Ένα γράμμα στους ανθρώπους μου – Της Λυδίας Βαρελά Αναστασιάδου

Σε εσένα μιλάω. Σε εσένα φίλε μου που τόσα χρόνια, είσαι δίπλα μου. Σε εσένα, που αντέχεις να δέχεσαι κάθε παραξενιά μου την στιγμή που κανένας άλλος δεν την δέχεται.

Σε εσένα που έχουμε μαλώσει πάνω από δέκα φορές (και θα μαλώσουμε άλλες τόσες) και πάντα θα κάνεις το πρώτο βήμα για να έρθεις κοντά μου.

Σε εσένα που πολλές φορές, με ξέρεις καλύτερα απ’ ότι ξέρω εγώ τον εαυτό μου. Σε εσένα που όταν σε κοιτάω, μου φτιάχνει η διάθεση.

Σε εσένα που είσαι μακριά μου τις περισσότερες ημέρες του χρόνου, αλλά, πιο κοντά από τον οποιονδήποτε.

Σε εσένα που έχω μοιραστεί μαζί τον ύπνο μου και με έχεις κρατήσει στην πιο ζεστή αγκαλιά.
Σε εσένα που με βοήθησες να νιώσω όμορφα με όποια απόφαση έχω πάρει για την ζωή μου.

Σε εσένα που κάθε φορά που σε σκέφτομαι, ξέρω πως έχω ένα στήριγμα, ό,τι κι αν γίνει στη ζωή μου. Σε εσένα που ξέρω ότι το σπίτι σου είναι ανοιχτό 24/7 για οτιδήποτε χρειαστώ.

Σε εσένα, που αγαπάς με τον δικό σου τρόπο, ο οποίος δεν μου ήταν γνώριμος πριν σε μάθω. Σε εσένα που μου έχεις δώσει την καρδιά σου, γνωρίζοντας πως μπορεί να σε πληγώσω.

Σε εσένα που ξέρω ότι με αγαπάς περισσότερο απ’ ότι εγώ. Γιατί αγαπάς βαθιά κι αληθινά.
Σε εσένα που μου έχεις εμπιστευτεί πράγματα που φοβάσαι να πεις ακόμη και στον εαυτό σου.

Σε εσένα που έχω εμπιστευτεί συναισθήματα που φοβάμαι να τα εμπιστευτώ ακόμη και στον ίδιο μου τον εαυτό.

Σε εσένα που η επικοινωνία μας είναι τόσο μοναδι- κή όσο και οι φορές που έχουμε έρθει πολύ κοντά. Σε εσένα που όταν σε γνώρισα φοβόσουν την αγά- πη μου και μετά την έψαχνες γιατί δεν μπορούσες να φανταστείς την ζωή σου χωρίς αυτήν.

Σε εσένα που είσαι εκεί έξω και ακόμη δεν έχω καταφέρει να σε γνωρίσω όσο καλά θέλω.
Σήμερα γράφω για εσένα. Σήμερα γράφω για όλες τις εμπειρίες και τις εικόνες μας.

Σήμερα, σου λέω πόσο πολύ σε ευχαριστώ που είσαι περήφανος για εμένα. Κάθε φορά που συναντιόμαστε, έχω την αίσθηση πως το δέσιμό μας γίνεται μεγαλύτερο.

Σήμερα σου λέω ανάγκη αυτά που έχω ανάγκη να πω:

Πως αυτός ο κόσμος, θα ήτανε μικρότερος και “λιγότερος” αν έφευγες από την ζωή μου. Πως αυτός ο κόσμος, θα έχανε κάθε δυνατό συναίσθημα αν πάθαινες κάτι και σταματούσε να χτυπά η καρδιά σου. Γιατί αυτόματα, θα έχανα κι ένα κομμάτι της δικής μου. Και μαζί με την δική μου, ο κόσμος θα έχανε τον πιο υπέροχο και μοναδικό άνθρωπο που έχω γνωρίσει εγώ.
Δεν πιστεύω πως ήταν τυχαίο να συναντηθούμε. Μέσα στα τόσα εκατομμύρια κορμιά, μέσα στις τόσες εκατομμύρια ψυχές, μέσα στους τόσους εκατομμύρια ανθρώπους, βρέθηκα εγώ δίπλα σου κι εσύ δίπλα μου.

Βλέπεις οι θέσεις μας ήταν γραφτό να είναι η μία δίπλα στην άλλη. Και το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι ότι παλέψαμε αρκετά για να κρατήσουμε ο ένας τον άλλον στη ζωή μας. Κι αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα δώρα που μπορείς να λάβεις σε αυτή την ζωή.

Βγάλε όσα λεφτά θέλεις. Κάνε όσες περισσότερες δουλειές μπορείς. Κάνε όνομα τόσο μεγάλο που να ξεπερνά και το όνομα του Χριστού. Αγόρασε σπίτια, αγόρασε αμάξια, κάνε ακριβούς γάμους, γνώρισε τον πρωθυπουργό της χώρας, κάνε ταξίδια σε όλον τον κόσμο και πάνε μέχρι την άκρη της γης.

Αν δεν έχεις έναν άνθρωπο όπως εγώ έχω τους παραπάνω, τότε είσαι ο πιο φτωχός άνθρωπος του κόσμο. Κι εγώ, κάθε μέρα, θα νιώθω πιο πλούσια μόνο και μόνο γιατί έχω δέκα ανθρώπους που νιώθουν ακριβώς όπως νιώθουν κι εκείνοι για εμένα. Κι αυτό, είναι τόσο σπάνιο, όσο το να βρεις χρυσό στον πάτο της θάλασσας.

Εσύ συνέχιζε να ψάχνεις τα λεφτά. Εγώ θα συνεχίσω να ψάχνω τους ανθρώπους μου.
Γιατί είμαι σίγουρη πλεον, πως αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι άνθρωποι ζωής, είναι η ίδια (μου) η ζωή.

Σας ευχαριστώ.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ
Για να λαμβάνετε κάθε εβδομάδα στο email σας τα καλύτερα άρθρα του VANTAGEMAG.COM