Η παράλογη ιστορία του πιο μεγάλου ελικοπτέρου που πέταξε ποτέ

Το masterpiece της Σοβιετικής αεροναυπηγικής που εξελίχθηκε σε ένα τεράστιο φιάσκο.

Κολοσσιαίο. Αυτός είναι ένας χαρακτηρισμός που θα μπορούσε να αποδοθεί στο Mil V-12, το μεγαλύτερο σε μέγεθος ελικόπτερο που κατασκευάστηκε ποτέ. Η δημιουργία του υπήρξε ένας θρίαμβος της μηχανικής, ήταν όμως παράλληλα και μία πρακτική αποτυχία, παρά τις φιλοδοξίες της GKAT (Gosudarstvenny Komitet po Aviatsionnoy Tekhnike, δηλαδή της Σοβιετικής Κρατικής Επιτροπής Τεχνολογίας Αεροσκαφών) που ήθελε να βαδίσει πάνω στα χνάρια των προτέρων δημιουργιών της κατά τα 60s.

Στη δεκαετία του 1960 λοιπόν, η ΕΣΣΔ επιθυμούσε να φτιάξει ένα βαρέως τύπου ελικόπτερο που θα μπορούσε να μεταφέρει βαλλιστικούς πυραύλους σε κινητές βάσεις εκτόξευσης, με το περιβόητο project Mil V-12 να είναι εκείνο που θα μπορούσε, θεωρητικά, να φέρει εις πέρας την εν λόγω αποστολή. Εκείνη την εποχή, οι Σοβιετικοί διέθεταν ένα υποανάπτυκτο, για τα δυτικά πρότυπα, δίκτυο σιδηροδρόμων, το οποίο προφανώς και χρησιμοποιούνταν και για τις παράπλευρες ανάγκες του Ψυχρού Πολέμου.

Η λειτουργικότητά του όμως δεν συμβάδιζε ακριβώς με τα υψηλότερα standards που απαιτούνταν: Οι Σοβιετικοί, ήδη από τα τέλη των 50s είχαν φτιάξει ένα δίκτυο πυρηνικών πυραυλικών βάσεων, το οποίο όμως εξαιτίας του προαναφερθέντος σιδηροδρομικού δικτύου ήταν εύκολα εντοπίσιμο από τους εχθρούς τους. Μάλιστα, ένας πρώην αξιωματούχος του Αμερικανικού Πενταγώνου συνήθιζε να αποκαλεί τη Σοβιετική Ένωση “μία Μπουρκίνα Φάσο με πυρηνικά όπλα” εξαιτίας αυτού του γεγονότος.

Η παράλογη ιστορία του πιο μεγάλου ελικοπτέρου που πέταξε ποτέ

Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω ήταν η κατασκευή ενός ελικοπτέρου με  4 κινητήρες Soloviev D-25VF ισχύος 6.500 ίππων ο καθένας, μέγεθος μεγαλύτερο από αυτός ενός Boeing 737, δυνατότητα μεταφοράς 196 επιβατών, μέγιστο φορτίο 40 τόνων και ταχύτητα 260 χλμ/ώρα σε ύψος 3,5 χλμ. Ο αποθηκευτικός του χώρος είχε μήκος περίπου 40 μέτρων – χωρούσε σε αυτόν ακόμη και ένα λεωφορείο.

Το Mil V-12 έκανε τελικά ντεμπούτο στο Paris Air Show, το 1971, και του αποδόθηκε το κωδικό όνομα Όμηρος (Homer – όλα τα Σοβιετικά αεροσκάφη είχαν ένα τέτοιο που ξεκινούμε από “Η”). Η μοίρα όμως το έφερε έτσι ώστε να κατασκευαστούν μόλις 2 τέτοια και το όλο πλάνο να εγκαταλειφθεί, γνωρίζοντας ένα άδοξο φινάλε.

Τι είχε συμβεί; Οι αμερικάνικοι κατασκοπευτικοί δορυφόροι είχαν κατορθώσει σε ελάχιστα χρόνια να σκανάρουν όλο το σοβιετικό έδαφος που τους αφορούσε ενώ οι ICBMs (οι διεθνείς βαλλιστικοί πύραυλοι) είχαν γίνει πολύ ελαφρύτεροι, οπότε μπορούσαν εύκολα να μεταφερθούν με φορτηγά.

Εκτός αυτού, οι πύραυλοι μέσω της τεχνολογίας MIRV μπορούσαν να φέρουν πολλαπλές πυρηνικές κεφαλές, δηλαδή είχαν μεγαλύτερη ισχύ, κάτι που έκανε μάλλον περιττή την ύπαρξη πολλών βάσεων και ως εκ τούτου την ανάγκη ανεφοδιασμού τους αεροπορικώς.

ΣΟΒΙΕΤΙΚΟ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟ 1

Η κατασκευή του Mil V-12 ήταν αδιαμφισβήτητα ένα σπουδαίο κατόρθωμα των Σοβιετικών μηχανικών και σχεδιαστών. Δυστυχώς για τους ίδιους, η προσπάθειά τους ήταν περιττή καθώς οι εξελίξεις τους προσπέρασαν.


φωτογραφίες ©Getty Images

Πηγή esquire.com.gr

Follow Vantagemag on Instagram to see the latest news