Προτεραιότητα τα παιδιά μας 

Της Ρούλας Πέτρου

Γονιός γεννιέσαι, δεν γίνεσαι. Είναι η δική μου άποψη. Ζούμε σε μια δύσκολη εποχή, περίεργη, σκοτεινή όπου ανάμεσα μας υπάρχουν μαχητές  της ζωής  που παλεύουν  για τη ζωή τους , την επιβίωση, τα παιδιά τους. Οι μαχητές λοιπόν πάντα  βρίσκουν αυτά τα όμορφα χρωματιστά παραθυράκια που αφήνει η ζωή ανοικτά για να δώσουν χρώμα και συνεπώς  φώς σε ότι αγαπούν , σε ότι πιστεύουν ότι αξίζει. Υπάρχουν βέβαια διαφόρων ειδών άνθρωποι όπως υπάρχουν και γονείς. 

Αυτές τις μέρες ενημερωθήκαμε  και για την σύλληψη  και προφυλάκιση μιας μάνας – τέρας. Αφού όλα δείχνουν ότι σκότωσε με τα ίδια της τα χέρια τα κοριτσάκια της και παρόλο που ο κόσμος είναι οργισμένος και μέχρι τώρα οι αποδείξεις για την μεγαλύτερη της κόρη είναι τρανταχτές αφού απέκλεισαν τα παθολογικά αίτια και οι τοξικολογικές εξετάσεις έδειξαν ότι χορηγήθηκε υπερβολική δόση κεταμίνης στο κοριτσάκι και έχασε τη ζωή της, δηλώνει αθώα. Φημολογείται πως όλα τα έκανε για να φέρνει κοντά της τον πατέρα των παιδιών της. Όποια και να είναι η αλήθεια ελπίζουμε να δικαιωθούν αυτές οι τρείς ψυχούλες. Μια μάνα σκοτώνει για τα παιδιά της, δεν σκοτώνει τα παιδιά της. Θα έπρεπε κύριοι εσείς  που επιβάλλεται τους νόμους, να είχατε πιο σκληρές  ποινές όπως η κρεμάλα και η θανατική ποινή. Βάζετε δολοφόνους στις φυλακές και τους αφήνετε ελεύθερους σε 7 χρόνια. Γιατί; Για να συνεχίσουν το έργο τους προφανώς.

Το μόνο σίγουρο με όσα συμβαίνουν γύρω μας είναι πως αποτύχαμε σαν ανθρωπότητα, πόσο λίγοι είμαστε, πόσο μικροί. Μας έδωσε ο Θεός  ζωή για να μάθουμε τι σημαίνει αγάπη, για να προσφέρουμε, για να μας διδάξει η ζωή πολλά μέσα από δοκιμασίες, για να δημιουργήσουμε οικογένειά, όσοι επιθυμούν βέβαια, αλλά και για να ταξιδέψουμε σε άλλες χώρες, να γνωρίσουμε την ομορφιά τους, για να αγαπήσουμε τον Χριστό και τον συνάνθρωπο μας. Έλα όμως που ακόμα και σήμερα δεν μπορούμε να πιστέψουμε πως είμαστε περαστικοί και αυτό που μένει είναι μια χούφτα χώμα και η κακία. Ας είμαστε  ευγνώμων για  όλα όσα έχουμε στη ζωή μας, γι’ αυτά που πετύχαμε και για όσα ονειρευόμαστε να ζήσουμε. Υπάρχουν ανάμεσα μας λοιπόν σκοτεινοί άνθρωποι αλλά και άνθρωποι γεμάτοι φως, αξιοπρέπεια, σεβασμό και αγάπη. Γιατί ο άνθρωπος μεταμορφώνεται σε διάβολο; Πώς γίνεται να υπάρχουν δισεκατομμυριούχοι τόσα χρόνια και να μην γίνονται εκτός από κάποιες εξαιρέσεις μια γροθιά για να προστατέψουν τα παιδιά στις ασιατικές χώρες που πεθαίνουν κάθε λεπτό σκελετωμένα από ασιτία; Αυτά είναι παιδιά κατώτερου Θεού; Πώς είναι δυνατόν για οικονομικά συμφέροντα να γίνονται ακόμα πόλεμοι με τραγικές συνέπειες, τις οποίες φυσικά πληρώνουν άμαχοι. Δεν θα έπρεπε να υπάρχουν υποδειγματικές τιμωρίες για τους εμπόρους ναρκωτικών, για τους τσαρλατάνους γιατρούς και για το εμπόριο οργάνων; Μέσα στον κόσμο της ντροπής λοιπόν μας αφήσατε να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας.

Όλοι οι γονείς οφείλουμε να έχουμε προτεραιότητα τα παιδιά μας. Και κάπου εδώ θα αναφερθώ στην μονογονειακή οικογένεια. Είτε οι γονείς ζουν στο ίδιο σπίτι, είτε αποφασίσουν να χωρίσουν και να ακολουθήσουν  διαφορετικούς δρόμους την αγάπη τους επιβάλλεται και συναισθηματικά και με πράξεις να την δείχνουν στα παιδιά τους κάθε μέρα. Υπάρχουν υποδειγματικοί γονείς, γονείς που ζουν και αναπνέουν για τα παιδιά τους, δυστυχώς υπάρχουν και οι γονείς που κακοποιούν λεκτικά και σωματικά τα παιδιά τους, αλλά και οι αδιάφοροι. Τα παιδιά μας χρειάζονται ποιότητα ζωής, ποιοτικό χρόνο και όχι άφθονα υλικά αγαθά. Για να είναι πραγματικά ευτυχισμένα χρειάζονται μια μεγάλη ζεστή αγκαλιά ψυχής για όλα . Όταν ένας γονιός ακολουθεί τους κανόνες του δικαστηρίου η ψυχή των παιδιών του ουρλιάζει και αμύνεται. Ευτυχώς υπάρχουν πολλοί υποδειγματικοί πατεράδες αλλά και οι πατεράδες που η ζωή, οι συγκυρίες και  οι συνθήκες τους οδήγησαν σε μια άλλη χώρα, δεν σταμάτησαν ποτέ όμως να παλεύουν για τα παιδιά τους και να τα στηρίζουν με οποιοδήποτε τρόπο μπορούν. Έλα όμως που υπάρχουν και αυτοί της κυριακάτικης βόλτας και της διατροφής που πιστεύουν  ότι ξοφλούν το χρέος τους  και  πως καλύτεροι δεν υπάρχουν. Ο μονογονέας όση βοήθεια και να έχει αγωνίζεται διπλά για τα παιδιά του, ιδιαίτερα όταν η απουσία του άλλο γονιού είναι αισθητή στην καθημερινότητα. Οφείλει να δίνει ανάσες ζωής, αγάπη, ποιότητα ζωής και να είναι δίπλα στα παιδιά του σε όλα όπως  στις ανησυχίες του παιδιού, τις ασθένειες, τις ανασφάλειες και τα προβλήματα του και φυσικά δίπλα του όσον αφορά το  παρόν, μέλλον και τα όνειρα του. 

Η γυναίκα μονογονέας όπως και ο άντρας  μονογονέας βέβαια, γίνονται θηρία για τα παιδιά τους, έχουν τόσο πείσμα και δύναμη ψυχής , αλλά και τόσο μεγάλα αποθέματα αγάπης  που δεν τους αγγίζει τίποτα. Προχωρούν μπροστά και προσπαθούν μόνο για τα καλύτερα χωρίς να επιλέγουν να θάβονται ζωντανοί  σε νεκρούς γάμους . Κάνουν άλματα και δεν μένουν φυλακισμένοι σε μια πραγματικότητα  που απεχθάνονται και τους αρρωσταίνει. Και μην ξεχνάτε μόνο μια χαρούμενη μητέρα/πατέρας μπορούν να μεγαλώσουν υγιές και χαρούμενα παιδιά. Τόλμησε λοιπόν να τα μηδενίσεις όλα εάν χρειαστεί και ξεκίνα από την αρχή. Τα καλύτερα εξάλλου έρχονται εκεί που δεν τα περιμένεις και είναι ότι πιο όμορφο και μαγικό μπορεί να σου συμβεί.

Follow Vantagemag on Instagram to see the latest news