Το ιερό τοτέμ του Κύπριου

Είμαι λαϊκός άνθρωπος, από οικογένεια που δεν είναι η καταγωγή της από την Οξφόρδη. Ήθελα από μικρός να με καταλαβαίνουν. Σίγουρα υπάρχει έμφυτη ικανότητα, εντούτοις με ενδιαφέρει και συνειδητά αυτά που θα πω να φτάσουν σε όσο το δυνατό κόσμο. Γι’ αυτό ίσως κάνω και τη δουλειά που κάνω. Θεωρώ ότι μέσα από τη δουλειά μου καταφέρνω να βοηθώ – και όχι απλά να ενημερώνω – ανθρώπους.

Ζω στην επαρχία, περπατάω καθημερινά και έρχομαι σε συνεχή επαφή με ανθρώπους. Θεωρώ ότι υπάρχει μία κρίση, ανθρώπινη, ψυχική, η οποία είναι αυτή που προκάλεσε και την οικονομική. Μελετώντας αρκετά το προφίλ της φυλής μας έχω καταλήξει σε αρκετά συμπεράσματα.

Οι Κύπριοι ως λαός σε αρκετά θέματα δεν ωριμάζουν ψυχικά. Γι’ αυτό και βλέπουμε ανθρώπους να έλκονται στον νεοπλουτισμό, στην μεγαλομανία και την υπερβολή. Αρνητικά αποθέματα, τα οποία ξεκινάνε από το σπίτι και την εύκολη ζωή, με όλες τις ανέσεις. Περιμένουν επίσης ότι το κράτος είναι το υποκατάστατο της μάνας. Είναι όλα θέμα ανατροφής.

Δεν είμαστε ώριμοι. Θεωρούμε ότι η ευτυχία θα έρθει αν πάρουμε μερικά λεφτά παραπάνω στον μισθό μας. Ψυχολογικά όμως αν το εξετάσουμε, οι πλούσιοι δεν είναι πιο ευτυχείς, ούτε έχουν λιγότερες διαταραχές από τους φτωχούς. Η κατάθλιψη συμβαίνει πιο συχνά στους πλούσιους.

Και αυτοί δεν έχουν τη δικαιολογία ότι κάτι λείπει. Δεν μπορούν να πουν ότι αν είχαν περισσότερα λεφτά θα ήταν πιο ευτυχισμένοι γιατί τα έχουν ήδη. Η ανωριμότητα όμως σκιαγραφεί το προφίλ των Κυπρίων και μέσα από τις σχέσεις. «Φταίει η γυναίκα μου» – «φταίει ο άνδρας μου». Συνήθως ο ένας κατηγορεί τον άλλο. Στην Αγγλία για παράδειγμα, που είναι πιο ώριμοι οι άνθρωποι συνήθως κατηγορούν τον εαυτό τους. «φταίω εγώ που είμαι όλη μέρα στη δουλειά» λέει ο άνδρας. «Φταίω εγώ που δεν κατάλαβα πόσο κουράζεσαι και απαιτώ πολλά πράγματα» λέει η γυναίκα. Εδώ δεν τα ακούς αυτά. Είναι το ίδιο με το «φταίει ο γείτονας», «φταίει το άλλο κόμμα». Γενικά ζούμε σε ένα μικρό νησί που οι μισοί κατηγορούν τους άλλους μισούς σε κάθε επίπεδο, όπως π.χ η πολιτική. Μα, αν η χώρα δεν πάει καλά, δεν ευθύνονται μόνο οι μισοί, οι οποίοι σε λίγο καιρό θα κατηγορούνται και αυτοί με τη σειρά τους.

Θυμάμαι όταν ήμουν στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 2000, με έπιανε νοσταλγία για τη πατρίδα και πήγαινα μέχρι την Αστόρια για να αγοράσω κυπριακές εφημερίδες. Έπαιρνα μερικές, τις διάβαζα και μετά έλεγα: «Μπα δεν υπάρχει περίπτωση να επιστρέψω ποτέ πίσω». «Ο προδότης ο δεξιός», «ο καταστροφέας ο αριστερός». Αυτά που έλεγαν τότε τα λένε και τώρα στις τηλεοράσεις, τις εφημερίδες και τα ραδιόφωνα.

Το μόνο που άλλαξε τελευταία, ή μάλλον προστέθηκε στη λίστα είναι ο εθνικισμός, ο οποίος σημαίνει ανασφάλεια για το τι είμαι ως λαός ή ως άνθρωπος. Οπότε προβάλλει πάνω στο «ξένο», όλα τα κακά που έχει μέσα του. Όταν δεν αισθάνεσαι ασφαλής για τον εαυτό σου, ανεβαίνεις μέσω της χώρας σου, που είναι «η πιο καλή και η πιο προικισμένη».

Περι Vantage. Ναι καλά κατάλαβες. Αυτό είναι. Το Vantage. Το περιοδικό που ήξερες. Είναι αυτό αλλά έχει αλλάξει, έχει ωριμάσει και οπωςμεγαλώνουν και ωριμάζουν οι ανθρώποι ωριμάζει κι αυτό. Γιατί μπορεί να είναι ένα προιον, ένα αντικείμενο, ένα περιοδικό αλλά το συγκεκριμένο έχει ψυχή και παλμό. Κουβαλάει μέσα του 6.5 χρόνια προβολής δεκάδων ανθρώπων και θεμάτων από όλη την επαρχία μας. Το περιοδικό αυτό αλλάζει λοιπόν. Αλλάζει εξωτερικά εμφανισιακά, αλλάζει και εσωτερικά. Ωριμάζει! Ψήνεται! Και εμείς μαζί του φυσικά. Όχι πολύ. Όσο χρειάζεται. Όσο πρέπει έτσι ώστε να μπορέσει να αποδώσει σωστά σε μία εποχή όπου τα περιοδικά αγκομαχάνε.

Το 2013 μία παγκόσμια στατιστική έλεγε ότι το 64% των περιοδικών ανά τον πλανήτη θα σταματήσουν να υπάρχουν. Σωστά υπέθεσαν. Πλέον έχουν απομείνει αυτά που αξίζουν και προσφέρουν. Τα περιοδικά πρέπει να είναι αληθινά ανεξαρτήτως με τον χαρακτήρα τους. Και το Vantage είναι ένα αληθινό περιοδικό. Δεν το λέμε εμείς. Το λενε οι αναγνώστες του…

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ
Για να λαμβάνετε κάθε εβδομάδα στο email σας τα καλύτερα άρθρα του VANTAGEMAG.COM