URBAN.CULTURE.MAGAZINE

The hidden leader

Συνέντευξη με τον Γενικό Διευθυντή του Αντέννα, Κωνσταντίνο Οδυσσέως

The hidden leader

Της Βέρας Κοσμά/Φωτογραφίες: Ιζαμπέλλα Κακουσιά

Η τηλεόραση δεν είναι πάντα το φαίνεσθαι. Πίσω από τις κάμερες και τα φώτα της δημοσιότητας κρύβονται άξιοι και ικανοί άνθρωποι που φροντίζουν τα πάντα. Ένας από αυτούς είναι και ο Κωνσταντίνος Οδυσσέως, ο Γενικός Διευθυντής του Αντέννα.

Το πρώτο πράγµα που κάνατε ερχόµενος στο Παραλίµνι ήταν η δηµιουργία του Θεατρικού Οµίλου ∆ήµου Παραλιµνίου. Τι θυµάστε από εκείνα τα χρόνια;

Λίγους µήνες πριν τελειώσω τη στρατιωτική µου θητεία κι ενώ είχα ήδη ολοκληρώσει τις σπουδές µου στην Παιδαγωγική Ακαδηµία, παντρεύτηκα την Τόνια Χατζησολωµού και µετοίκησα µόνιµα από τότε, από τη Λευκωσία στο Παραλίµνι. Το πρώτο πράγµα που έκανα ήταν να ζητήσω από τον δήµο να δηµιουργήσουµε ερασιτεχνικό θεατρικό όµιλο. Έτσι φτιάξαµε το Θεατρικό Όµιλο ∆ήµου Παραλιµνίου. Συµµετείχα σ’ αυτόν, ως ερασιτέχνης ηθοποιός, από το 1989 ως το 1991 που µπήκα στην τηλεόραση. Οι παραστάσεις µας είχαν τεράστια επιτυχία, αφού το αµφιθέατρο του δήµου ήταν πάντα ασφυκτικά γεµάτο κι ο κόσµος έδειχνε µε τα γέλια και τα χειροκροτήµατά του ότι τις απολάµβανε.

Ο Κωνσταντίνος Οδυσσέως από δάσκαλος γίνεται ο γενικός διευθυντής του Αντέννα. Πώς µπήκατε στο χώρο και ποια ήταν η αφορµή;

Ήθελα να ασχοληθώ µε την τηλεόραση και το ραδιόφωνο από τότε που σπούδαζα στην Παιδαγωγική Ακαδηµία. Έκανα δοκιµαστικά, κάπου εκεί αρχές της δεκαετίας του 80, στο µοναδικό τότε ραδιοτηλεοπτικό σταθµό, το ΡΙΚ. Όµως η ευκαιρία προέκυψε κάποια χρόνια αργότερα, όταν ήµουν ήδη στον πέµπτο χρόνο της καριέρας µου ως δάσκαλος. Είχα κάνει δοκιµαστικά στον πρώτο µη κρατικό σταθµό, που θα ξεκινούσε τον Απρίλιο του 1992, τον «ΛΟΓΟ». Με φώναξαν, λοιπόν, για δουλειά. Στην αρχή ήθελαν να κάνω παρουσίαση του δελτίου καιρού και την ελληνική εκφώνηση σε ξένα ντοκιµαντέρ. Όµως πολύ σύντοµα µου ανέθεσαν πολύ περισσότερα καθήκοντα και διευθυντική θέση, ώστε να παραιτηθώ από τη δηµόσια εκπαίδευση και να εργαστώ αποκλειστικά στο σταθµό. Μου ανατέθηκε η ευθύνη της ροής του σταθµού, της σύνταξης του προγράµµατος, της παραγωγής των trailer και του γραφείου τύπου. Παράλληλα, ως παρουσιαστής, έκανα το “Τηλεπαιχνίδι των Λυκείων”, στο οποίο διαγωνίζονταν όλα τα λύκεια της Κύπρου. Αργότερα εντάχθηκα στο δυναµικό του δελτίου ειδήσεων και έγινα ρεπόρτερ και παρουσιαστής του κεντρικού δελτίου της τηλεόρασης.

Ήταν δύσκολη απόφαση να αφήσετε τη σιγουριά της κυβέρνησης και να ασχοληθείτε µε την τηλεόραση;

Ήταν δύσκολη απόφαση για όλους τους άλλους στην οικογένειά µου εκτός από εµένα. Απλά ακολούθησα το ένστικτό µου αλλά και την κρίση µου. Ήξερα πολύ καλά πώς, για να επιτύχω, έπρεπε να δουλέψω σκληρά, να ενεργοποιήσω όλες τις δηµιουργικές µου δυνάµεις, να χρησιµοποιήσω τη λογική και την κρίση µου αναπτύσσοντας πρωτοβουλίες τέτοιες, που υπήρξαν εν τέλει παραγωγικές, χρήσιµες και θεµελιώδεις θα έλεγα, καθώς χτίζαµε έναν σταθµό από την αρχή κι ως εκ τούτου πολλές διαδικασίες και λειτουργίες έπρεπε να καθοριστούν από την αρχή κι από το τίποτα. Εφάρµοσα λοιπόν, δικές µου ιδέες, δούλεψα ατέλειωτες ώρες, ανάλωσα όλες µου τις δυνάµεις. Όσα έδωσα όµως στους σταθµούς, όπου εργάστηκα, αποτέλεσαν την ίδια στιγµή τα γερά θεµέλια πάνω στα οποία χτίστηκε η καριέρα µου. Ουδέποτε ένιωσα ανασφάλεια, ουδέποτε δίστασα να αναλάβω ρίσκα. Είκοσι πέντε χρόνια από τότε που ξεκίνησα στην τηλεόραση, έχω να λέω πως δεν το µετάνιωσα ούτε και για ένα δευτερόλεπτο που εγκατέλειψα τη σιγουριά της δηµόσιας εκπαίδευσης.

Η σύνταξη ήταν κάτι που πάντα σας ενδιέφερε; Πώς µπλέξατε µε αυτήν;

Από µικρό παιδί ήµουν πολύ καλός, τόσο στο γραπτό όσο και στον προφορικό λόγο κι έγραφα από τότε δικά µου κείµενα. Σενάρια για τα σκετσάκια µας στο σχολείο, διηγήµατα, συνήθως κωµικά, γιατί µου άρεσε να κάνω τους άλλους να γελούν, καθώς και ποιήµατα. Ήµουν ακόµη τελειόφοιτος στο λύκειο, όταν µπήκα στη σχολή δηµοσιογραφίας. Ναι, ήθελα πάρα πολύ αυτό που κάνω κι ακριβώς επειδή το ήθελα τόσο πολύ, ήρθε από µόνο του και µε βρήκε.

Αρχισυντάκτης, παρουσιαστής, σεναριογράφος και εδώ και αρκετά χρόνια γενικός διευθυντής. Ποια θεωρείτε ότι ήταν η καλύτερη στιγµή στην καριέρα σας;

Αν ξεχωρίσω µια συγκεκριµένη στιγµή ή περίοδο της καριέρας µου, θα αδικήσω τον εαυτό µου και µαζί πολλούς συνεργάτες µου. Είναι πολλά τα χρόνια κι οι εµπειρίες αµέτρητες. Στον «ΛΟΓΟ», ήταν το χτίσιµο του σταθµού από το µηδέν. Οι εµπειρίες ολοκαίνουριες και µοναδικές, δεν ξεχνιούνται. Στο SIGMA ήταν η πρόκληση του να ανεβάσουµε ένα κανάλι από τα πολύ χαµηλά στρώµατα της τηλεθέασης όσο γινόταν πιο πάνω. Το ανεβάσαµε στην πρώτη θέση και µάλιστα µε µεγάλη διαφορά από το δεύτερο, σε µια εποχή που κάτι τέτοιο θεωρείτο αδύνατο. Από εκείνη την εποχή θυµάµαι µε αγάπη την πρώτη µου καθηµερινή σειρά, µε τίτλο «Στο Παρά Πέντε», που ήταν κι η πρώτη καθηµερινή κωµική σειρά της κυπριακής τηλεόρασης, µε τεράστια επιτυχία. Στον ΑΝΤ1 έκανα µια νέα αρχή ως επαγγελµατίας, στη χρονική στιγµή που η κυπριακή τηλεόραση έµπαινε σε µια νέα εποχή, όχι µόνο γιατί έγινε ψηφιακή, αλλά και διότι καταφέραµε, ανεβάζοντας την ποιότητα της κυπριακής παραγωγής, να στείλουµε κυπριακές σειρές στην ελληνική τηλεόραση.

Τι ενοχλεί τον Κωνσταντίνο Οδυσσέως στη δουλειά του και τι είναι αυτό που τον κάνει να την αγαπά ακόµη περισσότερο;

Με ενοχλεί η λανθασµένη πεποίθηση κάποιων του χώρου ότι στην τηλεόραση πουλάει αυτό που προκαλεί για παράδειγµα ο ανθρώπινος πόνος, ο εξευτελισµός, το εύκολο και το ευτελές. ∆εν είναι έτσι. Όταν προκαλείς τον οίκτο, τον χλευασµό και το γέλιο του κόσµου µε τη σαχλαµάρα, δεν απευθύνεσαι στις εσωτερικές δυνάµεις του ανθρώπου που τον ανεβάζουν, αλλά σε εκείνες που τον υποβιβάζουν. Συνεπώς το κέρδος σου είναι εφήµερο και περιστασιακό, γιατί πίσω από τα µικρά και καθηµερινά της ζωής, η ψυχή του ανθρώπου αναζητεί το καλό. Κάποια στιγµή λοιπόν κουράζεται, βαριέται και πετάει το ευτελές. Άρα αν αυτό επέλεξες να του δώσεις, θα σε απορρίψει. Το δύσκολο είναι να καταφέρεις να κερδίσεις τους θεατές σου µε το πραγµατικά καλό, το φτιαγµένο µε αγάπη και µεράκι. Όχι να κοροϊδεύεις τις αδυναµίες των ανθρώπων και να τους εκθέτεις στα µάτια των θεατών σου, αλλά να αναδεικνύεις µε αγάπη τις δυνάµεις και τα ταλέντα τους. Τότε απευθύνεσαι στον καλό εαυτό των θεατών σου, τους κάνεις να νιώθουν όµορφα. Αυτό είναι σίγουρα πιο δύσκολο όµως, αν το καταφέρεις, θα έχεις κερδίσει τον σεβασµό και την εκτίµησή τους για πολύ περισσότερο καιρό και ίσως για πάντα.

Ποιο θεωρείτε ότι είναι το καλύτερο σενάριο που έχετε γράψει;

Το καλύτερο σενάριό µου, από πλευράς δοµής και εξέλιξης, θεωρώ πως το είχε η τελευταία µου σειρά µε τίτλο «’Ο,τι Αγάπησα», στον ΑΝΤ1. Όµως σίγουρα η σειρά µου η οποία είχε τη µεγαλύτερη επιτυχία και ιστορική σηµασία, ήταν το «Παρά Πέντε», στο Sigma, στην οποία εξάντλησα όλες µου τις δυνάµεις, βάζοντας µέσα το χιούµορ και το µεράκι µου.

Έχετε γράψει κάποιο σενάριο για το οποίο έχετε µετανιώσει;

Ναι. Tον πρώτο κύκλο της σειράς «Κύριε Πρόεδρε», που έγραψα στο Sigma. Το τονίζω όµως ότι αναφέροµαι στον πρώτο κύκλο, διότι ο δεύτερος κύκλος ήταν µια πολύ καλή και επιτυχηµένη κωµωδία – σάτιρα της τότε πολιτικής ζωής της Κύπρου, το 2002. Όµως στον πρώτο κύκλο κάναµε µια προσπάθεια να συγκεράσουµε τη σάτιρα µε στοιχεία καθηµερνής κοινωνικής σειράς (έρωτες, ίντριγκες κτλ). Μη µε ρωτήσετε τώρα γιατί θελήσαµε να κάνουµε ένα τέτοιο πείραµα. Περασµένα ξεχασµένα. Πάντως βγήκε τελικά ένα σεναριακό κράµα, που δεν θέλω ούτε να το θυµάµαι.

Τι µέλλον βλέπετε στην κυπριακή τηλεόραση;

Το ίδιο µέλλον που θα έχει και η διεθνής τηλεόραση. Παρακολουθούµε τη µετάβαση – ένταξη της τηλεόρασης στο διαδίκτυο. Όµως αυτό δεν σηµαίνει κατ’ ανάγκην κατάργηση της σηµερινής συµβατικής της µορφής. ∆ιεθνώς η τηλεόραση εξακολουθεί να κατέχει δεσπόζουσα θέση στην ψυχαγωγία των ανθρώπων, παρά το γεγονός ότι το τηλεοπτικό περιεχόµενο µπορεί να προβάλλεται πια και σε άλλες οθόνες, όπως του ηλεκτρονικού υπολογιστή, του τάµπλετ και του κινητού τηλεφώνου. Μάλιστα στην Κύπρο τα τελευταία χρόνια η θέαση της τηλεόρασης έχει αυξηθεί. Εν πάση περιπτώσει εκείνο που αποτελεί κανόνα και δεν θα αλλάξει ποτέ είναι το γεγονός ότι σε κάθε χώρα ο κόσµος ενδιαφέρεται πρωτίστως για το τοπικό τηλεοπτικό προϊόν. Συνεπώς έχει σηµασία ποιος πάροχος θα προσφέρει το πιο επιτυχηµένο τοπικό πρόγραµµα. Παρακολουθούµε τις εξελίξεις κι οπωσδήποτε προετοιµάζουµε τον ΑΝΤ1 για την εποχή που ο κόσµος θα βλέπει την τηλεόραση κυρίως ή αποκλειστικά µέσω ίντερνετ.

Τι δεν ανέχεστε να βλέπετε στην τηλεόραση;

Reality shows και άλλα φτηνά υποπροϊόντα που υποβαθµίζουν την ανθρώπινη αξία και υπόσταση. Για να το διευκρινίσω, όταν λέω reality, δεν εννοώ τα talent shows. Αυτά µου αρέσουν, εφόσον έχουν σκοπό να αναδείξουν ταλέντα και όχι να γελοιοποιήσουν εκείνους που δεν τα καταφέρνουν.

Ποια είναι η σχέση σας µε τα πρόσωπα της τηλεόρασης;

Φιλικότατη, µε όλους όσους γνωρίζω προσωπικά, ηθοποιούς, δηµοσιογράφους, τεχνικό προσωπικό και στελέχη. Είµαι πολλά χρόνια στο χώρο και τους περισσότερους τους ξέρω σε προσωπικό επίπεδο. Τα τελευταία χρόνια έχω γνωρίσει και καλλιτέχνες από τον ελλαδικό χώρο.

Υπάρχει κάποιο γνωστό πρόσωπο που προωθήσατε και κάνει πως σας έχει ξεχάσει;

Κανένας δεν έχει προσποιηθεί ότι µε έχει ξεχάσει. Αντίθετα µου µιλάνε σαν παλιόφιλοι και άνθρωποι που δεν γνωρίζω προσωπικά. Γενικά, πρέπει να σας πω, δεν αισθάνοµαι πικραµένος από κανένα. Ναι, λόγω της θέσης µου, έδωσα σε πολλούς ανθρώπους την ευκαιρία να αναδείξουν τις ικανότητες και το ταλέντο τους. Άλλοι τα κατάφεραν, άλλοι όχι. Ίσως κάποιοι που δεν τα κατάφεραν να είπαν πάνω στην απογοήτευσή τους κάτι, που δεν έπρεπε να πουν για µένα. Είναι ανθρώπινο και το συγχωρώ. Από την άλλη δεν νιώθω ότι µου χρωστά κανείς οτιδήποτε, συνεπώς δεν έχω λόγους να πικραίνοµαι από συµπεριφορές.

Κατά τη γνώµη σας ποιο είναι το µεγαλύτερο ελάττωµα της κυπριακής τηλεόρασης;

Στην Κύπρο υπάρχουν περισσότερα κανάλια από όσα αντέχει το µέγεθος της αγοράς. Για να λειτουργήσουν και να παραγάγουν τοπικό πρόγραµµα, χρειάζονται χρήµατα και ταλαντούχοι δηµιουργοί. ∆υστυχώς και τα χρήµατα είναι λίγα, αλλά κι οι ταλαντούχοι επαγγελµατίες λιγότεροι από όσοι χρειάζονται για τον όγκο της παραγωγής που έχουµε γενικά στην κυπριακή τηλεόραση. Γι’ αυτό βλέπουµε από τη µια πολύ καλές και αξιοπρεπείς δουλειές κι από την άλλη προχειρότητες και φτήνια. Φυσικά, όσο περνά ο καιρός, όλο και περισσότερα ταλαντούχα παιδιά µπαίνουν στο επάγγελµα, όλο και περισσότεροι επαγγελµατίες αποκτούν την απαραίτητη πείρα.

Υπήρξε στιγµή που θελήσατε να τα παρατήσετε όλα και να ασχοληθείτε µε κάτι άλλο;

Όχι. Όµως εδώ και αρκετό καιρό µαζεύω χρόνο για να γράψω κάτι άλλο, που δεν θα έχει σχέση µε την τηλεόραση. Έχω γράψει µέχρι στιγµής δύο θεατρικά έργα. Μια κωµωδία µε τίτλο «Namaste!», που παίχτηκε από το «Θέατρο ∆ιόνυσος» πριν από δύο χρόνια και ένα που θα ανέβει φέτος το καλοκαίρι, µε τίτλο «Made in Cyprus». Θα ήθελα να δοκιµάσω να γράψω και µυθιστόρηµα, αλλά αυτό δεν σηµαίνει ότι αποφάσισα να παρατήσω την τηλεόραση. ∆εν το αποκλείω όµως, αν στη ζωή µου προκύψει κάποια άλλη επαγγελµατική πρόκληση, που θα µε συνεπάρει πιο πολύ.

Ποια αδυναµία σας θα παραδεχόσασταν;

Στα παιδιά µου και στα σκυλάκια µου και φυσικά στη θάλασσα. Εντάξει έχω αδυναµία και στο καλό φαγητό µε καλή παρέα και µε τη συνοδεία ενός καλού χαλαρωτικού ποτού – σε λογικά πλαίσια φυσικά. Αν πάλι µιλάτε για αδυναµίες – ελαττώµατα, δεν έχω! Αστειεύοµαι. Εντάξει, ελαττώµατα έχουµε όλοι οι άνθρωποι, σηµασία έχει όµως να τα αναγνωρίζεις και να προσπαθείς να τα τερµατίσεις. Αυτό προσπαθώ να κάνω κι εγώ.

Είστε ικανοποιηµένος µε τη φετινή σεζόν στον Αντέννα;

Ναι. Σε συνέχεια από τα προηγούµενα χρόνια, ο ΑΝΤ1 παρέµεινε πρώτος τόσο στο σύνολο του κοινού όσο και στο δυναµικό κοινό των ηλικιών 18-44, στο οποίο διατηρούµε ακόµη µεγαλύτερη διαφορά από το δεύτερο κανάλι. Αυτό µεταφράζεται σε ισοζυγισµένο προϋπολογισµό, σε µια δύσκολη εποχή, οικονοµικής κρίσης. Από πλευράς περιεχοµένου, ο ΑΝΤ1 προσπαθεί χρόνο µε το χρόνο να ανεβάζει τον πήχη στην ποιότητα των παραγωγών του και φέτος είδαµε µε µεγάλη ικανοποίηση τη σειρά µας «∆ίδυµα Φεγγάρια» να κάνει επιτυχία στον ΑΝΤ1 Ελλάδος και τη σειρά «Χωρίς Εσένα», επίσης, να στέκεται στο ίδιο κανάλι αξιοπρεπώς.

Υπάρχει κάτι που θα θέλατε να κάνετε στα επαγγελµατικά σας και ακόµη δεν έχετε καταφέρει;

Στα επαγγελµατικά όχι. Ευτύχησα να δουλέψω σε ένα επαγγελµατικό τοµέα που µε ευχαριστεί. Νιώθω ότι είµαι µέσα στο δικό µου κλίµα, στο δικό µου περιβάλλον.

Εκτός από τη δουλειά τι άλλο κάνει ο Κωνσταντίνος Οδυσσέως;

Προσπαθώ να περνώ ευχάριστα και χαλαρά τον ελεύθερό µου χρόνο. Με φίλους, µε καλή κουβέντα, καλό φαγητό και έξι µήνες τον χρόνο θάλασσα. Λατρεύω το κολύµπι. Μου δίνει ενέργεια.

Περνώντας τα χρόνια, για εσάς ποιο ήταν το πιο σηµαντικό πράγµα στη ζωή σας;

Η αγάπη. Προς την οικογένειά µου, τους φίλους µου, όλους τους ανθρώπους. ∆εν είµαι φυσικά ούτε θεός, ούτε άγιος κι ούτε προσπαθώ να παίξω τον «καλό». Έχουµε όλοι τις καλές και τις κακές µας στιγµές. Ιδιαίτερα όταν άλλοι µας νευριάζουν ή νιώθουµε ότι µας αδικούν. Αλλά έχει σηµασία, στις κακές αυτές στιγµές, να ξεπερνάς γρήγορα τον κακό εαυτό σου και να αποκαθιστάς µέσα σου αισθήµατα αγάπης και κατανόησης για τους ανθρώπους, αλλά και ευγνωµοσύνης για τη ζωή σου. Αυτό διώχνει από µέσα σου το άγχος και σε κάνει ήρεµο κι ευτυχισµένο.

Πώς θα χαρακτηρίζατε τη ζωή σας;

Ενδιαφέρουσα και ήρεµη. Όπως τη θέλω.

Τι µπορεί να σας κάνει να γελάσετε έξω καρδιάς;

Ένα καλόγουστο αστείο, µια κωµωδία στην τηλεόραση, στο σινεµά ή το θέατρο, που θα ανταποκρίνεται στη δική µου αίσθηση του χιούµορ.

Τι είναι αυτό που σας ηρεµεί;

Η θάλασσα και η θετική σκέψη, που άλλοι τη λένε προσευχή, άλλη διαλογισµό, εν πάση περιπτώσει εγώ αντιλαµβάνοµαι τη θετική σκέψη ως καταφυγή του ανθρώπου στο Θεό και σύνδεση µε την αστείρευτη δύναµη της αγάπης του.