URBAN.CULTURE.MAGAZINE

«Αφιέρωμα στη μέρα της Γυναίκας»

«Αφιέρωμα στη μέρα της Γυναίκας»

Ο Δήμαρχος, το Δημοτικό Συμβούλιο Αγίας Νάπας και το Λύκειο Ελληνίδων Αμμοχώστου (Παράρτημα Ελεύθερης Επαρχίας Αμμοχώστου) σας προσκαλούν στην τελετή εγκαινίων της έκθεσης κεραμικής – γλυπτικής της Νίνας Ιακωβίδου «Αφιέρωμα στη μέρα της Γυναίκας».

Τα εγκαίνια που θα πραγματοποιηθούν στο Δημοτικό Μουσείο THALASSA στην Αγία Νάπα, θα τελέσει ο Δήμαρχος Αγίας Νάπας κ. Γιάννης Καρούσος, τη Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2016, η ώρα 7 μ.μ.

Τα έργα θα παρουσιάσει ο ζωγράφος Γιώργος Σκοτεινός.
Η κ. Κλαίρη Αγγελίδου θα απαγγείλει ποιήματα της για την Αμμόχωστο.

Το σχετικό Δελτίο Τύπου αναφέρει:

Η έκθεση εγκαινιάζεται την Δευτέρα 7 Μαρτίου, στις 7.00 μ.μ. και θα παραμείνει ανοιχτή μέχρι τις 31 Μαρτίου 2016. Την έκθεση θα ανοίξει ο Δήμαρχος Αγίας Νάπας και τα έργα της θα παρουσιάσει ο ζωγράφος Γιώργος Σκοτεινός, ενώ η πρώην Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού κ Κλαίρη Αγγελίδου θα απαγγείλει ποιήματα για την Αμμόχωστο. Στην παρούσα έκθεση θα παρουσιάσει μεταξύ άλλων και σειρά γλυπτών εμπνευσμένη από την μεσαιωνική εφυαλωμένη κεραμική. Όπως πάντα, δημιουργεί έργα τα οποία είναι σύγχρονα έστω και εάν έχουν βαθιές ρίζες στο ιστορικό παρελθόν του τόπου.

Η 83χρονη εικαστικός εμπνέεται από την παραδοσιακή κεραμική της Αμμοχώστου και τις ανθρωπόμορφες κούζες που ονομάζονται «κουκουμάρες» και μέσα από τη δουλειά της προσπαθεί να κρατήσει ζωντανή την παράδοση. Ως καλλιτέχνης αντιμετωπίζει και απεικονίζει τη φρίκη του πολέμου και τον πόνο της προσφυγιάς έχοντας δημιουργήσει το έργο «Κραυγή» και τις σειρές «Διαμαρτυρίες» και «Σειρά του Πολέμου».

Η Νίνα Ιακώβου γεννήθηκε στην πόλη της Αμμοχώστου το 1933. Είναι η πρώτη Κυπρία που παρακολούθησε γλυπτική στη Σχολή Καλών Τεχνών στη δεκαετία του 1950 – πριν από την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα – και μαθήτευσε σε εργαστήρια επωνύμων δασκάλων της Νεώτερης Ελληνικής Τέχνης.   Οι συνθήκες δεν της επέτρεψαν να μείνει στην Αθήνα. Όπως αναφέρει η ίδια σε συνέντευξη της: «Τη γλυπτική την έμαθα κοντά σε ένα μεγάλο δάσκαλο τον Έλληνα γλύπτη και καθηγητή της κεραμικής, Γιώργη Γεωργίου, που με κράτησε στο δικό του εργαστήριο στην Αθήνα, σε δύο σημαντικές περιόδους, πρώτα το 1953 – 54 και ξανά το 1964-65. του οφείλω τα πάντα. Την ίδια εποχή παρακολουθούσα γλυπτική στη Σχολή Καλών Τεχνών και γνώρισα από κοντά την τέχνη του Μ. Τόμπρου, του Γ. Παπά, του Α. Απάρτη. Η δεκαετία του ’50 δύσκολη για όλη την Κύπρο. Τελειώνοντας το Γυμνάσιο χρειάστηκε να εργαστώ γραμματέας και επιπλέον να πουλήσω την αυλή του πατρογονικού μας σπιτιού στο Βαρώσι πριν φύγω για την Αθήνα. Έμεινα μόλις ένα ακαδημαϊκό έτος (1953 – 54). Επέστρεψα στην Κύπρο και παντρεύτηκα (1956) τον Φειδία Ιακώβου που είχε καταγωγή από το Τρίκωμο και το Λευκόνοικο».

Με τον Φειδία Ιακώβου  απέκτησε δύο θυγατέρες αλλά δεν εγκατάλειψε την τέχνη. Με υποτροφία της Μορφωτικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Παιδείας, ξαναγύρισε στη Σχολή Καλών Τεχνών για ακόμη ένα έτος το 1964-65, και αμέσως μετά άρχισε να δραστηριοποιείται επαγγελματικά στον τομέα της γλυπτικής, συχνά σε συνεργασία με τον ζωγράφο και διακοσμητή Ξάνθο Χατζησωτηρίου.

Μνημειακά γλυπτά της Νίνας Ιακώβου σε τσιμέντο, ξύλο ή σίδηρο, καθώς και κεραμικά, είχαν κατασκευασθεί για τα ξενοδοχεία της Αμμοχώστου, Μαριάννα, Λοϊζιάνα, Cypriana, Grecian και Sandy Beach, ενώ το καλοκαίρι του 1974 μια μεγάλη σειρά ανάγλυφων έργων είχαν μόλις παραδοθεί στο ξενοδοχείο Castle Beach της Κερύνειας. Μετά την εισβολή εγκαθίσταται με την οικογένεια της στην Λάρνακα και συνεχίζει να ζει και να δημιουργεί μέχρι και σήμερα.

«Η Νίνα είναι μια ξεχωριστή γλύπτρια» γράφει ο Δρ Βάσος Καραγιώργης. «Η τέχνη της έχει μια αρχαιοπρέπεια, ειλικρίνεια, βαθύ συναισθηματισμό. Είναι σεμνή, χωρίς φλυαρίες, διαυγής, χαρακτηριστικά της ίδιας της προσωπικότητάς της. Είναι ενσυνείδητα Ελληνίδα και ειδικότερα Κυπρία γλύπτρια, διαχωρίζει σαφώς τον εαυτό της από τη μεγάλη ομάδα των Κυπρίων καλλιτεχνών, ιδίως των ζωγράφων, που έχουν επιλέξει τους διεθνείς ρυθμούς στην τέχνη. Η 52χρονη διαδρομή της στο στίβο της τέχνης υπήρξε σεμνή και σχεδόν σιωπηρή, είναι καιρός να γίνει ευρύτερα γνωστή και πέραν των νησιωτικών μας συνόρων».   Αν και συμπληρώνει σχεδόν 60 χρόνια γλυπτικής δημιουργίας, το έργο της έχει προβληθεί μόνο σε δύο ατομικές εκθέσεις, το 2002 και το 2005, ενώ το 2013 το Επιμελητήριο Καλών Τεχνών την τίμησε με τη διοργάνωση μεγάλης αναδρομικής έκθεσης στο οίκημά του.