URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Τσανγκ και Ενγκ Μπάνκερ: Οι πρώτοι Σιαμαίοι

Του Χρίστου Κυριάκου

Τσανγκ και Ενγκ Μπάνκερ: Οι πρώτοι Σιαμαίοι

Υποτίθεται ότι θα ήταν το 5ο παιδί της οικογένειας, µέχρι που η µητέρα τους είδε ότι ήταν δίδυµα, ενωµένα µάλιστα από το στέρνο (11 Μαΐου 1881).

Οι µαµές, που ήταν δίπλα της και τη βοηθούσαν να γεννήσει, µόλις αντίκρισαν τα νεογέννητα τρελάθηκαν, δεν πίστευαν στα µάτια τους. Άµεσα έφυγαν ουρλιάζοντας, αφού λόγω του βουδισµού και των διαφόρων δεισιδαιµονιών, πίστεψαν πως τα νεογέννητα ήταν ένας κακός οιωνός και ότι κάτι κακό επρόκειτο να συµβεί.
Η οικογένεια των περίεργων διδύµων ήταν πάµφτωχη και ζούσε σε µια βάρκα, στην επαρχία Samutsongkram, κοντά στην πόλη Bangkok, στο βασίλειο του Σιάµ (σηµερινή Ταϊλάνδη). Οι γονείς δεν ήξεραν τι να κάνουν µε τα µικρά, αφού πίστεψαν πως ο βασιλιάς (Rama ο II) θα τα σκότωνε. Τότε, ήταν πολύ συνηθισµένο να σκοτώνουν τα νεογέννητα, που δεν ήταν φυσιολογικά στα µάτια τους, λόγω των δεισιδαιµονιών. Μιας και δεν είχαν πολλές επιλογές, αποφάσισαν να κρύψουν τα δίδυµα από τα µάτια των ανθρώπων µέχρι νεωτέρας.
Τα δίδυµα παρέµειναν κρυµµένα στη βάρκα µέχρι 2 χρονών. Φοβόντουσαν πολύ για τη ζωή τους. Τα µικρά δεν µπορούσαν να µείνουν για πάντα κρυµµένα, διότι άρχισαν να περπατούν και ο κόσµος σιγά-σιγά µάθαινε πως στη συγκεκριµένη βάρκα υπήρχε ένα περίεργο πλάσµα µε 2 κεφάλια, 4 χέρια και 4 πόδια. Τα νέα δεν θα αργήσουν να φτάσουν και στον βασιλιά, ο οποίος δεν φοβήθηκε τους υποτιθέµενους οιωνούς, αλλά ενθουσιάστηκε µε τα κολληµένα δίδυµα, χαρίζοντας τους τη ζωή.

Οι δυσκολίες για τους Chang και Eng, όπως ήταν τα ονόµατά τους, δεν θα έχουν τελειωµό. Όταν έγιναν 8 χρονών, έχασαν τον πατέρα τους από µια άγνωστη επιδηµία, που σκότωσε χιλιάδες ανθρώπους, έτσι έµειναν µόνοι τους µε τη µητέρα τους και τα 7 τους αδέρφια. Η οικογένεια για να τιµήσει τον πατέρα, αναγκάστηκε να τηρήσει το έθιµο της αποτέφρωσης πράγµα που τους σπατάλησε όλες τις οικονοµίες τους.

Chang_&_Eng_Bunker_by_WL_Germon

Με αυτές τις συγκυρίες τα δίδυµα αναγκάστηκαν να βγουν έξω από το καλούπι που ζούσαν. Πλέον, έπρεπε να δουλέψουν για να έχουν ένα πιάτο φαϊ. Ο θάνατος του πατέρα τους, τους πείσµωσε ιδιαίτερα. Εφεξής, θα προσπαθήσουν να ζήσουν όπως πραγµατικά ήθελαν, φυσιολογικά, όπως όλος κόσµος.
Η πρώτη δουλειά που έκαναν ήταν να πωλούν διάφορα πράγµατα στην τοπική αγορά, µπροστά στο κοινό που τους έβλεπε κάποτε περίεργα και κάποτε µε θαυµασµό. Την τότε εποχή, ιδιαίτερη “πέραση” είχαν οι πάπιες και τα αυγά τους. Έτσι οι δίδυµοι έφτιαξαν τη δική τους φάρµα για να µπορούν να κάνουν εύκολα το δικό τους παζάρι. Η εργασία βοηθούσε ιδιαίτερα τους Chang και Eng αφού ένιωθαν σηµαντικοί στην οικογένεια, αλλά και µέρος του συνόλου της κοινωνίας. Ποτέ τους δεν θέλησαν ο κόσµος να τους βλέπει µε βλέµµα θλιµµένο, διότι µπορούσαν και έκαναν τα πάντα που έκαναν τα άλλα παιδιά στην ηλικία τους, όπως να κολυµπούν, να παίζουν διάφορα παιχνίδια, να κουβαλούν πράγµατα και άλλα πολλά.

Όταν έγιναν 15 χρονών, ένας Σκωτσέζος έµπορας, ο Robert Hunter, που ζούσε στην Bangkok και πηγαινοερχόταν στην Αµερική, τους είδε να κολυµπούν και σάστισε. Το βλέµµα του είχε καρφωθεί πάνω τους και διερωτόταν τι πραγµατικά ήταν αυτό που κολυµπούσε. ∆υσκολευόταν να πιστέψει στα µάτια του. Αφού τους περίµενε να βγουν στη στεριά, αντίκρισε τους δίδυµους και τρελάθηκε. ∆εν πίστευε πως υπάρχει τέτοιο είδος ανθρώπου. Πάντως το πρώτο πράγµα που σκέφτηκε ήταν πως θα βγάλει λεφτά απ’ αυτούς, έτσι θέλησε να γνωρίσει την οικογένεια τους.
Όταν βρέθηκε µε τη µητέρα των διδύµων, σκέφτηκε πως δεν θα ήταν δύσκολο να την πείσει να τους παραχωρήσει ή καλύτερα να τους πωλήσει. Ο χώρος που ζούσαν, σε συνδυασµό µε τα λεφτά που θα της έδινε σαν “δώρο”, που ήταν ψίχουλα για εκείνον και χρυσάφι για την οικογένεια, παραήταν εύκολο. Βέβαια, εδώ θα πρέπει να προσθέσουµε και τις υποσχέσεις για µια καλύτερη ζωή, στο τσίρκο της Αµερικής, σαν έκθεµα των Freak Shows που έκανε τη µητέρα να σκέφτεται πολύ θετικά το θέµα να “προκόψουν” τα παιδιά τους.

Στη ζωή των διδύµων θα παρέµβει για δεύτερη φορά ο βασιλιάς ο οποίος δεν δέχθηκε να δοθούν οι Chang και Eng σε έναν άγνωστο έµπορα πριν τα 18 τους. Η σκέψη όµως του έµπορα, να χρησιµοποιήσει τους δίδυµους, άρεσε στον βασιλιά έτσι ξεκίνησε να τους χρησιµοποιεί πρώτος αυτός. ∆εδοµένου του ότι όποιος τους έβλεπε ενθουσιαζόταν, ο βασιλιάς ξεκίνησε να τους παίρνει µαζί του, στα διάφορα εµπορικά ταξίδια που έκανε, σαν πρεσβευτές του βασιλείου του Σιάµ, προκειµένου να τον βλέπουν µε καλό µάτι.
Ο έµπορας δεν χαλάστηκε από την επιθυµία του βασιλιά, έτσι ανέµενε ακόµη 3 χρόνια πριν τους αρπάξει από τη µητέρα τους. Οι δίδυµοι, χωρίς να ξέρουν που θα πάνε, ούτε τι θα κάνουν, ούτε πώς θα ζουν, επιβιβάστηκαν στο πλοίο για τη Βοστόνη την 1η Απριλίου του 1829 και αποβιβάστηκαν στην Αµερική στις 16 Αυγούστου, ένα ταξίδι που κράτησε 138 µέρες.

martyn19_cat2_pe_pp31

Οι Chang και Eng, που ήταν πολύ συνειδητοποιηµένοι ότι βάδιζαν στα ξένα, φάνηκαν αρκετά έξυπνοι και θέλησαν να µάθουν την αγγλική γλώσσα όσο πιο γρήγορα γινόταν, όχι τόσο για να επικοινωνούν αλλά για να µην τους ξεγελούν. Πλέον, κατάλαβαν πως το αφεντικό τους ήταν η Susan Coffin, γυναίκα του καπετάνιου του πλοίου (Abel Coffin), που συµφώνησε µε τον έµπορα Robert Hunter να µοιράζονται τα κέρδη που θα αποκόµιζαν οι δίδυµοι.
Τα πρώτα χρόνια στην Αµερική δεν θα είναι τα καλύτερα, αφού η Susan Coffin τους µεταχειριζόταν σαν σκουπίδια σε αντίθεση µε τον µάνατζερ τους, Charles Harris, που ήταν σωστός απέναντί τους. Ταξίδευαν σχεδόν καθηµερινά, σ’ ολόκληρη την Αµερική, δίδοντας παραστάσεις σε αµέτρητες πόλεις, που ήθελαν να δουν από κοντά τα περίεργα πλάσµατα, εισπράττοντας πάντοτε πενιχρά ποσά σε σχέση µ’ αυτά που αποκόµιζαν οι άλλοι.

Πλέον, δεν τους πείραζε αν οι άλλοι τους έβλεπαν περίεργα. Αυτό που τους πείραζε ήταν που κάθονταν άπραγοι στις παραστάσεις, µε τον κόσµο να τους χαζεύει λες και δεν µπορούσαν να κάνουν τίποτα. Ήθελαν να κάνουν κάτι το δηµιουργικό, να δείχνουν πως έχουν και αυτοί χαρίσµατα, έτσι κάποτε ο ένας έπαιζε φλογέρα και άλλος βιολί ταυτόχρονα ή έκαναν διάφορα ακροβατικά. Συνήθιζαν κιόλας να σηκώνουν διάφορα βαρετά πράγµατα, δείχνοντας πως είχαν τροµαχτική δύναµη αφού ήταν δύο άνθρωποι σε ένα σώµα.

Όταν έγιναν 21ος ετών, έµαθαν πως το σύνταγµα της Αµερικής προέβλεπε πως ανεξαρτήτως συµφωνιών, όποιος έκλεινε το 21ο έτος της ηλικίας του, µπορούσε να ζήσει ελεύθερος, ανεξάρτητος, έτσι ζήτησαν από την Susan Coffin να σταµατήσουν. Αυτή, που ουδέποτε τους φέρθηκε τίµια, προσπάθησε να τους ξεγελάσει, αλλά τους έσωσε ο Charles Harris.
Αφού απέκτησαν την ελευθερία τους, συνέχισαν τις παραστάσεις, ταξιδεύοντας στην Κούβα, Καναδά και Ευρώπη, συναντώντας διάφορους βασιλιάδες και αριστοκράτες. Η µόνη διαφορά µε τα άλλα ταξίδια που έκαναν ήταν πως τώρα καρπώνονταν όλα τα κέρδη. Ο Charles Harris, που παρέµεινε µάνατζερ τους και τους βοηθούσε σε ότι χρειάζονταν, όταν επέστρεψαν στην Αµερική µετά από 10 χρόνια, τους βοήθησε να αγοράσουν ένα κοµµάτι γη, κοντά στην περιοχή Traphill, στο Wilkesboro της βόρειας Carolina.

188935263

Λίγο καιρό αργότερα, την ηµέρα που παντρευόταν ο Charles Harris, θα γνωρίσουν και δύο γυναίκες, που αργότερα θα γίνονταν οι µέλλουσες γυναίκες τους, τις Adelaide Yates (1823-1917) που παντρεύτηκε τον Chang και την αδερφή της Sarah Anne (1822-1892) που παντρεύτηκε τον Eng. Για να παντρευτούν, θα αναγκαστούν να λάβουν και την αµερικάνική υπηκοότητα, χρησιµοποιώντας ως επώνυµο το Bunker που είχαν στις παραστάσεις τους.
Με τις γυναίκες τους θα κάνουν πάρα πολλά παιδιά, συγκεκριµένα 21. Ο Chang µε τη γυναίκα του θα κάνουν έντεκα και ο Eng άλλα δέκα, δαιµονίζοντας τα µυαλά των γειτόνων, που ήθελαν να µάθουν πώς µπορούσαν και έκαναν έρωτα οι δίδυµοι, κάτι που δεν έµαθαν ποτέ!

Η συντήρηση της οικογένειας ήταν πολύ δύσκολη. Για να συντηρηθούν όλα αυτά τα άτοµα, έπρεπε να αγοράσουν δούλους που θα δούλευαν το κτήµα, αλλά και θα τους βοηθούσαν σε δουλειές που δεν µπορούσαν να κάνουν οι ίδιοι. Σαν να µην έφταναν όλα αυτά τα έξοδα, οι δύο αδερφές τσακώθηκαν και δεν ήθελαν πλέον να ζουν όλοι στο ίδιο σπίτι έτσι αναγκάστηκαν να κτίσουν ακόµη ένα σπίτι. Το περίεργο εδώ είναι ότι δεν µπορούσαν να χωριστούν οι Chang και Eng έτσι έµεναν 3 µέρες στο ένα σπίτι, και 3 στο άλλο! Παρ’ όλα τα προβλήµατα που αντιµετώπιζαν, κατάφερναν και τα έφερναν εις πέρας, µέχρι που ήρθε ο εµφύλιος (1861-1865). Ο πόλεµος, επέφερε την κατάργηση της δουλείας, γεγονός καταστροφικό για πολλές πολιτείες. Οι δίδυµοι, αναγκαστικά, ελευθέρωσαν τους δούλους µε αποτέλεσµα τα κτήµατά τους να µείνουν ατηµέλητα, λόγω έλλειψης εργατικών χεριών. Αυτό τους οδήγησε άµεσα σε πτώχευση κι έτσι αναγκάστηκαν να ξαναβγούν στη γύρα και να δίδουν παραστάσεις.

Τα αποτελέσµατα των παραστάσεων που έδωσαν σε Ρωσία και Γερµανία, χώρες που δεν έκαναν ποτέ παρουσίαση, δεν ήταν τα αναµενόµενα γι΄αυτό αποφάσισαν να επιστρέψουν πίσω. Στον δρόµο για τον γυρισµό ο Chang θα πάθει ανακοπή καρδίας, αποφέροντας του µερική παράλυση. Αν και θα καταφέρει να επανέλθει σε κανονικούς ρυθµούς, µετά από λίγες βδοµάδες, η υγεία του είχε πάρει την κατιούσα. Κάποιους µήνες αργότερα ο ίδιος θα πάθει πνευµονία και θα πεθάνει, παίρνοντας µαζί του και τον Eng, που πέθανε 3 ώρες αργότερα (17 Ιανουαρίου 1874). Οι γυναίκες, το µόνο που θέλησαν, ήταν να θάψουν τους άντρες τους σε µυστικό χώρο, συγκεκριµένα στο υπόγειο του σπιτιού, αφού πολλοί ήθελαν να τους ξεθάψουν και να κερδοσκοπήσουν εις βάρος τους.

Σήµερα πολλά χρόνια µετά, όλοι οι απόγονοι των πανέµορφων διδύµων, κάθε 25 χρόνια κάνουν επανασύνδεση προκειµένου να γνωρίζονται οι γενιές µεταξύ τους. Το 2013, ήταν η τελευταία συνάντηση και µάζεψε 2500 άτοµα.

Υ.Γ.1:
Οι δίδυµοι είναι ο λόγος που οι ενωµένοι άνθρωποι ονοµάζονται σιαµαίοι, αφού το όνοµα πάρθηκε από την τοποθεσία γέννησής τους, το βασίλειο του Σιάµ.

188935263Chang_&_Eng_Bunker_by_WL_Germonmartyn19_cat2_pe_pp31