Ημερολόγια Ανθρώπων: Μαθήματα Ζωής!

(ΓΕΏΡΓΙΟΣ ΠΙΤΤΆΚΗΣ, 57 ΧΡΟΝΩΝ, ΠΑΡΑΛΙΜΝΙ)

Ο Γεώργιος Πιττάκης εξομολογείται στο Vantage την τραγική απώλεια της συζύγου του, αλλά και το πώς κατάφερε να μαζέψει τα κομμάτια του και να σταθεί δίπλα στα παιδιά του σαν μάνα και πατέρας ξαναχτίζοντας την ζωή τους από την αρχή.

ΣΥΝΑΝΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΓΕΏΡΓΙΟ ΠΙΤΤΑΚΗ, αντικρίζει κανείς έναν άνθρωπο γεμάτο αισιοδοξία και θετικότητα που θέλει να ζει την κάθε στιγμή της ζωής του. Ευγενικός και καλομίλητος, είναι ο τύπος του ανθρώπου που όλοι τρέχουν να χαιρετήσουν από μακριά και να ανταλλάξουν μια κουβέντα μαζί του. Πίσω από το χαμόγελό του όμως, κρύβεται μια συγκλονιστική ιστορία. Ο άδικος χαμός της γυναίκας του Γιούλας.

Η ΓΙΟΎΛΑ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ στις 3 Μαρτίου το 1965 στο Λονδίνο με καταγωγή από το Παραλίμνι. Μια δυναμική γυναίκα, δραστήρια και πάντα πρώτη σε όλα. Σπούδασε οικονομικά και νομική και έμεινε στο Λονδίνο όπου δίδασκε ως καθηγήτρια σε κολέγιο μέχρι το 1990 όπου επέστρεψε στην Κύπρο. Συνέχισε να δουλεύει ως υποδιευθύντρια σε ιδιωτικό κολέγιο και στο τέλος κατέληξε στην Αμερικανική Ακαδημία. Το ίδιο έτος αρραβωνιάστηκε με τον Γεώργιο Πιττάκη και ένα χρόνο μετά έγινε ο γάμος τους.

«ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΜΑΝΑ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑ». Καθώς ο κύριος Γεώργιος μιλάει για εκείνην, ο λόγος του ξεχειλίζει από θαυμασμό και απέραντη αγάπη. Ένας καλοσυνάτος άνθρωπος με αρκετά ενεργή δράση στα κοινά και με τον κόσμο να είχε πάντα να πει έναν καλό λόγο για την Γιούλα. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι είχε 12 ανάδοχα παιδιά στην Αφρική τα οποία συντηρούσε στέλνοντάς τους από 15 λίρες, κάθε μήνα. Συγκλονιστικό μάλιστα είναι το γεγονός ότι, μετά τον θάνατό της, αυτά τα παιδιά άρχισαν να αναρωτιούνται για την απουσία επικοινωνίας εκ μέρους της και για 3 ολόκληρα χρόνια της έγραφαν γράμμα ζητώντας της μια εξήγηση, μέχρι που ο κύριος Γεώργιος ανέλαβε να μεταφέρει το δυσάρεστο νέο του θανάτου της απαντώντας τους.

Η ΤΡΑΓΙΚΗ ΝΎΧΤΑ. Στις 24 Ιουνίου το 1998, ημέρα Τετάρτη, είχε ξημερώσει μια κανονική ημέρα όπως όλες τις υπόλοιπες. Δυστυχώς όμως, η νύχτα δεν είχε την ίδια κατάληξη. Ο Γεώργιος βρισκόταν στα βοηθητικά γήπεδα της Αγίας Νάπας όπου έπαιζε ποδόσφαιρο. Πράγμα που γινόταν συχνά μιας η μπάλα είναι το αγαπημένο του χόμπι. Εκείνο το βράδυ λοιπόν, η Γιούλα πήγαινε να βρει τον άντρα και τα παιδιά της με τα πόδια, στον δρόμο Παραλιμνίου – Αγίας Νάπας, ώστε να επιστρέψουν όλοι μαζί στο σπίτι. Για κακή της τύχη, ένα αυτοκίνητο την χτύπησε και την τραυμάτισε σοβαρά. Η Γιούλα, ήταν κλινικά νεκρή στο νοσοκομείο και ακριβώς μια εβδομάδα μετά, την 1η Ιουλίου, ημέρα Τετάρτη, άφησε την τελευταία της πνοή.

Ο ΠΌΝΟΣ ΑΒΑΣΤΑΧΤΟΣ. Παρά την τραγική απώλεια της συζύγου του, ο Γεώργιος μάζεψε όσες δυνάμεις είχε και στάθηκε βράχος κοντά στα παιδιά του Αβράαμη και Φλωρεντίνα για να μην τους λείψει τίποτα. «Η γυναίκα μου, μου έδωσε φοβερή δύναμη να συνεχίσω μετά τον θάνατό της». Από εκείνη τη μέρα και μετά μεγάλωσε τα δυο αδέρφια μόνος του. Όπως μας λέει, δεν ήθελε τα παιδιά να μεγαλώσουν με τους παππούδες τους για μην τους κακομαθαίνουν. Ήθελε ο ίδιος να τους παρέχει τα πάντα, από το διάβασμα και το μαγείρεμα μέχρι τα ταξίδια που έκανε μαζί τους, κάνοντας ότι περνούσε από το χέρι του για να τα έχουν όλα χωρίς καμία έλλειψη. Ο ίδιος, νιώθει την ανάγκη να πει κι ένα ευχαριστώ στους ανθρώπους που στάθηκαν διακριτικά δίπλα του στην πιο δύσκολή του στιγμή.

ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΑΙΔΙΑ, ΕΊΝΑΙ ΌΛΗ ΤΟΥ Η ΖΩΗ. Ο κύριος Γεώργιος τονίζει ξανά και ξανά πως τα παιδιά του δεν είναι δυο αλλά τέσσερα! Ο ίδιος, έχει αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή του και στους τέσσερις ενώ καθώς μας μιλά γι’ αυτούς το βλέμμα του αλλάζει και η έκφρασή του μ’ έναν μαγικό τρόπο ξαφνικά μαλακώνει. Μπορεί ο Αβράαμης και η Φλωρεντίνα να είναι τα βιολογικά του παιδιά, ωστόσο η καρδιά και το μυαλό του είναι μοιρασμένη στα τέσσερα. Ο δεύτερος του γιος λοιπόν, έχει επίσης το όνομα Αβράαμης και είναι γιος του αδερφού του τον οποίο μεγάλωσε ακριβώς όπως και τους άλλους δυο. Όσον αφορά στο τέταρτο παιδί, πρόκειται για την Άννα Μαρία, η οποία πήρε τις ίδιες αξίες και ιδανικά με τους υπόλοιπους τρεις. Συγκεκριμένα είναι η μικρή κόρη του κύριου Γεώργιου την οποία απέκτησε όταν αποφάσισε να ξαναφτιάξει την ζωή του με την τωρινή του σύντροφο και αφού όλα του τα παιδιά μεγάλωσαν με αξιοπρέπεια και σωστά εφόδια.

ΜΌΤΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΕΊΝΑΙ Η ΘΕΤΙΚΗ ΣΚΈΨΗ. Η μιζέρια δεν είναι στον χαρακτήρα του. Αντιθέτως, με κάθε άνθρωπο που μιλά τον ενδιαφέρει να του βγάλει τα θετικά του συναισθήματα προς τα έξω. Πάντα υπάρχει κάτι θετικό και αισιόδοξο, μας λέει. Δύναμή του όλα αυτά τα χρόνια εκτός από τα παιδιά του, ήταν και θρησκεία που τον βοήθησε μέσα από το απόλυτο χάος να βρει τα πόδια του. Με την σκέψη του στην πολυαγαπημένη του Γιούλα, προχωρά μπροστά καμαρώνοντας χαρούμενος τα παιδιά του και τιμώντας τη μνήμη της με την μεγαλύτερη αιμοδοσία που γίνεται κάθε χρόνο στην περιοχή και όχι μόνο.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ
Για να λαμβάνετε κάθε εβδομάδα στο email σας τα καλύτερα άρθρα του VANTAGEMAG.COM