζει ως να κρατά επαφή μαζί τους μέχρι σήμερα. Επίσης στη διάρκεια αυτής της υπηρεσίας του, παντρεύτηκε και απέκτησε τα αγαπημένα του παιδιά Ζαννέτο και Μαρίνα.

ΣΤΑΘΜΟΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ

Από τη θητεία του στα ΟΥΚ ιδιαίτερα τον στιγμάτισε η κρίσιμη περίοδος των δολοφονιών Ισαάκ-Σολωμού το 1996 οι οποίες αφενός τον έκαναν να διαπιστώσει το πόσο δρόμο έχουμε ακόμα να καλύψουμε για να μπορέσουμε ως Εθνική Φρουρά να αντιμετωπίσουμε την τουρκική απειλή, αφετέρου τον πείσμωσαν ακόμη περισσότερο και τον οδήγησαν σε νέες μεθόδους για το πώς να προετοιμάζεται καλύτερα σε περίοδο ειρήνης. Χαραγμένα επίσης στο μυαλό του θα μείνει η προσπάθεια και το σθένος που επιδείκνυαν οι νέοι στρατιώτες για να ολοκληρώσουν τη Σχολή ΟΥΚ. Αυτό τον έκανε να πιστέψει στη νέα γενιά και τον γέμισε με αισιοδοξία για το μέλλον αυτού του τόπου. Σύμφωνα με τον ίδιο «Θα πρέπει να δίνουμε την ευκαιρία στους νέους να εκφραστούν, να πάρουν πρωτοβουλίες και τότε είναι βέβαιο ότι αυτοί θα μεγαλουργήσουν γιατί η νεά γενιά είναι καλύτερη από την δική μας , ακομπλεξάριστη και με πολύυψηλές δυνατότητες.

Καθοριστικός σταθμός στη ζωή του ήταν η γνωριμία του με τους αείμνηστους Ευάγγελο Φλωράκη και τον Τάσο Μητσόπουλο. Ο Φλωράκης έφερε τη μεγάλη αλλαγή στην Εθνική Φρουρά με το ήθος, το πνεύμα πρωτοβουλίας, τον πατριωτισμό και την αγάπη του για την Κύπρο. Με τον θάνατο του Τάσου Μητσόπουλου -με τον οποίο βρίσκονταν μαζί την προηγούμενη μέρα του μοιραίου- θεωρεί ότι η Κύπρος έχασε ένα από τους πιο λαμπρούς, έντιμους και σεμνούς πολιτικούς που θα μπορούσε να φέρει τη μεγάλη αλλαγή στη χώρα μας. Από το 2003 μέχρι το 2005 υπηρέτησε ως Διευθυντής Επιχειρήσεων στη Διοίκηση Ναυτικού και από το 2006 μέχρι το 2010 υπηρέτησε στο Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς στη θέση του Διευθυντή Επιχειρήσεων Εθνικής Φρουράς. Το 2010 τοποθετήθηκε Διοικητής του Κέντρου Συντονισμού Έρευνας – Διάσωσης (ΚΣΕΔ) της Κυπριακής Δημοκρατίας και ηγήθηκε της προσπάθειας για την υλοποίηση ενός φιλόδοξου προγράμματος το οποίο περατώθηκε με απόλυτη επιτυχία καταλήγοντας να αναγνωρίζεται ως ένα από τα καλύτερα Κέντρα διεθνώς. Διαδραμάτισε ουσιαστι- κό ρόλο από το 2011 μέχρι το 2018 για την ασφαλή έκβαση των γεωτρήσεων με συντονισμό των υπηρεσιών της Δημοκρα- τίας. Παράλληλα με τα καθήκοντα του στο ΚΣΕΔ ανέλαβε το 2014 και ως Διευθυ- ντής του Στρατιωτικού Επιτελείου του Υπουργείου Άμυνας με ευθύνη κυρίως την αμυντική πολιτική και την ανάπτυξη των σχέσεων αμυντικής συνεργασίας με τις γειτονικές χώρες κυρίως με Λίβανο -Ισραήλ και Αίγυπτο. Έχει δε τιμηθεί από την γαλλική Δημοκρατία για τη συμβολή του στην ανάπτυξη της αμυντικής συνεργασίας μεταξύ Κύπρου-Γαλλίας.

Αφυπηρέτησε το 2018 με τον βαθμό του Υποναυάρχου , μετά από 36 ολόκληρα χρόνια υπηρεσίας στην Εθνική Φρουρά. Ο Κώστας Φυτιρής πιστεύει ακράδαντα ότι το ρητό «ουδέν μορφώνει όσον το παράδειγμα ουδέν επιβάλλει όσον η ευπρέπεια» πρέπει να βρίσκει απόλυτη εφαρμογή στον στρατό. Όπως χαρακτηριστικά μας αναφέρει, ο διοικητής θα πρέπει να ηγείται δια του παραδείγματος στο στράτευμα, να μπορεί να συμβαδίζει με τους νέους, και να απαιτεί κάτι εφόσον βέβαια το κάνει πρώτα ο ίδιος. Έτσι στα 58 του χρόνια θεωρεί πως το πλήρωμα του χρόνου είχε φτάσει για τον ίδιο και πλέον ήταν η κατάλληλη στιγμή να αποσυρθεί. Παραμένει ωστόσο κοντά στο στράτευμα προσφέροντας απλόχερα τη βοήθεια του σε όποιον το θελήσει.

ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ «ΜΑΡΙΝΑ»

Στη μετά στρατού εποχή, ο Κώστας. Φυτιρής συνεχίζει να παραμένει ενεργός πολίτης, αυτή τη φορά στον ιδιωτικό τομέα. Αμέσως μετά την αφυπηρέτηση του από την ΕΦ, ήρθε η πρόταση από τον Κ. Στάυρο Καραμοντάνη και τον Αιγύπτιο επενδυτή Ναγκιμπ Σαουϊρις για εργοδότηση ως διευθυντής της Μαρίνας Αγίας Νάπας. Χαριτολογώντας μας αναφέρει ότι συνεχίζει να υπηρετεί τη θάλασσα απλά αυτή τη φορά από ένα άλλο πόστο. Νιώθει ευγνώμων προς τους επενδυτές που τον επέλεξαν για αυτή τη θέση, έχει επίγνωση της τεράστιας ευθύνης που έχει αναλάβει και της υποχρέωσης να φανεί αντάξιος της εμπιστοσύνης που του έδειξαν. Αναμφίβολα η μεγάλη εμπειρία που έχει αποκομίσει από τον στρατό στα θέματα οργάνωσης και υλοποίησης στόχων σε συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα, τον καθιστούν τον ιδανικό άνθρωπο για αυτή τη θέση.

Ευχαριστεί θερμά τους ιδιοκτήτες για τη τιμή που του έκαναν και την εμπιστοσύνη που επέδειξαν προς αυτόν. Στόχος του είναι η Μαρίνα Αγίας Νάπας να καταστεί η καλύτερη Μαρίνα στη Μεσόγειο. Πρό- κειται άλλωστε για ένα τεράστιο επενδυτικό έργο για τα οικονομικά δεδομένα της Κύπρου, με μεγάλη έκταση και εξαιρετικό σχεδιασμό.

Όσον αφορά την ημερομηνία παράδοσης της Μαρίνας, προβλέπεται ότι τον Οκτώβριο του 2019 θα ανοίξει ένα τμήμα ενώ το 2020 αναμένεται να λειτουργήσει όλη η Μαρίνα. Το εμπορικό κομμάτι της Μαρίνας με τα πολυκαταστήματα, κατοικίες, μαγαζιά κτλ θα είναι έτοιμο να λειτουργήσει το πρώτο τετράμηνο του 2020.

Οι αλλαγές που θα φέρει στην περιοχή αναμένεται να είναι πολλές. Θα φέρει νέες επενδύσεις, ενώ θα δημιουργήσει και νέες θέσεις εργασίας, ιδιαίτερα για τους ντόπιους. Με τη δυνατότητα δε, ελλιμενισμού πολυτελών σκαφών από γειτονικές χώρες, αναμένεται να προσελκύσει ποιοτικό τουρισμό και αυτό με τη σειρά του ακόμα μεγαλύτερο αριθμό τουριστών αλλά και επενδύσεων.

Επιπλέον η Μαρίνα θα αποτελεί έναν οργανισμό, ο οποίος θα είναι «ζωντανός» καθόλη τη διάρκεια του έτους αντιμετωπίζοντας παράλληλα με αυτό τον τρόπο την εποχικότητα που πλήττει το τουριστικό προϊόν της Επαρχίας Αμμοχώστου. Ήδη έχουν αρχίσει να διαφαίνονται τα πρώτα θετικά δείγματα καθώς έχουν αυξηθεί κατακόρυφα οι αιτήσεις για επενδύσεις κατά μήκος της περιοχής ανέγερσης της Μαρίνας ενώ θα πρέπει να τονιστεί ότι απασχολείται ήδη μεγάλος αριθμός ντόπιων στα εργοτάξια κατασκευής της.

ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ 

Τέλος, ερωτώμενος για την ιδιαίτερη του πατρίδα το Παραλίμνι, ο Κώστας Φυτιρής εκφράζεται με πολύ αγάπη και ενθουσιασμό. Πιστεύει ότι μετά από 40 και πλέον χρόνια ήρθε η ώρα να επιστρέψει μόνιμα στις ρίζες του και να κατοικήσει στο Παρα- λίμνι που λατρεύει. Είναι πολύ δεμένος με την οικογένεια του και διατηρεί τις παιδικές του φιλίες που θεωρεί τις πιο αγνές στη ζωή κάθε ανθρώπου. Θεωρεί τον Παραλιμνίτη φιλοπρόοδο και εργατικό, αν και κάποιες φορές η νοοτροπία που τον διακατέχει τον κρατάει πίσω. Και εδώ ταιριάζει απόλυτα το ρητό «ουδείς προφήτης στον τόπο του», καθώς ελάχιστοι Παραλιμνίτες έχουν βρεθεί σε υψηλόβαθμες πολιτικές ή άλλες θέσεις. Για παράδειγμα οι Παραλιμνίτες βουλευτές που έχουν αναδειχθεί όλα τα χρόνια, που η Κύπρος είναι ανεξάρτητη, είναι λιγότεροι από τα δάχτυλα του ενός χεριού. Όπως μας λέει «δυστυχώς το Παραλίμνι το χαρακτηρίζει όπως και όλο τον Ελληνισμό το μεγάλο ελάττωμα του φθόνου και της άρνησης του να διεκδικούμε και να απαιτούμε».

Στο Παραλίμνι με τις τόσες δυνατότητες αξίζουν τα καλύτερα και οι Παραλιμνίτες
θα πρέπει να ευημερούν, αφού ο Δήμος Παραλιμνίου θεωρείται από τους πλέον εύρωστους οικονομικά δήμους της Κύπρου. Σύμφωνα με τον ίδιο, με τον όρο ευημερία δεν νοείται μόνο η οικονομική ευρωστία αλλά και η ποιότητα ζωής των δημοτών που στηρίζεται στον πολιτισμό, τον αθλητισμό, την καθαριότητα, την ευταξία, το επίπεδο παροχής υπηρεσιών, τη φροντίδα των ευαίσθητων ομάδων πληθυσμού -νέων και ηλικιωμένων-, την υγεία κ.ο.κ.

Δεν μπορεί να αποδεχθεί ότι μικρότερες κοινότητες με λιγότερους οικονομικούς πόρους εξωραΐζουν πλατείες, δημιουργούν πάρκα, παρουσιάζουν ευπρέπεια και εικόνα φροντίδας και ανάπτυξης, ενώ από το Παραλίμνι να απουσιάζουν όλα αυτά. Χρειάζεται να γίνουν σύγχρονες αθλητικές εγκαταστάσεις ή τουλάχιστον να αναβαθμιστούν οι υπάρχουσες, χώροι πρασίνου, βιβλιοθήκη, κέντρο νεότητας και ηλικιωμένων και άλλοι δημόσιοι χώροι, που θα συμβάλουν στην καλύτερη ποιότητα ζωής. Ακόμα και τα μνημεία μας χρήζουν περισσότερης φροντίδας και σεβασμού. Για να επιτευχθούν όμως όλα αυτά, απαιτείται πρωτίστως αλλαγή νοοτροπίας, μεγαλόπνοο όραμα, πρόγραμμα και ιεράρχηση προτεραιοτήτων, πιστή τήρηση χρονοδιαγράμματος και κυρίως με τους κατάλληλους ανθρώπους στην κατάλληλη θέση. Τα έσοδα από τον τουρισμό και οι φόροι θα πρέπει να επιστρέφονται προς την τοπική κοινωνία με τη μορφή υπηρεσιών με κύριο στόχο τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των συνδημοτών μας. Πάντα θέλει να βλέπω την αισιόδοξη πλευρά της ζωής και όπως σας είπα θαυμάζω τους νέους μας, πιστεύω ότι πρέπει να τους δώσουμε την ευκαιρία και να τους ανοίξουμε τις πόρτες της πρωτοβουλίας για να διορθώσουν τα λάθη της δικής μας γενιάς και να καταστήσουν όχι μόνο το Παραλίμνι αλλά και όλη την Κύπρο καλύτερη και πιο ευημερούσα. Λάτρης των αρχαίων Ελληνικών φράσεων που αποτελούν αρχές ζωής. Κλείνοντας τη συνέντευξη μας παραθέτει μια φράση του Ζήνωνα του Κιτιέα που έλεγε «Ου γαρ το ειπείν καλώς, καλόν, αλλά των είποντι δράσας τα ειρημένα» Σε ελεύθερη μετάφραση « Καλόν δεν είναι να λες απλώς τα καλά αλλά να πράττεις τα καλά».

 

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ
Για να λαμβάνετε κάθε εβδομάδα στο email σας τα καλύτερα άρθρα του VANTAGEMAG.COM