Στενόμυαλοι χωρίς ιδέες ή κενοί από ιδέες; – Του Αντώνη Ζορπά

Αφορμή για αυτό το άρθρο είναι μια πρόσφατη επίσκεψη μου για πολλοστή φορά σε μια από τις αγαπημένες μου πόλεις της Ισπανίας, την πόλη του Έλτσε (Elche ή ELX). Μια πόλη με μόλις 250 000 κατοίκους. Σε αυτό το μέρος βλέπεις, ακούς, μυρίζεσαι, μιλάς, αγαπάς, γεύεσαι, περπατάς Ισπανία. Μια αμιγώς φοιτητική πόλη με άριστες υποδομές.

Εξ ’αυτών οι πιο απλές περιλαμβάνουν καθολική προσβασιμότητα με πλήρη πεζοδρόμηση της πόλης σε κάθε μήκος και πλάτος, πλατείες, ποδηλατόδρομους, σημεία αναφοράς, καθολική δενδροφύτευση σε όλους τους δρόμους. Εκεί δεν διαμαρτύρονται ότι τα φύλλα πέφτουν στους δρόμους διότι έχουν και ένα άριστο συνεργείο που καθαρίζει συνεχώς. Ενδιαφέρονται για τα θέματα περιβαλλοντικής υγείας (environmental health wellbeing) αφού μια αντίστοιχη λεωφόρος όπως την 1ης Απριλίου στο Παραλίμνι ή τη Λεωφόρος Ελευθερίας στη Δερύνεια έχει τέτοια πυκνότητα δέντρων που οι ακτίνες του ήλιο δεν φθάνουν σχεδόν ποτέ στην άσφαλτο, ελέγχοντας με το τρόπο αυτό το μικρο – κλίμα αλλά συνάμα δίδει το πλεονέκτημα στους κατοίκους να περπατάνε σε όλη την πόλη χωρίς να ιδρώνουν. Σε μια περιοχή που μαστίζετε από τις κλιματικές αλλαγές (όπως άλλωστε η Ελεύθερη Επαρχία Αμμοχώστου, αλλά και όλη η Κύπρος), δίνουν έμφαση στην εφαρμογή των στόχων των Ηνωμένων Εθνών όπως ο Στόχος 3. Η διασφάλιση υγιών συνθηκών διαβίωσης καθώς και η προαγωγή της ευημερίας για όλους και σε όλες τις ηλικίες είναι απαραίτητες για τη βιώσιμη ανάπτυξη, και η πόλη του Elche το αναδεικνύει και το προωθεί σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο.

Παράλληλα, έχουν και ένα άριστο αθλητικό κέντρο, (που άλλου νομίζετε), ακριβώς στο κέντρο της πόλη, όπου δίνει τη δυνατότητα σε μικρούς και μεγάλους να το χρησιμοποιούν σε όλη τη διάρκεια της ημέρας (ουσιαστικά κλείνει από τα μεσάνυκτα μέχρι τις 6 το πρωί μόνο). Ένα άριστο αθλητικό κέντρο που περιλαμβάνει γήπεδα ποδοσφαίρου, αντισφαίρισης, μπάσκετ, ποδόσφαιρας (ακόμα και beach volley εγκαταστάσεις διότι κάποιος μπορεί να θέλει να παίξει στην άμμο), τραπέζιά πινκ-πονγκ, γήπεδα σκουός, πίστες για μοντελισμό, χώρο για παιχνίδι για σκύλους, τοίχο αναρρίχησης, πίστα σκείτ μπορτ, διαδρόμους για τρέξιμο, ανοικτά όργανα γυμναστικής και πολλά μα πολλά άλλα.
Και επειδή κάποιος θα μου πει ότι εκεί έχουν απεριόριστο χώρο, να σας πω ότι όλα όσα περιγράφω είναι σε μια έκταση περίπου όση είναι και έκταση του «αθλητικού κέντρου» στο Τάσσος Μάρκου στο Παραλίμνι.
Πολλές φορές διερωτώμαι αν οι τοπικοί άρχοντες, ή οι τοπικοί σύμβουλοι ή ακόμα όσοι προσπάθησαν να κάτσουν στην καρέκλα του αυτοκράτορα και δεν τα κατάφεραν (και ούτε πιστεύω ότι είναι ικανοί να τα καταφέρουν στο μέλλον) αν τελικά είναι κενοί από ιδέες ή στενόμυαλοι χωρίς ιδέες. Το να είσαι κενός από ιδέες διορθώνεται. Μπορείς να κάνεις δημόσια διαβούλευση και να ζητήσεις ιδέες από τους δημότες σου, μπορείς να πας ένα ταξίδι και να αντιγράψεις πέντε πράγματα, μπορεί να διαβάσεις ένα βιβλίο και να σου κατεβούν ιδέες, ή ακόμα μπορείς να καλέσεις μια ομάδα ειδικών οι οποίοι μπορούν να καθορίσουνε τις προτεραιότητες και τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσεις για να υλοποίησης ένα στρατηγικό πλάνο ή ακόμα να αποταθούν στην ακαδημαϊκή κοινότητα κάτι που κάνει η τοπική αυτοδιοίκηση στο Elche και μάλιστα πολύ έντονα.

Το να είσαι στενόμυαλος χωρίς ιδέες, είναι επικίνδυνο αφού κάνεις ότι σου κατέβει στο κεφάλι και που δεν οδηγεί πουθενά πιστεύοντας ότι με τον τρόπο αυτό προσφέρεις στην τοπική κοινωνία. Το να είσαι στενόμυαλος χωρίς ιδέες είναι πρόβλημα αφού φωναζείς και κρατάς κακία σε όποιον διαφωνεί μαζί σου, ή σε όποιον καταθέτει ανιδιοτελώς την πρόταση ή και την άποψη του. Παράλληλα, αφού είσαι στενόμυαλος χωρίς ιδέες, βλέπεις φαντάσματα διότι φοβάσαι ότι θα χάσεις την καρέκλα άρα χάνεις και την «ταυτότητα» σου που ουσιαστικά δεν είχες ποτέ. Θεωρείς ότι επειδή είσαι/ είστε εκεί όλοι πρέπει να σας προσκυνούν. Είναι κάτι σαν τον παπά με τα ράσα (με όλο το σεβασμό προς τον κάθε ιερωμένο), επειδή φορά τα ράσα δεν σημαίνει ότι είναι και παπάς.
Η νέα γενιά θέλει έργα, ηγέτες, όχι καρεκλοκένταυρους, θέλει προτάσεις και ουσία, όχι θυμιατήρια και ξεματιάστρες, θέλει απλά ηγέτες με ιδέες και όχι “παπάδες με ράσα”, και θέλει αυτές τις ιδέες να τις δει να εφαρμόζονται στη διάρκεια της ζωής του. Θέλει ηγέτες με ιδέες και όχι να είναι στενόμυαλους ή κενούς από ιδέες.