Εφόσον υπάρχουν νόμοι υπάρχει και νομοθέτης

Κοιτώντας ψηλά τον ουρανό αναγνωρίζουμε ότι υπάρχει κάτι αλλά αδυνατούμε να κατανοήσουμε. Η τεράστια περιέργεια του ανθρώπου να γνωρίσει τον δημιουργό του αποτελεί πόλο έλξης και συζήτησης από την πρώτη ημέρα που ο άνθρωπος άρχισε να διερωτάται. Υπάρχουν μυστικά στο σύμπαν και φαινόμενα που δεν θα μπορούσαν να συμβούν τυχαία. Όλα αυτά εξηγούν τον τρόπο λειτουργίας του σύμπαντος, αλλά όχι τους λόγους ύπαρξής τους. Οπότε, τι είναι Θεός;

Του Ζανέττου Λουκά

Υπάρχει Θεός; Έχω υποβάλει στον εαυτό μου αυτήν την ερώτηση ξανά και ξανά από τον καιρό που θυμάμαι. Βεβαίως και υπάρχει! Όμως μία καλύτερη ερώτηση θα ήταν αν θεωρούμε ότι υπάρχει Θεός όπως τους κατονομάζει και αναλύει η Χριστιανική Βίβλος, το Iσλαμικό κοράνι και γενικά όπως τα παρουσιάζουν οι Bουδιστές, οι Iνδουιστές, οι Tαοϊστές, οι Eυαγγελιστές, οι Λουθηρανοί και γενικά οι υπόλοιπες χιλιάδες θρησκείες και δόγματα.

Για παράδειγμα ο χριστιανισμός αναφέρει ότι ο Θεός που δημιούργησε το σύμπαν μέσα σε λίγες μέρες, έριξε τους πρώτους ανθρώπινους προγόνους μας τον Αδάμ και την Εύα έξω από τον Κήπο της Εδέμ και τους έδωσε πλήρη ελευθερία να ζουν αρμονικά με μοναδικό κανόνα να αρνηθούν να φάνε τoν απαγορευμένο καρπό. Οι άνθρωποι δεν παραβίασαν τον κανόνα που τους υπέδειξε να κάνουν και ο Θεός θύμωσε και αποφάσισε να τους τιμωρήσει, προσφέροντας τους μία ζωή όπου ο πόνος και η δυστυχία θα αποτελούσαν μέρος της ζωής τους.

Θα έλεγα, χωρίς αμφιβολία ότι τέτοιος Θεός δεν υπάρχει. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι θα υπήρχε ένας Θεός ο οποίος δηλώνει ότι αγαπά τους μικρούς του ανθρώπους και από την άλλη διαπράττει μαζική γενοκτονία και σκοτώνει όλους, εκτός από λίγους ανθρώπους που τους ψιθύρισε στο αυτί να ανέβουν σε μια βάρκα με δύο από κάθε ζώα, πουλιά και έντομα που ζούσαν στη γη. Δεν μπορώ να πιστέψω σε έναν Θεό που «παρέδωσε στο θάνατο το μονογενή του Υιό, για να μη χαθεί όποιος πιστεύει σ’ αυτόν αλλά να έχει ζωή αιώνια». (Κατά Ιωάννη 3:16), αλλά επιτρέπει σε μικρά παιδιά να κακοποιηθούν, να βιαστούν, να ζήσουν μέσα στη σκλαβιά και να πεθάνουν από την πείνα και τις χιλιάδες διαφορετικές ασθένειες. Μας παρουσιάζεται δηλαδή ένας Θεός, ο οποίος δικάζει τους ανθρώπους αφού «φύγει» η ψυχή τους από τη Γη και αποφασίζει αν θα περάσουν αριστερά στην κόλαση ή δεξιά στον Παράδεισο.

Δεν μπορώ να πιστέψω σε έναν Θεό που είναι παντοκράτορας και παντοδύναμος, αλλά επιτρέπει στην πιο σημαντική ζωντανή δημιουργία του
στον πλανήτη γη, τον άνθρωπο, να έχει ελεύθερη βασιλεία καταστρέφοντας τις άλλες δημιουργίες του, και επιτρέποντας στο κακό να ευδοκιμεί και να επηρεάζει τον ισχυρό ανάμεσα στην ανθρωπότητα.

Δεν μπορώ να πιστέψω σε ένα Θεό που περιμένει να προσευχηθούμε και να τον λατρεύουμε και μας επιτρέπει να πιστεύουμε ότι μας απαντά, όταν η τύχη και οι συγκυρίες είναι ο λόγος που μερικοί από εμάς είναι καλύτεροι από άλλους. Δεν μπορώ να πιστέψω σε έναν Θεό που θα έδινε σε λίγους τυχερούς ανθρώπους ανείπωτα πλούτη όταν προσεύχονταν για αυτό, αλλά θα επέτρεπε σε άλλους ανθρώπους να πεθάνουν από τη φτώχεια και την πείνα όταν προσεύχονται στον ίδιο Θεό. Δεν μπορώ να πιστέψω σε έναν τέτοιο Θεό.

Δεν προσπαθώ να αποδείξω ότι δεν υπάρχει Θεός. Δεν μπορώ εξίσου να αποδείξω ότι ο Σατανάς είναι μυθοπλασία. Ο Χριστιανικός Θεός μπορεί να υπάρχει το ίδιο φυσικά μπορούν να υπάρχουν και οι θεοί του Ολύμπου, ή της αρχαίας Αιγύπτου, ή της Βαβυλώνας και πάει λέγοντας. Μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν περίπου 10.000 διαφορετικές θρησκείες παγκοσμίως. Αλλά καμία από αυτές τις θρησκείες δεν είναι πιο σίγουρη από οποιαδήποτε άλλη ότι αυτή είναι η σωστή. Όμως τίποτα δεν λειτουργεί στη τύχη. Θα ήταν ανώριμο ως σκέψη να σκεφτούμε ότι όλα δουλεύουν στην τύχη λες και το σύμπαν λειτουργεί ως καζίνο.

«[…] Έχω φτάσει να πιστεύω ότι ολόκληρος ο κόσμος είναι ένα αίνιγμα, ένα άκακο αίνιγμα που γίνεται τρομερό λόγω της δικής μας μανιώδους προσπάθειας να το ερμηνεύσουμε σαν να είχε δήθεν κάποια βαθύτερη αλήθεια.» —Umberto Eco (Ουμπέρτο Έκο) Το εκκρεμές του Φουκώ, 1988.

Οι άνθρωποι καθημερινά ψάχνουν να βρουν μάταια θαύματα της ζωής. Περιμένουν να τους παρουσιαστούν Θεοί και άγγελοι και να τους δείξουν τα θαύματα τους. Υπάρχουν όμως υπέροχα θαύματα που συμβαίνουν συνεχώς καθημερινά σε θαυματουργά μοτίβα που φαίνονται μόνο αν κοιτάξετε προσεκτικά ψηλά στον ουρανό. Προσέξτε την τέλεια λειτουργία του σύμπαντος και πως λειτουργούν όλα κάτω από μία αρμονία.

Πώς ήταν όλα στη θέση τους ακριβώς τη σωστή στιγμή που έπρεπε να είναι για να δημιουργηθεί το «Big Bang;». Και πώς κάθε κομμάτι της ύλης εξελίχθηκε σε αυτό που βλέπουμε τώρα, δισεκατομμύρια χρόνια αργότερα; Πώς έτυχε ο άξονας της γης να έχει την κατάλληλη κλίση (23.5 μοίρες) έτσι ώστε να υπάρχουν οι τέσσερεις εποχές;

Πως έτυχε η γη να βρίσκεται στην κατάλληλη θέση ανάμεσα στον γαλαξία μας; Πως έτυχε να έχει δικό της δορυφόρο, τη Σελήνη, η οποία με το κατάλληλο της μέγεθος να κρατά σταθερό τον άξονα της και να βοηθάει στην εναλλαγή των τεσσάρων εποχών; Πώς έτυχε ένα αστέρι όπως ο ήλιος, το οποίο βρίσκεται στην τέλεια απόσταση να έχει την απαιτούμενη θερμοκρασία να συντηρεί τον πλανήτη μας; Πώς έτυχε ο πλανήτης μας να περιβάλλεται από δύο τεράστιους πλανήτες όπως ο Κρόνος και ο Δίας, οι οποίοι να λειτουργούν ως αλεξικέραυνα προστατεύοντας την από μετεωρίτες και άλλα ουράνια αντικείμενα; Πως η γη περιέχει την κατάλληλη μάζα ώστε να συγκρατεί την ατμόσφαιρα; Αυτός ο θαυμάσιος αρμονικός κόσμος δεν μπορεί να έγινε στην τύχη, αλλά χρωστά την ύπαρξη του σε κάποιο Ον πανίσχυρο και άπειρο. Όλοι αυτοί οι νόμοι δεν φτιάχτηκαν τυχαία. Και εφόσον υπάρχουν νόμοι που διέπουν το παγκόσμιο στερέωμα, υπάρχει και νομοθέτης. Δεν θα ανακαλύψουμε ποτέ την ύπαρξη του, διότι δεν έχουμε το μυαλό και την αντίληψη για να τον καταλάβουμε. Αυτό όμως δεν αναίρει, την αγάπη, την ευγνωμοσύνη, τον θαυμασμό και το πιο σημαντικό, την πίστη σ’ αυτόν!

Υπάρχουν τόσες πολλές αναπάντητες ερωτήσεις, όμως δεν είμαστε σε θέση να τις απαντήσουμε όλες. Ακόμη και μετά από εκατοντάδες χρόνια επιστήμης, δεν έχουμε φτάσει κοντά στην κατανόηση της φύσης του σύμπαντος. Το λυπηρό είναι ότι οι άνθρωποι καθημερινά καταστρέφουν το μόνο σπίτι που έχουν και βάζουν σε κίνδυνο την μετέπειτα ύπαρξή τους στο μέλλον. Όλα αυτά τα χρόνια μελέτης θα χαθούν όταν χαθούμε και εμείς την ώρα που το σύμπαν θα συνεχίσει να εξελίσσεται. Ίσως ένας εξωγήινος πολιτισμός να βρει τα ερείπια μας και να μελετήσει και να διαπιστώσει ότι ήμασταν κοντά στην κατανόηση των πάντων, αλλά η απληστία και η κουτοπόνηρη σκέψη μας προκάλεσαν την κατάρρευση της κοινωνίας μας.

Πιστεύω σε κάτι, αλλά δεν είναι ο Θεός όπως τον παρουσιάζουν οι θρησκείες. Καταλαβαίνω τους ανθρώπους για τις πεποιθήσεις τους όπως περιμένω να με κατανοήσουν για τις δικές μου. Επέλεξα να μην πιστέψω σε μυθοπλασίες και παραμύθια. Όμως, δεν μπορώ να αγνοήσω ότι υπάρχει κάποια τεράστια ανεξάντλητη δύναμη στο σύμπαν, που προκαλεί τη δημιουργία, την εξέλιξη ανάμεσα στα αμέτρητα σύμπαντα. Η ερώτηση μου όμως είναι μία. Ποιος έφτιαξε αυτή τη δύναμη;