Η στιγμή για το μεγάλο reset

Ο Ιανουάριος, πρώτος μήνας του πολιτικού έτους, πέμπτος μήνας του Χριστιανικού έτους και άλλοτε ο ενδέκατος του Ρωμαϊκού ημερολογίου, είναι ο μήνας με τα λαμπρότερα φεγγάρια του χρόνου.

Του Παντελη Θεοδοσίου

Ο Ιανουάριος έγινε ο πρώτος μήνας του έτους από τον Ρωμαίο βασιλιά Νούμα Πομπίλιο, ο οποίος οργάνωσε το ημερολόγιο με βάση τον ήλιο. Ο Ιανουάριος πήρε το όνομά του από τον Ρωμαίο θεό Ιανό, θεό κάθε νέας αρχής.

Η περσινή χρονιά ήταν δύσκολη. Για πολλούς ανθρώπους όλη η ζωή τους ανατράπηκε. Πήρε εντελώς διαφορετική τροπή. Κλείνουμε σχεδόν δύο χρόνια πανδημίας. Κάποιοι από εμάς μετράνε απουσίες. Κάποιοι άλλοι βιώνουμε τσακωμούς, κοινωνικό αποκλεισμό και αδικία. Κάποιοι από εμάς μετράνε οικονομικές ζημιές. Μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια η κατάθλιψη θερίζει. Η επίδραση της πανδημίας στην καθημερινότητα της ανθρωπότητας έσβησε τα χαμόγελα, τα όνειρα και την αισιοδοξία. Όπου κι αν κοιτάξεις, συναντάς πρόσωπα σκυθρωπά, σκιές μιας άλλης εποχής και μιζέρια. Άλλος ένας χρόνος πέρασε κατά τη διάρκεια του οποίου είχαμε ακριβώς την ίδια λανθασμένη συμπεριφορά και αντιμετώπιση σε πολλά κοινωνικά ζητήματα. Κάναμε τα ίδια λάθη, συνεχίσαμε τις ίδιες κακές συνήθειες και αφήσαμε ανεκπλήρωτους στόχους. Άλλος ένας χρόνος πέρασε με πολιτικά σκάνδαλα, με άπλετη διαφθορά και «αποκαλύψεις». Φυσικά και κανένας δεν τιμωρήθηκε. Άλλος ένας χρόνος με εθελοντικούς καθαρισμούς παραλιών, πάρκων και βουνών. Φυσικά και αυτοί που τα λέρωσαν δεν ήταν εκεί για να βοηθήσουν. Άλλος ένας χρόνος που κάποιοι πενθούν εξαιτίας αυτών που οδηγούν ανεύθυνα. Φυσικά και οι δικές τους ζωές συνεχίζουν κανονικά χωρίς απώλειες. Άλλος ένας χρόνος που περιστατικά bulling πέφτουν στα μαλακά, περνούν μπροστά από τα μάτια μας αδίκαστα και εμείς μένουμε απλά θεατές. Φυσικά και οι φονιάδες κοιμούνται ήσυχοι τα βράδια. Άλλος ένας χρόνος που δεν επενδύσαμε στα παιδιά μας και τη διαπαιδαγώγησή τους. Φυσικά και κανένας δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες του για το κατάντημα της δημόσιας εκπαίδευσης.

Άλλος ένας χρόνος που η πρώτη μέρα του χρόνου θα βρει τους περισσότερους να έχουν ξυπνήσει με hangover από την κραιπάλη της παραμονής. Τι το τόσο διαφορετικό έχει πια αυτό το βράδυ που πρέπει όλοι να γίνουν λιώμα στο ποτό; Όσοι ξύπνησαν νηφάλιοι, σίγουρα θα βρίζουν την τύχη τους που δεν είναι αργία και η δεύτερη μέρα του χρόνου. Κάποιοι άλλοι θα ξυπνήσουν πανικόβλητοι για να προετοιμάσουν το μεσημεριανό τραπέζι.

Κάποιοι λιγότερο τυχεροί θα ξυπνήσουν σε κάποιο κρεβάτι νοσοκομείου μόνοι.

Άλλος ένας νέος χρόνος πέρασε. Τι είναι ο χρόνος άραγε; Μία σύμβαση ή χρονική περίοδος; Κάθε άτομο προσεγγίζει την ερώτηση από διαφορετική οπτική. Για άλλους ο χρόνος είναι γραμμικός, για άλλους κυκλικός για άλλους είναι η αρχή και για άλλους το τέλος. Για μένα είναι το ταξίδι στο χώρο, η εμπειρία της ροής, ο ρυθμιστής των εσωτερικών ρολογιών μου και η γλώσσα της διαχρονικότητας της ύπαρξής μου.

Φέτος, αυτό το εντυπωσιακό φαινόμενο που προκαλεί η αλλαγή στο ημερολόγιο (βασισμένη στην αυθαίρετη μέτρηση του χρόνου επινοημένη από τον άνθρωπο) εμπνέει τόσα συναισθήματα και γίνεται ορόσημο για αλλαγές. Ήρθε η στιγμή για το μεγάλο reset. Δόξα τω Θεώ, η νέα χρονιά με βρίσκει καλά στην υγεία μου, στο δικό μου κρεβάτι να χουχουλιάζω. Ξύπνησα αποφασισμένος. Θα πάω κόντρα κι όπου βγει. Ξέρω τη θέση μου στο χάρτη. Μέσα μου ξεκαθάρισα τι έκανα, τι είπα, τι δεν είπα, τι άλλαξα και τι δεν άλλαξα. Έκλεισα την τηλεόραση και τα αυτιά μου σε όλες τις ειδήσεις που προκαλούν πανικό και αποφάσισα ότι θέλω να ζήσω όπως θέλω εγώ. Μέτρησα τα όνειρά μου, έβαλα φρένο σε όλες μου τις υπερβολές και προχωράω μπροστά, γιατί όπως πολύ σοφά είπε ο C.S. Lewis «Υπάρχουν πολύ καλύτερα πράγματα στο μπροστά, από όσα αφήνουμε στο πίσω».

Πάνω από όλα, ευελπιστώ και θέλω σε αυτό το «μπροστά» να είμαι ευτυχισμένος. Να ζω την καθημερινότητά μου και να χαμογελώ. Να παίρνω τα πράγματα όπως έρχονται και να μη βιάζομαι. Να δίνω χρόνο στα λάθη μου. Να αποδεχτώ το χρόνο και να τον αφήσω να κυλήσει πάνω μου λυτρωτικά. Να κοιτώ πιο πολύ τον ουρανό και το άπειρο του μπλε και λιγότερο το καφέ του χώματος και της γης. Να περπατάω χωρίς ομπρέλα στη βροχή, να σπάσω τα όρια της «comfort zone» που με ορίζουν. Να απολαμβάνω τις αταξίες και το γέλιο της κόρης μου.

Ευτυχία είναι να μιλάει η ψυχή σου και όχι οι ενοχές σου. Να αποδέχεσαι την αποτυχία σου και να την θεωρείς κίνητρο για το επόμενο βήμα. Να αφήνεις τη μουσική να σε ταξιδεύει με κάθε της νότα.

Ευτυχία είναι να επιτρέπεις στις συνθήκες γύρω σου να σε ορίζουν, δίνοντας παράλληλα χώρο στις εμπειρίες που θα σε καθορίσουν.

Follow Vantagemag on Instagram to see the latest news