Δεν είναι τι δουλειά κάνεις, είναι τι θες να ζήσεις!

Στη σημερινή ζωή καλούμαστε υπό όρους να παραβλέψουμε το πιο σημαντικό ερώτημα από όλα. Τι ζωή θέλουμε να ζήσουμε;

Του Ζανέττου Λουκά

Από πολύ μικρή ηλικία μας βομβαρδίζουν με ερωτήσεις για το τι δουλειά θέλουμε να έχουμε αργότερα στη ζωή μας. Από νωρίς προσπαθούν να μας αποδείξουν ότι γεννηθήκαμε για να δουλεύουμε. Φίλοι, οικογένεια, παππούδες, γιαγιάδες και δασκάλοι μόλις ακούσουν ένα παιδί να τους λέει ότι θέλει να γίνει ιατρός ή δικηγόρος αμέσως κατουράνε πάνω τους. Ω Θεοί! Λεφτά! Ο γιος μου θα γίνει σπουδαίος άνθρωπος.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο που κάθε τύπος εκπαίδευσης και παιδείας στα σχολεία έχει σχεδιαστεί για να βοηθήσει ή μάλλον για να προετοιμάσει κάθε παιδί στο να αποκατασταθεί σε ένα κλάδο/δουλειά και μία επαγγελματική ζωή. Όλα επικεντρώνονται στη δουλειά. Η ζωή περνά σε δεύτερη μοίρα. Σχεδόν τίποτα ή κανείς δεν βοηθά στο να καθορίζεται ο τύπος ζωής που θέλουμε να ζήσουμε. Το αφήνουν ελεύθερο στην κρίση του κάθε ανθρώπου.

Στην ανατροφή μου, κανείς δεν με ρώτησε για το πώς θα ήθελα να είναι η ζωή μου στο μέλλον – τι εμπειρίες θέλω να έχω, πόση ελευθερία θέλω, πόσο χρόνο θα ήθελα να έχω για φίλους και οικογένεια, ή πόσες περιπέτειες θα ήθελα να ζήσω. Αργότερα οι σπουδές μου ουδέποτε πυροδότησαν ποτέ κάτι σχετικά με τη ζωή – όλα επικεντρώθηκαν στη δουλειά και την καριέρα. Αυτό, με έκανε να ψάξω (από μόνος μου) και να ανιχνεύσω από μόνος μου τις προσωπικές αξίες της ζωής, να μάθω να ζω, να εκτιμήσω τα αγαθά του πλανήτη και να γνωρίσω την έννοια της προσωπικής ελευθερίας. Αρκετοί άνθρωποι όμως δεν το έχουν γνωρίσει και δεν το έχουν βιώσει. Χιλιάδες άλλοι δεν θα το βιώσουν ποτέ.

Το σημερινό κοινωνικό σύστημα έχει μετατρέψει τους ανθρώπους σε «δίποδες επιταγές». Ένα υποταγμένο σύστημα το οποίο, ανεξαρτήτως κλάδου επικαλείται τον όρο ξύπνα – δούλεψε – πάραξε – φέρε – κοιμήσου και με το σλόγκαν «δουλεύω άρα υπάρχω» να πλανιέται στην στρατόσφαιρα της Γης, ζούμε και αναπνέουμε καθημερινά.

Ωραία, καλά τα λες, θα μου πεις αλλά τα έχουμε ξανακούσει χίλιες δύο φορές. Καμιά λύση έχεις να μας δώσεις ή απλά θα αμπελοσοφείς. Δεν ξέρω αν έχω λύση. Έχω όμως μία φόρμουλα, η οποία είναι προσωπική άρα την έχω δοκιμασμένη. Άμα βρεις κάτι ενδιαφέρον τότε ελεύθερα υιοθέτησε το. Αν όχι, τότε πάλι καλά θα είμαστε. Πιθανόν ίσως και να μην την έχεις ανάγκη. Πάμε λοιπόν!

Επίλεξε μια πορεία καριέρας που ταιριάζει στον επιθυμητό τρόπο ζωής σου

Επειδή είμαστε τόσο διατεθειμένοι να επικεντρωθούμε στη δουλειά και την καριέρα, οι περισσότεροι από εμάς ξεχνάμε να αναρωτηθούμε πώς θα θέλαμε να ζήσουμε τη ζωή. Επικεντρωνόμαστε υπερβολικά στο ένα ερώτημα που η κοινωνία μας έχει θέσει ως όρο: «τι δουλειά ή καριέρα θέλω να έχω;»

Πιστεύω ότι αυτό είναι το λάθος σημείο εκκίνησης.

Η ζωή δεν είναι δουλειά. Η ζωή είναι να ζεις με τον τρόπο που σε κάνει πιο ευτυχισμένο. Η εργασία είναι σίγουρα μέρος αυτής της εξίσωσης, αλλά δεν είναι ολόκληρος ο τύπος. Η εργασία χρησιμεύει για να διευκολύνει τον τύπο της ζωής που θέλετε να ζήσετε – όχι το αντίστροφο.

Πιστεύω ότι η αφετηρία πρέπει να είναι ο καθορισμός του πώς θέλουμε να μοιάζει η ζωή μας. Στη συνέχεια, επιλέγουμε μια καριέρα που ταιριάζει σε αυτόν τον τύπο τρόπου ζωής και όχι το αντίθετο.

Αυτή η προσέγγιση επικεντρώνεται περισσότερο στο ποιος είμαι ως άτομο και τι με κάνει ευτυχισμένο, όχι στο είδος της εργασίας που πιστεύω ότι πρέπει να κάνω.

Πώς να ορίσεις τη ζωή που θέλεις να ζήσεις

Καταλαβαίνω ότι μπορεί να μην είναι απαραίτητα εύκολο να ορίσεις τον τύπο της ζωής που θέλεις να ζήσεις. Για να σε βοηθήσω να διευκολύνεις αυτήν τη διαδικασία, θα σου πρότεινα τα παρακάτω ζητήματα.

Μην το μεγαλοποιείς και πολύ

Πρώτα απ’ όλα, μην το κάνει πολύ μεγάλο θέμα. Δεν χρειάζεται να γνωρίζεις ακριβώς πώς θέλεις να μοιάζει η υπόλοιπη ζωή σου. Ωστόσο, πιθανότατα μπορείς να κάνεις μια καλή εκτίμηση των θεμάτων που δεν σου αρέσουν και των πραγμάτων που σου έχουν προσφέρει χαρά και ευτυχία στη ζωή. Αυτό είναι ένα εξαιρετικό σημείο εκκίνησης – ένα σημείο εκκίνησης που οι περισσότεροι άνθρωποι αμελούν.

Ήξερα από μικρός ότι η ανεξαρτησία με κάνει χαρούμενο. Όταν μπορώ να ακολουθήσω τις δικές μου ιδέες ακριβώς όπως θέλω, σύμφωνα με το δικό μου πρόγραμμα, είμαι χαρούμενος. Πολύ χαρούμενος. Τη στιγμή που χάνω λίγο από αυτήν την αυτονομία τότε αρχίζω να τσικλίζομαι. Αυτό ήταν ένα σημάδι που με ώθησε να ξεκινήσω να κτίζω το δικό μου μικρόκοσμο.

Θυμήσου τις ευτυχισμένες και δυστυχισμένες στιγμές

Αφιέρωσε λίγο χρόνο για να θυμηθείς συγκεκριμένες στιγμές στη ζωή όπου ήσουν ευτυχισμένος και τις στιγμές που ήσουν δυστυχισμένος. Οι στιγμές αυτές να μην αφορούν προσωπικά θέματα όπως χωρισμός, θάνατος, γέννηση, γάμος, φιλίες κτλ. Αργότερα σκέψου τι είδους εργασία μπορεί να διευκολύνει ώστε να κάνεις περισσότερα από αυτά που σε έκαναν πιο ευτυχισμένο και λιγότερο δυστυχισμένο και τι είδους εργασία ελαχιστοποιεί αυτά τα πράγματα που σε στεναχωρούσαν στο παρελθόν.

Κάντε στον εαυτό σας τις σωστές ερωτήσεις

Τέλος, κάνε στον εαυτό σου τις σωστές ερωτήσεις σχετικά με το πώς θέλεις να ζήσεις τη ζωή σου.

Μερικές ερωτήσεις που θα πρότεινα:

– Με ενθουσιάζει το ρίσκο ή εκτιμώ περισσότερο τη σταθερότητα;

– Είμαι πιο χαρούμενος που δουλεύω με άλλους ή μόνος μου;

– Ποιος είναι ο ελάχιστος ελεύθερος χρόνος που χρειάζομαι κάθε χρόνο για να κάνω τα πράγματα (εκτός εργασίας) που με κάνουν πιο ευτυχισμένο και πιο ικανοποιημένο;

– Πόσα χρήματα χρειάζομαι ετησίως για να κάνω τα πράγματα που με ενθουσιάζουν περισσότερο;

– Τι περιπέτειες θέλω να ζήσω μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια;

– Πόση ελευθερία και αυτονομία θέλω στη ζωή μου;

Αυτές οι ερωτήσεις σε βοηθούν να καθορίσεις πώς θέλεις να μοιάζει η ζωή σου. Από αυτό το σημείο, μπορείς να εστιάσεις στην επιλογή μιας επαγγελματικής πορείας που ταιριάζει στον επιθυμητό τρόπο ζωής σου. Μπορεί να μην είναι εύκολο, και μπορεί να μην είναι ο τρόπος που μας λέει η κοινωνία πώς πρέπει να είναι, αλλά πιστεύω ότι προσφέρει μια πιο ευτυχισμένη και πιο ολοκληρωμένη ζωή και παράλληλα καριέρα.

Ήρθε η ώρα να το κάνεις

Η κοινωνία μας έχει καθορίσει να επικεντρωθούμε κυρίως στην εργασία και την καριέρα – και σχεδόν στο πώς θέλουμε να ζήσουμε τη ζωή μας. Προσωπικά, ωστόσο, πιστεύω ότι η αφετηρία πρέπει να είναι το πως καθορίζεις για το πώς θέλεις να μοιάζει η ζωή σου. Στη συνέχεια, επιλέγεις μια καριέρα που ταιριάζει σε αυτόν τον τύπο τρόπου ζωής και όχι το αντίθετο.

Follow Vantagemag on Instagram to see the latest news