Great Sports People: Δήμος Κωνσταντίνου

Ο ΔΗΜΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΥΠΗΡΞΕ Ο ΕΜΒΛΗΜΑΤΙΚΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ1973-1977 ΜΕ ΚΟΡΥΦΑΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΘΕΣΗΣ ΤΟ 1974-75, ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΤΕΛΙΚΟΥΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ΣΤΑ ΚΥΠΕΛΛΑ ΕΥΡΩΠΗΣ.

Γεννήθηκε στις 23/9/1947 στο Παραλίμνι. Από μικρός ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο και ως γνήσιο ταλέντο ξεπήδησε από τις ακαδημίες της ΕΝΠ. Το 1962 ο τότε προπονητής του Γεώργιος Φυτιρής, εντοπίζει το ταλέντο του. Λόγω αναγκών τοποθετείται ως τερματοφύλακας.

Όπως ο ίδιος υποστηρίζει απολάμβανε περισσότερο να αγωνίζεται ως αμυντικό χαφ, όμως ο προπονητής του ήταν ανένδοτος. Στα 15 του χρόνια παίρνει το βάπτισμα του πυρός ως φύλακας άγγελος της ΕΝΠ. Μέχρι σήμερα ευγνωμονεί τον τότε προπονητή του για την επιμονή του.

Το 1965-66 ο προπονητής του Γιώργος Οικονόμου του προτείνει να αγωνιστεί στα σαλόνια της πρώτης κατηγορίας.
Αγωνιζόμενος στην ομάδα αντρών ο Δήμος την περίοδο 1968-69 γεύτηκε τη χαρά του μοναδικού τίτλου στην ποδοσφαιρική ιστορία της Ε.Ν.Π. Την κατάκτηση της πρώτης θέσης στην Β’ Κατηγορία και την πανηγυρική άνοδο της ομάδας στην Α’ Κατηγορία . Το 1968-69 χαράχτηκαν στο μυαλό του οι πανηγυρισμοί για την άνοδο της ομάδας και το πάθος με το οποίο ο κόσμος ακολουθούσε την ομάδα στα εντός και εκτός παιχνίδια. Σύμφωνα με τον ίδιο η ομάδα που στήθηκε τα χρόνια που ακολούθησαν έγραψε ιστορία. «Κανένας δεν ξεχώριζε. Επρόκειτο μια αγαπημένη, δεμένη οικογένεια.

Υπέροχα χρόνια, γεμάτα πάθος και αγάπη για το Σωματείο». Καταπλήσσει η τότε δήλωση του Μίμη Δομάζου, ο οποίος δήλωνε μεταξύ άλλων: «η ομάδα της ΕΝΠ θα μπορούσε να σταθεί επάξια στην Εθνική». Λόγω της Τουρκικής εισβολής η ομάδα δεν αγωνίστηκε με την Λουξεμβουργιανή Αβενίρ και έχασε την ευκαιρία πρόκρισης στον Β’ Γύρο του Κυπέλλου Κυπελλούχων.

Κορυφαία στιγμή για τον Δήμο υπήρξε αδιαμφισβήτητα το 1974-75 όπου σύμφωνα με τον ίδιο η ομάδα του αδικήθηκε κατάφορα στον τελικό Κυπέλου. Μέχρι σήμερα τον λυπεί η θύμηση εκείνης της ημέρας. Δεύτερη θέση στο Πρωτάθλημα, το οποίο χάνεται οριακά. Τη χρονιά αυτή ο Δήμος δέχεται μόνο 11 τέρματα και η άμυνα της ΕΝΠ αναδεικνύεται ως η καλύτερη άμυνα της Ευρώπης. Η εντυπωσιακή παρουσία του από κάθε άποψη στον ημιτελικό με τον Απόλλωνα επισφραγίζει την πιο επιτυχημένη ποδοσφαιρική χρονιά της Ένωσης. Με δύο αποκρούσεις του στη διαδικασία των πέναλτι έστειλε την ομάδα στον τελικό με την Ομόνοια. «Μπορεί να μην κερδίσαμε τίτλο, κερδίσαμε όμως τις ομορφότερες αναμνήσεις».

Υπήρξε διεθνής το 1976. Ο ίδιος δηλώνει ότι από όλους τους προπονητές του έχει μάθει κάτι είτε σε θέματα τακτικής είτε σε θέματα πειθαρχίας, αλλά ιδιαίτερη μνεία οφείλει στον Σβατοπλουκ Πλούσκαλ, τον οποίο χαρακτηρίζει ως ιερό τέρας του ποδοσφαίρου. «Ο εκπληκτικός αυτός άνθρωπος άνοιξε τον δρόμο για την ομάδα μας. Απίστευτος προπονητής, όμως πάνω απ΄ όλα άνθρωπος.» Κάποια από τα στοιχεία που πήρε εφάρμοσε και ο ίδιος ως προπονητής στην Ελπίδα Ξυλοφάγου, στον Ονήσιλο και στην ομάδα της Αγίας Νάπας. Το 1991-91 ανέλαβε την ΕΝΠ και ακολούθως έγινε το μεγάλο άλμα για το τιμόνι της ομάδας στην Α’ Κατηγορία. Μόνο θετικά στιγμιότυπα ανασύρει από τη μνήμη του. «Είχα την ευλογία να αγαπηθώ στον χώρο του ποδοσφαίρου. Κέρδισα εκτίμηση και σεβασμό. Ακόμη και σήμερα το βιώνω καθημερινά»

Ως την πλέον συγκινητική στιγμή στην καριέρα του θυμάται την υποδοχή της ποίας έτυχε η ομάδα από τους Έλληνες της Γερμανίας στις δύο Ευρωπαϊκές αναμετρήσεις της το 1975 και το 1976 με Duisburg και Kaiserslautern αντίστοιχα. «Ήταν πρόσφατα τα γεγονότα της Τουρκικής εισβολής και εισπράξαμε μεγάλη αγάπη». Ως ποδοσφαιρικά λάφυρα από την καριέρα του έχει κρατήσει τη μπάλα από τον αγώνα με την Kaiserslautern και τη σημαία της Duisburg που του χάρισε φίλαθλος μετά το τέλος του αγώνα.

Τερμάτισε την καριέρα του χωρίς να φορέσει άλλη φανέλα. Τελευταίος αγώνας της 16χρονης καριέρας του αυτός με το ΑΠΟΕΛ το 1979. Σήμερα παρακολουθεί την ομάδα του ανελλιπώς και απολαμβάνει τον ρόλο
του ευτυχισμένου παππού.

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΣΤΙΓΜΗ
Ως την πλέον συγκινητική στιγμή στην καριέρα του θυμάται την υποδοχή της οποίας έτυχε
η ομάδα από τους Έλληνες της Γερμανίας στις δύο Ευρωπαϊκές αναμετρήσεις της το 1975
και το 1976 με Duisburg και Kaiserslautern αντίστοιχα.