FEMME FATALE- Τίποτα ενδιάμεσο

Κακά τα ψέµατα, δεν έχουµε γεννηθεί για να συµβιβαζόµαστε, δεν είναι µέσα στη φύση του ανθρώπου να αποδέχεται το λίγο, το µισό, το γκρίζο, το ντεµί, κι όµως, µας µεγαλώνουνε οι ήδη συµβιβασµένοι γονείς µας, µαθαίνοντας µας ότι για να επιβιώσεις θα πρέπει να συµβιβαστείς, θα πρέπει να µάθεις να περπατάς σε γκρίζες ζώνες για να µπορέσεις να συµπορευτείς µε ανθρώπους όπου και αυτοί µε την σειρά τους έχουν γαλουχηθεί µε τα «ιδανικά» του «συµβιβαστείτε γιατί χανόµαστε».

∆εν λέω, η 40χρονη πορεία µου σε τούτη τη ζωή, ήτανε γεµάτη µε συµβιβασµούς και µετριασµούς αξιώσεων και δικαιωµάτων, ούτως ώστε να συνυπάρξω ειρηνικά και να συµπορευτώ µε άλλα ανθρώπινα όντα. Ήµουν όµως ευτυχισµένη; Υπήρξα έστω και µία στιγµή πλήρης και τίµια απέναντι στα θέλω µου;

Και ναι, ήδη ακούω τις φωνές κάποιων από εσάς που ισχυρίζεστε ότι δεν γίνεται να µην συµβιβαστείς ποτέ! Συµφωνώ απόλυτα. Έχω ήδη συµβιβαστεί µε την ιδέα ότι πρέπει να εργάζοµαι για να πληρώνω νοίκια και δάνεια ούτως ώστε να µπορώ να προσφέρω ένα αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο σε εµένα και στο παιδί µου. Έχω ήδη «µαλακώσει» τα θέλω µου για να µεγαλώσω το παιδί µου σωστά, όντας single mother. Έχω ήδη κάνει αµέτρητα βήµατα πίσω από τις θέσεις µου για να διατηρήσω σχέσεις µε ανθρώπους που ναι µεν αγαπώ αλλά δεν αντέχω να συνυπάρχω µαζί τους ούτε για 5 λεπτά. Αυτή είναι η ζωή και ναι υπάρχουν συµβιβασµοί και µετριασµοί που σαν ενήλικες πρέπει να κάνουµε, µε το πιστόλι στο κρόταφο µεν, αλλά τις κάνουµε.

Στα υπόλοιπα λοιπόν, που δεν απειλείται η ζωή µου, ποιος ο λόγος να “γκριζάρω” τις µαύρες και κάθετες «περιοχές µου»; Ποιος ο λόγος ύπαρξης µου εάν δεν µπορώ να έχω στη ζωή µου αυτό που θέλω χωρίς εκπτώσεις; Συναντάµε καινούργιους ανθρώπους, και τις πρώτες κιόλας ώρες της συνεύρεσης µας, τροµαγµένοι από την προοπτική της µοναξιάς και της απόρριψης, είµαστε διατεθειµένοι να αποδεχτούµε αυτά που διατυµπανίζαµε ότι δεν θέλουµε, αυτά που ξέρουµε ότι δεν µας ταιριάζουν. Το’ χω κάνει και εγώ, το’ χεις κάνει και εσύ, µας έχουν µεγαλώσει έτσι, µας το έχουν διδάξει. «Καλύτερα συµβιβασµένος παρά µόνος», «Καλύτερα να σιωπώ παρά να έρχοµαι σε αντιπαράθεση», «Καλύτερα µε το ρεύµα παρά κόντρα του».

Αυτό άλλαξε εδώ και καιρό. Αρνούµαι, αδυνατώ και δεν θέλω να µετριάσω οποιαδήποτε αξίωση µου. Καλύτερα µόνη παρά µε ανθρώπους που δεν ταιριάζουν στα θέλω µου, προτιµώ να πολεµάω παρά να βρίσκοµαι ειρηνικά αιχµάλωτη στο χρυσό κλουβί του εχθρού.

Ε ναι λοιπόν, είµαστε και εµείς που τα θέλουµε όλα, που δεν δεχόµαστε εκπτώσεις για τίποτα και για κανέναν και ενώ τα χρόνια περνούν και η δασκάλα ζωή, µας δίνει οδηγίες πως να νερώνουµε το κρασί µας, υπάρχει πάντα ένα κοµβικό σηµείο στη ριµάδα την πορεία µας, που µας προτρέπει να κλείσουµε τα βιβλία οδηγούς και να επιστρέψουµε στην γενετήσια φύση µας που µας προστάζει να βροντοφωνάξουµε … ΟΛΑ Η ΤΙΠΟΤΑ.

Και κάπου εκεί αρχίζει η πορεία προς την πραγµατική ανακάλυψη του εαυτού µας, ποιοι θα ήµασταν άραγε εάν δεν συµβιβαζόµασταν; Αρχίζουµε να περνάµε ώρες, µέρες και βδοµάδες, διαβάζοντας και αναλύοντας κάθε σχέση στη ζωή µας είτε αυτή είναι συγγενική, φιλική, ερωτική ακόµη και εργασιακή. «Μπορείς να µου προσφέρεις αυτά που θέλω;» «Είµαι ο εαυτός µου µαζί σου;», αν η απάντηση που παίρνεις έχει ελαφρότερη απόχρωση από το χρώµα που ζητάς, τότε τους στέλνεις στην ευχή του Θεού και της Παναγιάς να τραβήξουν το δικό τους δρόµο, µακριά από σένα. ∆εν έχεις χρόνο για χάσιµο, ούτε διάθεση να αναλώνεσαι σε συζητήσεις ψάχνοντας για την χρυσή τοµή! Η ζωή είναι µικρή και εσύ πλέον δεν φοβάσαι την µοναξιά, αποδέχεσαι το γεγονός ότι, µαθηµατικά µιλώντας πάντα, οι πιθανότητες για δηµιουργία σχέσεων στη ζωή σου που θα σου προσφέρουν όλα όσα εσύ θέλεις, είναι λίγες, απειροελάχιστες θα έλεγα. Όµως εµείς που αυτοαποκαλούµαστε αιώνιοι έφηβοι, θα κυνηγάµε πάντα εκείνο το απειροελάχιστο ενδεχόµενο και ακόµη κι αν δεν το βρούµε, τουλάχιστον θα ξέρουµε και θα περηφανευόµαστε ότι δεν πέσαµε αµαχητί στο βωµό της συµβιβαστικής συνύπαρξης.

Με το πέραµα του χρόνου, ωριµάζεις και οι εµπειρίες και οι συµβιβασµοί λαξεύονται στο πρόσωπο σου. Πλέον σε κάθε σου βήµα, σε κάθε νέα είσοδο στη ζωή σου, φιλική ή ερωτική, θα ανοίγεις τα χαρτιά σου και µε ήρεµο και σταθερό ύφος θα ενηµερώνεις για τις αµετάκλητες θέσεις σου. Σαν δηµοσιογράφος του κυρίου δελτίου ειδήσεων θα προσφωνείς τα θέλω σου λες και είναι οι κύριοι τίτλοι ειδήσεων: ” θέλω τα πάντα από σένα και το ίδιο θα σου προσφέρω και εγώ”, “σε θέλω σταθερή παρουσία στη ζωή µου και το ίδιο θα είµαι και εγώ”, “θέλω το 1000 σου και αυτό είµαι έτοιµη να σου δώσω και εγώ.”

Μην µετριάζετε τα θέλω σας, είναι η ταυτότητα σας, είναι ο χαρακτήρας σας, µην αποδέχεστε εκπτώσεις για να ταιριάξετε στα καλούπια που σας επιβάλλουν. Τίποτα ενδιάµεσο, τίποτα λιγότερο, µόνο σταθερές παρουσίες ή απόλυτες απουσίες, µόνο έρωτες που δεν µπορείς να ζήσεις χωρίς αυτούς, µόνο φιλίες που σου βγάζουν τον καλύτερο σου εαυτό, µόνο συναντήσεις που θα έχουν κάτι να µας δώσουν, τίποτα ενδιάµεσο, τίποτα λιγότερο από το απόλυτο σου.