URBAN.CULTURE.MAGAZINE

The only easy day was yesterday – Του Ζανέττου Λουκά

The only easy day was yesterday – Του Ζανέττου Λουκά

Με αφορµή το καινούργιο µας τεύχος µε την ονοµασία lazy issue, θα πάω κόντρα στους τεµπέληδες.

Yes! 300 ηµέρες χωρίς τηλεόραση!  Όχι πως καθόµουνα τις νύχτες και έβλεπα τον τοίχο. Μία ντουζίνα dvd την εβδοµάδα τα είχα σταθερά για τις νύχτες που προτιµούσα να περνάω βλέποντας µία καλή ταινία παρά τα ψυχολογικά θρίλερ της κυπριακής καθηµερινότητας. Μάλιστα έχω ξεχωρίσει αρκετούς ηθοποιούς νέας γενιάς που µου έκαναν φοβερή εντύπωση. Κάποιοι από αυτούς είναι ο Michael Fassbender, ο Chris Pine, η Amy Adams, αλλά µε αυτόν που έχω πάθει την πλάκα µου είναι µε τον Tom Hardy, (Bronson, Lawless, Inception, Dark Knight Rises) απορώντας πώς αυτός ο τρελό- Λονδρέζος µε το σπασµένο δόντι που τα βάζει µε όλους δεν έχει πάρει ακόµα το Όσκαρ σπίτι του, αν και έχω την υποψία ότι µε το Mad Max το 2015 δίπλα στη Charlize Theron θα έχει µεγάλες πιθανότητες. Αυτό που µε µαεστρία κάνει ο Hardy είναι να µεταµορφώνεται σαν χαµαιλέοντας στο ρόλο που του δίνουν οι σκηνοθέτες τόσο πνευµατικά αλλά και σωµατικά. Σε γενικές γραµµές ξεκινά τη µεταµόρφωσή του σωµατικά αυξάνοντας ή µειώνοντας τον όγκο του κορµιού του, αλλάζει την προφορά του σε κάθε ταινία αποβάλλοντας τη λονδρέζικη προφορά, (η πραγµατική του φωνή ακούγεται µόνο σε µία ταινία) αλλάζει τον τρόπο που περπατάει, τον τρόπο που αντιδρά το σώµα του, τις εκφράσεις του προσώπου του και προσαρµόζεται στο καινούργιο περιβάλλον πριν καν ακόµη διαβάσει το σενάριο! Όταν ο ίδιος ρωτήθηκε πώς τα καταφέρνει και τραβάει τόσο πολύ τον εαυτό του στα άκρα για χάρη του ρόλου, απάντησε ότι η τεχνική που χρησιµοποιεί είναι να φαντάζεται πως θέλει να είναι ο εαυτός του µετά από µήνες στην ταινία και από κει και πέρα, αφού βάλει τους στόχους του (goals achievements) τότε δηµιουργούνται κίνητρα (motivation) που τον εξιτάρουν να φτάσει το ακατόρθωτο. Εν τέλει οι λέξεις στόχος και κίνητρο τείνουν να γίνουν οι αγαπηµένες µου λέξεις…

Τώρα εγώ δεν πρόκειται να σου γράψω περισσότερα για τον Hardy. Θα σταθώ όµως στις λέξεις στόχους και κίνητρα µε σκοπό να σου µεταφέρω τις απόψεις µου, να σε σπρώξω προς τους στόχους σου και αν δεν έχεις στόχους εύχοµαι ότι µε το τέλος του άρθρου θα τους έχεις βάλει ήδη. ∆εν πρόκειται να σου κάνω κήρυγµα. ∆εν είναι αυτή η δουλειά µου. Θέλω να σε κάνω όµως να σκεφτείς ότι τη ζωή πρέπει να τη ζούµε συνεχώς και όχι να µας ζει. Είναι µερικές από τις φράσεις που είχα κρατήσει για µένα και πλέον θέλω να τις µοιραστώ µαζί σου. Πάµε λοιπόν.

Το κίνητρο είναι το αόρατο χέρι που σε σπρώνει προς το αδύνατο. Είναι αυτό που σε βοηθά να αφοσιωθείς στον εαυτό σου και να εστιάσεις µε το µυαλό σου στο στόχο. Κι όταν το µυαλό καταστεί ισχυρό, δεν µπορείς να φανταστείς τι απίθανα πράγµατα µπορεί να φτιάξει.

Ως άνθρωποι έχουµε κάτι που κανένα άλλο ον δεν έχει κι αυτό ονοµάζεται φαντασία, κι αυτό που η φαντασία µας βοηθά να κάνουµε είναι να δούµε το µέλλον µας.

Προσπάθα να δεις το µέλλον σου δέκα χρόνια µετά και να φανταστείς τον εαυτό σου αυτό που πραγµατικά θέλεις να γίνεις.

Πρέπει να µάθεις να βλέπεις µπροστά.

∆εν ξέρω τι ακούς αλλά βάλε την αγαπηµένη σου µουσική, αυτή που σου δίνει ώθηση και κίνητρο είτε είναι ροκ, ραπ, κλασική ή σύγχρονη και πήγαινε σε µία παραλία, σε ένα βουνό, σε µία βιβλιοθήκη, στο υπόγειο του σπιτιού σου ή ακόµη και στην ντουλάπα σου και θέλω να κλείσεις τα µάτια και να περάσεις τριάντα λεπτά βλέποντας το µέλλον σου προσπαθώντας να δεις τον εαυτό σου µέσα από αυτό. Προσπάθα να γίνεις αυτό που ονειρεύεσαι.

Το πρόβληµα των περισσότερων ανθρώπων είναι ότι ζουν υπερβολικά στο παρόν χωρίς να φανταστούν το µέλλον. Συνεχώς µιλάνε για τα λάθη και τα πάθη του παρελθόντος. Να ξέρεις ότι όλοι οι σπουδαίοι άνθρωποι ανέβηκαν το δικό τους βουνό αποβάλλοντας τα λάθη και βλέποντας µονάχα το µέλλον. Ουσιαστικά δε γνωρίζω κανένα άνθρωπο να πέτυχε τους στόχους του χωρίς να περάσει από δυσκολίες και εµπόδια. ∆ες το µέλλον.

Θα πρέπει να χρησιµοποιήσεις τη φαντασία σου διότι µονάχα αυτή θα σε βοηθήσει να αποβάλεις τον πόνο, τα προβλήµατα και τα λάθη, αλλά θα σε βοηθήσει επίσης να περάσεις στο επόµενο στάδιο. Θα πρέπει να δεις τον εαυτό σου σε αυτό που θέλεις να γίνεις έτσι ώστε να καταφέρεις να το κάνεις στόχο. Θα πρέπει να έχεις πίστη σε αυτό που κάνεις, διότι χωρίς πίστη δε θα πιστέψεις ότι σε πέντε-δέκα χρόνια θα επιτύχεις το στόχο σου. Έχε πίστη.

Όταν ήµουν πιο νέος προσπάθησα να πιάσω τους στόχους µου. ∆εν τα κατάφερα. Αργότερα προσπάθησα ξανά και πάλι δεν τα κατάφερα. Είχα φτάσει σε απελπιστική κατάσταση. Είχα φτάσει στο σηµείο να τα παρατήσω όλα. Τα πάντα! Αλλά είπα στον εαυτό µου: «Απλά συνέχισε να φαντάζεσαι». «Συνέχισε να σκέφτεσαι σωστά». «Συνέχισε να βλέπεις µακριά». ∆ες αυτό που τώρα δεν είσαι.

Κάποιες φορές θα είναι σκληρό. Κάποιες φορές θα έχεις την εντύπωση ότι η ζωή είναι σαν ένας θανατηφόρος µποξέρ και εσύ ο σάκος του µποξ. Θα δέχεσαι απανωτά κτυπήµατα και δε θα ξέρεις πώς να αντιδράσεις. Κάποιες φορές θα βλέπεις τριγύρω σου και δε θα υπάρχει ίχνος ευτυχίας. Κάποιες φορές θα κοιτάς δεξιά κι αριστερά και δε θα είναι κανείς κοντά σου. Κανείς δε θα σε καταλαβαίνει. Όµως εσύ πρέπει να έχεις πίστη. Θα πρέπει να µαζέψεις όση πίστη έχεις για να τα καταφέρεις. Αν συνεχίσεις να το πιέζεις και να προσπαθείς σκληρά µία µέρα θα το πετύχεις. Μία µέρα θα είναι η µέρα σου. Συνέχισε να πιέζεις.

Όταν είσαι κουρασµένος, εξαντληµένος µε το σώµα σου αδύνατο όταν έχεις πόνο µέσα σου και θες να τα παρατήσεις, θα πρέπει να συγκεντρώσεις την πίστη σου και να πιστέψεις ότι µία µέρα θα είναι η µέρα σου. Αν τα παρατήσεις καµία µέρα δε θα είναι η µέρα σου. Μην τα παρατάς.

Αρκετοί άνθρωποι τους ακούµε καθηµερινά να λένε ότι περιµένουν να κάνουν κάτι την κατάλληλη στιγµή. Αν περιµένεις αυτή τη “σπάνια” κατάλληλη στιγµή δεν πρόκειται να έρθει. Θα πρέπει να δηµιουργήσεις εσύ την κατάλληλη στιγµή, τον κατάλληλο χρόνο, την κατάλληλη ευκαιρία. Εσύ είσαι ο δηµιουργός του εαυτού σου.

Αρκετοί άνθρωποι βολεύονται µε την άνεση. Γι’ αυτό και µετατρέπονται σε ικανοποιηµένα όντα που σταµατούν να θέλουν, να απαιτούν, να έχουν στόχους. Αρκετοί άνθρωποι ετοιµάζονται να πάνε στη δουλειά τους που δεν τους αρέσει αλλά πρέπει να πάνε. ∆ουλειές που τους κάνουν να νιώθουν άρρωστοι. Κι όταν δεν εστιάζεις στους στόχους σου, δεν απαιτάς, δεν ονειρεύεσαι και δείχνεις ικανοποιηµένος µε την άσχηµη κατάσταση που ζεις, τότε είναι που πράττεις πνευµατική αυτοκτονία. Μην επαναπαύεσαι.

Όταν βγεις από τη ζώνη της άνεσης και εστιάσεις στους στόχους σου θα καταλάβεις τα ταλέντα και τις δυνατότητες σου που δεν ήξερες ότι υπήρχαν. Όταν σε πλήξει η µιζέρια και η απαισιοδοξία τι θα κάνεις; Τι θα σε κρατήσει ζωντανό;

Αν περιµένεις από το γείτονά σου, τους φίλους σου την οικογένεια σου να γίνει αυτό που θες να γίνει τότε δε θα γίνει ποτέ γιατί αυτοί δεν πρόκειται να καταλάβουν ποτέ τι σηµασία έχουν για σένα οι στόχοι σου. Μην περιµένεις από τους άλλους. Κάν’το µόνος σου.

Αν δεν είσαι αυτός που είσαι, αν δεν είσαι αυτός που θέλεις να γίνεις, αν δεν έχεις αυτό που χρειάζεται για να πετύχεις, τότε αυτό δεν έχει να κάνει µε τη ζωή και το σύστηµα, έχει να κάνει µε το γεγονός ότι δεν πραγµατοποιήσες τη θυσία που χρειάζεται για να το πετύχεις. Κάνε αυτό που πρέπει να κάνεις.

Κάνε το όραµα σου πραγµατικότητα διότι αν δεν το καταφέρεις, κάποιος άλλος θα το κάνει στη θέση σου.

Αν ήταν εύκολο όλοι θα το έκαναν.

Αν νιώσεις ότι όλοι είναι εναντίον σου µην τους πιστεύεις. Θα πρέπει όµως να είσαι προετοιµασµένος διότι το να είσαι µόνος σου είναι ένα πολύ µοναχικό συναίσθηµα.

Οι περισσότεροι άνθρωποι παίρνουν ανεκπλήρωτα τα όνειρα τους και τις ιδέες τους στον τάφο µαζί τους.

Οι περισσότεροι άνθρωποι διαλογίζονται κάποια στιγµή στα εβδοµήντα, ογδόντα, ενενήντα. Αντιλαµβάνονται σε αυτή την ηµέρα της κρίσης ότι δεν πραγµατοποιήσαν, δε φαντάστηκαν, δεν οραµατίστηκαν, δεν πάλεψαν για τους στόχους τους και απλά αναπαύτηκαν σε µία πιο χαλαρή ζωή. Η ερώτηση µου είναι τι θα κάνεις εσύ µε τη δική σου ζωή;

∆ε θα πετύχεις ποτέ στη ζωη σου εκτός κι αν µετατρέψεις το πόνο σε επιτυχία. Θα αφήσεις το πόνο να σε σπρώξει για να φτάσεις στα όριά σου. Σταµάτα να αποφεύγεις το πόνο κι άσε τον να σε βοηθήσει να πιάσεις τους στόχους σου. Προκάλεσε τον εαυτό σου, προκάλεσε το µυαλό σου, προκάλεσε το σώµα σου.

Είναι πολύ εύκολο να είσαι αποτυχηµένος. ∆ε χρειάζεται κίνητρο, θέληση, θυσία και πόνο έτσι ώστε να παραµείνεις τελευταίος. Όµως αν θέλεις να πετύχεις θα πρέπει να σφίξεις τα δόντια και να παραµείνεις στη θέλησή σου.

Υπάρχουν 86,400 δευτερόλεπτα σε µία ηµέρα για να κάνεις σηµαντικά πράγµατα για σένα. Το τι θα κάνεις σήµερα έχει επίδραση στο αύριο. Αν  δεν κάνεις τίποτα αυτή την εβδοµάδα δε θα θυµάται κανείς ποιος είσαι την επόµενη. ∆ούλεψε σωστά για το αύριο.

Ο µεγαλύτερος εχθρός είναι ο εαυτός σου. Κι όπως λέει µία παλιά αφρικάνικη παροιµία: “Άν καταφέρεις να νικήσεις τον εαυτό σου τότε κανένας εχθρός έξω δεν µπορεί να σου κάνει κακό.”

Αν θες να κάνεις κάτι δούλεψε γι’ αυτό. Ίδρωσε! Μέρα και νύχτα. Μην αναπαυτείς

Κι αν αποτύχεις; Τουλάχιστον θα ξέρεις ότι προσπάθησες τίµια. Μην τα παρατήσεις ποτέ.

Και κάτι τελευταίο.

Όσες φορές ανάφερα σε ανθρώπους ότι θέλω να πετύχω τους στόχους µου, είτε αυτό αφορούσε σπουδές, µακρινά ταξίδια, µία καλή θέση εργασίας, σχέσεις αλλά ακόµα και στο ξεκίνηµα του περιοδικού, υπήρχε πάντοτε “κάποιος” ο οποίος ήταν αρνητικός και προσπαθούσε να µε αποτρέψει, αναφέρνοντάς µου συνεχώς: «Μην το κάνεις, δε θα τα καταφέρεις, θα αποτύχεις, θα γίνεις ρεζίλι, τι θα πει ο κόσµος». Είµαι σίγουρος ότι αυτός ο “κάποιος” υπάρχει και στη δική σου ζωή προσπαθώντας να σε αποτρέψει, µειώνοντας ή κοροϊδεύοντας σε για να µην το κάνεις, ενώ κατά βάθος θέλει το δικό σου καλό. Απάντησε του όπως του απαντούσα και εγώ: “Άντε πηδήξου!”

Όλοι θέλουν το καλό σου αρκεί το καλό σου να µην είναι καλύτερο από το δικό τους.

Αφιερωµένο σε αυτούς που προσπαθούν, που δεν αράζουν. Σε αυτούς που πολεµούν για τη ζωή, που κοιτάνε τις αρρώστιες στα µάτια είτε είναι καρκίνος ή αλτσχάιµερ η µία απλή γρίππη. Σε αυτούς που δεν ησυχάζουν, που νιώθουν νέοι και δε γερνάνε ποτέ. Σε αυτούς που δίνουν το δικό τους προσωπικό αγώνα και τρίζουν σφικτά τα δόντια. Σε αυτόυς που ψάχνουν τη ζωή, σε αυτούς που βάζουν στόχους, στους αθλητές, στους φοιτητές, στους µαθητές, σε αυτούς που θέλουν να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι. Σε αυτούς που δεν είναι µίζεροι, που δεν παραπονιούνται, που δεν κλαίνε για το κάθε τι γίνεται στη ζωή. Στους ηλικιωµένους, που νιώθουν πιo νέοι και από δεκαοκτάχρονο και κολυµπάνε το ∆εκέµβριο στα παγωµένα νερά και τρέχουνε 5km τον Αύγουστο σαν µαραθωνοδρόµοι. Σε αυτούς που ξυπνάνε καθηµερινά το πρωί µε θετική αύρα και θέλουν να “φάνε” τη ζωή.

Σε σένα ρε που προσπαθείς για τη ζωή και δεν είσαι τεµπέλης. Σου αφιερώνω το Lazy issue! 

«Συνέχισε να βλέπεις µακριά»

 

Ζανέττος Λουκά

Εκδότης