Η εμπορία γυναικών είναι ένα αποτρόπαιο έγκλημα

Της Ρούλας Πέτρου


Λένε ότι η ζωή είναι απρόβλεπτη. Λένε ότι είμαστε αυτό που επιλέγουμε. Όχι πάντα. Μερικές φορές αλλού διαλέγεις να πας και αλλού σε οδηγεί η ζωή. Οι γυναίκες είναι τα μεγαλύτερα θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης με ποσοστό 96%. Αναγνωρίζεται διεθνώς, ως η “σύγχρονη μορφή σεξουαλικής σκλαβιάς”. Καταγράφεται ως η 3η κατά σειρά οργανωμένη μορφή εγκληματικής δραστηριότητας μετά την εμπορία όπλων και ναρκωτικών. Τα θύματα εμπορίας ανά το παγκόσμιο, ανέρχονται σε 25 εκατομμύρια γυναίκες από τα οποία τα 5,5 εκατομμύρια είναι ανήλικα κορίτσια. Το κέρδος από αυτή την επιχείρηση ανέρχεται στα 150 δισεκατομμύρια δολάρια. Αποτελεί ένα από τα δυσκολότερα εγκλήματα για τις Διεθνής Αρχές, αφού τόσο η οργάνωση, όσο και ο τρόπος δράσης του κάνουν δύσκολο το να εντοπιστεί και να εξαρθρωθεί.

Στην Κύπρο το 2018 υπήρχαν 177 καταγεγραμμένα θύματα. Τα 146 ήταν γυναίκες και ανήλικα κορίτσια. Η έρευνα συγκλονίζει, αλλά δυστυχώς η πρώτη χώρα που καταδικάστηκε στο Ευρωπαικό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την εμπορία προσώπων…ήταν η Κύπρος.
Το πιο ουσιαστικό μέτρο καταπολέμησης της εμπορίας ανθρώπων στην Κύπρο έγινε το 2010 με την κατάργηση της βίζας γυναικών σε καμπαρέ. Δυστυχώς όμως το πρόβλημα μετατέθηκε αλλού, όπως στον δρόμο, σε διαμερίσματα και μπυραρίες. Συγκλονίζει επίσης το γεγονός ότι και άτομα
της υψηλής κοινωνίας στην Κύπρο πληρώνουν υπηρεσίες γυναικών, οι οποίες είναι θύματα εμπορίου. Αν δεν υπήρχαν πελάτες θα υπήρχαν στον κόσμο αυτές οι αισχρές και αποτρόπαιες καταστάσεις; Χιλιάδες ασυνόδευτα παιδιά προσφύγων έχουν επίσης εξαφανιστεί τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη, τα οποία τα έχουν παγιδεύσει γι’αυτό το σκοπό.

Σύμφωνα με μαρτυρίες λοιπόν αυτές οι κοπέλες παγιδεύονται, υποφέρουν τα πάνδεινα, γίνονται ναρκομανείς, αλκοολικές για να ξεχάσουν, δέχονται σωματική βία και πολλές από αυτές στην προσπάθεια τους να ξεφύγουν δολοφονούνται. Μόνο που σχεδόν ποτέ όλα αυτά τα τέρατα δεν τιμωρούνται από τον νόμο αφού δεν υπάρχουν τρανταχτά στοιχεία και αποδείξεις για να κατηγορηθούν και να τιμωρηθούν όπως τους αξίζει παρα μόνο σε λίγες περιπτώσεις με ολιγόχρονη φυλάκιση.

Κανένας δεν έχει δικαίωμα να κρίνει αυτές τις γυναίκες γιατί καμιά γυναίκα δεν ξυπνά μια μέρα και αποφασίζει να πουλήσει τον εαυτό της. Η εμπορία προσώπων δυστυχώς μέχρι και σήμερα γίνεται πίσω από κλειστές πόρτες.
Μια ιστορία που με έχει συγκλονίσει είναι μίας πολύ όμορφης κοπέλας από
το Μεξικό η οποία ήταν παντρεμένη και μητέρα ενός δίχρονου αγοριού. Όταν λοιπόν αποφάσισε να φύγει σε μια ξένη χώρα για να δουλέψει για οικονομικούς λόγους ως σερβιτόρα, κάποιοι άθλιοι την παγίδευσαν και την εξανάγκαζαν στην σωματοεμπορεία. Δυστυχώς δεν μιλούσε την αγγλική γλώσσα και όταν ζητούσε βοήθεια από πελάτες δεν την καταλάβαιναν. Όταν δούλεψε μερικούς μήνες κατάφερε να αποδράσει. Ο ιδιοκτήτης της μετά από λίγες ώρες την βρήκε και την οδήγησε σε ένα διαμέρισμα δήθεν για να στείλει κοντά της ένα πελάτη και την επόμενη μέρα το πρωί βρέθηκε στα 25 της χρόνια δολοφονημένη.

Ας ελπίσουμε ότι θα υπάρξει μεγαλύτερη πρόοδος και ο Διεθνής Οργανισμός Προστασίας, αλλά και η αστυνομική δύναμη θα προστατέψουν όσα πιο πολλά ανήλικα κοριτσάκια και γυναίκες είναι εφικτό.

Ας αγκαλιάσουμε τα παιδιά μας με όλη την δύναμη της ψυχής μας γιατί εκεί
έξω ελοχεύουν πολλοί κίνδυνοι και ας οραματιστούμε ένα καλύτερο κόσμο, ένα καλύτερο αύριο για τα παιδιά μας και τα παιδιά όλου του κόσμου.