Μάθε να αγαπάς και όχι να ερωτεύεσαι!

Ο Φεβρουάριος, αυτός ο βαρύς και καταθλιπτικός μήνας, το “Το Γκρίζο Θηρίο” όπως τον χαρακτηρίζει ο Μπάρκερ στο βιβλίο του “Ο Κλέφτης του Πάντοτε”, είναι ο πιο παράξενος από τους δώδεκα μήνες, γιατί έχει τις λιγότερες μέρες σε σχέση με τα αδέλφια του. Ο “Κούτσο-Φλέβαρος” αποκτά μια επιπλέον μέρα κάθε τέσσερα χρόνια, μετατρέποντας τον χρόνο σε δίσεκτο, άρα καλότυχο.

Του Παντελη Θεοδοσίου

Στον Φεβρουάριο ανήκε εξολοκλήρου κατά τα μεσαιωνικά χρόνια μια μυστική και σιωπηλή γιορτή της αγάπης. Η μέρα της Αγίας Μπρίτζετ ή απλά η μέρα Ίμπολκ. Στα κέλτικα, Ίμπολκ σημαίνει “μέσα στην κοιλιά”. Συμβολικά αν το δούμε, είναι η γυναίκα που φυλάει την άνοιξη στα σπλάχνα της, για να την ξεγεννήσει στα μέσα του Μάρτη, που η φύση γίνεται μάρτυρας του θαύματος της ζωής με την άνθιση και την καρποφορία. Στην πορεία των χρόνων, αυτή η τόσο συμβολική και όμορφη γιορτή αντικαταστάθηκε από τη μέρα του Αγίου Βαλεντίνου.

Η μέρα των ερωτευμένων, αυτή η σαχλή, άσκοπη και εμπορική γιορτή, κάνει συμπαθητικότερο τον περίεργο Φεβρουάριο σε πολύ κόσμο. Τα ταμεία των ανθοπωλείων, ζαχαροπλαστείων και καταστημάτων με εσώρουχα κτυπούν σαν τρελά. Στο όνομα του Αγίου, διακινούνται τεράστιες ποσότητες από πλαστικά ή φυσικά λέλουδα, κόκκινα στρινγκάκια και λούτρινα αρκουδάκια. Στο μυαλό μου, εκείνη η μέρα μοιάζει σε μεγάλο βαθμό (με μικροδιαφορές) με τα εμπορευματοποιημένα Χριστούγεννα. Δίποδα και όχι τετράποδα ζώα με κέρατα μοιράζουν δώρα και «μαγεία» στα κρυφά ή φανερά. Στην πλειοψηφία, νόμιμοι και παράνομοι έρωτες ανταλλάζουν δώρα, δείχνοντας και γιορτάζοντας τον έρωτά τους. Προσωπικά, η όλη μέρα για μένα ήταν ανέκαθεν τραγική! Είτε σε περιόδους που ήμουν ελεύθερο πουλί και δεν είχα κανένα ταίρι, για να «γιορτάσω» τον έρωτά μου, είτε ήμουν σε κάποια σχέση.

Στη δημοκρατία των παντρεμένων, στην οποία ανήκω εδώ και εφτά χρόνια (φαγούρας), η συγκεκριμένη μέρα παραμένει τραγική. Κάθε χρόνο, ο Βαλεντίνος αποτελεί αιτία καυγά με το «έντερον» μου ήμισυ. Παρότι σιχαίνομαι το όλο τελετουργικό της μέρας, αναγκάζομαι να υποκύπτω και να της κάνω το χατίρι, στέλνοντάς της ανθοδέσμες και λοιπά ξεράσματα. Κάθε Φεβρουάριο ζω το ίδιο δράμα, «γιορτάζοντας» τον έρωτα.

Προτιμώ να γιορτάζω στις 13 Φεβρουαρίου των Αγίων Ακύλα και Πρίσκιλλας, ζεύγος σύμβολο της αγάπης, που για μένα είναι η λογική εξέλιξη του έρωτα.

Γιορτάζω την αγάπη και όχι τον έρωτα! Την αγάπη τη γιορτάζεις καθημερινά και όχι μόνο για μια μέρα!

Γιατί αυτό το τόσο άυλο, άπιαστο και Θεόσταλτο συναίσθημα αποτελεί την κινητήρια δύναμη της ζωής…! Είναι εκείνο το συναίσθημα έντονης στοργής και προσωπικής αφοσίωσης. Είναι η αρετή που εκπροσωπεί την ανθρώπινη ευγένεια, η δράση προς αλλήλους υποκινούμενη από συμπόνια, γιατί πολύ απλά «ὁ Θεòς ἀγάπη ἐστίν».

Η αγάπη δεν είναι παροδική σαν τον έρωτα. Είναι αδιάληπτη σαν τη ροή της ζωής. Ένα αιώνιο αλισβερίσι ανάμεσα σε ανθρώπινες σχέσεις. Αγάπη για τους γονείς, τους συντρόφους, τα παιδιά, τους συναδέλφους, την πατρίδα, τον διπλανό, τον Θεό και πάει λέγοντας. Μία λέξη με χίλια πρόσωπα που όλα έχουν διαφορετική υφή και συναισθήματα. Η αγάπη είναι εκείνη η λέξη που θα μπορούσε να έχει χιλιάδες επίθετα. Τυφλή, μονόπλευρη, σταθερή, πλατωνική, ρευστή, υστερόβουλη, ανολοκλήρωτη, άνευ όρων, μονοδιάσταστη! Την αγάπη, τη βιώνεις και την ορίζεις πολύ πιο εύκολα από τον έρωτα. Τη συναντάς καθημερινά «ενσαρκωμένη» κατά κάποιο τρόπο στη ζωή γύρω σου: σε πράξεις καλοσύνης, γενναιοδωρίας και αυτοθυσίας. Η αγάπη είναι το μόνο πράγμα που δεν μπορεί να πληγώσει κανέναν και μολονότι σου δίνει εξαιρετική ελευθερία, την ίδια στιγμή σε δένει με τον άλλο, με δεσμούς δυνατότερους και από τον θάνατο. Δεν μπορεί να αγοραστεί ή να πουληθεί. Και δεν υπάρχει τίποτα που να μην μπορεί να αντιμετωπίσει. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευλογία από το να μάθεις βιωματικά να αγαπάς τα πάντα και τους πάντες άνευ όρων και με όλο σου το είναι.

Αγάπη δεν είναι τι λες, αυτός είναι ο έρωτας. Αγάπη είναι τι κάνεις! Στις πράξεις κρίνεται η διαφορά. Αν ο έρωτας είναι μια εμπορική και αγορασμένη ακριβά ανθοδέσμη, τότε η αγάπη είναι ένα μπουκέτο με αγριολούλουδα που μαζεύτηκαν με κόπο. Όλες εκείνες οι διαδρομές στα ανθισμένα λιβάδια της ζωής που δεν έκανες ποτέ σου για χατίρι κανενός. Ίσως, γιατί ποτέ σου δεν κατάλαβες ότι ο έρωτας χωρίς ίχνος αγάπης είναι απλά και μόνο ένας ενθουσιασμός. Ίσως, γιατί δεν σου έμαθαν ότι ο έρωτας χωρίς τις πιθανότητες μετεξέλιξης σε αγάπη είναι απλά μια εμμονή…

Αγάπη και όχι έρωτας λοιπόν! Αγάπη, γιατί είναι η μαγιά, το προζύμι της ζωής. Αγάπη και καλή καρδιά, κάθε μέρα, όλη μέρα! Αγάπη ανά οκτάωρο, τρεις φορές την ημέρα μετά από κάθε γεύμα!

Follow Vantagemag on Instagram to see the latest news