URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Ο Μαρτίν Πετρόφ μας ξεναγεί στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Γλασκώβης (WoFF)

Ο Μαρτίν Πετρόφ μας ξεναγεί στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Γλασκώβης (WoFF)

Συνέντευξη: Στέλλα Ρουσσοπούλου

Ο Μαρτίν Πετρόφ είναι από αυτά τα ελάχιστα φαινόμενα νέων ανθρώπων που έχουν διάθεση και μεράκι να ασχοληθούν στο έπακρο με αυτό που τους ευχαριστεί. Ο Μαρτίν δεν άργησε να βρει αυτό που τον ευχαριστεί, καθώς τα ερεθίσματά του είναι πολλά. Δηλώνει πως μεγάλη του αγάπη είναι ο κινηματογράφος και συγκεκριμένα τα κινηματογραφικά φεστιβάλ. Η πρώτη του ενασχόληση με τα φεστιβάλ έγινε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονικής πριν από χρόνια, μία σπουδαία παρακαταθήκη για όλα όσα ακολούθησαν στη συνέχεια. Ο ίδιος, αριστούχος απόφοιτος του Τμήματος Δημοσιογραφίας του Α.Π.Θ., ολοκλήρωσε με επιτυχία το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα στη Σκωτία και επιμελείται για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τη διοργάνωση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Γλασκώβης, την ώρα που παρουσιάζει ενεργή συμμετοχή και στο Διεθνές Φεστιβάλ Annimation στο Μόντρεαλ!

Φεστιβάλ  Κινηματογράφου Θεσσαλονικής, Φεστιβάλ Κινηματογράφου Γλασκώβης. Πώς ένας απόφοιτος του Τμήματος Δημοσιογραφίας και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου, ξεκινά να ασχολείται συστηματικά με τη στελέχωση και τη διοργάνωση αυτών των μεγάλων πολιτιστικών εκδηλώσεων;

Το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης προέκυψε όταν έπρεπε να αποφασίσω που θελω να κάνω την πρακτική μου άσκηση στο τρίτο έτος. Είχα ήδη εργαστεί εθελοντικά εκεί οπότε ήταν η πρώτη μου επιλογή. Εννοείται ότι τότε επρόκειτο για ενθουσιασμό με τις ταινίες, τις σπουδές και τη δυνατότητα να κάνεις πρακτική άσκηση που, δυστυχώς, έχει καταλήξει να είναι προτέρημα και όχι επιλογή. Η αγάπη για το Φεστιβάλ άρχισε να μεγαλώνει με τα χρόνια και όταν έφυγα από τη Θεσσαλονίκη και ήρθα στη Γλασκώβη για το μεταπτυχιακό μου, όπου και διοργάνωσα με συμφοιτητές μικρά φεστιβάλ μέχρι να καταλήξω για τρεις μήνες στο Glasgow Film Festival και ταυτόχρονα Festival Director στο δικό μου φεστιβάλ. Είναι πολύ ευχάριστο και ταυτόχρονα πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι όπως το θέλεις, αν, όμως, δεν πάρεις το ρίσκο, δε θα καταλάβεις ποτέ.

Τι είναι αυτό που ξεχωρίζεις και σε συνεπαίρνει στον κινηματογράφο;

Είναι η δυναμη που έχει να σε κάνει να ταξιδεύεις. Γιατί η φαντασία και το συναίσθημα πάντα θα σε πηγαίνει ένα βήμα μπροστά από τη λογική. Άλλωστε, αυτό είναι το βασικό μου κριτήριο για να καταλάβω ποια ταινία μου αρέσει πολύ – αν με ρουφήξει τόσο πολύ που μέχρι το τελευταίο λεπτό δε σκέφτομαι ούτε τι θα φάω, ούτε κοιτάω δίπλα μου, ούτε η σκέψη μου φεύγει στα καθημερινά προβλήματα. Όλα είναι ανύπαρκτα.

Η δουλειά σου ως κριτικός ταινιών στο www.filmfestivals.com, έχει αλλάξει καταλυτικά τον τρόπο με τον οποίο παρακολουθείς ταινίες; Πώς μια ευχάριστη ασχολία ή έξοδος, όπως είναι ο κινηματογράφος, έχει πλέον επαγγελματική χροιά στη ζωή σου;

Το www.filmfestivals.com είναι περισσότερο ένα δίκτυο σύνδεσης επαγγελματιών της κινηματογραφικής βιομηχανίας από ένα μέσο που απλά προωθεί κριτική. Οπότε θα έλεγα πως η κάλυψη φεστιβάλ και η κριτική είναι κάτι που κάνω επειδή μου αρέσει, πιο πολύ ως χόμπι, ίσως. Μπορεί να ακουστεί σκληρό αλλά στο 95% των περιπτώσεων η κριτική δεν αποφέρει έσοδα, ή τουλάχιστον όχι αρκετά για να ζήσει κανείς. Η κινηματογραφική βιομηχανία και η βιομηχανία των φεστιβάλ – διότι έχει καταλήξει να είναι κομμάτι της – είναι μια εντελώς διαφορετική διαδικασία – χρονοβόρα και δύσκολη μεν γιατί πρέπει να ξέρεις τι θα κάνει τον Οκτώβριο του 2017 για παράδειγμα, αλλά ενδεχομένως πιο ανοιχτή σε προτάσεις και δοκιμές.

Ποιες οι εντυπώσεις σου από την διοργάνωση του περσινού Φεστιβάλ στη Γλασκώβη; Τι είναι αυτό που ξεχώρισες;

Ήταν μια πολύ ευχάριστη και ξεχωριστή εμπειρία. Είναι εντελώς διαφορετικό να είσαι σε ένα τμήμα ενός Φεστιβάλ και άλλο να επιβλέπεις τη διοργάνωση ολόκληρου του event. Σίγουρα έχω να μάθω πολλά, να χτυπήσω πολλές πόρτες και να ακούσω πολλά “όχι”. Αυτό δε σημαίνει ότι οι ιδέες ή τα όνειρα μένουν στο ράφι.

Ο κόσμος “αγκάλιασε” αυτή τη νέα πολιτιστική εκδήλωση στην πόλη του; Έμεινε ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα;

Ναι φυσικά και μάλιστα ήταν μεγάλη έκπληξη το γεγονός ότι όλα κύλησαν ομαλά και όπως είχαν σχεδιαστεί. Φέτος, οι διαστάσεις είναι πολύ μεγαλύτερες οπότε η ευθύνη είναι σαφώς τεράστια, χωρίς να ισχύει το ίδιο για τις προσδοκίες. Κανείς δεν ξεκίνησε με δόξες και κόκκινα χαλιά – και αν ναι, τότε είναι που αναρωτιούνται όλοι πώς έγινε.

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου στη Γλασκώβη για το 2015, τι θα περιλαμβάνει; Πόσες μέρες διαρκεί; Έχεις σκεφτεί να γίνουν κάποιες αλλαγές, σε σχέση με πέρυσι;

Το φεστιβάλ ονομάζεται WoFF: World of Film International Film Festival και είναι το πρώτο φεστιβάλ στην πόλη που περιλαμβάνει διεθνές διαγωνιστικό, μιας και το υπάρχον φεστιβάλ στην πόλη είναι αποκλειστικά φεστιβάλ κοινού (audience festival), απλά, δηλαδή, διοργανώνει προβολές. Έχουμε δύο βασικές κατηγορίες – τις πρώτες ταινίες σκηνοθετών (first feature directors) και το ‘female perspective’ που προβάλλει μόνο γυναίκες δημιουργούς. Πέρα από αυτές τις δύο κατηγορίες θα έχουμε φυσικά και ταινίες που έχουν προβληθεί σε άλλα φεστιβάλ και έχουν σημαντικό ενδιαφέρον για το κοινό. Επιπλέον, το θεατρικό κομμάτι του φεστιβάλ, που θα περιλαμβάνει μερικές παραστάσεις, είναι υπό την επίβλεψη της Νικολέττας Θωμά, ηθοποιού από την Ελλάδα που πλέον δραστηριοποιείται στο χώρο του θεάτρου στη Σκωτία. Ήταν η πρώτη μου επιλογή για συνεργασία και μέχρι στιγμής η βοήθειά της είναι ανεκτίμητη.

Ποιες ταινίες προβάλλονται; Πώς γίνεται η επιλογή των ταινιών;

Οι ταινίες επιλέγονται από μία ομάδα υπευθύνων προγράμματος που μετά τη λήξη της προθεσμίας υποβολής ταινιών τον Ιούλιο, θα αποφασίσουν ποιες είναι οι καλύτερες για να διαγωνιστούν στις δύο κατηγορίες. Όσο για τις ειδικές προβολές – κυρίως θα είναι ταινίες που ταιριάζουν στο πνεύμα του Φεστιβάλ, τις έχω δει σε άλλα μεγαλύτερα Φεστιβάλ (Κάννες, Βερολίνο, Βενετία, Λονδίνο) και θεωρώ πως το κοινό της Γλασκώβης θα ήθελε να δει. Είναι μία πολυπολιτισμική πόλη και ο όγκος των επιλογών για διασκέδαση είναι τεράστιος, οπότε και το κοινό εξίσου επιλεκτικό.

Συγχρόνως, πώς προκύπτει η συμμετοχή σου και στο Montreal International Animation Film Festival; Ποιος είναι ο ρόλος σου σε αυτό;

Το MIAFF προέκυψε από μία γνωριμία στο Βερολίνο, στη διάρκεια του φεστιβάλ και μετά από μήνες σκληρής δουλειάς το φεστιβάλ που έγινε τον Απρίλιο ήταν μια υπέροχη γιορτή κινουμένων σχεδίων και όχι μόνο. Το Μοντρεαλ είναι μια ένα από τα οχυρά του animation και έχουμε μόνο όμορφα πράγματα να δούμε στο μέλλον. Ο κόσμος έχει αγκαλιάσει αυτή την πρωτοβουλία και το πρώτο μας Animation Day που έγινε κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ των Καννών πριν από μερικές βδομάδες ήταν μία ακόμα απόδειξη πως το MIAFF έχει ένα λαμπρό μέλλον.

Πιστεύεις ότι η παρακολούθηση ταινιών κάθε είδους θα αποτελεί πάντα μια  αγαπημένη ασχολία ή είναι κάτι που θα αρχίσει να φθίνει κάποια στιγμή;

Εύχομαι ποτέ. Κάθε φορά που μπαίνω σε αίθουσα και κυρίως φεστιβαλική, ανατριχιάζω. Η αίσθηση της προσμονής είναι μοναδική ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Ίσως αν πάθω αλτσχάιμερ και αρχίσω να ξεχνώ κάθε πέντε λεπτά ποιος είμαι, τότε δε θα μπορώ να βλέπω και ταινίες.

Τέλος, πώς σου φαίνεται που είσαι τόσο μικρός ηλικιακά και έχεις καταφέρει τόσα πράγματα στο χώρο σου; Τα είχες φανταστεί όλα αυτά; Ποιες είναι οι πρώτες σκέψεις που κάνεις για το μέλλον σου;

Είμαι απόλυτα ευτυχής που ήρθαν έτσι τα πράγματα και κατάφερα να κάνω μία αρχή. Είναι πολύ νωρίς να μιλάμε για επιτυχίες και ειδικά στο χώρο μου – ίσως και στον οποιονδήποτε χώρο σήμερα. Αυτό που θέλω για το μέλλον είναι να συνεχίσω να γνωρίζω όμορφους και αξιόλογους ανθρώπους, να ταξιδεύω και να χαρίζω χαμόγελα – σε φίλους, συνεργάτες, στην οικογένειά μου. Και μόνο που το λέω αυτό γελάω γιατί ακούγεται τόσο σαχλό, αλλά η φαντασία, τα όνειρα και φυσικά το σινεμά, δε θα επιβίωναν χωρίς τα κλισέ.