Ας πλάσουμε ένα καλύτερο αύριο

Της Ρούλας Πέτρου

Τη μέρα που η δύναμη  της αγάπης θα υπερνικήσει την αγάπη της δύναμης ο κόσμος θα γνωρίσει την ειρήνη 

  • Μ.Γκάντι

Η ρωσική εισβολή στα εδάφη της  Ουκρανίας άναψε και πάλι το φυτίλι του πολέμου στην Ευρώπη. Την ώρα που όλη σχεδόν η διεθνή κοινότητα, παίρνει το μέρος του αμυνόμενου ουκρανικού λαού και επιβάλει αυστηρές κυρώσεις στη Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν, που αγνοεί τις εκκλήσεις για απόσυρση από την Ουκρανία, τα ΜΜΕ αναλύουν το πώς φτάσαμε στο σημείο μηδέν: η ανθρωπότητα να είναι ξανά αντιμέτωπη με έναν πόλεμο στην Ευρώπη, η απειλή χρήσης πυρηνικών όπλων, ως μέσο πίεσης, να πλανάται πάνω από τα κεφάλια μας και μια τεράστια ανθρωπιστική και οικονομική καταστροφή να είναι σε εξέλιξη. Ο κορυφαίος Αμερικανός διπλωμάτης Χένρι Κίσινγκερ, ανέφερε ότι το ουκρανικό ζήτημα αποτελούσε ανέκαθεν ζήτημα αντιπαράθεσης μεταξύ Ανατολής και Δύσης, ως προς το σε ποια πλευρά θα ενταχθεί η χώρα. Η πολύμηνη αμερικανο-ρωσική κρίση στην Ουκρανίαέχει πολλά στάδια και μορφές ασύμμετρης και κανονικής ισχύος, στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης Ανατολής-Δύσης στην Ανατολική Ευρώπη. Σε αυτά συμπεριλαμβάνεται η προσφυγική κρίση στα σύνορα Λευκορωσίας-Πολωνίας, το ενεργειακό καταχείμωνο της Ευρώπης, η απειλή στρατιωτικής εμπλοκής στην Ουκρανία. Οι δραματικές εξελίξεις με την ρωσική στρατιωτική εισβολή στην Ουκρανία, αποδεικνύουν ότι ο βασικός στόχος του αυταρχικού καθεστώτoς Πούτιν δεν είναι η μη ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ.

Ο Ρώσος πρόεδρος αποσκοπεί να κατοχυρώσει ότι οι γειτονικές προς την Ρωσία χώρες θα είναι κράτη «περιορισμένης κυριαρχίας». Είναι η μεγαλύτερη κρίση μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην καρδιά της Ευρώπης και θα έχει τεράστιες συνέπειες. Ο Πούτιν δεν ζητά εκδίκηση μόνο από την Ουκρανία αλλά και από τις ΗΠΑ και τους «συμμάχους τους». Βρισκόμαστε στη μεγαλύτερη κρίση που γνωρίσαμε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ποτέ δεν πιστεύαμε ότι θα ξανασυμβεί στην ευρωπαϊκή ήπειρο μία ωμή παραβίαση της εδαφικής κυριαρχίας ενός ανεξάρτητου κράτους». Πολιτικοί ηγέτες «μιλάνε  για μια βαριά κρίση που δεν αφορά μόνο την Ουκρανία, η οποία είναι ένα πιόνι στην σκακιέρα του Πούτιν». «70 χρόνια είχε να γίνει διακρατικός πόλεμος στην Ευρώπη – Ηρωική η αντίσταση των Ουκρανών.  Eδώ έχουμε όχι απλά διακρατικό πόλεμο, αλλά για πρώτη φορά έναν κατακτητικό πόλεμο, ύστερα από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Από το 1939, σήμερα, το 2022, είναι η πρώτη φορά που 2 χώρες οι οποίες είχαν εμπλακεί στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, επιτίθενται η μια για να κατακτήσει την άλλη, και όχι βέβαια για να την απελευθερώσει όπως υποστηρίζει ψευδώς η » Ρωσική προπαγάνδα». Δυστυχώς ο πόλεμος έχει τρομακτικά άσχημες συνέπειες όπως: θάνατοι, μείωση πληθυσμού, φτώχεια, πείνα, εξαθλίωση, αναπηρίες, ασθένειες, τερατογεννήσεις,  πρόσφυγες, ερείπια, πόνο, δυστυχία, βία, φρίκη, πρόσφυγες, οπισθοδρόμηση της οικονομίας και τις περισσότερες φορές εκτελέσεις και βασανιστήρια, άμαχοι θύματα και μικρά παιδιά χάνουν τη ζωή τους.

 Η δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα παραβιάζονται και  καταστρέφεται το φυσικό περιβάλλον, δημιουργείται επίσης και η καταστροφή ανθρώπινων αξιών και αρχών, αλλά και φόβος και η αγωνία για το μέλλον.

Είδε το παιδάκι, μαραμένο από την πείνα, στη μέση του δρόμου. Σκάλιζε τη γη με τα νύχια και έτρωγε χώμα. Άτιμος είναι ο κόσμος ετούτος συλλογίστηκε. Άτιμος, άδικος. Θεέ μου, πώς τον κρατάς στην αγκαλιά σου και δεν τον τινάζεις κάτω, να γίνει χίλια κομάτια,..να τον πλάσεις καλύτερο. 

  • Ν.Καζαντζάκης

Πηγή ertnews.com

Follow Vantagemag on Instagram to see the latest news