Τα κλάμπ που όλοι αγαπήσαμε

Αναδρομή στο παρελθόν στα κλαμπ της επαρχίας Αμμοχώστου που άφησαν ιστορία. Ένα από αυτά είναι το διάσημο “ΠΛΗΝ 2”, το οποίο έγραψε τη δική του ιστορία τη δεκαετία των 90’ς και 2000.

Εν έτη 2020 είναι κοινό μυστικό πως το clubbing περνάει τη μεγαλύτερη κρίση στην ιστορία του. Η νυχτερινή διασκέδαση έχει αλλάξει. Τίποτα δεν θυμίζει πια τους φρενήρεις ρυθμούς της δεκαετίας των ‘00s, τότε που τα ατελείωτα ξενύχτια για τη νεολαία δεν ήταν μια απλή συνήθεια. Ήταν τρόπος ζωής. Σήμερα, η γενιά εκείνη κοντεύει τα σαράντα. Και ξέρει καλά πως κανένα μαγαζί δεν μπορεί να αγγίξει σε ρυθμό, ένταση και διασκέδαση τα θρυλικά clubs της δεκαετίας του ’00. Ένα εξ’ αυτών εξακολουθεί να ξεχωρίζει δυστυχώς, πλέον μόνο στην καρδιά μας. Πρόκειται για το Πλην 2 που άφησε εποχή στα τέλη της δεκαετίας του ’90 και στις αρχές των ‘00s.

Το Πλην 2 βαφτίστηκε επειδή βρισκόταν δύο ορόφους κάτω από το ξενοδοχείο Grecian Park. Δεν έγινε κανένα σπoυδαίo brainstorming. Δεν χρειαζόταν. Ήταν τόση η φόρα του που δεν γινόταν αλλιώς. Έτσι γεννιούνται οι θρύλοι. Από μια σπίθα, μια ιδέα και ένα καπρίτσιο ανθρώπων που δεν θέλουν και δεν μπορούν να μείνουν ήσυχοι. Έτσι και έγινε… Το Πλην 2 άνοιξε τις πόρτες του και το μόνο μάρκετινγκ που έκανε είναι να προσέχει ώστε ο κόσμος που έμπαινε μέσα να περνάει καλά. Η διάδοση από στόμα σε στόμα γινόταν με απίστευτη ταχύτητα με αποτέλεσμα κάθε Σάββατο έξω από το Πλην 2 να παρελαύνουν Ferrari, Porsche και φυσικά όλη η εγχώρια αφρόκρεμα. Το Πλην 2 ανακοίνωνε ένα ετήσιο ημερολογιακό πρόγραμμα και το κοινό του γνώριζε τα λιγοστά Σάββατα που θα άνοιγε. (γύρω στα 20).

Εκατοντάδες λοιπόν άτομα, στριμώχνονταν μπροστά από την πόρτα του θρυλικότερου club της Αμμοχώστου. Θα έβγαιναν από εκεί (αν έμπαιναν), όταν ο ήλιος ανατείλει. Ήταν τότε που το face control έκανε την εμφάνισή του. Εδώ οι πόρτες δεν άνοιγαν διάπλατα ούτε σε άντρες ούτε σε γυναίκες. Και αν προσπαθούσες να πουλήσεις νταηλίκια δεν έμπαινες ποτέ. Περίμενες μια με δύο ώρες στην είσοδο του κλαμπ. Αλλά δεν έφευγες. Απλά περίμενες. Και αν έτρωγες πόρτα από τον «Κούγκρενο» και τον Τάσο έφευγες αθόρυβα και με κατεβασμένο κεφάλι. Όσο για να κάνεις κράτηση, δεν ήταν εύκολο… Καθόλου εύκολο. Αν δεν ήξερες κάποιον που ξέρει τον ιδιοκτήτη και τον διευθυντή ή αν δεν ήσουν παιδί κάποιου μεγαλοεπιχειρηματία ή δικηγόρου δεν μπορούσες να κλείσεις τραπεζάκι. Όσο για τους καναπέδες, ούτε λόγος.

Και όταν έπαιρνες το πράσινο φώς από τον πορτιέρη η χαρά ήταν απερίγραπτη. Κατέβαινες τα σκαλιά, πήγαινες στο μπαρ, έπαιρνες ποτό και τότε ξεκινούσε το πάρτι, ο χορός και φυσικά οι γνωριμίες. Όλοι
όσοι βρίσκονταν μέσα στο κλαμπ ήταν καλοντυμένοι, είχαν αυτοπεποίθηση, χόρευαν σε ξέφρενους ρυθμούς και φυσικά το χρήμα έρεε άφθονο. Οι Λευκωσιάτες είχαν πάντα τους καναπέδες στην δεξιά πλευρά του κλαμπ και η επαρχία Αμμοχώστου στην αριστερή πλευρά. Στο Πλην 2 όσες ώρες και αν περνούσαν δεν βαριόσουν. Η μουσική σε έστελλε σε άλλη διάσταση και οι βραζιλιάνες χορεύτριες και τα show που πρόσφεραν στα ψηλά μπαλκόνια του σε έκαναν να χαζεύεις. Για αυτούς που ήθελαν να χαλαρώσουν πήγαιναν στο κόκκινο δωμάτιο όπου η μουσική ήταν λίγο πιο χαλαρή. Και αν πεινούσες μπορούσες αν προλάβαινες να φας τις θρυλικές κούπες που έβγαζαν κάθε φορά στον πάνω όροφο έξω από τις τουαλέτες.

Τα καλύτερά του χρόνια ήταν από το 2004- 2008. Ήταν εποχές χωρίς το απαραίτητο internet, social media, Facebook events και Google maps. Εποχές που διασκέδαζες πραγματικά χωρίς να ποστάρεις και που έδινες ραντεβού με κάποιον και περίμενες όλη την εβδομάδα για να βρεθείς ξανά εκεί. Αυτά έχουμε να θυμόμαστε. Ένα club που άφησε ιστορία και που ίσως όμοιο του να μην υπάρξει ξανά. Όχι λόγω της διακόσμησης του αλλά λόγω του ύφους και της διάθεσής του. Στην υγειά του πλην 2 και των αξέχαστων Σαββάτων του.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ
Για να λαμβάνετε κάθε εβδομάδα στο email σας τα καλύτερα άρθρα του VANTAGEMAG.COM