ΜΠΗΚΑΜΕ ΣΤΟ… ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ – ΜΝΗΜΕΊΟ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ

Από το εξωτερικό του και μόνο αντικρίζει κανείς κάτι το ξεχωριστό. Θυμίζει ένα μικρό εκκλησάκι αλλά περισσότερο μοιάζει μ’ ένα αντίσκηνο, ενώ από την άλλη τα γλυπτά που φαίνονται στην είσοδο παραπέμπουν σ’ ένα μνημείο. Για την ακρίβεια, είναι όλα αυτά μαζί.

Πρόκειται για ένα μικρό εκκλησάκι που αποτελεί μνημείο αφιερωμένο στην προσφυγιά και τους αγνοούμενους. Χτισμένο στο Δασάκι της Άχνας, κάπου στο κέντρο του χωριού απέναντι από το Κοινοτικό Συμβούλιο, δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο μιας και πολλοί αναρωτιούνται τι να κρύβει αυτό το χτισμένο αντίσκηνο.

Συνομιλώντας με τον κύριο Κύπρο Πίτσιλλο, Γραμματέα του Κοινοτικού Συμβουλίου της Άχνας, μας εξήγησε τον συμβολισμό καθώς και την ιστορία του μνημείου.

Στο σημείο όπου είναι σήμερα χτισμένο το «εκκλησάκι – αντίσκηνο» όπως πολλοί το αποκαλούν, γίνονταν υπαίθριες λειτουργίες σε μια πρόχειρη εκκλησία που έφτιαξαν οι κάτοικοι του χωριού το 1974, με το καμπαναριό της τοποθετημένο σε έναν μεγάλο πεύκο που βρίσκεται εκεί μέχρι και σήμερα.

Γύρω στο 2004, με πρωτοβουλία του Κοινοτικού Συμβουλίου και συγκεκριμένα του Γεώργιου Τσίππη, του τότε δημάρχου του χωριού, άρχισε να κτίζεται το σημερινό μνημείο το οποίο σχεδίασε ο καλλιτέχνης Πάμπος Μίχλης, θέλοντας να δώσει έναν σημαντικό συμβολισμό με την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική του. Το καθετί στο μνημείο έχει τη δική του σημασία. Πρόκειται για έναν χώρο ιερό με ιστορία που σε καθηλώνει.

Το εν λόγω εκκλησάκι, είναι αφιερωμένο στον Άγιο Δημητριανό, προστάτη των προσφύγων, ενώ το αντίσκηνο έχει τον συμβολισμό της πρόχειρης στέγης που έφτιαξαν τότε οι κάτοικοι για να εκκλησιάζονται καθώς και το γεγονός ότι οι πρόσφυγες έμεναν σε αντίσκηνο τον καιρό της προσφυγιάς. Ένας μικρός ναός που δεν αφήνει κανένα ασυγκίνητο καθώς με την ιστορία του αγγίζει τον καθένα μας, μιας και λίγο πολύ όλοι έχουμε ζήσει την προσφυγιά στο πετσί μας. Ένα μέρος βουβό που όμως εκφράζει την κραυγή και τον πόνο της κάθε μάνας, του κάθε πρόσφυγα του κάθε αγνοούμενου.

Τα γλυπτά που φιλοξενούνται στο εσωτερικό του μνημείου είναι τόσο ιδιαίτερα που σε ανατριχιάζουν. Η χαρακτηριστική φιγούρα της πονεμένης μάνας που ψάχνει το παιδί της με μια φωτογραφία στο χέρι δύσκολα σε αφήνει αδιάφορο. Όλα τα γλυπτά είναι δουλεμένα με τόση μαεστρία που νιώθεις ότι είναι έτοιμα να σου μιλήσουν.

Το μνημείο αυτό, όπως μας εξηγεί ο κύριος Κύπρος Πίτσιλλος, είναι ανοιχτό προς το κοινό και η είσοδος είναι δωρεάν, αφού σκοπός του δεν είναι άλλος από το να μας υπενθυμίζει την ιστορία του τόπου μας. Επισκέπτες από τα γύρω χωριά, μαθητές από σχολεία καθώς και ξένοι τουρίστες επισκέπτονται συχνά το μνημείο αυτό, το οποίο τους αφήνει όλους εντυπωσιασμένους και συγκινημένους.

Πρόκειται για ένα «κόσμημα» της περιοχής μας που ξυπνά μνήμες από το τραγικό καλοκαίρι του 1974 και που όλοι θα έπρεπε κάποια στιγμή να δούμε από κοντά, ώστε να μπορέσουμε πραγματικά να καταλάβουμε το μεγαλείο της σημασίας του.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ
Για να λαμβάνετε κάθε εβδομάδα στο email σας τα καλύτερα άρθρα του VANTAGEMAG.COM