Καλλιτέχνης χωρίς στεγανά

Με αφορµή τις διακοπές της στην Κύπρο θελήσαµε να πάρουµε συνέντευξη από την ζωγράφο κυρία Χριστίνα Moor-Χριστοδούλου. Μια συνέντευξη που δυστυχώς δεν ήταν γραφτό να γίνει.

«Πρόκειται για ένα από τα πιο δραστήρια άτοµα που έχω γνωρίσει στην ζωή µου. Είναι µια εξαιρετική ζωγράφος, γεννήθηκε στην Επαρχία Αµµοχώστου, µένει στην Ελβετία και τα έργα της είναι µοναδικά αριστουργήµατα», µε ενηµερώνει ο εκδότης µου Ζανέττος Λουκά και εκδηλώνει την επιθυµία του να τη συµπεριλάβουµε στο επόµενο τεύχος του περιοδικού Vantage.

Σχηµατίζω λοιπόν την επόµενη µέρα τον αριθµό του τηλεφώνου της. Μετά από τρία κτυπήµατα απαντά η κόρη της και µου λέει προς µεγάλη µου έκπληξη πως η µητέρα της απεβίωσε πριν λίγες ώρες. Τι τραγική ειρωνεία… Την προηγούµενη ηµέρα άκουσα τόσα όµορφα πράγµατα για την Κυρία Χριστίνα και ήθελα τόσο πολύ να τη γνωρίσω. Η οικογένεια της συγκατατέθηκε να µε δεχθεί για να γνωριστούµε από κοντά, για να µάθω όσα περισσότερα πράγµατα γίνεται για την κυρία Χριστίνα. Για τη Βαρωσιώτισσα που αν και έζησε τόσα χρόνια µαζί µε την οικογένειά της στην Ελβετία, από το 1975, διατηρεί δυνατούς τους δεσµούς της µε το νησί που γεννήθηκε και αγάπησε τόσο πολύ.

Γεννήθηκε στον Άγιο Θεόδωρο Καρπασίας το Σεπτέµβριο του 1951. Μεγάλωσε δίπλα στη θάλασσα, την οποία λάτρευε και εκεί περνούσε τον περισσότερο χρόνο της. Στην πορεία ο πατέρας της αποφάσισε να µετακοµίσουν στο Λονδίνο, για µια καλύτερη δουλειά, για ένα καλύτερο µέλλον. Η µητέρα της δεν κατάφερε όµως να προσαρµοστεί στο Λονδίνο και έτσι επέστρεψε αργότερα µε όλα τα παιδιά στην Κύπρο. Η Χριστίνα µοίραζε τότε τον χρόνο της ανάµεσα σε Κύπρο και Λονδίνο. Το 1975 αποπεράτωσε στο Λονδίνο τις σπουδές της στα Γραµµατειακά. Εκείνη τη χρονιά γνώρισε στην Αγγλία, την ηµέρα του Αγίου Βαλεντίνου, το µελλοντικό Ελβετό της σύζυγό Πέτερ, µετακοµίζοντας µαζί του τον ίδιο χρόνο στην Ελβετία. Παντρεύτηκαν το 1976 και έκαναν δυο παιδιά, τη Σόνια και τον Κρίστιαν. Από το 1981 έρχονταν στην Κύπρο κάθε χρόνο. Το 1996 πήραν την απόφαση να αγοράσουν εξοχική κατοικία στον αγαπηµένο τους Πρωταρά. Μια κατοικία που σε παραπέµπει σε ελληνικό νησί και που σε κάθε τοίχο της υπάρχουν αξιοθαύµαστες δηµιουργίες της κυρίας Χριστίνας.

Τη ζωγραφική την ξεκίνησε από πολύ νεαρή ηλικία, ξαναξεκινώντας την πιο εντατικά όταν τα παιδιά της µεγάλωσαν. Την πρώτη της έκθεση την έκανε πριν δεκαπέντε χρόνια µαζί µε άλλους Έλληνες ζωγράφους και γνώρισε µεγάλη επιτυχία. Οι εκθέσεις διαδέχονταν η µια την άλλη και τα έργα της άρχισαν να κοσµούν πολλές δηµόσιες υπηρεσίες και ιδιωτικές οικίες στην Ελβετία. Η κυρία Χριστίνα αφοσιώθηκε στην αφηρηµένη τέχνη και χρησιµοποιούσε πολύ έντονα χρώµατα. Πειραµατίστηκε όµως και σε άλλα είδη ζωγραφικής και υπήρξε µια περίοδος που για περίπου έξι µήνες ζωγράφιζε µόνο πρόσωπα.

Το δηµιουργικό της ταλέντο το αξιοποιούσε και στην µαγειρική. Ήταν µια εξαιρετική οικοδέσποινα µε δηµιουργίες γκουρµέ φαγητών για τους φίλους και την οικογένειά της.

«Η Χριστίνα ήταν προικισµένη µε ένα ξεχωριστό ταλέντο, ήταν µια καλλιτεχνική ψυχή που δεν επαναπαυόταν ποτέ» µας εξιστορεί ο σύζυγός της και συνεχίζει: «Ήταν µια πολύ δυνατή γυναίκα, δραστήρια, γεµάτη ζωή. ∆εν φοβόταν, αντιµετώπιζε τη ζωή ως µια πρόκληση που έπρεπε να ζήσει. Είχε ανοικτό ορίζοντα και δεν είχε κανένα πρόβληµα να προσαρµοστεί σε οποιαδήποτε κουλτούρα. Ήταν γεµάτη ιδέες, είχε χρόνο για όλους γι’ αυτό και κατά τη διάρκεια της ζωής της απέκτησε πολλούς φίλους. Όπου και να βρισκόταν, σε οποιαδήποτε χώρα».