Great Sports People: Νίκος Νικολάου

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΡΥΦΑΙΟΥΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ 70 ΥΠΗΡΞΕ Ο ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΟΠΕΤΡΙ. ΓΙΑ ΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΕ ΦΟΡΕΣΕ ΤΗ ΦΑΝΕΛΑ ΤΗΣ ΑΝΟΡΘΩΣΗΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ, ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΠΑΡΕΜΕΙΝΕ ΠΙΣΤΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ.

Ο Νίκος Νικολάου γεννήθηκε στις 21/2/1954 στο Λιοπέτρι. Παιδί αγροτικής πολυμελούς οικογένειας, αντιλήφθηκε από πολύ νωρίς ότι ήθελε να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο. Από την αλάνα μεταφέρεται στο γήπεδο και το 1973 κάνει το ντεμπούτο του. Ξεκινά να αγωνίζεται κανονικά στην ηλικία των 19 χρονών και οι εμφανίσεις του τον εδραιώνουν στην πρώτη ομάδα. Στο ξεκίνημα της καριέρας του τα αισθήματα ήταν πρωτόγνωρα. «Ήταν μοναδικό το αίσθημα να αγωνίζεσαι για την ομάδα της καρδιάς σου». Πρώτος και τελευταίος του σταθμός υπήρξε από επιλογή η μεγάλη του αγάπη, όπως την αποκαλεί. «Ήταν άλλες εποχές, ρομαντικές. Το χρήμα δεν είχε ακόμη κυριεύσει τον χώρο του ποδοσφαίρου. Τιμούσαμε τη φανέλα και το σωματείο». Με πικρία μου εξηγεί ότι δυστυχώς σήμερα τα πράγματα δεν λειτουργούν έτσι. «Ο χώρος του ποδοσφαίρου έχει διαβρωθεί. Δεν υπάρχουν οι ίδιες αξίες και τα ίδια ιδανικά με τότε.»

Με συγκίνηση θυμάται τον πρώτο χρόνο της προσφυγιάς. «Αλλάξαμε έδρα και δανειζόμασταν φανέλες και παπούτσια, όμως ο κόσμος ήταν εκεί. Στο πλευρό μας, παρόλο που είχε ξεριζωθεί από τα σπίτια του.» Το 1975 η Ανόρθωση διεκδικεί
και κατακτά το κύπελλο. Ένα κύπελλο ιδιαίτερης σημασίας, καθώς κατακτάται στην προσφυγιά. Ο κύριος Νίκος θυμάται έντονα τον ημιτελικό με την ΑΛΚΗ. Το παιχνίδι εξελίχθηκε δραματικά και οδηγείτο στα πέναλτι. Ο τότε προπονητής του δεν ήθελε να εκτελέσει ο Νίκος το πέναλτι, όμως ο ίδιος αρνήθηκε να υπακούσει και στο τέλος δικαιώθηκε.

Όπως μου εξηγεί είναι αναμφισβήτητα η στιγμή που δεν θα ξεχάσει ποτέ. «Ήμουν σίγουρος πως θα σκόραρα!». Το περιστατικό αυτό παρέμεινε για χρόνια ενδοοικογενειακό αστείο και πείραγμα στα αποδυτήρια. Ο Νίκος Νικολάου παρόλο που αγωνιζόταν στα μετόπισθεν, απολάμβανε να παίρνει επιθετικές πρωτοβουλίες και υπήρξε μια αξιόπιστη λύση για τους προπονητές που πέρασαν από την ομάδα. Παίκτης οργανωτικός και ευφυής, με ηγετικά χαρίσματα. Από τους ποδοσφαιριστές που αγαπήθηκαν όσο λίγοι στην Ανόρθωση. Ο κόσμος όπως μου εξηγεί αντιλαμβανόταν ότι υπήρχε αγνότητα στις προθέσεις μας. Τα χρήματα ήταν λίγα. Δεν ήταν αυτό το κίνητρό μας.» Γρήγορος και απροσπέλαστος παίκτης φημιζόταν για την ταχύτητά και την ευελιξία του, όχι όμως για τη ψυχραιμία του, ειδικά όταν ένιωθε ότι αδικείται η ομάδα του. Μόνο όμορφες αναμνήσεις έχει κρατήσει από τότε. Μοναδική απογοήτευση για τον ίδιο υπήρξε το γεγονός ότι τερμάτισε σχετικά νωρίς την καριέρα του. Στα 29 του χρόνια προτίμησε να μην αγωνιστεί σε άλλη ομάδα, παρόλο που υπήρξαν αρκετές προτάσεις.

Σεβόμενος τον κόσμο της Ανόρθωσης Αμμοχώστου, ο οποίος τον στήριξε ασχολήθηκε μόνο με την ομάδα της γενέτειράς του, Αχυρώνα Λιοπετριού. Ο κύριος Νίκος έχει πλέον απομακρυνθεί από τα γήπεδα και αυτοπροσδιορίζεται ως ένας ήρεμος οικογενειάρχης. Δεν του αρέσει να παρακολουθεί αγώνες από κοντά, γιατί στεναχωριέται με την απαράδεκτη συμπεριφορά των οπαδών. «Δεν αντιλαμβάνεται ο κόσμος τι αισθάνεται ο ποδοσφαιριστής. Τα λάθη είναι ανθρώπινα.»
Μεγαλύτερη ανταμοιβή για τον ποδοσφαιριστή όπως μου εξηγεί είναι η αγάπη του κόσμου. Μέχρι σήμερα ο κόσμος που τον έζησε στα γήπεδα τον αναγνωρίζει και του μιλά με μια οικειότητα που τον ευχαριστεί.

Επιπλέον, στα θετικά στοιχεία που αποκόμισε συμπεριλαμβάνει και τις φιλίες ζωής. Έχει δημιουργήσει δεσμούς, οι οποίοι δεν έχουν σπάσει μέχρι σήμερα. Όπως και τότε, έτσι και σήμερα ανάμεσα στον Νίκο Νικολάου και την τότε θρυλική ομάδα υπάρχει μόνο αγάπη και σεβασμός. Διακρινόμενος για τη μαχητικότητα και το πάθος του, αποτέλεσε σημαία για το Σωματείο του και πρόκειται, χωρίς καμία αμφιβολία για έναν από τους κορυφαίους του κυπριακού ποδοσφαίρου.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ
Για να λαμβάνετε κάθε εβδομάδα στο email σας τα καλύτερα άρθρα του VANTAGEMAG.COM