URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Το νόημα της ζωής είναι… να δίνεις στη ζωή σου νόημα!

της Βέρας Κοσμά

Το νόημα της ζωής είναι… να δίνεις στη ζωή σου νόημα!

Σταµάτα να παίζεις σύµφωνα µε κανόνες, βγες έξω από το «comfort zone» σου, βρες ότι σου δίνει χαρά, ακολούθα τη διαίσθησή σου και εκτίµα την κάθε στιγµή.

Ποιο είναι το νόηµα της ζωής; Υπάρχει; Και αν ναι, πού θα το βρω; Είµαι ευτυχισµένος µε όσα κάνω;

Γι’ αυτό ήµουν προορισµένος; Καθηµερινά τρέχω. ∆ουλειά, σπίτι, λογαριασµοί, δάνεια. Να θυµηθώ να δώσω, να αφήσω, να µαζέψω… Από το πρωί µέχρι το βράδυ τρέχω. Πόσο θα ήθελα να κάτσω µε ένα φλιτζάνι καφέ έξω στον κήπο και να µην σκέπτοµαι τίποτα. Να δω µια ταινία. Να ξεκινήσω µια σειρά και να ξέρω ότι δεν θα την αφήσω στη µέση. Έχω να δω την κολλητή µου ένα µήνα. Τι να κάνει άραγε;

Και αναρωτιέµαι…Όλο αυτό το τρέξιµο αξίζει; Μήπως διασχίζω τη ζωή µου σαν περαστική; Ή µήπως όλο αυτό το τρέξιµο είναι η δικιά µου αναζήτηση της ευτυχίας;

Και από την άλλη, µήπως η αναζήτηση της ευτυχίας κρύβει το ρίσκο να χάσεις το νόηµα της ζωής; Αναρωτιέµαι αν αυτή η προαγωγή µπορεί να περιµένει για λίγο. Μήπως ο λογαριασµός µπορεί να πληρωθεί τον επόµενο µήνα; Μήπως πρέπει να δώσω προτεραιότητα στον εαυτό µου;

Ένα τετράστιχο από το «Τρίφωνο» κάνει κλικ στο µυαλό µου:

«Να µ’ αγαπάς εαυτέ µου, σ’ έψαχνα παντού.
Κι ενώ ενοχές κι αντοχές µου ‘δίναν ραντεβού
απ’ τα ακριβά µου στα πιο φθηνά κι απ’ τη φωλιά µου στο πουθενά, συναντηθήκαµε στη µέση του καιρού».

Να µ’ αγαπάς εαυτέ µου, σ’ έψαχνα παντού! Να µου µιλάς όµορφα εαυτέ µου, να µε πηγαίνεις βόλτα, να µου αγοράζεις εµπνευσµένα βιβλία, να µε πηγαίνεις ταξίδια, να µε θρέφεις σωστά. Γιατί εαυτέ µου είναι µεγάλη αδικία να µη µε προσέχεις. Είναι αγένεια να ζητάς από τους άλλους να µε αγαπάνε όταν εσύ δεν µε αγαπάς και µου στερείς τη δυνατότητα να είµαι ευτυχισµένη.

Μόνο τότε θα βρεις το νόηµα της ζωής σου, εαυτέ µου. Βγάλε µε έξω από το κλουβί µου, σήµερα! Βρες µου ένα αγαπηµένο µου µέρος, ένα µέρος µε θέα και πάρε µε όταν περνάω δύσκολα. Μην µε κρατάς στο σπίτι. Πάρε µε στη θάλασσα. Μην φοβάσαι να τολµήσεις. Πληγώθηκες αλλά πλήγωσες και εσύ. Βγες έξω και ζήσε. Πάλεψε, πέσε, πληγώσου αλλά σήκω ξανά.

Μπορεί το «νόηµα της ζωής», όπως το έχουν κάποιοι στο µυαλό τους, να µην βρεθεί ποτέ. Ο κάθε ένας δίνει το δικό του νόηµα στη ζωή του. Βρες το δικό σου σκοπό. Στην τελική τι θα έκανες αν ήξερες ότι δεν υπάρχει περίπτωση να αποτύχεις; Τι θα ζητούσες αν ήξερες ότι η απάντηση είναι θετική; Βρες τα πάθη σου, τα θέλω σου! Μέτρα τα… ένα, δύο, τρία…άπειρα! Και ψάξε τα.

∆ηµιούργησέ τα! Ο άνθρωπος είναι φτιαγµένος για να δηµιουργεί! Ζήσε στον κόσµο που ονειρεύτηκες να ζήσεις. Ή τουλάχιστον πάλεψε για τον κόσµο που ονειρεύτηκες να ζήσεις. Εµψύχωσε τον εαυτό σου και βγες στη δράση.

Και συνεχίζει το τραγούδι:

«Να µ’ αγαπάς µε τα λάθη µου όλα στη σειρά
Στο σινεµά στο κορµί µου κόλλα τρυφερά.

∆εν ειν’ ο κόσµος ιδανικός για το ταξίδι είναι δανεικός
για να ‘χει όνειρα να κάνει ο ενικός».