URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Το «Thanks for Accepting Me» βραβεύτηκε στην Κύπρο! – της Στέλλας Ρουσσοπούλου

Το «Thanks for Accepting Me» βραβεύτηκε στην Κύπρο! – της Στέλλας Ρουσσοπούλου

Ένας έρωτας στα χρόνια του facebook και των άλλων μέσων κοινωνικής δικτύωσης, μονοπωλεί το ενδιαφέρον του σκηνοθέτη, σεναριογράφου και ηθοποιού Νίκου Κουρού. Σε συζήτηση που είχα μαζί με του, μου μίλησε για την τρίτη του κατά σειρά ταινία, το «Thanks for Accepting Me», καθώς και για τη άποψή του για τις γνωριμίες και την ανάπτυξη διαπροσωπικών σχέσεων μέσω ίντερνετ.

Το love story του Κοζανίτη Νίκου αγαπήθηκε πολύ από το ευρύτερο κοινό, και κυρίως από το κοινό ορισμένων μεγάλων Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Ήδη το «Thanks for Accepting Me» απέσπασε το βραβείο Κριτικής Επιτροπής στο Pervolia International Film Festival της Κύπρου ανάμεσα σε 1366 ταινίες που συμμετείχαν.

Ακολουθεί η συμμετοχή της ταινίας στο Portobello Film Festival, το σημαντικότερο ίσως ανεξάρτητο κινηματογραφικό φεστιβάλ του Λονδίνου και στο Διεθνές Φεστιβάλ Κύπρου, στην Πάφο 24-27 Σεπτεμβρίου. Το ταξίδι έχει μόλις ξεκινήσει!

Βραβείο κριτικής επιτροπής στο Pervolia International Film Festival 2015 και συμμετοχή σε άλλα διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ. Στόχος της ομάδας σου ήταν αυτή η διάκριση ή οι διακρίσεις είναι παράπλευροι στόχοι για εσάς;

Σαφώς και δεν είναι ούτε δικός μου στόχος, ούτε της ομάδας μας, θέλω να πιστεύω, το βραβείο. Σίγουρα επισημοποιεί κάποια πράγματα και ηθικά σου δίνει δυνάμεις. Επιβράβευση όμως θεωρώ και το γεγονός ότι την επιλέγουν σε ένα φεστιβάλ ανάμεσα σε εκατοντάδες χιλιάδες άλλες ταινίες προκειμένου να συμμετάσχει σε διαγωνιστικό τμήμα. Επιβράβευση θεωρώ το να σου πει ένας θεατής ότι η ταινία σου τον συγκίνησε! Υπάρχουν πολλών ειδών διακρίσεις, που όμως έρχονται από μόνες τους. Δε μπορείς να πεις ότι ‘’τώρα θα κάνω μια ταινία για να πάρει βραβείο’’. Μολαταύτα, θέλω να ευχαριστήσω θερμά το Pervolia International Film Festival για αυτή τη μεγάλη τιμή που μας έκανε και που ομολογώ ότι δυσκολεύτηκα πολύ να πιστέψω ότι είναι αλήθεια!

Αν σου ζητήσω να χαρακτηρίσεις με τρεις λέξεις τη συμμετοχή σας στο διεθνές φεστιβάλ στα Περβόλια της Κύπρου, ποιες λέξεις θα είναι αυτές;

Έκπληξη, συγκίνηση, ευγνωμοσύνη!

Ένα love story που διαμορφώθηκε με τη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, που, όμως, εσύ ο ίδιος το έχεις χαρακτηρίσει «δύσκολο». Ποιες ήταν οι δυσκολίες που συνάντησε αυτή η ερωτική περιπέτεια;

Αν τις πούμε από πριν, το «δύσκολο» love story θα χάσει το σασπένς του. Κι εδώ θα ήθελα να παρακαλέσω όποιον έχει δει την ταινία μας να μην λέει πουθενά το τέλος!

Ποια είναι η δική σου άποψη για τα love stories που έχουν ως αφετηρία τους τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης;

Περίπλοκο θέμα αυτό… Αναγκαίο κακό είναι μάλλον, καθώς στις δύσκολες εποχές που διανύουμε και όπου όλοι μας λίγο πολύ είμαστε κλεισμένοι στον εαυτό μας, το διαδίκτυο καλείται να δώσει μια διέξοδο. Δεν το επικρίνω το διαδίκτυο, την κακή του χρήση όμως την επικρίνω!

Η πλοκή αυτής της ταινίας δεν έχει καμία σχέση με τις μέχρι τώρα ταινίες σου. Τί ήταν αυτό που τέθηκε ως αφορμή για τη διαμόρφωση της πλοκής του «Thanks for Accepting me»;

Όταν καταπιάνομαι με μια ταινία, θέλω να είναι διαφορετική από όποια προηγούμενη. Δεν αντιγράφω τον εαυτό μου, δε θέλω να επαναλαμβάνομαι, δεν έχω λόγο να το κάνω. Κάνω κάτι γιατί θέλω να πω κάτι καινούργιο. Αν δεν έχω να πω κάτι κάθομαι σπίτι μου! Η αφορμή για την πλοκή της συγκεκριμένης ταινίας ήταν το ανθρώπινο μήνυμα και μόνο. Χρειαζόμαστε ανθρώπινα μηνύματα γενικά, μιας και η κρίση που ζούμε δεν είναι οικονομική, είναι ανθρωπιστική. Και κάθε μέρα που περνάει, αποδεικνύεται περίτρανα αυτό.

unnamed (3)

Αξιοσημείωτο είναι ότι η ομάδα σου είναι ερασιτεχνική και ότι το εγχείρημα αυτό ξεκίνησε με μηδενικό προϋπολογισμό. Πώς είναι να εργάζεσαι σε ένα ερασιτεχνικό περιβάλλον και ποιο είναι το βασικό συστατικό αυτού του επαγγελματικού αποτελέσματος;

Το περιβάλλον δεν είναι καθόλου μα καθόλου ερασιτεχνικό. Τα γυρίσματα γίνονται οργανωμένα και με προγραμματισμό, οι συντελεστές αν και οι περισσότεροι ερασιτέχνες έχουν όλη τη διάθεση να δώσουν τον καλύτερο τους εαυτό και η συμπεριφορά τους είναι καθ’ όλα επαγγελματική κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Απλά χρειάζονται τη σωστή καθοδήγηση, εδώ μερικές φορές αισθάνομαι τύψεις εγώ για το αν τους έχω καθοδηγήσει σωστά. Βέβαια υπάρχει η έλλειψη εμπειρίας που είναι μεν ορατή, αλλά η γνησιότητα που βγάζει το τελικό αποτέλεσμα το μεράκι και ο ενθουσιασμός του ερασιτέχνη συντελεστή, θεωρώ ότι είναι το βασικότερο συστατικό τελικά!

Ποια ήταν τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίσατε στην περαίωση αυτού του εγχειρήματός σας;

Πολλά και αυτή τη φορά. Ας μην ξεχνάμε ότι δεν είμαστε εταιρία παραγωγής που αναλαμβάνει την οργάνωση, που διαθέτει το budget κλπ. Εμείς budget δεν έχουμε, οπότε βάζουμε το μυαλό μας να δουλέψει ώστε να καλύψουμε το κενό. Κάθε φορά που ξεκινάμε κάτι, γνωρίζουμε τα προβλήματα εξ’ αρχής. Και ξεκινάμε με τη λογική ότι αντιμετωπίζουμε κάθε τι στην ώρα του. Αλλιώς θα απογοητευόμασταν και δε θα ξεκινούσαμε ποτέ.

Η βραβευμένη, πλέον, ταινία της ομάδας είναι αφιερωμένη σε έναν αξιόλογο συνεργάτη σας που έφυγε από τη ζωή. Ποιος είναι αυτός και ο χαμός του κλόνισε την πορεία ολοκλήρωσης της ταινίας σας;

Πριν από λίγο καιρό χάσαμε έναν τακτικό και πολύτιμο συνεργάτη τον Σάκη το Μιχαηλίδη που μας έκανε τις όμορφες εναέριες λήψεις της τελευταίας σκηνής της ταινίας μας. Και θλίβομαι για την απώλεια αυτή, όταν θυμάμαι το μεράκι που είχε ο Σάκης, ώστε να βγάλουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα με λιγοστά μέσα. Έφυγε πολύ μετά αφότου ολοκληρώθηκε η ταινία. Του την είχα δείξει και είχε ενθουσιαστεί. Πριν ξεκινήσω την τέταρτη κατά σειρά ταινία που κάνουμε τώρα, του είχα τηλεφωνήσει για να δούμε πως θα δουλέψουμε και πάλι. Δυστυχώς δε μου απάντησε. Λίγες μέρες μετά έμαθα ότι έφυγε… ‘Ολοι οι συντελεστές του αφιερώνουμε αυτή την ταινία δικαιωματικά! Η τελευταία σκηνή το αποδεικνύει.

Τέλος, πιστεύεις ότι η τελευταία σου ταινία μπορεί να αποσπάσει και άλλα βραβεία στα φεστιβάλ που θα συμμετάσχει; Θα ήθελες με την ίδια ομάδα να προχωρήσεις στη δημιουργία μιας νέας ταινίας μετά την επιτυχία του «Thanks for Accepting Me»;

Δε μπορώ να προβλέψω τίποτα για την ταινία, αν και έχω την αίσθηση ότι περιπτώσεις σαν και αυτή του Pervolia International Film Festival, δύσκολα μπορούν να επαναληφθούν. Με την ομάδα είμαστε ήδη στη διαδικασία της επόμενης απόπειρας. Πάλι κάτι εντελώς διαφορετικό από τα προηγούμενα και αρκετά πιο φιλόδοξο. Και πάντα με την γλυκιά αίσθηση της αρχής ενός ακόμα συναρπαστικού “ταξιδιού”!

*Η Στέλλα Ρουσσοπούλου είναι φοιτήτρια στο Τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.