Ξαναστέκομαι στα πόδια μου!

Της Βέρας Κοσμά


“Ενός κακού, μύρια έπονται”, είχε πει ο αρχαίος έλληνας ποιητής Σοφοκλής και με την εμπειρία της καθημερινότητας μας αυτό το ρητό έχει καθιερωθεί. Είναι τόσο σοφό και διαχρονικά παραδειγματικό, που μπορεί να έχει εφαρμογή σχεδόν στα πάντα. Η αναφορά του μπορεί να έχει απήχηση σε κάθε άνθρωπο και σε κάθε λαό εν παντί τόπω και χρόνω.

Συμβαίνει όμως και το αντίθετο. Όταν γίνει το καλό δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για να ακολουθήσει ακόμη ένα. Κι αν σήμερα έχει αυτή την “ωραία” διάθεση που τα παρατάς όλα και εξαφανίζεσαι, αν δεν έχεις δύναμη να σηκωθείς από το κρεβάτι, αν νιώθεις πως τίποτα δεν έχει νόημα, πως μια αναποδιά υποδέχεται την άλλη, αν πιστεύεις πως έχεις φτάσει στον πάτο και αν αναρωτιέσαι τι είδος τσουνάμι σε έχει χτυπήσει έχεις δύο επιλογές: Να συνεχίσεις να μεμψιμοιρείς ή να σηκωθείς και να αντιμετωπίσεις τα γεγονότα.

Υπάρχουν δύο τύποι ανθρώπων σε αυτό τον κόσμο. Αυτοί που πετυχαίνουν στη ζωή τους και αυτοί που μένουν στάσιμοι. Όταν τα χτυπήματα της μοίρας έρχονται μαζεμένα οι δυνατοί άνθρωποι δεν τα παρατάνε. Δεν τους φταίει το ζάρι ούτε η έκλειψη ηλίου. Δεν τους φταίει το σύστημα ούτε η μοίρα. Δεν βρίζουν την κοινωνία ούτε φταίνε οι άλλοι για τις αναποδιές τους. Οι δυνατοί άνθρωποι δεν χρειάζονται δικαιολογίες. Βάζουν κάτω τα δεδομένα τους, προσπαθούν να βρουν λύσεις και προχωράνε. Λένε: «Όσο έχω την υγεία μου εγώ δεν τα παρατώ».

Το μεγαλύτερο μειονέκτημα του ανθρώπου είναι η περηφάνια του. Δεν θέλει να αποτύχει… Δεν θέλει να αποτύχει στα μάτια του κόσμου.

Ρίχνει το φταίξιμο στους άλλους για τις αναποδιές του για να φύγει η ευθύνη από πάνω του ή παραμένει σε καταστάσεις, δουλειές, φιλίες, σχέσεις που δεν είναι ικανοποιημένος γιατί σκέφτεται τι θα πει ο κόσμος. Σου έχω νέα όμως. Ο κόσμος πάντα έχει κάτι να πει και συνήθως αυτό που θα πει δεν είναι θετικό. Επομένως τι περιμένεις;

Σε ποια κατηγορία ανήκεις; Σε αυτούς που τολμούν ή σε αυτούς που συμβιβάζονται, που δέχονται τις μέσες καταστάσεις και τα χλιαρά ποτά; Δεν είναι όλοι για όλα. Κάποιες φορές πρέπει να γκρεμίσεις κάτι για να μπορέσεις να το ξανακτίσεις. Και να βάλεις τους θεμέλιους λίθους που εσύ θέλεις. Κι αν σήμερα όλα σου φαίνονται μαύρα αύριο είναι μια καινούργια μέρα. Μην αφήνεις μια αποτυχία να αλλάξει τη διάθεση σου. Το πως αντιδράμε στα εμπόδια είναι αυτό που μας καθορίζει. Όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο λένε και μέχρι σήμερα η ζωή έχει αποδείξει πως όλα γίνονται για το καλό μας. Δεν χρειάζεται να κερδίζεις κάθε μάχη, κανείς άνθρωπος δεν μετράει μόνο επιτυχίες. Και να θυμάσαι πως κανείς δεν ποστάρει τις αποτυχίες του στα social media.

Αυτή είναι η ζωή φίλοι μου. Σαν ένα εστιατόριο που μπαίνεις μέσα και δεν ξέρεις τι θα σου σερβίρουν. Το πιάτο μπορεί να είναι ζεστό, μπορεί να είναι και κρύο. Το επιδόρπιο μπορεί να είναι γλυκό μπορεί να είναι ξινό. Έτσι και η ζωή έχει τα πάνω της και τα κάτω της. Με τις επιτυχίες και τις αποτυχίες της. Καθημερινά ξυπνάς και δεν μπορείς να ξέρεις τι θα αντιμετωπίσεις. Ξυπνάς και προχωράς. Προχωράς μπροστά, με κάθε τίμημα.