Κρίση αυτογνωσίας!

Της Ginas K

Η ζωή είναι ο μεγαλύτερος, καθαρότερος και ευκρινέστερος καθρέφτης που θα αντικρύσεις ποτέ.

Παρασκευή απόγευμα και παλεύω να φτάσω στο προορισμό μου ενώ βρίσκομαι παγιδευμένη σε ένα φασαριόζικο μποτιλιάρισμα. Κόρνες, μουσικές και συζητήσεις ξεπηδούν ρυθμικά μαζί με τα χνώτα των οδηγών από τα ελαφρώς ανοιγμένα τζάμια τους. Έχει μια γλυκιά τρέλα αυτή η πόλη, νιώθω ότι ανήκω εδώ. Η εφηβική ψυχή στη θέση του συνοδηγού παγιδευμένη και αυτή σε άλλα «μποτιλιαρίσματα». Σκέψεις, αγωνίες, διαβάσματα, τρελαμένες ορμόνες. Αγριεμένα νιάτα που ψάχνουν δικαίωση σε αγώνες χωρίς σκοπό. Τα δάκτυλα νευρικά και ιδρωμένα ξεφυλλίζουν το βιβλίο των αρχαίων, η φωνή που ξεπηδά από το στόμα έχει μια βράχνα κρυώματος μα ξέρω πολύ καλά ότι δεν έχει κρυώσει κι ας είναι χειμώνας κι ας τον βλέπω ακόμη σαν μικρό παιδί. Το βαρύτονο μπάσο της φωνής του διακόπτει την αναδρομή μου στα παιδικά του μονοπάτια, «Τι σημαίνει “γνώθι σαύτόν” »;

«Η αυτογνωσία γιέ μου, να έχεις επίγνωση του εαυτού σου των ελαττωμάτων, των προτερημάτων σου, των ικανοτήτων σου», απαντώ και είμαι σχεδόν ανακουφισμένη που έχω παρακολουθήσει έστω και ένα μάθημα αρχαίων με προσοχή. Είπαμε αγριεμένα νιάτα, έχουμε περάσει όλοι από κει.

Ο μορφασμός της αποστροφής για την επεξήγηση που περήφανα ξεστόμισα, σχεδόν προκλητικός. «Υπάρχει άνθρωπος στον πλανήτη γη, που αναγνωρίζει τα ελαττώματα του;» Αγριεμένα νιάτα, μα και έξυπνα.
«Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου» του λέω ψάχνοντας ταυτόχρονα
το στικάκι στο ντουλαπάκι του αυτοκινήτου, «αυτό το τραγούδι πρέπει να το ακούσεις, είναι το τραγούδι των αγριεμένων νιάτων της μάνας σου»

Οι σταγόνες της βροχής αρχίσουν να πιτσιλάνε το παρμπρίτζ, ακολουθώντας ρυθμικά κάθε λέξη του Βασίλη.

«Ιδιαζόντως ευφυής και τρυφερός σαν εραστής, στα λάθη πάντα συνεπής, ο πιο καλός ο μαθητής. Κοινωνικά διαπρεπής, στον πειρασμό επιρρεπής, με σιγουριά ανασφαλής, ένας νορμάλ σχιζοφρενής. Ιδιαζόντως ευφυής και μανιώδης στοχαστής μιας υψηλής αισθητικής, Πειραϊκής-Πατραϊκής. Βαθύτατα εσωστρεφής, γεμάτος ίχνη ενοχής, μες στην χαρά μου δυστυχής, κομπλεξικός εκ γενετής». Το τραγούδι τελειώνει και εγώ αποσβολωμένη έχω χαθεί στις δικές μου σκέψεις, στο δικό μου “γνώθι σαύτόν”.

Ιδιαζόντως ανασφαλής, εκνευριστικά εγωκεντρική, αφιλτράριστά εξωστρεφής, γραφικά αθυρόστομη, ωμά ειλικρινής, αυτοκαταστροφικά ενοχική. Έχει κι άλλα είμαι σίγουρη η παλέτα της αυτογνωσίας μου. Προς το παρόν σας αραδιάζω αυτά και βλέπουμε, ακόμη είμαι νέα, είμαι σίγουρη ότι μπορώ αποκτήσω κι άλλα και να αναγνωρίσω άλλα τόσα.

Να’ μαστε λοιπόν, όλα τα ψεγάδια εδώ, φόρα παρτίδα, χωρίς φόβο και πάθος με γερή δόση αυτοσαρκασμού και γενναιότητας.

Γνώθι σαύτόν, ψελλίζω κουνώντας το κεφάλι μου, και θυμάμαι την μάνα μου όταν κούναγε το δικό της κεφάλι μουρμουρώντας. Άραγε αυτά σκεφτότανε κι αυτή; Τα δικά της ψεγάδια; Εσείς τα σκέφτεστε; έχετε κάνει ποτέ ένα νοερό κατάλογο για αυτά που «ντρέπεστε» να ομολογήσετε δυνατά;

Για πολλά χρόνια δεν μου περνούσε καν από το μυαλό η ύπαρξη έστω και ενός ελαττώματος, έστω και μια μικρής ρωγμής στον υπέροχο και καλοταϊ- σμένο εγωισμό μου.

Όμως, η ζωή είναι ο μεγαλύτερος, καθαρότερος και ευκρινέστερος καθρέφτης που θα αντικρύσεις ποτέ, και αναπόφευκτα σε κάποια κομβική στιγμή θα σου επιτρέψει να δεις αυτά που δεν είδε ποτέ η μάγισσα στο παραμύθι της Χιονάτης. Καθρέφτη καθρεφτάκι μου, ποια είναι η πιο «ωραία»;

Την απάντηση κρατήστε την για σας, θυμώστε με τον εαυτό σας, συγχωρείστε τον μετά, μαλακώστε ότι μπορείτε να μαλακώσετε και στο τέλος αποδεχτείτε αυτά που δεν μπορείτε να αλλάξετε και αγαπήστε αυτά που οι άλλοι βλέπουν αντικρύζοντάς σας.

Σε κάθε κρίση αυτογνωσίας υπάρχει πάντα μία νότα αισιοδοξίας, γιατί αυτός o υπέροχος καθρέφτης στα φανερώνει όλα, χαοτικά και μη.
Γενναιόδωρη, αισιόδοξη, δυναμική, αποφασιστική, γενναία, πες κι άλλα καθρεφτάκι μου να αναθαρρήσω η γυναίκα. Μωρέ λες να είμαι τόσο υπέροχη; Ή μήπως οι ψευδαισθήσεις καταλέγονται στην παλέτα των ψεγαδιών μου;

Έχω χαθεί με τον αυτοπροσδιορισμό μου, τα παρα- τώ. Σίγουρα δεν είμαι η πιο «όμορφη» και σας πάω στοίχημα ότι ούτε και εσείς.

Αναγνωρίστε και ομολογήστε, χαμηλόφωνα πάντα, τις ατέλειες σας, περιεργαστείτε τις, μιλήστε με τα ψεγάδια σας, μαλακώστε τις αιχμηρές όψεις της προσωπικότητάς σας, αλλάξετε αυτά που αλλά- ζουν, αναλογιστείτε και δικαιολογήστε παρανοϊκές συμπεριφορές ένεκα παρελθόντος, συγχωρήστε μικρές τυραννικές εξάρσεις τους εγωισμού σας και τέλος αποδεχτείτε και αγαπήστε ΣΑΣ.

Αγκαλιάστε το ένδοξο χάος που είστε…

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ
Για να λαμβάνετε κάθε εβδομάδα στο email σας τα καλύτερα άρθρα του VANTAGEMAG.COM

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *