Ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες

Όταν το (κρυπτό) διχοτομικό κατεστημένο δε λέει τι λύση θέλει στο Κυπριακό, αλλά έχει στα ώπα-ώπα εκείνους που γράφουν ξεκάθαρα υπέρ της διχοτόμησης ή δουλεύουν γι ‘αυτήν.

Του Κωνσταντίνου Οδυσσέως

Θα το γράφω και θα το ξαναγράφω ότι η δική μας πλευρά δεν οδηγήθηκε «μοιραία» στη διχοτόμηση. Μας έφερε εδώ μπαμπέσικα το διεφθαρμένο κατεστημένο που μας κυβερνά σαν βαθύ κράτος, από το 1960. Η ελίτ, που πέρασε τέλεια όλα αυτά τα χρόνια, όταν ο απλός λαουτζίκος πλήρωνε από το υστέρημά του το πάρτι της διαφθοράς και της ασυδοσίας, όπως άλλωστε πλήρωσε με αίμα και δάκρυα τις εθνικές προδοσίες.

Ο Ντενκτάς δεν είχε ποτέ θέμα να λέει ότι η πιο δίκαιη και λογική λύση είναι η διχοτόμηση της Κύπρου, διότι η τουρκο-κυπριακή μειοψηφία θα αποκτούσε status λαού και το καθεστώς τους θα γινόταν αναγνωρισμένο κράτος ή επαρχία της Τουρκίας. Οι Ελληνοκύπριοι όμως διχοτομικοί δεν τόλμησαν ποτέ να πουν ξεκάθαρα τι θέλουν. Τι να έλεγαν άλλωστε; Ότι έπρεπε να γίνουν πρόσφυγες 120 ως 160 χιλιάδες άνθρωποι, να χάσουν τις περιουσίες τους και αγαπημένα τους πρόσωπα για να λυθεί το Κυπριακό με οριστικό διαχωρισμό, για να μην έχουμε μέσα στα πόδια μας τους Τουρκοκύπριους, για να συνεχίσει το διεφθαρμένο σύστημα να λειτουργεί, όπως το έστησαν μαφιόζικα, μόλις ιδρύθηκε το κράτος, για να μπορούν να τρων και να πίνουν με χρυσά μαχαιροπίρουνα και πλατινένιες μασέλες; Έκρυψαν λοιπόν την προδοτική τους προτίμηση στη διχοτόμηση πίσω από ψευδοπατριωτικές φανφάρες και συνθήματα. Κι επειδή οι Κύπριοι έχουν φιλότιμο και φιλοπατρία, το αγόρασαν το παραμύθι. Πριν από την τουρκική εισβολή, η διχοτόμηση ήταν κρυμμένη πίσω από το σύνθημα της Ένωσης. Στην πραγματικότητα, η Ένωση θα ήταν Διπλή Ένωση, δηλαδή η κάθε κοινότητα θα ενωνόταν με την «μητέρα πατρίδα», πράγμα που συνεπάγεται βεβαίως διχοτόμηση.

Μετά την εισβολή, η διχοτόμηση κρύφτηκε και πάλι πίσω από τα ψευδοπατριωτικά συνθήματα, ότι δε θα δεχτούμε ποτέ μια λύση που θα εξισώνει την πλειοψηφία με τη μειοψηφία, ότι η λύση της ομοσπονδίας είναι ρατσιστική, ότι η λύση θα δώσει το δικαίωμα στην Τουρκία να ελέγχει την Κύπρο, άρα ΟΧΙ, καλύτερα να μείνουμε έτσι και να προστατέψουμε την Κυπριακή Δημοκρατία στη μισή Κύπρο που μας έμεινε (η άλλη μισή χάθηκε το 1974). Αφού πέρασαν τα πρώτα κρίσιμα χρόνια μετά την εισβολή κι αφού άρχισαν να μεταφέρονται δεκάδες χιλιάδες έποικοι στις κατεχόμενες περιοχές, το διχοτομικό σινάφι άρχισε να εμπεδώνει στο μυαλό μας όλο και πιο έντονα την ιδέα του «τζείνοι πο’ τζει τζι εμείς πο ‘δα» και βεβαίως να απορρίπτει, εκ προοιμίου και χωρίς συζήτηση, κάθε σχέδιο ή πρωτοβουλία για λύση του Κυπριακού.

Ακόμα και την Αμμόχωστο, που δεν ήταν μέσα στα σχέδια για κατάληψη από τον τουρκικό στρατό, οι δικοί μας διχοτομικοί την έδωσαν. Ναι, τη χάρισαν κανονικά στην Τουρκία, όχι μόνο για να μην προχωρήσει τίποτε σε σχέση με το Κυπριακό, αλλά και γιατί η επιστροφή της στους νόμιμους κατοίκους της δεν συμβάδιζε με τα οικονομικά συμφέροντα του διεφθαρμένου κατεστημένου.

Με την πάροδο του χρόνου, που παγίωνε την κατοχή και την ντε φάκτο διχοτόμηση, έπρεπε να αρχίσει να διατυπώνεται δειλά δειλά από άλλους, δημοσιογράφους και ακαδημαϊκούς, πάντως όχι πολιτικούς (για να μην τους πουν και προδότες), η ιδέα ότι η διχοτόμηση είναι η καλύτερη λύση. Μάλιστα, επέμεναν ότι η Τουρκία δε θέλει διχοτόμηση της Κύπρου, διότι δεν την συμφέρει! Πάμε όμως να δούμε κάποιους από αυτούς που τόλμησαν να διατυπώσουν ξεκάθαρα τη θέση της διχοτόμησης και τι υποδοχής έτυχαν αυτοί από το (κρυπτοδιχοτομικό) πολιτικό κατεστημένο. Εν τάχει να αναφέρω τον δημοσιογράφο Σταύρο Λυγερό, που έγραψε το βιβλίο «Η αιρετική λύση», στο οποίο αναπτύσσει την άποψή του υπέρ της διχοτόμησης. Τον κ. Λυγερό τον ακούγαμε συχνά στις εκπομπές του Λάζαρου Μαύρου, να γενικολογεί, όχι υπέρ της διχοτόμησης, αλλά εναντίον της λύσης ομοσπονδίας. Εν τάχει επίσης, να αναφέρω και τον ακαδημαϊκό Νίκο Σταματάκη, που έγραψε το 2014 ότι θα πρέπει την κρίσιμη στιγμή «να αναποδογυρίσουμε το τραπέζι των συνομιλιών και να πούμε ότι δεχόμαστε τη λύση δύο κρατών», κάτι που δεν ήθελε η Τουρκία.

Να σταθώ λίγο εκτενέστερα στην περίπτωση του ακαδημαϊκού και υφυπουργού Άγγελου Συρίγου, που διατύπωσε κι αυτός, από το 2014, την πρόταση που σήμερα περιφέρει ο Ερσίν Τατάρ και δεν δέχεται να συζητήσει τίποτε άλλο. Ο Συρίγος, σε συνέντευξή του την 1η Απριλίου 2014, στον «Φιλελεύθερο», διατύπωσε την άποψη ότι η πιο συμφέρουσα λύση και για τις δύο πλευρές είναι η λύση δύο κρατών, τα οποία να ενταχθούν και τα δύο, ως ξεχωριστές ανεξάρτητες χώρες, στην Ε.Ε. Ενάμιση χρόνο μετά, ο Συρίγος προσκλήθηκε να μιλήσει στο μνημόσυνο του Τάσσου Παπαδόπουλου. Επίσης, προλόγισε το τελευταίο βιβλίο του Νίκου Χριστοδουλίδη. Προφανώς, ΔΗΚΟ και Χριστοδουλίδης τρέφουν ιδιαίτερη συμπάθεια στις διχοτομικές απόψεις του κ. Συρίγου, διαφορετικά για ποιο λόγο τον φιλοξενούν; Είναι αυτό που λένε “ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες”. Πρέπει να πω λοιπόν ότι δε με ξένισε το γεγονός ότι ο Νίκος Χριστοδουλίδης είναι ο εκλεκτός του ΔΗΚΟ για την προεδρία. Ούτως ή άλλως, το έγραψα αρκετές φορές τα τελευταία 3-4 χρόνια, ο κ. Χριστοδουλίδης, ως ΥΠΕΞ, εφάρμοσε την ούτω καλούμενη «Νέα Στρατηγική» του Νικόλα Παπαδόπουλου, που δεν ήταν τίποτε παραπάνω παρά μια αδιέξοδη και χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα προσπάθεια πρόκλησης «κόστους» στην Τουρκία. Η Τουρκία όχι μόνο δεν υπέστη κανένα κόστος, αντίθετα αποθρασύνθηκε και στο τέλος μπήκε, όχι μόνο στην κυπριακή ΑΟΖ αλλά και στα Βαρώσια. Διότι η «Νέα Στρατηγική» του Ν. Παπαδόπουλου, που υιοθέτησε ο κ. Χριστοδουλίδης, πείθοντας βεβαίως και τον πρόεδρο Αναστασιάδη, απέτυχε παταγωδώς και μας οδήγησε ένα βήμα πριν την επισημοποίηση της διχοτόμησης.

Να δείτε ότι σιγά σιγά, ο Νικόλας Παπαδόπουλος θα αρχίσει να πλέκει το εγκώμιο του κ. Χριστοδουλίδη, διότι στα χρόνια που ήταν ΥΠΕΞ έκανε καλή δουλειά, στο πλαίσιο του τι μπορούσε βεβαίως να κάνει, όντας υπουργός του Αναστασιάδη. Άρχισε ο κ. Παπαδόπουλος ήδη, με την «αποκάλυψη» του για τη στάση του κ. Χριστοδουλίδη στο Γκραν Μοντανά: ότι οι μόνοι δύο που στάθηκαν δίπλα στον Νίκο Αναστασιάδη, για να πετύχει ό,τι πέτυχε στο Γκραν Μοντανά, ήταν οι Κοτζιάς και Χριστοδουλίδης. Σ’ αυτούς χρωστάμε την τεράστια εκείνη επιτυχία, που έδωσε στην Τουρκία το δικαίωμα να αιτιάται ότι η μόνη λύση για το Κυπριακό είναι η διχοτόμηση.

Μισό βήμα πριν τη διχοτόμηση, το (κρυπτο)διχοτομικό ελληνοκυπριακό κατεστημένο δεν πρόκειται να τα παρατήσει. Θα κάνει τα πάντα για να οδηγηθούμε εκεί, που ήταν από την αρχή ο προορισμός: με τιμονιέρη, στην Προεδρία της Δημοκρατίας, τον εκλεκτό τους.

Follow Vantagemag on Instagram to see the latest news