Η αληθινή ζωή του Scrooge, μέσα απ’ το πνεύμα των Χριστουγέννων – Του Χρήστου Κυριάκου

Ο John Meggot, γεννήθηκε στις 7 Απριλίου 1714, σε μια αξιοσέβαστη οικογένεια. Ο πατέρας του, Robert Meggot, ήταν ξακουστός ζυθοποιός στο Λονδίνο και ο παππούς του, Sir George Meggot, ήταν μέλος του Κοινοβουλίου του Southwark. Όσον αφορά τη μητέρα του, Amy Elwes ήταν εγγονή του Sir Gervase Elwes, πρώτου Βαρόνου του Suffolk.

Δυστυχώς για τον John Meggot, δεν είχε την ίδια τύχη και στη ζωή, αφού ορφάνεψε από πολύ μικρός. Συγκεκριμένα, ο πατέρας του πέθανε το 1718, όταν αυτός ήταν τεσσάρων χρονών και η μητέρα του, πέθανε λίγο αργότερα. Όταν πέθαναν οι γονείς του, του άφησαν μια περιουσία της τάξεως των 100 χιλιάδων λιρών, κάπου 30 εκατομμύρια δολάρια υπό σημερινές συνθήκες, αλλά και πολλά ακίνητα.

Ο John Meggot, παρ’όλο που οι γονείς του είχαν πεθάνει, θα τύχει καλής μόρφωσης και θα σπουδάσει στο Westminster School, ένα εξαιρετικό οικοτροφείο, για πολύ λίγους. Εκεί θα παραμείνει για μια δεκαετία, προτού φύγει για την Ελβετία και επιστρέψει ξανά. Καθ’ όλη τη διάρκεια των σπουδών του, θα αρχίσει να ντύνεται με φινετσάτα ρούχα και να δαπανεί πολλά λεφτά σε στοιχήματα και άλλα τυχερά παιχνίδια, για τα οποία είχε εμφανή πάθη. Ήταν λάτρης του εκλεχτού φαγητού, αλλά και γνώστης των πανάκριβων γαλλικών κρασιών. Κατά τη διάρκεια του στην Γενεύη θα αγαπήσει την ιππασία και θα γίνει κυνηγός. Όλα αυτά τον έκαναν ιδιαίτερα γνωστό στους στενούς κοινωνικούς κύκλους του Λονδίνου.

Αν και η ζωή του John Meggot φαινόταν στρωμένη με ροδοπέταλα, στα σαράντα του η ζωή του θα πάρει μια περίεργη στροφή. Αρχίζει να επισκέπτεται τον αδελφό της μητέρας του, τον Sir Harvey Elwes, o οποίος ήταν δεύτερος βαρόνος του Stoke College αλλά και μέλος του Κοινοβουλίου του Sudbury. Ο λόγος της επίσκεψής του ήταν ξεκάθαρος. Ο θείος του, Harvey, δεν είχε παιδιά και ο John ήθελε να κληρονομήσει την περιουσία του. Για τον λόγο αυτό, αλλάζει κιόλας το επώνυμό του από Meggot σε Elwes, για να του αποδείξει ότι το όνομα του  θα παραμείνει και μετά τον θάνατό του.

Ο Harvey αλλά και η μάνα του John δεν ήταν και τα πιο λογικά άτομα, αφού ενεργούσαν άκρως περίεργα. Συγκεκριμένα η μάνα του, Amy Elwes, πέθανε λόγω κακής διατροφής, αφού τσιγκουνευόταν να ξοδέψει λεφτά απ’ την αμύθητη περιουσία της και προσπαθούσε να ζήσει όσο πιο λιτά γίνεται. Αυτά τα τερτίπια τα είχε και ο αδερφός της. Δεν παντρευόταν γιατί τα έξοδα δυο ατόμων ήταν πάρα πολλά και προτιμούσε να ήταν ερημίτης. Ζούσε σε ένα κτήμα που κληρονόμησε απ’ τον παππού του, όπου τα έπιπλα ήταν γεμάτα σκουλήκια, οι τοίχοι ήταν ατημέλητοι και ετοιμόρροποι και τα νερά έσταζαν μέσα στο σπίτι. Τα παράθυρα ήταν σπασμένα και “επισκευασμένα” με χαρτί!!! Όσον αφορά τον ρουχισμό, ο  θείος Harvey φορούσε τα παλιά ρούχα των νεκρών συγγενών, που κληρονομούσε. Όταν πεινούσε, πήγαινε στα πανηγύρια που έκαναν οι κυνηγοί, όπου κανείς μπορούσε να φάει, απ’ το θήραμα της ημέρας, δωρεάν. Όταν κρύωνε, δεν άναβε ξύλα γιατί ήταν ακριβά, αλλά πηγαινοερχόταν πέρα-δώθε με μια κουβέρτα στο μεγάλο χωλ, προκειμένου να ζεσταθεί.  

Για αυτό τον λόγο, όταν ο John επισκεπτόταν τον θείο του, σταματούσε σε ένα πανδοχείο, έβγαζε τα ακριβά του ρούχα και φορούσε τα κουρελιασμένα προκειμένου να συνάδουν με τη φιλοσοφία του θείου.  Έτρωγαν απ’ τα πανηγύρια, αλλά και ότι μπορούσαν οι ίδιοι να πιάσουν απ’ το κυνήγι. Συνήθιζαν να μιλάνε για τις σπατάλες που έκανε ο κόσμος γενικότερα, αλλά και για τις οικονομίες τους. Πήγαιναν κιόλας για ύπνο νωρίς, μήπως και κάψουν τα κεριά περισσότερο!

Ώντας το όλο σχέδιο του John απέδωσε καρπούς, αφού ο θείος του πέθανε τον  Σεπτέμβριο του 1763 και άφησε στον “αγαπημένο του ανιψιό” το αστρονομικό ποσό των 350 χιλιάδων λιρών, ποσό που αντιστοιχεί σε  100 εκατομμύρια δολάρια σήμερα. Μαζί με τα λεφτά όμως, κληρονόμησε και πολλά από τα κουσούρια του θείου του, αφού άρχισε να γίνεται και αυτός τσιγκούνης σε όρια τρέλας. Απόφευγε να τρώει έξω σε ταβέρνες ή κάπου αλλού και είχε στις τσέπες του βραστά αυγά. Το άλογο του το έπαιρνε μόνο όταν έβρεχε, να μη χρειάζεται πετάλωμα. Αν έπρεπε να σταματήσει κάπου τη νύκτα, επέλεγε να βρει ένα σημείο όπου έχει πολλά χόρτα, ώστε να κοιμηθεί αυτός, αλλά και να έχει δωρεάν τροφή το άλογό του. Είχε κιόλας δυο παιδιά εκτός γάμου και αρνιόταν να πληρώσει για την εκπαίδευση τους, λόγω του ότι ήταν πολύ δαπανηρή. Το παράξενο για το John είναι ότι συνέχιζε να στοιχηματίζει μεγάλα ποσά αλλά και να δανείζει λεφτά σε όποιον του ζητούσε, ασχέτως πως οι περισσότεροι δεν μπορούσαν να τον ξοφλήσουν. Όλα αυτά έκαναν τον χαρακτήρα του John άκρως εκκεντρικό.

Παρ’ όλα αυτά, το 1774 ο John θα εκλεχθεί στο Βρετανικό κοινοβούλιο. Αν και ήταν επίτιμο πρόσωπο πλέον, προτιμάει να ζει ρακένδυτος και αρνείται όλα τα κοινοβουλευτικά δικαιώματα. Έτρωγε πολύ λιτά και φορούσε τα κουρελιασμένα ρούχα που κληρονόμησε απ’ τον θείο Harvey. Μετά από 12 χρόνια, όταν η θητεία του θα λήξει, αρνείται να επανεκλεγεί, αφού δεν ήθελε να δώσει ούτε σεντς για τα έξοδα της προεκλογικής εκστρατείας.    

Η ψυχική και σωματική υγεία του John με τα χρόνια κλονίστηκε. Οι ακραίες του συνήθειες τον έκαναν αδύναμο. Οι φίλοι του τον “ξέχασαν” λόγω της εκκεντρικής του συμπεριφοράς και έτσι άφησε την τελευταία του πνοή μόνος και έρημος στις 26 Νοεμβρίου του 1789. Το μόνο που είχε δίπλα του ήταν τα λεφτά του, αφού συνήθιζε, όπως και ο θείος του, να τα μετράει συνεχώς. Άφησε όμως στα δυο του παιδιά από 500 χιλιάδες λίρες και ένα γράμμα που έγραφε: “Σας άφησα αυτά που θέλατε”.

Η ιστορία του John θα ξεχαστεί για λίγο μέχρι που ο Charles Dickens γράψει το βιβλίο “A Christmas Carol,” το 1834. Ο χαρακτήρας του βιβλίου Ebenezer Scrooge είναι εμφανώς επηρεασμένος απ’ τον βίο του John Elwes. Αξίζει να σημειωθεί, πως βάση του χαρακτήρα του βιβλίου, Ebenezer Scrooge, σχεδιάστηκε απ’ τον Carl Banks η διάσημη πάπια της Disney Scrooge McDuck η οποία μιμήτε τον χαρακτήρα του John. Κλείνοντας ,να αναφέρω πως ο λόγος της έμπνευσης του ήταν ότι ο Charles Dickens είχε πολύ άσχημα παιδικά χρόνια και πάντα λυπόταν τους μίζερους ανθρώπους, οι οποίοι τσιγκουνεύονταν και θησαύριζαν εις βάρος των φτωχών. Έτσι στο βιβλίο, ο Ebenezer Scrooge, καταφέρνει να αλλάξει τη μίζερη ζωή του μέσα απ’ το πνεύμα των Χριστουγέννων.