Επόμενος στόχος η ευτυχία! – Του Παντελή Θεοδοσίου

Ο μοναδικός σκοπός της ανθρώπινης ύπαρξης, έγραφε ο Carl Jung στα σημειωματάρια του, είναι να ανάψει ένα φως στο σκοτάδι της ίδιας της ύπαρξης του. Σε ένα σύμπαν, όπου δεν είμαστε παρά ένα κοσμικό ατύχημα, το σκοτάδι της ίδιας της ύπαρξης μας μπορεί εύκολα να μας κατακλύσει, προκαλώντας αβεβαιότητα, η οποία εν δυνάμει είναι ικανή να αμφισβητήσει τη μοναδικότητα της ύπαρξης μας.   

Ερχόμαστε σε αυτόν τον κόσμο με καθαρή ψυχή και η ανθρώπινη ζωή μας ξεκινάει χωρίς κάποιο προδιαγεγραμμένο νόημα. Το νόημα της ζωής αποτελεί ένα από τα πιο βασανιστικά ερωτήματα και το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν υπάρχει μια ξεκάθαρη απάντηση ή μια προδεδιαγραμμένη συνταγή, που θα μπορούσε ο καθένας από εμάς να ακολουθήσει.
Η μεγαλύτερη κατάρα του ανθρώπου είναι να κυνηγάει το ανέφικτο. Να ταλαιπωρεί το μυαλό και την ψυχή του σε έναν αέναο αγώνα, για να κατακτήσει όλα αυτά που δεν έχει και την ίδια στιγμή να οικτίρει και να αγνοεί – θεωρώντας δεδομένα – όλα όσα έχει.
Στον βωμό της παντοδύναμης εξουσίας της οικονομίας, οι κοινωνίες παράγουν συνεχόμενα και αυξανόμενα ατομικές και υλιστικές ανάγκες, διαμορφώνοντας έτσι ένα ανθρώπινο είδος απομονωμένο, ανικανοποίητο, καταθλιπτικό, ψυχικά κενό, χωρίς τελικά αληθινό νόημα για την ύπαρξή του, χωρίς συναίσθηση για οποιαδήποτε άλλη ύπαρξη, χωρίς αλληλεγγύη και χωρίς συμπόνια για την όποια καταστροφή συμβαίνει γύρω του, συνεπώς και χωρίς καμία αυτοσυμπόνια για την ίδια τελικά την αυτοκαταστροφή του.
Το υπαρξιακό κενό μεγαλώνει, καθώς ο σύγχρονος άνθρωπος προσπαθεί να κατακτήσει κι άλλα υλικά αγαθά, όπως η κατάκτηση χρημάτων, δόξας, κύρους και εξουσίας, που του υπόσχονται την ευτυχία.
Κάπου εδώ, έρχεται σε σύγκρουση η μεγαλύτερη κατάρα της ανθρωπότητας με τη μεγαλύτερη αλήθεια της.
Δυστυχώς, υπάρχουμε μόνο μια φορά, δεν υπάρχει τρόπος να υπάρξουμε δυο φορές και μάλλον δεν θα υπάρξουμε ξανά ποτέ. Κι εσύ, άνθρωπε, που δεν εξουσιάζεις το αύριο, αναβάλλεις τη χαρά και την ευτυχία. Και δυστυχώς, η ζωή πάει χαμένη στις αναβολές κι εσύ πεθαίνεις απασχολημένος, μόνος και κουρασμένος από την ενστικτώδη αέναη μάχη. Και δυστυχώς, φεύγουν οι άνθρωποι, χωρίς η συνειδητότητα του θανάτου και ο ολοκληρωτικός αφανισμός μας να ακουμπάει κανέναν.
Ριγμένοι κυριολεκτικά στην ακατανόητη και χαώδη σύγχρονη αρένα της ζωής ήρθε η στιγμή να βάλουμε μια τελεία. Ας σταματήσουμε να θαυμάζουμε την ύλη. Ο θαυμασμός (!) όταν πέσει κάτω και γκρεμιστεί μετατρέπεται σε τελεία και παύλα.
Έφτασε ο καιρός όλοι μας να δώσουμε στον εαυτό μας την πνευματικότητα που μας αξίξει. Καιρός να μπουν πολλές τελείες σε αχρείαστα κεφάλαια της ζωής μας. Καιρός η παύλα να γίνει μείον και να αρχίσουν οι αφαιρέσεις σε όλα όσα βαραίνουν την ψυχή μας.
Έφτασε ο καιρός να αξιοποιήσουμε την αγνή δύναμη που κρύβουν όλα τα υλικά αγαθά σε συνεργασία με τα εξωτερικά ερεθίσματα, με σκοπό την επίτευξη της ευτυχίας μας.

Την επόμενη φορά που θα κοιτάξεις το άδειο πορτοφόλι σου μπορείς άνετα να αναρωτηθείς: «Πόσα πράγματα υπάρχουν στον κόσμο που δεν τα θέλω;». Ο πιο σημαντικός παράγοντας της ευτυχίας μας δεν είναι αυτά που δεν έχουμε, αλλά αυτό που είμαστε. Η αξία σε αυτό που είμαστε είναι απόλυτη και κανείς δεν μπορεί να μας τη στερήσει, σε αντίθεση με την αξία των αγαθών και όλες εκείνες τις καταστάσεις που είναι έξω από την ύπαρξη του ανθρώπου.
Η ζωή πάνω στη γη είναι πολύ ευχάριστη για όποιον βρίσκει κάποιο νόημα μέσα από την ασχήμια στην οποία ζούμε. Μια νέα χρονιά είναι εδώ και οφείλουμε να την παλέψουμε όσο δύσκολη και να είναι.
Φέτος, το σύμπαν σου χάρισε και πάλι ένα άδειο μπλοκ ζωγραφικής με 365 λευκές σελίδες. Καθαρές και ολόλευκες σαν την ψυχή σου όταν γεννήθηκες! Πάρε πινέλα και μπογιές και φτιάξε τις πιο όμορφες ζωγραφιές! Ένα μοναδικό πολύχρωμο πίνακα για κάθε μέρα.
Φέτος, κάθε φορά που θα εισπνέεις μαύρο να εκπνέεις φούξια, ροζ και λουλακί. Ό,τι και να γίνει να παραμένεις ήρεμος και να σκέφτεσαι θετικά. Απέβαλε όλες τις άσχημες σκέψεις και γέμισε το λευκό της ψυχής σου με όμορφα συναισθήματα.
Φέτος, μπορείς να κάνεις εκείνην την κάθαρση στο μέσα σου, που όλο την επιζητούσες και όλο την αμελούσες ή το ανέβαλλες!
Φέτος, απόφυγε τη λέξη «πρέπει». Εστίασε στον εαυτό σου, αποφεύγοντας τις συγκρίσεις με τους άλλους. Επιβράβευσε τον εαυτό σου και ζήσε όλη τη διαδικασία της προσπάθειας που κάνεις. Μην είσαι σκληρός και επικριτικός με τον εαυτό σου, αλλά ούτε και με τους άλλους. Συμπόνεσε τον εαυτό σου όταν σε προειδοποιεί ότι πιέζεται.
Μην φοβάσαι την “αποτυχία”, στην πραγματικότητα είναι μία ευκαιρία να μάθεις και να δεις ότι δεν είναι καταστροφική. Υπενθύμιζε στον εαυτό σου όλα όσα έχεις κατακτήσει με κόπο και ιδρώτα. Όλες οι επιτυχίες, όσο μικρές και ασήμαντες κι αν είναι, παραμένουν επιτυχίες. Απόλαυσε την επίτευξη όποιου στόχου πέτυχες, δίνοντας χρόνο στο μέσα σου να το χαρεί και προς Θεού μην βιαστείς να περάσεις αμέσως στον επόμενο στόχο, εκτός κι αν αυτός είναι η πραγματική ευτυχία!