Όλοι διαφορετικοί αλλά όλοι ίσοι

Της Ρούλας Πέτρου

Ρατσισμός είναι η αντίληψη ότι οι άνθρωποι δεν είναι όλοι ίσοι μεταξύ τους, αλλά διαχωρίζονται σε ανώτερους και κατώτερους, είτε γιατί το χρώμα του δέρματος είναι διαφορετικό, τα κιλά τους και η εικόνα τους δεν αντικατοπτρίζουν τα πρότυπα της μόδας, αλλά και για την θρησκεία, το φύλο, για τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό και τις ιδιαίτερες ικανότητες. Ο ρατσισμός δεν είναι καινούριο φαινόμενο. Υπάρχει από τα αρχαία χρόνια και δυστυχώς κάθε δεκαετία χειροτερεύει αφού οδηγεί τους θύτες πολλές φορές ακόμα και σε θάνατο.

Με θλίψη παρατηρούμε έντονα φαινόμενα ρατσισμού και στο σχολικό περιβάλλον. Δυστυχώς τα παιδιά που βιώνουν τον ρατσισμό στο σχολείο κλείνονται στον εαυτό τους, γίνονται καχύποπτα, φοβούνται να μιλήσουν και αφήνουν τον θύτη να τους χειραγωγεί με αποτέλεσμα να παρεμβαίνουν σε πράξεις που δεν θέλουν και χάνουν την αυτοεκτίμηση τους, τους πνευματικούς τους ορίζοντες και οδηγούνται έτσι σε ένα φαύλο κύκλο βίας και παραβατικότητας αρκετές φορές.

Επιβάλλεται λοιπόν οι γονείς να καλλιεργήσουν στα παιδιά τους μια πιο ανοικτή στάση απέναντι στην διαφορετικότητα γιατί οι ρατσιστικές απόψεις καλλιεργούνται καταρχήν στο σπίτι και είναι καλό οι γονείς να είναι παράδειγμα προς μίμηση. Είναι σημαντικό και οι γονείς και οι δάσκαλοι και καθηγητές να δημιουργήσουν στα παιδιά την εν συναίσθηση διαβάζοντας τους παραμύθια και βιβλία μεγαλώνοντας για την διαφορετικότητα. Πρέπει να αναπτύσσουν από νωρίς την κριτική τους σκέψη. Οι γονείς είναι σημαντικό να μπορούν να διδάξουν στα παιδιά τους την αγάπη, την αποδοχή, την προσφορά. Δυστυχώς υπάρχουν ακραία περιστατικά βίας στα σχολεία και ρατσισμού. Πρόσφατα ενημερωθήκαμε για ένα περιστατικό σε ένα σχολείο όπου ένας μαθητής λόγω διαφορετικού σεξουαλικού προσανατολισμού φόρεσε πάνω από το παντελόνι του φούστα, μια μέρα ελεύθερης ενδυμασίας στο σχολείο του  και δέχθηκε από κάποιους καθηγητές αφού δεν άκουσε τις οδηγίες τους να βγάλει την φούστα, λεκτική βία και προσβολές μπροστά στους συμμαθητές του, ενώ θα μπορούσαν να το ζητήσουν προσωπικά και να εξηγήσουν στον μαθητή, τους λόγους που θέλουν να αποφύγουν μια τέτοια ενδυμασία στο σχολείο τους. Και ξέρετε γιατί; Γιατί πολλές φορές η λεκτική βία είναι χειρότερη και από την σωματική. Οι δάσκαλοι έχουν πολύ σημαντικό ρόλο  στη πνευματική εξέλιξη των παιδιών και καταρχήν καλό θα ήταν να εντάξουν και ένα μάθημα για την λεκτική, σωματική βία, την παραβατικότητα και την διαφορετικότητα και να μην στιγματίζουν τους μαθητές που για τον οποιοδήποτε λόγο θεωρούνται διαφορετικοί.

Όσοι μαθητές είναι μάρτυρες περιστατικών βίας δεν πρέπει να μένουν ουδέτεροι αλλά να προστατεύουνε τους συμμαθητές τους. Πρέπει να τιμωρούνται οι υπεύθυνοι για να καταλάβουν όλοι ότι οι πράξεις μας έχουν συνέπειες. Πιστεύω πως απαιτείται ολική αναδιάρθρωση του εκπαιδευτικού συστήματος και κατ ‘επέκταση των κοινωνικών δομών, ώστε να αποκατασταθεί η αξία της εκπαιδευτικής διαδικασίας στην συνείδηση της κοινωνίας και να αποκτήσουν κίνητρα και στόχους οι μαθητές. Ας μην γινόμαστε συνένοχοι με τα παιδιά μας λοιπόν. Ας τα διδάξουμε τι πραγματικά σημαίνει αγάπη και σεβασμός.

Γίνονται συχνά διαδηλώσεις σε όλο τον κόσμο  κατά του ρατσισμού με ηχηρά μηνύματα κατά της βίας, της διαφορετικότητας, των διακρίσεων, της λεηλασίας, εμπρησμών, βανδαλισμών και καταστροφής δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας απαιτώντας την επιβολή του νόμου. Επίσης τα περιστατικά υπέρμετρης βίας κατά του πλήθους από τις αστυνομικές αρχές, δεν πρέπει να μένουν ατιμώρητα. Η ευρωπαϊκή Ένωση επιβάλλεται να καταδικάσει τα εγκλήματα εναντίων μαύρων πληθυσμών από τους Ευρωπαίους και να πολεμήσει ενάντια στις διακρίσεις κάθε μορφής.

Τα αίτια του ρατσισμού είναι το χαμηλό πνευματικό και μορφωτικό επίπεδο πολλών ανθρώπων, τα οικονομικά συμφέροντα, οι ανταγωνιστικές τάσεις, η ζήλεια. Όλα αυτά λοιπόν είναι καρκίνωμα στο μυαλό και την ψυχή.

Οφείλουμε να παραμερίσουμε τον εγωισμό, να κατανοήσουμε πως κάθε άνθρωπος, κάθε φυλή, κάθε έθνος είναι κάτι ξεχωριστό. Τα φαινόμενα αναβίωσης ρατσισμού στις μέρες μας παραμένουν ανοιχτά και επίκαιρα. Γι’ αυτό είναι καιρός  να ευαισθητοποιηθούμε και να δράσουμε γρήγορα όλοι, ώστε να συμβάλλουμε στην αντιμετώπιση του και μακάρι να ήταν εφικτό και στην εξάλειψη του, ώστε να σταματήσει να κυριαρχεί σε τόσο μεγάλο βαθμό η αδικία, η αναξιοκρατία και η περιφρόνηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Και να θυμάσαι…

«Ο κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός γιατί είναι διαφορετικός και ο καθένας μας  μπορεί να ξεχωρίσει, να πετύχει τους στόχους και τα όνειρα του και να αγαπηθεί για εντελώς διαφορετικούς λόγους, όπως είναι η προσωπική γοητεία, η προσωπικότητα, η παιδεία, το μυαλό, το χιούμορ, ο δυναμισμός, οι ικανότητες του, το ταλέντο του, η καλή καρδιά του ή το χαμόγελο του.»