URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Those lazy – hazy – crazy – days of summer. (vid)

Those lazy – hazy – crazy – days of summer. (vid)

Τραγούδησε ο Nat King Cole το 1963 υµνώντας τον ερχοµό του καλοκαιριού απολαµβάνοντας τις βόλτες µε την παρέα, ξαπλώνοντας στην παραλία, συµπληρώνωντας το καλάθι µε σάντουϊτς, τα κορίτσια να επιδυκνίουν τα µπικίνι τους, και τα ροµαντικά φεγγάρια να µένουν αξέχαστα. Τότε που η ζωή φάνταζε πιο αθώα και το καλοκαίρι ήταν µία γλυκιά πινελιά!

Λατρέυω τις ταινίες του Kevin Spacy. Ταλαντούχος, αινιγµατικός, γνωρίζει πότε πρέπει να µεταµορφώνεται από ταινία σε ταινία δίνοντας µία διαφορετική αίγλη στο σενάριο. Από το American Beauty και έκτοτε παρακολουθώ κάθε ταινία του. Τις προάλλες παρακολούθησα την ταινία «Ο δρόµος του χρήµατος» (Margin call) στην οποία ο Kevin Spacy µε τον αµφιλεγόµενο του χαρακτήρα υποδύεται ένα αδίστακτο Golden Boy µε ευαισθησίες. Η ταινία παρουσιάζει τις απαρχές και τα αίτια της πανταχού παρούσας οικονοµικής κρίσης, η οποία επιχειρεί να δραµατοποιήσει (συµπιεσµένη µέσα στο αρκούντος χορταστικό και ελέγξιµο πλαίσιο των 36 περίπου ωρών) πριν το ξέσπασµα της κρίσης.

Στο τέλος της ταινίας βρήκα τον εαυτό µου χαµένο να συλλογίζεται για ώρες αν το χρήµα δηλαδή αυτά τα φωτοτυπηµένα µε µελάνι χαρτιά, είναι τελικά στο τέλος της ηµέρας το ύµιση του παντός σε αυτό τον κόσµο. Θέλω να πιστεύω πως όχι αλλά δυστυχώς… ναι.

Το διαπιστώνει κανείς ανοίγοντας την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, µία εφηµερίδα, ή «γκουγκλάροντας» στο internet την λέξη Κύπρος.

Ακόµη και στο εξωτερικό όταν τους έλεγα πριν λίγες ηµέρες ότι είµαι Κύπριος τα πρόσωπα τους αντιδρούσαν λες και τους έλεγα είµαι αντάρτης της Χεζµπολάχ ερχόµενος από τα βουνά του Ιράν.

Μας έχουν κάνει τα µυαλά µαγειρίτσα, ενώ οι µάγοι της Ρίτσας µε τα βουλευτικά τους ραβδιά µας µαγεύουνε µε κουτοπόνηρα ξόρκια. Αιδώς, Αχρείοι!

Λίγο να συντονιστούµε, να τους ξαποστείλουµε και να βάλουµε µία τάξη σε αυτό το Κυπριακό πολιτικό µπορντέλο. Κουνήσου, αγάπη µου!

Έχω προσωπικά βαρεθεί να τους βλέπω να βγαίνουν από τις ακριβές µαύρες αυτοκινητάρες τους µε ένα πλατύ σκασµένο χαµόγελο και το ψέµα µέσα στα ούλα έτοιµο να ικανοποιήσει και τον πιο άπιστο Κύπριο. Όπου ακούς ακριβές αυτοκινητάρες κράτα και…µικρό τσουτσούνι!

Αυτή δεν είναι χώρα, οικογενειακή ταβέρνα είναι µε σπεσιαλίτε στο πιάτο βραστό νερό. Αλιµονο στην περηφάνια του Κύπριου πολίτη που τώρα που έχει ανακαλύψει ότι  «η Τράτα µας η Κουρελλού» µπάζει νερά και φοβάται να κυκλοφορήσει!

Συνεχώς ακούω κόσµο να λέει ότι λυπάται τις χώρες του τρίτου κόσµου γιατί δεν έχουνε τα «αγαθά» που έχουµε εµείς. Ο τρίτος κόσµος δεν έχει ανάκη από την ελεηµοσύνη µας. Να τον αφήσουµε ήσυχο θέλει και να µην τον πνίγουµε µε τα πλαστικά σκουπίδια και τα βιοµηχανικά µας απόβλητα. Στο’ πα, τους εαυτούς µας να λυπόµαστε και όχι τους έντιµους φτωχούς του τρίτου κόσµου που χαίρονται τη ζωή τους χωρίς τα σκουπίδια της πολιτιστικής καπιταλιστικής φόλας και χωρίς υποθηκευµένα στις τράπεζες για τέσσερα ντουβάρια κόλαση.

Σε κουράζω ίσως µε τις εµµονές και την γκρίνια µου, αλλά όπως λέει και το τραγούδι «∆ε γίνεται όλοι να την ακούµε, κάποιος θα πρέπει να τα φυλαέι, να τους τη λέει, να τους µετράει» διότι στο τέλος θα µας κάνουν να υπολογίζουµε µόνο το χρήµα. ∆εν είναι µόνο το χρήµα αναγνώστη µου. Υπάρχουν δεκάδες άλλα ενδιαφέροντα τα οποία είναι “priceless”. ένα από αυτά θα µπορούσε να ήταν ένα ξεχωριστό όµορφο οικογενειακό απόγευµα που καταλήγει σε µία γλυκιά ανάµνηση. Γι’ αυτούς που θέλουν να κάνουν µία αγορά είτε για να δωρίσουν σε κάποιο ή και για δική τους χρήση στο σπίτι, θα µπορούσαν να κάνουν µία αγορά – εισφορά αγοράζοντας το δεντράκι της ευτυχίας από τον Παγκύπριο Σύνδεσµο καρκινοπαθών και Φίλων βοηθώντας πραγµατικά τους συνανθρώπους µας.

Στο καινούργιο τεύχος του Vantage µετροφυλλώντας το θα δεις ότι υπάρχουν δραστηριότητες όπως είναι το camping και οι ψαγµένες παραλίες για να σε βοηθήσουν να ξεφύγεις από τα συνηθισµένα, ενώ υπάρχει και ένας πλούσιος οδηγός διασκέδασης για να απολαύσεις ένα όµορφο καλοκαίρι.

Σ’αφήνω αναγνώστη µου µε ένα ποίηµα του Ανδρέα Εµπειρίκου ευχόµενος ένα όµορφο καλοκαίρι.

Σκοπός της ζωής µας δεν είναι η χαµέρπεια. Υπάρχουν απειράκις ωραιότερα πράγµατα και απ’ αυτήν την αγαλµατώδη παρουσία του περασµένου έπους. Σκοπός της ζωής µας είναι η αγάπη. Σκοπός της ζωής µας είναι η ατελεύτητη µάζα µας. Σκοπός της ζωής µας είναι η λυσιτελής παραδοχή της ζωής µας και της κάθε µας ευχής εν παντί τόπω εις πάσαν στιγµήν εις κάθε ένθερµον αναµόχλευσιν των υπαρχόντων. Σκοπός της ζωής µας είναι το σεσηµασµένον δέρας της υπάρξεώς µας.

—Ανδρέας Εµπειρίκος, Τριαντάφυλλα στο παράθυρο, από τηνΥψικάµινο (1935)

Ζανέττος Λουκά

[email protected]