Μουσείο του Λούβρου: Ετοιμάζει έκθεση ύμνο στον ελληνικό πολιτισμό

Μια συγκλονιστική έκθεση αφιερωμένη στην Ελλάδα αρχίζει στις 30 Σεπτεμβρίου στο Μουσείο του Λούβρου.

Γέννηση της Σύγχρονης Ελλάδας (1675-1919) είναι ο τίτλος της έκθεσης του Μουσείου του Λούβρου που ξεκινά στις 30 Σεπτεμβρίου 2021 και θα διαρκέσει έως τις 7 Φεβρουαρίου 2022, σχεδόν ένα χρόνο αργότερα, από τον αρχικό προγραμματισμό εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού.

Η έκθεση που διοργανώνει το Λούβρο με την ευκαιρία των 200 χρόνων της απελευθέρωσης από τους Τούρκους γιορτάζει συγχρόνως τα 200 χρόνια της απόκτησης της Αφροδίτης της Μήλου που αποτελεί ένα από τα πιο προβεβλημένα εκθέματα του μουσείου.

Στην έκθεση, που θα γίνει στην αίθουσα NAPOLÉON και προβλέπεται ότι απαιτεί περί τη μιάμιση ώρα για να την απολαύσει ο θεατής, θα παρουσιαστούν πίνακες ζωγραφικής, γλυπτά, αρχαιότητες, σχέδια, φωτογραφίες που καλύπτουν τις αναφορές στην εποχή στην οποία αναφέρεται. Από την Ελλάδα στα συντρίμμια του Μεσολογγίου του Ντελακρουά, ως γυναίκες ντυμένες με τις τοπικές ενδυμασίες μετά την Επανάσταση στην Πελλοπόνησο, αντικείμενα που φέρουν σύμβολα φιλελληνισμού κ.ο.κ.

Πριν ακόμα τις επίσημες ανακοινώσεις και παρουσιάσεις, έχουμε την ευκαιρία να δούμε εικόνες και κυρίως να μάθουμε τα μυστικά και τις δυνάμεις πίσω από την έκθεση που θα διαρκέσει ως τον Φεβρουάριο του 2022, χάρη στη συνέντευξη που παραχώρησε ο Μαρτινέζ στο περιοδικό Blue της Αegean – το μοναδικό ελληνικό έντυπο που μπήκε στο γραφείο του. «Θέλουμε να δείξουμε με την έκθεσή μας, ότι δηλαδή η Ελλάδα δεν είναι μόνο μια κληρονομιά και ότι υπάρχει μια απίστευτα σύγχρονη Ελλάδα που πρέπει να γίνει γνωστή» λέει ο Μαρτίνεζ που είναισυν-επιμελητής της έκθεσης (με την Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, την Αναστασία Λαζαρίδου και τη συμβολή της Débora Guillon).

«Ενώ κατά το 1850-60, αρκετοί απ’ αυτούς [τους Ελληνες καλλιτέχνες], όπως ο Νικηφόρος Λύτρας, εκπαιδεύονταν στο Μόναχο, που είχε μεγάλη επιρροή εκείνη την περίοδο λόγω του βασιλιά Όθωνα, στο τέλος του 19ου αιώνα, όλοι σχεδόν οι Έλληνες καλλιτέχνες, όπως ο Παρθένης, ερχόταν στο Παρίσι το οποίο κατείχε πλέον κεντρική θέση στο ευρωπαϊκό εμπόριο έργων τέχνης και την καλλιτεχνική αβανγκάρντ. Στην έκθεση του 1878, αλλά κυρίως στις δύο μεγάλες παγκόσμιες εκθέσεις του 1889 και του 1900, η παρουσία των Ελλήνων καλλιτεχνών που ήθελαν να απομακρυνθούν από τον ακαδημαϊσμό του Μονάχου είναι σημαντική. Τη ρήξη που αναζητούσαν την βρήκαν στο Παρίσι που ήταν το κέντρο του μοντερνισμού στην Ευρώπη.

Πορτρέτο γυναίκας στην Πελοπόννησο, γύρω στο 1880, από τον Πέτρο Μωραϊτη

Και το 1919, χρονιά με την οποία κλείνει και η έκθεσή μας, όταν στο Παρίσι γίνονταν οι γεωπολιτικές διαπραγματεύσεις μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και η Ελλάδα ήλπιζε να διευρύνει τα σύνορά της, οι Έλληνες καλλιτέχνες παρουσίασαν την ελληνική μοντέρνα τέχνη ως μια μορφή διεκδίκησης της ευρωπαϊκής τους ταυτότητας, απογοητεύοντας μάλιστα τους Γάλλους κριτικούς για τους οποίους οι Έλληνες έπρεπε να είναι άμεσα συνδεδεμένοι με την αρχαιότητα και τη μυθολογία. Ανακάλυψαν την Ελλάδα όπως ήταν πραγματικά : ένα σύγχρονο, αναπτυγμένο ευρωπαϊκό κράτος των αρχών του 20ου αιώνα. Αυτό ακριβώς θέλουμε κι εμείς να δείξουμε με την έκθεσή μας, ότι δηλαδή η Ελλάδα δεν είναι μόνο μια κληρονομιά και ότι υπάρχει μια απίστευτα σύγχρονη Ελλάδα που πρέπει να γίνει γνωστή» λέει μεταξύ άλλων ο Μαρτίνεζ στον Πρέσβη Πολιτισμού- Εκπρόσωπο του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού στο Παρίσι, συγγραφέα, δημοσιογράφο και δημιουργό ραδιοφωνικών προγραμμάτων για τον Πολιτισμό και τις Τέχνες Γιώργο Αρχιμανδρίτη.

Ομως ο Μαρτίνεζ αποκαλύπτει και το μεγαλείο του φιλελληνισμού, ή πώς η Ελλάδα τον καθόρισε και καθορίζει αμέτρητους ανθρώπους των Γραμμάτων και των Τεχνών. Λέει λοιπόν, μεταξύ άλλων στον Γιώργο Αρχιμανδρίτη: «Εγώ επιθύμησα και αγάπησα την Ελλάδα πολύ πριν τη γνωρίσω. Όταν ήμουν έντεκα χρονών και είδα στο σχολικό βιβλίο της ιστορίας έναν χάρτη της Αρχαίας Ελλάδας με τη θάλασσα και τα νησιά της, άρχισα να την ονειρεύομαι. Και όταν μετά από χρόνια την επισκέφτηκα για πρώτη φορά αντίκρισα ακριβώς αυτό που είχα φανταστεί. Διότι η Ελλάδα δεν δίνει ψεύτικες υποσχέσεις. Γνώρισα τους ανθρώπους της και τη σπάνια αίσθηση ελευθερίας που σου χαρίζει. Η Ελλάδα είναι για μένα πια σαν δεύτερο σπίτι. Αγαπώ την σύγχρονη πραγματικότητα της χώρας και τη ζωή σ’ αυτή. Αγαπώ τους ρυθμούς της. Θεωρώ επίσης πολύ σημαντικό το γεγονός ότι σε σύγχρονες μεγαλουπόλεις όπως η Αθήνα ή η Θεσσαλονίκη μπορεί κανείς να δει όλα τα επίπεδα της ιστορίας τους. Η Ελλάδα σού χαρίζει μοναδικές στιγμές. Όταν πηγαίνω από τους Δελφούς στην Αράχωβα, σταματάω συχνά τη νύχτα και κοιτάζω το φως των άστρων στον απέραντο ουρανό. Δύσκολα βρίσκεις αλλού ουρανό με τέτοια καθαρότητα. Γύρω στα τέλη Ιανουαρίου-αρχές Φεβρουαρίου, την εποχή που ανθίζουν οι αμυγδαλιές, ο ουρανός μετά τη βροχή έχει ένα απίστευτα έντονο γαλάζιο χρώμα και η ομορφιά του φωτός είναι απερίγραπτη. Οι αναμνήσεις μου από την Ελλάδα είναι αναμνήσεις φωτός».

Στην έκθεση, που θα γίνει στην αίθουσα NAPOLÉON και προβλέπεται ότι απαιτεί περί τη μιάμιση ώρα για να την απολαύση ο θεατής, θα παρουσιαστούν πίνακες ζωγραφικής, γλυπτά, αρχαιότητες, σχέδια, φωτογραφίες που καλύπτουν τις αναφορές στην εποχή στην οποία αναφέρεται. Από την Ελλάδα στα συντρίμια του Μεσολογγίου του Ντελακρουά, ως γυναίκες ντυμένες με τις τοπικές ενδυμασίες μετά την Επανάσταση στην Πελλοπόνησο, αντικείμενα που φέρουν σύμβολα φιλελληνισμού κ.ο.κ.

Πηγή bovary.gr, iefimerida.gr

Follow Vantagemag on Instagram to see the latest news