URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Το λιγότερο κακό…

της Χαρίκλειας Γιάγκου

Το λιγότερο κακό…

∆εν έχω σκοπό να µιλήσω σαν πολιτικός, ούτε σαν πολιτικός αναλυτής. Θα µιλήσω σαν µια νέα γυναίκα, η οποία εκτιµά και σέβεται την αντιπροσωπευτική δηµοκρατία, αλλά κυρίως σαν µια νέα γυναίκα, η οποία εκτιµά τις µάχες τις οποίες έκαναν οι πρόγονοι µας, για να θεωρούµε εµείς σήµερα δεδοµένο το δικαίωµα ψήφου.

Είναι εξαίρετης σηµασίας να γνωρίζουµε το γεγονός ότι µόλις πριν από 110 χρόνια δόθηκε για πρώτη φορά πλήρης δικαίωµα ψήφου σε όλους τους ενήλικες πολίτες, οι οποίοι ήταν άνω των 24 ετών κι αυτό έγινε στη Φιλανδία. Εντούτοις, εν έτει 2016 σε κάποιες χώρες υπάρχουν πολίτες, οι οποίοι δεν έχουν κερδίσει ακόµη το δικαίωµα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι.

Σε αυτό το σηµείο, δεν θα µπορούσα να µην αναφερθώ στο δικαίωµα ψήφου των γυναικών. Οι γυναίκες κερδίσαν το δικαίωµα ψήφου τους πιο µετά, σε σχέση µε το αντρικό φύλο… ή δεν το έχουν κερδίσει ακόµη! Για παράδειγµα, στην Ελβετία οι γυναίκες ψήφισαν για πρώτη φορά το 1971. Ενώ, το πιο τρανταχτό και σύγχρονο παράδειγµα αποτελεί αυτό της Σαουδικής Αραβίας, όπου οι γυναίκες ψήφισαν για πρώτη φορά σε ∆ηµοτικές Εκλογές (ούτε καν σε εθνικές) το ∆εκέµβριο του 2015, δηλαδή πριν 5 µήνες.

Με όλα τα πιο πάνω, αυτό το οποίο θέλω να επισηµάνω είναι ότι εµείς σήµερα θεωρούµε αυτονόητο το δικαίωµα ψήφου µας. Σήµερα βλέπουµε το δικαίωµα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι σαν κάτι «φυσικό» και αναφαίρετο. Όµως, δεν είναι. Είναι ένα κοινωνικό κατασκεύασµα, το οποίο προάγει την ισότητα µεταξύ των ανθρώπων, ένα κοινωνικό δικαίωµα, το οποίο επινόησαν οι άνθρωποι για να φτάσουµε όσο πιο κοντά γίνεται στην ισότητα και τη δικαιοσύνη, όσο πιο κοντά στη δηµιουργία µιας «ευ τεταγµένης» κοινωνίας.

Το γεγονός ότι εµείς γεννηθήκαµε και αυτόµατα δικαιούµαστε να ψηφίζουµε ανεξάρτητα από τα «ιδιαίτερα» χαρακτηριστικά µας, όπως είναι το φύλο και η οικονοµική µας κατάσταση, κάποιοι άλλοι απλοί άνθρωποι σαν κι εµάς το πάλεψαν µε σώµα και ψυχή. Πάλεψαν για να κερδίσουν αυτό που εµείς σήµερα θεωρούµε αυτονόητο, το δικαίωµα να επιλέγουµε τους αντιπροσώπους µας στους θεσµούς και στα κυβερνητικά αξιώµατα. Το δικαίωµα ψήφου, είναι κάτι για το οποίο πολέµησαν οι πρόγονοι µας, για να απολαµβάνουµε εµείς σήµερα.

Αναγνωρίζω ότι πολλοί από εσάς, λόγω της σύγχρονης οικονοµικής κρίσης και όλων αυτών των δυσχερειών που περνά ο τόπος µας το τελευταίο διάστηµα, νιώθετε αγανακτισµένοι και µπουχτισµένοι. Αναγνωρίζω ότι τα τεκταινόµενα, τα οποία διαδραµατίζονται στην πολιτική σκηνή του τόπου µας, κι όχι µόνο, προκαλούν στους πολίτες µία αποστροφή προς τους θεσµούς, είτε οι θεσµοί ονοµάζονται κόµµατα, είτε κοινοβούλιο, είτε οτιδήποτε άλλο. Κι επίσης βλέπω και αναγνωρίζω ότι πολλοί από εσάς, φίλοι µου, σκέφτεστε πολύ σοβαρά να τηρήσετε στάση αποχής στις επερχόµενες βουλευτικές εκλογές. Πιστέψτε µε, αποδέχοµαι τη σκέψη αυτή των συµπολιτών µου, αλλά κυρίως την κατανοώ, αφού τα πράγµατα είναι χειρότερα από ποτέ.

Αυτό όµως, που δεν µπορεί να χωρέσει το µυαλό µου, είναι το γεγονός ότι έχουµε το δικαίωµα ψήφου και πολλοί από εµάς στις επερχόµενες εκλογές δεν θα το εξασκήσουν. Αναλογιστήκατε ποτέ πώς είναι να θέλεις να ψηφίσεις, αλλά να µην έχεις το δικαίωµα; Αναλογιστήκατε ποτέ πώς είναι να αποφασίζουν άλλοι για εσάς; Αναλογιστήκατε ποτέ πώς είναι να ψηφίζουν άλλοι τους εκπροσώπους σας στο κράτος; Αναλογιστήκατε ποτέ πώς είναι να είστε θεατές για το τι συµβαίνει στο κράτος σας; Αν όχι, προσπαθήστε έστω για 2 λεπτά να µπείτε στη θέση αυτή.

Ίσως να σκέφτεστε: “Έχω αυτό το δικαίωµα.. αλλά τι να ψηφίσω; Ποιο κόµµα; Ποιο συνδυασµό; Τι να το κάνω αυτό το δικαίωµα, αφού δεν εµπιστεύοµαι κανέναν υποψήφιο ή δεν ταυτίζοµαι µε κανένα κόµµα;” Προς απάντηση αυτών των ενδοιασµών, θα υιοθετήσω την άποψη του Robert Byrne, η οποία είναι η εξής: «Democracy is being allowed to vote for the candidate you dislike least». Τι λέει µε αυτό ο κύριος Byrne; Ότι η δηµοκρατία µας επιτρέπει να ψηφίσουµε τον υποψήφιο, τον οποίο αντιπαθούµε λιγότερο. Έτσι κι εγώ αυτό σας παροτρύνω να κάνετε. Ψηφίστε, κι ας είναι αυτό το οποίο θεωρείτε «λιγότερο κακό». Αλλά.. ψηφίστε!

Το τι θεωρείτε λιγότερο κακό, το αφήνω σε εσάς. Είµαστε όλοι άνθρωποι λογικοί, µε κριτική σκέψη, απόψεις και πεποιθήσεις. Ζυγίστε µέσα σας τα πράγµατα κι αν δεν υπάρχει ο υποψήφιος ή το κόµµα το οποίο ταυτίζεστε πλήρως, τότε ψηφίστε το λιγότερο κακό.

Μέσα από αυτό το άρθρο, έχω ως µοναδικό σκοπό να σας κάνω να το σκεφτείτε και ελπίζω να καταφέρω να σας παροτρύνω, να εξασκήσετε το δικαίωµα σας να ψηφίσετε και σε αυτές τις εκλογές, αλλά και σε όλες εκείνες οι οποίες θα ακολουθήσουν.

Έχετε το δικαίωµα να ψηφίσετε, ενώ κάποιοι άλλοι άνθρωποι µέχρι και σήµερα διψούν για αυτό το δικαίωµα. Μην αφήσετε την απόφαση να παρθεί εν αγνοία σας.

Υ.Γ.(1) Για να βελτιωθούν τα όσα µας προκαλούν αποστροφή στην πολιτική σκηνή, πρέπει να βάλουµε όλοι το µικρό µας λιθαράκι.