Η άθλια ζωή της Τζούλιας Παστράνα

Του Χρίστου Κυριάκου


Η Julia Pastrana γεννήθηκε το 1834 στο δυτικό Μεξικό, κάπου στην πολιτεία της Sinaloa. Έπασχε από υπερτρίχωση (σύνδρομο λυκάνθρωπου), μια άγνωστη ασθένεια για την εποχή εκείνη. Το σώμα της ήταν γεμάτο μαύρες τρίχες.

Η μητέρα της ανησυχούσε ιδιαίτερα για την εμφάνισή της. Πίστευε ότι ήταν αποτέλεσμα υπερφυσικών παρεμβολών, συγκεκριμένα του naualli, μιας “ειδικής” ράτσας λυκανθρώπων που μπορούσαν και άλλαζαν μορφές. Όποτε υπήρχαν τερατογενέσεις ή άλλα περίεργα πίστευαν ότι ευθύνονταν αυτοί.

Η μάνα, μετά το αρχικό σοκ, αποφάσισε να φύγει με την μικρή από τον καταυλυσμό της φυλής. Δυο χρόνια αργότερα, μερικοί βοσκοί που έψαχναν να βρουν μια αγελάδα που έχασαν, τους βρήκαν να ζουν έρημοι σε μια σπηλιά στο βουνό. Προκειμένου να τις βοηθήσουν τους πήραν σε ένα ορφανοτροφείο.

Η μικρή, σε πολύ σύντομο διάστημα, κατάφερε να γίνει ιδιαίτερα διάσημη στο τοπικό κοινό. Τα καμώματα και η εξυπνάδα της ενθουσίαζε τον κόσμο παρόλο την παράξενης όψης της.

Ο κυβερνήτης της πολιτείας, μόλις άκουσε για την ασυνήθιστη εμφάνιση του μικρού κοριτσιού και τον ντόρο που προκαλούσε, θέλησε να την υιοθετήσει ώστε να τον ψυχαγωγεί αλλά και να του δουλεύει σαν υπηρέτρια.
Μόλις έγινε 20 χρονών αποφάσισε να αφήσει τον κυβερνήτη και να επιστρέψει στην φυλή της. Στο δρόμο για την επιστροφή, η ζωή της Julia Pastrana θα αλλάξει παντελώς, αφού θα γνωρίσει τον αμερικανό επιχειρηματία M. Rates όπου την πείθει να ταξιδέψει μαζί του στην Αμερική και να κάνει καριέρα στα διάφορα shows που διοργάνωνε.

Τα επόμενα χρόνια βρήκαν την Julia να δίνει παραστάσεις σε Αμερική, Ευρώπη και Ρωσία, έχοντας ως “όπλο” την περίεργη όψη της που κινούσε την περιέργεια του κόσμου. Σ’ αυτό βοηθούσε και ο νέος της manager, Theodore Lent, που την παρουσίαζε στο κοινό ως “Ape Woman” (πιθηκίνα) “Bear Woman” (αρκούδα) “Baboon Lady” (γυναικείος μπαμπουίνος) αλλά και υβρίδιο που προήλθε από άνθρωπο και ζώο.

Σ’ αυτά τα αλλόκοτα βοηθούσαν και αρκετοί γιατροί που την εξέταζαν κατά διαστήματα, όπου πίστευαν πως ήταν μισός άνθρωπος και μισό ζώο. Συγκριμένα, ο αμερικανός γιατρός Alexander B. Mott, ισχυριζόταν πως η Julia Pastrana προήλθε από συνεύρεση ανθρώπου με ουρακοτάγκου.

Όταν η Julia έγινε ένα από τα πιο διάσημα πρόσωπα των freak shows του 19ου αιώνα, πολλοί επιχειρηματίες προσπάθησαν να την προσεγγίσουν και να την κλέψουν από τον Theodore Lent. Αυτός, προκειμένου να σιγουρέψει το γεγονός ότι δεν θα έφευγε ποτέ, αποφάσισε να την παντρευτεί.

Μαζί της προσπάθησε να κάνει και ένα παιδί αλλά δυστυχώς όλα πήγαν στραβά για εκείνη αφού το παιδί της γεννήθηκε με την ίδια γενετική ασθένεια και έζησε μονάχα κάποιες ώρες. Κάποιες μέρες αργότερα τον ακολούθησε και η ίδια που πέθανε σε ηλικία 26 ετών.

Ο Theodore Lent δεν πτοήθηκε καθόλου με τον θάνατο της συζύγου του, αντιθέτως, προσπάθησε να σώσει την “επένδυση” που είχε κάνει πουλώντας τα πτώματα της γυναίκας και του παιδιού του στον καθηγητή Sokolov του πανεπιστημίου της Μόσχας. Αυτός, ήταν ειδικός στην ταρίχευση έτσι τα αγόρασε προκειμένου για να τα ταριχεύσει και να τα εκθέσει στο Ανατομικό Ινστιτούτο της Μόσχας.

Μαθαίνοντας πως η γυναίκα και το παιδί του “πωλούσαν” ακόμη και νεκροί, ο Theodore Lent βρήκε ένα παραθυράκι στην συμφωνία που υπέγραψαν και κατάφερε να ξαναπάρει τα ταριχευμένα, πλέον, πτώματα.

Λίγα χρόνια αργότερα, στο Karlsbad της σημερινής Τσεχίας, ο Theodore Lent βρήκε ακόμη μια κοπέλα που είχε τα ίδια συμπτώματα με την Julia Pastrana, την Marie Bartel, όπου και την προσέλαβε αμέσως. Την παρουσίαζε στο κοινό ως Zenora Pastrana, η μικρή αδερφή της Julia. Καθώς τραγουδούσε και χόρευε η Zenora πίσω στην σκηνή υπήρχαν ως εκθέματα τα νεκρά πτώματα της Julia και του παιδιού.

Αφού έκανα τουρνέ σε Αμερική και Ευρώπη, ο Lent με την Marie αφυπηρέτησαν και πλέον έμεναν μόνιμα στο St. Petersburg της Ρωσίας. Ο Lent άρχισε να χάνει τα λογικά του έτσι η Marie τον έκλεισε σε ψυχιατρείο και πώλησε τα πτώματα. Χρόνια μετά, το 1921, τα πτώματα βρέθηκαν στα χέρια ενός Νορβηγού επιχειρηματία, του Haakon Lund, όπου ξεκίνησε εκ νέου να τα εκθέτει στον κόσμο.

Η ιστορία των πτωμάτων της Julias και του παιδιού της δεν είχε τελειωμό αφού προκειμένου να σωθούν από την λαίλαπα του Β’ παγκοσμίου πολέμου είχαν φυλαχθεί σε μιαν αποθήκη στο Όσλο. Όταν βρέθηκαν εκ νέου, την δεκαετία του 70, το ταριχευμένο πτώμα του μικρού παιδιού είχε υποστεί μεγάλη ζημιά έτσι το πέταξαν στα σκουπίδια.

Την δεκαετία του 90’ το ζήτημα του πτώματος της Julias βρέθηκε εκ νέου στο προσκήνιο στην Νορβηγία. Ο μισός κόσμος ήθελε να θάψει επιτέλους το πτώμα ενώ οι άλλοι μισοί ήθελαν να το αφήσουν στους επιστήμονες για να το επεξεργαστούν. Μετά από διαβουλεύσεις και άλλα πολλά το πτώμα της Julia Pastrana επέστρεψε εν τέλει στο Μεξικό, το 2003 και θάφτηκεμεάσπραλουλούδιαστονεκροταφείο Sinaloa de Leyva.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ
Για να λαμβάνετε κάθε εβδομάδα στο email σας τα καλύτερα άρθρα του VANTAGEMAG.COM