Τι θα κάνεις; Θα με χτυπήσεις;

Της Ειρήνης Τσομαλλούρη

Φωτογραφία: Photo:γραφείον by Cost Moushies

Μακιγιάζ: Beauty point by Andri Petrou Κόσμημα: Goumenos Jewellery

Από τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι χαρακτηριστικά το τέλος κάθε παραμυθιού… Η ηρωίδα στο πλάι και στην αγκαλιά του πρίγκιπα της και η αγάπη τους να ξεπερνά κάθε εμπόδιο. Διδασκόμασταν την σημασία της λέξης «αγάπη». Η λέξη αυτή αφορούσε το συστατικό για έναν επιτυχημένο γάμο, αν και δεν γνωρίζαμε αν αυτό αφορούσε και την πραγματικότητα. Άραγε αρκεί η αγάπη για να κρατήσει ένας γάμος μέχρι και τα βαθιά μας γεράματα;

Καθημερινά βλέπουμε περιστατικά μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, έχοντας ως τίτλο «κακοποίηση στον έγγαμο βίο». Το φαινόμενο αυτό είχε αρχίσει πριν αρκετά χρόνια, όπου η ανδρική κυριαρχία είχε χαρίσει στους άνδρες δύναμη και άφθονη εξουσία, με αποτέλεσμα να εκμεταλλεύονται τις γυναίκες. Σε αρκετές κοινωνίες η γυναίκα αντιμετωπιζόταν ως «αντικείμενο», ως «σκλάβα», όπου η θέση της ήταν στο σπίτι ώστε ένα φροντίζει και να υπηρετεί την οικογένειά της. Επιπλέον με το πέρασμα του χρόνου δημιουργείται ένα βίαιο περιβάλλον. Ο ισχυρός άνδρας το αντιμετωπίζει ως κάτι φυσιολογικό, εφόσον η κοινωνία μας παρέχει μια θέση κυρίαρχη. Πάντα θα υπάρχει αυτός που έχει την δύναμη και κυριαρχεί και ο άλλος που δέχεται την κυριαρχία. Η ανισότητα στις μεταξύ σχέσεις άνδρα και γυναίκας, εκδηλώνει το φαινόμενο της κακοποίησης. Τίθεται λοιπόν το ερώτημα, γιατί να συμβαίνει αυτό;

Υπάρχουν αρκετές γυναίκες όπου διστάζουν να εκφράσουν τα προβλήματα τους, καθώς στερεότυπα και προκαταλήψεις τις παρεμποδίζουν. Ορισμένες πάλι αντιλαμβάνονται ότι αυτό που δέχονται είναι βία και δεν είναι αποφασισμένες να βγουν από την αρρωστημένη κατάσταση στην οποία ζουν. Στην πλειονότητά τους, μένουν στους γάμους τους είτε υπομένοντας τα «βασανιστήρια», είτε κάνοντας πολλές προσπάθειες να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα τους.

Στην αρχή ενός γάμου, η γυναίκα είναι πρόθυμη να υποτάσσεται στη θέληση του άνδρα και να τον εξυπηρετεί. Μετά από αρκετό χρόνο, η προθυμία αυτή φθίνει. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα από την πλευρά του άνδρα να εξασκεί εξουσία και να ξεσπάει σε ψυχική βία, σεξουαλικό εξαναγκασμό ή ακόμα και σε σωματική κακοποίηση προς στην γυναίκα. Η κακοποίηση αρχίζει τις περισσότερες φορές με «άκακα» μηνύματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, όταν η γυναίκα φορέσει καινούργια ρούχα και η πρώτη φράση του συζύγου της μόλις την αντικρούσει «πώς είσαι έτσι;». Αυτές είναι και οι συμπεριφορές όπου σιγά – σιγά δηλητηριάζουν και διαβρώνουν τον ψυχισμό της.

Έτσι αρχίζουν και οι ανασφάλειες για την προσωπικότητά της και η αυτοπεποίθηση να χάνεται.

Αρχικά με ένα αστείο. Έπειτα συνεχίζει με ένα σχόλιο και πριν το καταλάβεις φθάνει σε καθημερινό καυγά.
Αρκετές φορές ακούγοντας τέτοιου είδους περιστατικά, το ερώτημα που δημιουργείται στο μυαλό μας είναι «αφού την κακοποιούσε γιατί δεν έφευγε και έμενε;». Η απουσία οικονομικής ανεξαρτησίας προφανώς επηρεάζει τις αποφάσεις της.

Αρκετές γυναίκες δεν εργάζονται λόγω της πίεσης που δέχονται από τους συντρόφους τους, με αποτέλεσμα να μην έχουν τα δικά τους χρήματα και κατά συνέπεια να μην μπορούν να επιβιώσουν χωρίς αυτούς. Ακόμη και αν δημιουργηθεί η ιδέα της φυγής, η επόμενη τους σκέψη είναι «πού θα πάω;». Ο τρόμος πως όπου και να παν θα τις εντοπίσει ο συζυγός τους, είναι ριζωμένος βαθιά μέσα τους. Φυσικά υπάρχουν και οι γυναίκες οι οποίες καταφέρνουν να ξεφεύγουν. Αν και είναι πολύ δύσκολο απ ́ όσο ακούγεται να φθάσει σε αυτό το βήμα.

Ενώ διανύουμε τον 21ο αιώνα το φαινόμενο της κακοποίησης δεν έχει σταματήσει τόσο στις γυναίκες όσο και για τους άνδρες. Αν και είναι κάτι πρωτάκουστο, πολλοί είναι και οι άνδρες που δέχονται από τις συζύγους τους βίαιη συμπεριφορά. Βρισκόμαστε σε μια κοινωνία όπου οι ρόλοι μεταξύ γυναικών και ανδρών γίνονται δυσδιάκριτοι με αποτέλεσμα οι βία κατά των ανδρών να αυξάνεται σε μεγάλο βαθμό. Πλέον οι γυναίκες κερδίζουν χρήματα, ανταγωνίζονται, ανεξαρτητοποιούνται και γενικότερα κινούνται περισσότερο στον κόσμο. Οι περισσότεροι άνδρες δεν μιλάνε για τα όσα ζουν, για όσα περνάνε. Όταν φθάσει η στιγμή όπου η σιωπή τους σπάει και μιλάνε για την βία που δέχονται, είναι γιατί ντρέπονται για την κατάληξή τους. Η κοινωνία μας έχει «κτίσει» το στερεότυπο των ανδρών ως «σκληρούς». Παραδοσιακά οι άνδρες θεωρούνται ισχυρότεροι και για αυτόν τον λόγο αρκετές φορές δεν αναφέρονται σε αυτό το περιστατικό, λόγο του φόβου που τους κυριαρχεί για να μην γελοιοποιηθούν.

Πολύ συχνά όταν ένα ζευγάρι αρχίσει του τσακωμούς και βγει εκτός ελέγχου παράγεται ψυχολογική βία. «Τι θα κάνεις, θα με χτυπήσεις; Κάνε το και δεν θα ξανά δεις ποτέ τα παιδιά σου!». Ο κυριότερος λόγος όπου οι άνδρες δεν εγκαταλείπουν την οικογένεια τους είναι η δέσμευση του γάμου. Έχοντας οικογένεια τότε τα πράγματα δυσκολεύουν! Η νομοθεσία χρόνια τώρα είναι υπέρ των γυναικών. Για την ώρα ας αρκεστούμε στο ότι η πραγματικότητα ενός άνδρα που ζει κακοποιημένα είναι σκληρή και πολύ δύσκολη, εφόσον η κοινωνία μας δεν αλλάζει.

Δίνοντας μια απάντηση εάν τελικά αρκεί η αγάπη για να κρατήσει ένας γάμος μέχρι και τα βαθιά μας γεράματα, η απάντηση είναι ασφαλώς, όχι.. Προκειμένου ένας γάμος να παραμείνει ζωντανός πέρα από την αγάπη, χρειάζεται να θέτεις όρια. Τα όρια αφορούν αποφάσεις όπου λαμβάνονται μεταξύ του άνδρα και της γυναίκας, για το τι είσαι πρόθυμος να ανεχθείς ή όχι μέσα στον γάμο σου. Ένα από τα σημαντικότερα καθήκοντα των συζύγων όπου καλούνται να εκπληρώνουν, είναι η απέραντη αγάπη και ο σεβασμός μεταξύ τους. Καθημερινά, κατηγορούμε είτε την γυναίκα είτε τον άνδρα για την δική μας δυστυχία. Παρόλα αυτά, ας θυμηθούμε πως ο καθένας από εμάς είναι υπεύθυνος για την ευτυχία του.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ
Για να λαμβάνετε κάθε εβδομάδα στο email σας τα καλύτερα άρθρα του VANTAGEMAG.COM